GURBANI.WORLD

ਸਰਬ ਰੋਗ ਕਾ ਅਉਖਦੁ ਨਾਮੁ

ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ
ਅੰਗ 414
Display Settings
Translations
ਕੰਚਨ​ਕਾਇਆ​ਜੋਤਿ​ਅਨੂਪੁ​॥​
ਜੇਹੜਾ ਪਰਮਾਤਮਾ (ਸੁੱਧ) ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹਸਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਨਿਰਾ ਚਾਨਣ ਹੀ ਚਾਨਣ ਹੈ,
His body becomes golden, by the Lord's Incomparable Light.
कंचन काइआ जोति अनूपु ॥
ਤ੍ਰਿਭਵਣ​ਦੇਵਾ​ਸਗਲ​ਸਰੂਪੁ​॥​
ਜਿਸ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨਾਂ ਭਵਨਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ,
He beholds the divine beauty in all the three worlds.
त्रिभवण देवा सगल सरूपु ॥
ਮੈ​ਸੋ​ਧਨੁ​ਪਲੈ​ਸਾਚੁ​ਅਖੂਟੁ​॥੪॥​
ਇਹ ਸਾਰਾ ਆਕਾਰ ਜਿਸ ਦਾ (ਸਰਗੁਣ) ਸਰੂਪ ਹੈ, ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਤੇ ਕਦੇ ਨਾਹ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲਾ ਨਾਮ-ਧਨ ਮੈਨੂੰ (ਗੁਰੂ-ਸਰਾਫ਼ ਤੋਂ) ਮਿਲਿਆ ਹੈ ॥੪॥
That inexhaustible wealth of Truth is now in my lap. ||4||
मै सो धनु पलै साचु अखूटु ॥४॥
ਪੰਚ​ਤੀਨਿ​ਨਵ​ਚਾਰਿ​ਸਮਾਵੈ​॥​
ਜੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਪੰਜਾਂ ਤੱਤਾਂ ਵਿਚ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਿਚ, ਨੌ ਖੰਡਾਂ ਵਿਚ ਅਤੇ ਚਾਰ ਕੂਟਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ,
In the five elements, the three worlds, the nine regions and the four directions, the Lord is pervading.
पंच तीनि नव चारि समावै ॥
ਧਰਣਿ​ਗਗਨੁ​ਕਲ​ਧਾਰਿ​ਰਹਾਵੈ​॥​
ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੱਤਿਆ ਦੇ ਆਸਰੇ (ਥਾਂ ਸਿਰ) ਟਿਕਾਈ ਰਖਦਾ ਹੈ;
He supports the earth and the sky, exercising His almighty power.
धरणि गगनु कल धारि रहावै ॥
ਬਾਹਰਿ​ਜਾਤਉ​ਉਲਟਿ​ਪਰਾਵੈ​॥੫॥​
ਗੁਰੂ-ਸਰਾਫ਼ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਬਾਹਰ ਦਿੱਸਦੇ ਆਕਾਰ ਵਲ ਦੌੜਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਲ ਪਰਤਾ ਕੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ॥੫॥
He turns the outgoing mind around. ||5||
बाहरि जातउ उलटि परावै ॥५॥
ਮੂਰਖੁ​ਹੋਇ​ਨ​ਆਖੀ​ਸੂਝੈ​॥​
(ਗੁਰੂ-ਸਰਾਫ਼ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮਾਤਮਾ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿਚ ਰਮਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਪਰ) ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਮੂਰਖ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ (ਪ੍ਰਭੂ) ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ,
The fool does not realize what he sees with his eyes.
मूरखु होइ न आखी सूझै ॥
ਜਿਹਵਾ​ਰਸੁ​ਨਹੀ​ਕਹਿਆ​ਬੂਝੈ​॥​
ਜਿਸ ਦੀ ਜੀਭ ਵਿਚ (ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ) ਨਾਮ-ਰਸ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਜੋ ਗੁਰੂ ਦੇ ਦੱਸੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ।
He does not taste with his tongue, and does not understand what is said.
जिहवा रसु नही कहिआ बूझै ॥
ਬਿਖੁ​ਕਾ​ਮਾਤਾ​ਜਗ​ਸਿਉ​ਲੂਝੈ​॥੬॥​
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵਿਹੁਲੀ ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ ਜਗਤ ਨਾਲ ਝਗੜੇ ਸਹੇੜਦਾ ਹੈ ॥੬॥
Intoxicated with poison, he argues with the world. ||6||
बिखु का माता जग सिउ लूझै ॥६॥
ਊਤਮ​ਸੰਗਤਿ​ਊਤਮੁ​ਹੋਵੈ​॥​
ਗੁਰੂ ਦੀ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਸੰਗਤਿ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਜੀਵਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
In the uplifting society, one is uplifted.
ऊतम संगति ऊतमु होवै ॥
ਗੁਣ​ਕਉ​ਧਾਵੈ​ਅਵਗਣ​ਧੋਵੈ​॥​
ਆਤਮਕ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਦੌੜ-ਭੱਜ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ (ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ ਨਾਮ-ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ) ਔਗੁਣ ਧੋ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
He chases after virtue and washes off his sins.
गुण कउ धावै अवगण धोवै ॥
ਬਿਨੁ​ਗੁਰ​ਸੇਵੇ​ਸਹਜੁ​ਨ​ਹੋਵੈ​॥੭॥​
(ਇਹ ਗੱਲ ਯਕੀਨੀ ਹੈ ਕਿ) ਗੁਰੂ ਦੀ ਦੱਸੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ (ਔਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਖ਼ਲਾਸੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਤੇ) ਅਡੋਲ ਆਤਮਕ ਅਵਸਥਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ ॥੭॥
Without serving the Guru, celestial poise is not obtained. ||7||
बिनु गुर सेवे सहजु न होवै ॥७॥
ਹੀਰਾ​ਨਾਮੁ​ਜਵੇਹਰ​ਲਾਲੁ​॥​
ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਮ ਕੀਮਤੀ ਹੀਰੇ ਤੇ ਲਾਲਾਂ ਦੇ ਵਾਂਗ ਹੈ,
The Naam, the Name of the Lord, is a diamond, a jewel, a ruby.
हीरा नामु जवेहर लालु ॥
ਮਨੁ​ਮੋਤੀ​ਹੈ​ਤਿਸ​ਕਾ​ਮਾਲੁ​॥​
ਜੋ ਮੋਤੀ (ਵਰਗੇ ਸੁੱਚਾ) ਮਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਰਾਸਿ-ਪੂੰਜੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
The pearl of the mind is the inner wealth.
मनु मोती है तिस का मालु ॥
ਨਾਨਕ​ਪਰਖੈ​ਨਦਰਿ​ਨਿਹਾਲੁ​॥੮॥੫॥​
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਗੁਰੂ-ਸਰਾਫ਼ ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੇਹਰ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਉਹ ਨਿਹਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੮॥੫॥
O Nanak, the Lord tests us, and blesses us with His Glance of Grace. ||8||5||
नानक परखै नदरि निहालु ॥८॥५॥
ਆਸਾ​ਮਹਲਾ​੧​॥​
ਰਾਗ ਆਸਾ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਬਾਣੀ।
Aasaa, First Mahalaa:
आसा महला १ ॥
ਗੁਰਮੁਖਿ​ਗਿਆਨੁ​ਧਿਆਨੁ​ਮਨਿ​ਮਾਨੁ​॥​
(ਹੇ ਮਨੁੱਖ! ਤੂੰ) ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਡੂੰਘੀ ਸਾਂਝ ਪਾ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਚ ਜੁੜੀ ਸੁਰਤਿ (ਦਾ ਆਨੰਦ) ਮਾਣ,
The Gurmukh obtains spiritual wisdom, meditation and satisfaction of the mind.
गुरमुखि गिआनु धिआनु मनि मानु ॥
ਗੁਰਮੁਖਿ​ਮਹਲੀ​ਮਹਲੁ​ਪਛਾਨੁ​॥​
ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈ ਕੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਪਛਾਣ।
The Gurmukh realizes the Mansion of the Lord's Presence.
गुरमुखि महली महलु पछानु ॥
ਗੁਰਮੁਖਿ​ਸੁਰਤਿ​ਸਬਦੁ​ਨੀਸਾਨੁ​॥੧॥​
ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਰਹਿ ਕੇ ਤੂੰ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੋਚ-ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਟਿਕਾ, (ਇਹ ਤੇਰੇ ਜੀਵਨ-ਸਫ਼ਰ ਲਈ) ਰਾਹਦਾਰੀ ਹੈ ॥੧॥
The Gurmukh is attuned to the Word of the Shabad, as his Insignia. ||1||
गुरमुखि सुरति सबदु नीसानु ॥१॥
ਐਸੇ​ਪ੍ਰੇਮ​ਭਗਤਿ​ਵੀਚਾਰੀ​॥​
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ-ਚਰਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ ਕੇ ਉਹ ਉੱਚੀ ਵਿਚਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Such is the loving devotional worship of the Lord's contemplation.
ऐसे प्रेम भगति वीचारी ॥
ਗੁਰਮੁਖਿ​ਸਾਚਾ​ਨਾਮੁ​ਮੁਰਾਰੀ​॥੧॥​ਰਹਾਉ​॥​
ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
The Gurmukh realizes the True Name, the Destroyer of ego. ||1||Pause||
गुरमुखि साचा नामु मुरारी ॥१॥ रहाउ ॥
ਅਹਿਨਿਸਿ​ਨਿਰਮਲੁ​ਥਾਨਿ​ਸੁਥਾਨੁ​॥​
(ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਉਹ) ਦਿਨ ਰਾਤ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ-ਥਾਂ ਵਿਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਡੇਰਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਦਾ ਹੈ,
Day and night, he remains immaculately pure, and abides in the sublime place.
अहिनिसि निरमलु थानि सुथानु ॥
ਤੀਨ​ਭਵਨ​ਨਿਹਕੇਵਲ​ਗਿਆਨੁ​॥​
ਤਿੰਨਾਂ ਭਵਨਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਾਸ਼ਨਾ-ਰਹਿਤ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਸਾਂਝ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
He gains the wisdom of the three worlds.
तीन भवन निहकेवल गिआनु ॥
ਸਾਚੇ​ਗੁਰ​ਤੇ​ਹੁਕਮੁ​ਪਛਾਨੁ​॥੨॥​
(ਤੂੰ ਭੀ) ਅਭੁੱਲ ਗੁਰੂ ਤੋਂ (ਭਾਵ, ਸਰਨ ਪੈ ਕੇ) ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ॥੨॥
Through the True Guru, the Command of the Lord's Will is realized. ||2||
साचे गुर ते हुकमु पछानु ॥२॥
ਸਾਚਾ​ਹਰਖੁ​ਨਾਹੀ​ਤਿਸੁ​ਸੋਗੁ​॥​
(ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਉਸ ਦੇ) ਅੰਦਰ ਟਿਕਵਾਂ ਆਨੰਦ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਪੋਂਹਦੀ;
He enjoys true pleasure, and suffers no pain.
साचा हरखु नाही तिसु सोगु ॥
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ​ਗਿਆਨੁ​ਮਹਾ​ਰਸੁ​ਭੋਗੁ​॥​
ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਰਸ ਵਾਲਾ ਨਾਮ ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਡੂੰਘੀ ਸਾਂਝ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਆਤਮਕ ਭੋਜਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
He enjoys the ambrosial wisdom, and the highest sublime essence.
अंम्रितु गिआनु महा रसु भोगु ॥
ਪੰਚ​ਸਮਾਈ​ਸੁਖੀ​ਸਭੁ​ਲੋਗੁ​॥੩॥​
(ਜੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈ ਕੇ) ਜਗਤ ਕਾਮਾਦਿਕ ਪੰਜਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਾ ਦੇਵੇ ਤਾਂ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਹੀ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਏ ॥੩॥
He overcomes the five evil passions, and becomes the happiest of all men. ||3||
पंच समाई सुखी सभु लोगु ॥३॥
ਸਗਲੀ​ਜੋਤਿ​ਤੇਰਾ​ਸਭੁ​ਕੋਈ​॥​
(ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਇਉਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!) ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿਚ ਤੇਰੀ ਹੀ ਜੋਤਿ (ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ), ਤੇ ਹਰੇਕ ਜੀਵ ਤੇਰਾ ਹੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
Your Divine Light is contained in all; everyone belongs to You.
सगली जोति तेरा सभु कोई ॥
ਆਪੇ​ਜੋੜਿ​ਵਿਛੋੜੇ​ਸੋਈ​॥​
ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਪ ਹੀ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੰਜੋਗ ਬਣਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਫਿਰ ਵਿਛੋੜਾ ਪਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
You Yourself join and separate again.
आपे जोड़ि विछोड़े सोई ॥
ਆਪੇ​ਕਰਤਾ​ਕਰੇ​ਸੁ​ਹੋਈ​॥੪॥​
ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਤਾਰ ਆਪ ਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ॥੪॥
Whatever the Creator does, comes to pass. ||4||
आपे करता करे सु होई ॥४॥
ਢਾਹਿ​ਉਸਾਰੇ​ਹੁਕਮਿ​ਸਮਾਵੈ​॥​
ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਪ ਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਢਾਹ ਕੇ ਆਪ ਹੀ ਮੁੜ ਉਸਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਜਗਤ ਮੁੜ ਉਸ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
He demolishes, and He builds; by His Order, he merges us into Himself.
ढाहि उसारे हुकमि समावै ॥
ਹੁਕਮੋ​ਵਰਤੈ​ਜੋ​ਤਿਸੁ​ਭਾਵੈ​॥​
ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦਾ ਹੁਕਮ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।
Whatever is pleasing to His Will, happens.
हुकमो वरतै जो तिसु भावै ॥
ਗੁਰ​ਬਿਨੁ​ਪੂਰਾ​ਕੋਇ​ਨ​ਪਾਵੈ​॥੫॥​
ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਜੀਵ ਪੂਰਨ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ॥੫॥
Without the Guru, no one obtains the Perfect Lord. ||5||
गुर बिनु पूरा कोइ न पावै ॥५॥
ਬਾਲਕ​ਬਿਰਧਿ​ਨ​ਸੁਰਤਿ​ਪਰਾਨਿ​॥​
ਜਿਸ ਪ੍ਰਾਣੀ ਦੀ ਸੁਰਤ ਬਚਪਨ ਜਾਂ ਬੁਢੇਪੇ ਵਿੱਚ (ਤੇ ਨਾਹ ਹੀ ਜਵਾਨੀ ਸਮੇ) ਕਦੇ ਭੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜੁੜਦੀ,
In childhood and old age, he does not understand.
बालक बिरधि न सुरति परानि ॥
ਭਰਿ​ਜੋਬਨਿ​ਬੂਡੈ​ਅਭਿਮਾਨਿ​॥​
(ਸਗੋਂ) ਭਰ-ਜਵਾਨੀ ਵਿਚ ਉਹ (ਜਵਾਨੀ ਦੇ) ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
In the prime of youth, he is drowned in his pride.
भरि जोबनि बूडै अभिमानि ॥
ਬਿਨੁ​ਨਾਵੈ​ਕਿਆ​ਲਹਸਿ​ਨਿਦਾਨਿ​॥੬॥​
ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਖੁੰਝ ਕੇ ਆਖ਼ਰ (ਇਥੋਂ) ਕੀਹ ਖੱਟੇਗਾ? ॥੬॥
Without the Name, what can the fool obtain? ||6||
बिनु नावै किआ लहसि निदानि ॥६॥
ਜਿਸ​ਕਾ​ਅਨੁ​ਧਨੁ​ਸਹਜਿ​ਨ​ਜਾਨਾ​॥​
ਜਿਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਦਿੱਤਾ ਅੰਨ ਤੇ ਧਨ ਜੀਵ ਵਰਤਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਅਡੋਲ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਟਿਕ ਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਕਦੇ ਭੀ ਸਾਂਝ ਭੀ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦਾ,
He does not know the One who blesses him with nourishment and wealth.
जिस का अनु धनु सहजि न जाना ॥
ਭਰਮਿ​ਭੁਲਾਨਾ​ਫਿਰਿ​ਪਛੁਤਾਨਾ​॥​
ਤੇ ਮਾਇਆ ਦੀ ਭਟਕਣਾ ਵਿਚ ਜੀਵਨ-ਰਾਹ ਤੋਂ ਖੁੰਝਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਖ਼ਰ ਪਛਤਾਂਦਾ ਹੈ।
Deluded by doubt, he later regrets and repents.
भरमि भुलाना फिरि पछुताना ॥
ਗਲਿ​ਫਾਹੀ​ਬਉਰਾ​ਬਉਰਾਨਾ​॥੭॥​
ਉਸ ਦੇ ਗਲ ਵਿਚ ਮੋਹ ਦੀ ਫਾਹੀ ਪਈ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਮੋਹ ਵਿਚ ਹੀ ਉਹ ਸਦਾ ਝੱਲਾ ਹੋਇਆ ਫਿਰਦਾ ਹੈ ॥੭॥
The noose of death is around the neck of that crazy madman. ||7||
गलि फाही बउरा बउराना ॥७॥
ਬੂਡਤ​ਜਗੁ​ਦੇਖਿਆ​ਤਉ​ਡਰਿ​ਭਾਗੇ​॥​
ਉਹ ਜਗਤ ਨੂੰ (ਮੋਹ ਵਿਚ) ਡੁੱਬਦਾ ਵੇਖ ਕੇ (ਮੋਹ ਤੋਂ) ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
I saw the world drowning, and I ran away in fear.
बूडत जगु देखिआ तउ डरि भागे ॥
ਸਤਿਗੁਰਿ​ਰਾਖੇ​ਸੇ​ਵਡਭਾਗੇ​॥​
ਉਹ ਬੜੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ ਤੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ (ਮੋਹ ਦੀ ਕੈਦ ਤੋਂ) ਬਚਾ ਲਿਆ ਹੈ,
How very fortunate are those who have been saved by the True Guru.
सतिगुरि राखे से वडभागे ॥
ਨਾਨਕ​ਗੁਰ​ਕੀ​ਚਰਣੀ​ਲਾਗੇ​॥੮॥੬॥​
ਜੇਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੀ ਚਰਨੀਂ ਲੱਗਦੇ (ਸ਼ਰਨ ਪੈਂਦੇ) ਹਨ, ਹੇ ਨਾਨਕ! ॥੮॥੬॥
O Nanak, they are attached to the feet of the Guru. ||8||6||
नानक गुर की चरणी लागे ॥८॥६॥
ਆਸਾ​ਮਹਲਾ​੧​॥​
ਰਾਗ ਆਸਾ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਬਾਣੀ।
Aasaa, First Mahalaa:
आसा महला १ ॥
ਗਾਵਹਿ​ਗੀਤੇ​ਚੀਤਿ​ਅਨੀਤੇ​॥​
ਜੇਹੜੇ ਮਨੁੱਖ (ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਸੁਣਾਣ ਵਾਸਤੇ ਭਗਤੀ ਦੇ) ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਿੱਤ ਵਿਚ ਮੰਦੇ ਖ਼ਿਆਲ (ਮੌਜੂਦ) ਹਨ;
They sing religious songs, but their consciousness is wicked.
गावहि गीते चीति अनीते ॥
ਰਾਗ​ਸੁਣਾਇ​ਕਹਾਵਹਿ​ਬੀਤੇ​॥​
ਜੇਹੜੇ (ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ) ਰਾਗ (ਦ੍ਵੈਖ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ) ਸੁਣਾ ਕੇ ਅਖਵਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਸੀਂ ਰਾਗ ਦ੍ਵੈਖ ਤੋਂ ਬਚੇ ਹੋਏ ਹਾਂ,
They sing the songs, and call themselves divine,
राग सुणाइ कहावहि बीते ॥
ਬਿਨੁ​ਨਾਵੈ​ਮਨਿ​ਝੂਠੁ​ਅਨੀਤੇ​॥੧॥​
ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਝੂਠ (ਵੱਸਦਾ) ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੁਕਰਮ (ਟਿਕੇ ਹੋਏ) ਹਨ ॥੧॥
but without the Name, their minds are false and wicked. ||1||
बिनु नावै मनि झूठु अनीते ॥१॥
ਕਹਾ​ਚਲਹੁ​ਮਨ​ਰਹਹੁ​ਘਰੇ​॥​
(ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਮੱਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ) ਹੇ ਮਨ! ਤੂੰ (ਕੁਕਰਮਾਂ ਵਿਚ) ਕਿਉਂ ਭਟਕ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਰਹੁ।
Where are you going? O mind, remain in your own home.
कहा चलहु मन रहहु घरे ॥
ਗੁਰਮੁਖਿ​ਰਾਮ​ਨਾਮਿ​ਤ੍ਰਿਪਤਾਸੇ​ਖੋਜਤ​ਪਾਵਹੁ​ਸਹਜਿ​ਹਰੇ​॥੧॥​ਰਹਾਉ​॥​
ਜੇਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਜੁੜ ਕੇ (ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਲੋਂ) ਹਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਮਨ! ਤੂੰ ਭੀ ਗੁਰੂ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਭਾਲ ਕਰ ਕੇ ਸਹਜ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਟਿਕ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲਏਂਗਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
The Gurmukhs are satisfied with the Lord's Name; searching, they easily find the Lord. ||1||Pause||
गुरमुखि राम नामि त्रिपतासे खोजत पावहु सहजि हरे ॥१॥ रहाउ ॥
ਕਾਮੁ​ਕ੍ਰੋਧੁ​ਮਨਿ​ਮੋਹੁ​ਸਰੀਰਾ​॥​
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਕਾਮ ਹੈ ਕ੍ਰੋਧ ਹੈ ਮੋਹ ਹੈ,
Sexual desire, anger and emotional attachment fill the mind and body;
कामु क्रोधु मनि मोहु सरीरा ॥
ਲਬੁ​ਲੋਭੁ​ਅਹੰਕਾਰੁ​ਸੁ​ਪੀਰਾ​॥​
ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਲੱਬ ਹੈ ਲੋਭ ਹੈ ਅਹੰਕਾਰ ਹੈ, (ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਹਨਾਂ ਵਿਕਾਰਾਂ ਦਾ) ਕਲੇਸ਼ ਹੈ,
greed and egotism lead only to pain.
लबु लोभु अहंकारु सु पीरा ॥
ਰਾਮ​ਨਾਮ​ਬਿਨੁ​ਕਿਉ​ਮਨੁ​ਧੀਰਾ​॥੨॥​
ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਉਸ ਦਾ ਮਨ (ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਟਾਕਰਾ ਕਰਨ ਦਾ) ਕਿਵੇਂ ਹੌਸਲਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ॥੨॥
How can the mind be comforted without the Lord's Name? ||2||
राम नाम बिनु किउ मनु धीरा ॥२॥
ਅੰਤਰਿ​ਨਾਵਣੁ​ਸਾਚੁ​ਪਛਾਣੈ​॥​
ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਤਮਾ ਵਿਚ (ਤੀਰਥ-) ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ,
One who cleanses himself within, knows the True Lord.
अंतरि नावणु साचु पछाणै ॥
ਅੰਤਰ​ਕੀ​ਗਤਿ​ਗੁਰਮੁਖਿ​ਜਾਣੈ​॥​
ਐਸਾ ਮਨੁੱਖ (ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈ ਕੇ) ਆਪਣੀ ਅੰਦਰਲੀ ਆਤਮਕ ਹਾਲਤ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
The Gurmukh knows the condition of his innermost being.
अंतर की गति गुरमुखि जाणै ॥
ਸਾਚ​ਸਬਦ​ਬਿਨੁ​ਮਹਲੁ​ਨ​ਪਛਾਣੈ​॥੩॥​
(ਪਰ ਗੁਰੂ ਦੇ) ਸੱਚੇ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣ ਸਕਦਾ ॥੩॥
Without the True Word of the Shabad, the Mansion of the Lord's Presence is not realized. ||3||
साच सबद बिनु महलु न पछाणै ॥३॥
ਨਿਰੰਕਾਰ​ਮਹਿ​ਆਕਾਰੁ​ਸਮਾਵੈ​॥​
ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਦਿੱਸਦੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਲੀਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਆਪਣੀ ਬ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਵਲੋਂ ਰੋਕ ਕੇ ਅੰਦਰ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ;)
One who merges his form into the Formless Lord,
निरंकार महि आकारु समावै ॥
ਅਕਲ​ਕਲਾ​ਸਚੁ​ਸਾਚਿ​ਟਿਕਾਵੈ​॥​
ਜਿਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸੱਤਿਆ-ਗਿਣਤੀ ਮਿਣਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ ਉਸ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਟਿਕਾਂਦਾ ਹੈ,
abides in the True Lord, the Powerful, beyond power.
अकल कला सचु साचि टिकावै ॥
ਸੋ​ਨਰੁ​ਗਰਭ​ਜੋਨਿ​ਨਹੀ​ਆਵੈ​॥੪॥​
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ॥੪॥
Such a person does not enter into the womb of reincarnation again. ||4||
सो नरु गरभ जोनि नही आवै ॥४॥
ਜਹਾਂ​ਨਾਮੁ​ਮਿਲੈ​ਤਹ​ਜਾਉ​॥​
(ਇਸ ਵਾਸਤੇ ਮੇਰੀ ਇਹ ਅਰਦਾਸ ਹੈ ਕਿ) ਜਿਥੋਂ (ਗੁਰ-ਸੰਗਤਿ ਵਿਚੋਂ) ਮੈਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਮਿਲ ਜਾਏ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਹੀ ਜਾਵਾਂ,
Go there, where you may obtain the Naam, the Name of the Lord.
जहां नामु मिलै तह जाउ ॥