GURBANI.WORLD

ਸਰਬ ਰੋਗ ਕਾ ਅਉਖਦੁ ਨਾਮੁ

ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ
ਅੰਗ 413
Display Settings
Translations
ਸੁਖੁ​ਮਾਨੈ​ਭੇਟੈ​ਗੁਰ​ਪੀਰੁ​॥​
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ (ਤੇਰੀ ਮੇਹਰ ਨਾਲ) ਗੁਰੂ-ਪੀਰ ਮਿਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ (ਤੇਰੇ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਆਤਮਕ) ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
Peace is enjoyed, meeting the Guru, the Spiritual Teacher.
सुखु मानै भेटै गुर पीरु ॥
ਏਕੋ​ਸਾਹਿਬੁ​ਏਕੁ​ਵਜੀਰੁ​॥੫॥​
ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਆਪ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਹੈਂ ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣਾ (ਸਲਾਹਕਾਰ) ਵਜ਼ੀਰ ਹੈਂ ॥੫॥
The Lord is the only Master; He is the only Minister. ||5||
एको साहिबु एकु वजीरु ॥५॥
ਜਗੁ​ਬੰਦੀ​ਮੁਕਤੇ​ਹਉ​ਮਾਰੀ​॥​
ਹਉਮੈ ਦੀ ਕੈਦ ਵਿਚੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਉਹੀ ਹਨ (ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈ ਕੇ ਇਸ) ਹਉਮੈ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਹੈ।
The world is held in bondage; he alone is emancipated, who conquers his ego.
जगु बंदी मुकते हउ मारी ॥
ਜਗਿ​ਗਿਆਨੀ​ਵਿਰਲਾ​ਆਚਾਰੀ​॥​
ਜਗਤ ਵਿਚ ਗਿਆਨਵਾਨ ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਉਹੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਿੱਤ-ਆਚਰਨ ਉਸ ਗਿਆਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ,
How rare in the world is that wise person, who practices this.
जगि गिआनी विरला आचारी ॥
ਜਗਿ​ਪੰਡਿਤੁ​ਵਿਰਲਾ​ਵੀਚਾਰੀ​॥​
ਜਗਤ ਵਿਚ ਪੰਡਿਤ ਭੀ ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਹੀ ਹੈ ਜੇਹੜਾ (ਵਿੱਦਿਆ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ) ਵਿਚਾਰਵਾਨ ਭੀ ਹੈ,
How rare in this world is that scholar who reflects upon this.
जगि पंडितु विरला वीचारी ॥
ਬਿਨੁ​ਸਤਿਗੁਰੁ​ਭੇਟੇ​ਸਭ​ਫਿਰੈ​ਅਹੰਕਾਰੀ​॥੬॥​
ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਭਟਕਦੀ ਫਿਰਦੀ ਹੈ ॥੬॥
Without meeting the True Guru, all wander in ego. ||6||
बिनु सतिगुरु भेटे सभ फिरै अहंकारी ॥६॥
ਜਗੁ​ਦੁਖੀਆ​ਸੁਖੀਆ​ਜਨੁ​ਕੋਇ​॥​
ਜਗਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਮਨੁੱਖ ਸੁਖੀ ਹੈ।
The world is unhappy; only a few are happy.
जगु दुखीआ सुखीआ जनु कोइ ॥
ਜਗੁ​ਰੋਗੀ​ਭੋਗੀ​ਗੁਣ​ਰੋਇ​॥​
ਜਗਤ (ਵਿਕਾਰਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ) ਰੋਗੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਭੋਗਾਂ ਵਿਚ ਪਰਵਿਰਤ ਹੈ ਤੇ ਆਤਮਕ ਗੁਣਾਂ ਲਈ ਤਰਸਦਾ ਹੈ।
The world is diseased, from its indulgences; it weeps over its lost virtue.
जगु रोगी भोगी गुण रोइ ॥
ਜਗੁ​ਉਪਜੈ​ਬਿਨਸੈ​ਪਤਿ​ਖੋਇ​॥​
(ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਭੁਲਾ ਕੇ) ਜਗਤ ਇੱਜ਼ਤ ਗਵਾ ਕੇ ਜੰਮਦਾ ਹੈ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਮਰਦਾ ਹੈ ਜੰਮਦਾ ਹੈ।
The world wells up, and then subsides, losing its honor.
जगु उपजै बिनसै पति खोइ ॥
ਗੁਰਮੁਖਿ​ਹੋਵੈ​ਬੂਝੈ​ਸੋਇ​॥੭॥​
ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਭੇਦ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ॥੭॥
He alone, who becomes Gurmukh, understands. ||7||
गुरमुखि होवै बूझै सोइ ॥७॥
ਮਹਘੋ​ਮੋਲਿ​ਭਾਰਿ​ਅਫਾਰੁ​॥​
ਜੇ ਕੋਈ ਮੁੱਲ ਦੇ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਮੁੱਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਧੀਕ ਹੈ (ਉਸ ਦਾ ਮੁਲ ਦਿੱਤਾ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ) ਜੇ ਉਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਉਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
His price is so costly; His weight is unbearable.
महघो मोलि भारि अफारु ॥
ਅਟਲ​ਅਛਲੁ​ਗੁਰਮਤੀ​ਧਾਰੁ​॥​
ਗੁਰੂ ਦੀ ਮਤਿ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ (ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ) ਸਾਂਭ ਕੇ ਰੱਖ।
He is immovable and undeceivable; enshrine Him in your mind, through the Guru's Teachings.
अटल अछलु गुरमती धारु ॥
ਭਾਇ​ਮਿਲੈ​ਭਾਵੈ​ਭਇਕਾਰੁ​॥​
ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਰਾਹੀਂ (ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਮੁੱਲ) ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜੀਵ ਦਾ ਉਸ ਦੇ ਡਰ-ਅਦਬ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
Meet Him through love, become pleasing to Him, and act in fear of Him.
भाइ मिलै भावै भइकारु ॥
ਨਾਨਕੁ​ਨੀਚੁ​ਕਹੈ​ਬੀਚਾਰੁ​॥੮॥੩॥​
ਦਾਸ ਨਾਨਕ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਦਸਦਾ ਹੈ ॥੮॥੩॥
Nanak the lowly says this, after deep contemplation. ||8||3||
नानकु नीचु कहै बीचारु ॥८॥३॥
ਆਸਾ​ਮਹਲਾ​੧​॥​
ਰਾਗ ਆਸਾ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਬਾਣੀ।
Aasaa, First Mahalaa:
आसा महला १ ॥
ਏਕੁ​ਮਰੈ​ਪੰਚੇ​ਮਿਲਿ​ਰੋਵਹਿ​॥​
ਇਕ (ਪ੍ਰਾਣੀ) ਮਰਦਾ ਹੈ ਉਸ ਦੇ ਸਾਕ ਸੰਬੰਧੀ ਮਿਲ ਕੇ ਰੋਂਦੇ ਹਨ,
When someone dies, the five passions meet and mourn his death.
एकु मरै पंचे मिलि रोवहि ॥
ਹਉਮੈ​ਜਾਇ​ਸਬਦਿ​ਮਲੁ​ਧੋਵਹਿ​॥​
ਪਰ ਜੇਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਜੁੜ ਕੇ ਮੋਹ ਦੀ ਮੈਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ ਧੋ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਉਮੈ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
Overcoming self-conceit, he washes off his filth with the Word of the Shabad.
हउमै जाइ सबदि मलु धोवहि ॥
ਸਮਝਿ​ਸੂਝਿ​ਸਹਜ​ਘਰਿ​ਹੋਵਹਿ​॥​
ਉਹ ਇਹ ਸਮਝ ਵਿਚ ਕੇ (ਕਿ ਸਭ ਵਿਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹੀ ਜੋਤਿ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਸੰਬੰਧੀ ਦਾ ਸਰੀਰ ਨਾਸ ਹੋਣ ਤੇ) ਅਡੋਲ ਆਤਮਕ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
One who knows and understands, enters the home of peace and poise.
समझि सूझि सहज घरि होवहि ॥
ਬਿਨੁ​ਬੂਝੇ​ਸਗਲੀ​ਪਤਿ​ਖੋਵਹਿ​॥੧॥​
ਇਸ ਬੇਸਮਝੀ ਵਿਚ (ਕਿ ਪਰਮਾਤਮਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਆਪਣਾ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ) (ਰੋਣ ਵਾਲੇ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿਚ ਆਪਣੀ) ਸਾਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਗਵਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ॥੧॥
Without understanding, he loses all his honor. ||1||
बिनु बूझे सगली पति खोवहि ॥१॥
ਕਉਣੁ​ਮਰੈ​ਕਉਣੁ​ਰੋਵੈ​ਓਹੀ​॥​
ਕੌਣ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕੌਣ (ਮਰੇ ਨੂੰ) 'ਉਹ, ਉਹ' ਆਖ ਕੇ ਰੋਂਦਾ ਹੈ,
Who dies, and who weeps for him?
कउणु मरै कउणु रोवै ओही ॥
ਕਰਣ​ਕਾਰਣ​ਸਭਸੈ​ਸਿਰਿ​ਤੋਹੀ​॥੧॥​ਰਹਾਉ​॥​
(ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਬਿਨਸਦਾ ਹੈ ਉਹ ਭੀ ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਹੈਂ ਤੇ ਰੋਣ ਵਾਲਾ ਭੀ ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਹੈਂ) ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਹੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਕਰਤਾਰ! ਹਰੇਕ ਜੀਵ ਦੇ ਸਿਰ ਉਤੇ ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਹੈਂ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
O Lord, Creator, Cause of causes, You are over the heads of all. ||1||Pause||
करण कारण सभसै सिरि तोही ॥१॥ रहाउ ॥
ਮੂਏ​ਕਉ​ਰੋਵੈ​ਦੁਖੁ​ਕੋਇ​॥​
ਜੋ ਕੋਈ ਮੋਏ ਨੂੰ ਰੋਂਦਾ ਹੈ ਉਹ (ਅਸਲ ਵਿਚ ਆਪਣਾ) ਦੁੱਖ-ਔਖ ਫਰੋਲਦਾ ਹੈ,
Who weeps over the pain of the dead?
मूए कउ रोवै दुखु कोइ ॥
ਸੋ​ਰੋਵੈ​ਜਿਸੁ​ਬੇਦਨ​ਹੋਇ​॥​
ਉਹ ਹੀ ਰੋਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ (ਕਿਸੇ ਦੇ ਮਰਨ ਤੇ ਕੋਈ) ਬਿਪਤਾ ਆ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ।
Those who weep, do so over their own troubles.
सो रोवै जिसु बेदन होइ ॥
ਜਿਸੁ​ਬੀਤੀ​ਜਾਣੈ​ਪ੍ਰਭ​ਸੋਇ​॥​
ਪਰ ਜਿਸ ਜੀਵ ਉਤੇ (ਮੌਤ ਦੀ) ਇਹ ਘਟਨਾ ਵਰਤਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਇਹ ਰਜ਼ਾ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
God knows the condition of those who are so affected.
जिसु बीती जाणै प्रभ सोइ ॥
ਆਪੇ​ਕਰਤਾ​ਕਰੇ​ਸੁ​ਹੋਇ​॥੨॥​
ਕਿ ਉਹੀ ਕੁਝ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਕਰਤਾਰ ਆਪ ਕਰਦਾ ਹੈ ॥੨॥
Whatever the Creator does, comes to pass. ||2||
आपे करता करे सु होइ ॥२॥
ਜੀਵਤ​ਮਰਣਾ​ਤਾਰੇ​ਤਰਣਾ​॥​
(ਅਸਲ ਵਿਚ ਜੀਊਣ ਦੀ ਤਾਂਘ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸਾਂਦੀ ਹੈ) ਜੀਊਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਤੋਂ ਮਨ ਦਾ ਮਰ ਜਾਣਾ (ਮੋਹ-ਸਾਗਰ ਤੋਂ) ਤਰਨ ਲਈ, ਮਾਨੋ, ਬੇੜੀ ਹੈ।
One who remains dead while yet alive, is saved, and saves others as well.
जीवत मरणा तारे तरणा ॥
ਜੈ​ਜਗਦੀਸ​ਪਰਮ​ਗਤਿ​ਸਰਣਾ​॥​
ਇਹ ਉੱਚੀ ਆਤਮਕ ਅਵਸਥਾ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ-ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪਿਆਂ ਲੱਭਦੀ ਹੈ।
Celebrate the Victory of the Lord; taking to His Sanctuary, the supreme status is obtained.
जै जगदीस परम गति सरणा ॥
ਹਉ​ਬਲਿਹਾਰੀ​ਸਤਿਗੁਰ​ਚਰਣਾ​॥​
(ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਰਨ ਗੁਰੂ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ) ਮੈਂ ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਸਦਕੇ ਹਾਂ।
I am a sacrifice to the feet of the True Guru.
हउ बलिहारी सतिगुर चरणा ॥
ਗੁਰੁ​ਬੋਹਿਥੁ​ਸਬਦਿ​ਭੈ​ਤਰਣਾ​॥੩॥​
ਗੁਰੂ ਮਾਨੋ, ਜਹਾਜ਼ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਜੁੜ ਕੇ ਭਵ-ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਸਕੀਦਾ ਹੈ ॥੩॥
The Guru is the boat; through the Shabad of His Word, the terrifying world-ocean is crossed over. ||3||
गुरु बोहिथु सबदि भै तरणा ॥३॥
ਨਿਰਭਉ​ਆਪਿ​ਨਿਰੰਤਰਿ​ਜੋਤਿ​॥​
ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਪੋਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਉਹ ਆਪ ਇਕ-ਰਸ ਹਰੇਕ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਪਣੀ ਜੋਤਿ ਦਾ ਪਰਕਾਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ,
He Himself is Fearless; His Divine Light is contained in all.
निरभउ आपि निरंतरि जोति ॥
ਬਿਨੁ​ਨਾਵੈ​ਸੂਤਕੁ​ਜਗਿ​ਛੋਤਿ​॥​
ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਖੁੰਝਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਜਗਤ ਵਿਚ ਕਿਤੇ ਸੂਤਕ (ਦਾ ਭਰਮ) ਹੈ ਕਿਤੇ ਛੂਤ ਹੈ।
Without the Name, the world is defiled and untouchable.
बिनु नावै सूतकु जगि छोति ॥
ਦੁਰਮਤਿ​ਬਿਨਸੈ​ਕਿਆ​ਕਹਿ​ਰੋਤਿ​॥​
ਦੁਰਮਤਿ ਦੇ ਕਾਰਨ ਜਗਤ ਆਤਮਕ ਮੌਤੇ ਮਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, (ਇਸ ਬਾਰੇ) ਕੀਹ ਆਖ ਕੇ ਕੋਈ ਰੋਵੇ?
Through evil-mindedness, they are ruined; why should they cry out and weep?
दुरमति बिनसै किआ कहि रोति ॥
ਜਨਮਿ​ਮੂਏ​ਬਿਨੁ​ਭਗਤਿ​ਸਰੋਤਿ​॥੪॥​
ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਜੀਵ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿਚ ਪੈ ਰਹੇ ਹਨ ॥੪॥
They are born only to die, without hearing the music of devotional worship. ||4||
जनमि मूए बिनु भगति सरोति ॥४॥
ਮੂਏ​ਕਉ​ਸਚੁ​ਰੋਵਹਿ​ਮੀਤ​॥​
ਆਪਾ-ਭਾਵ ਤੋਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਸਚ ਮੁਚ ਉਸ ਦੇ (ਪਹਿਲੇ) ਮਿੱਤਰ ਰੋਂਦੇ ਹਨ,
Only one's true friends mourn one's death.
मूए कउ सचु रोवहि मीत ॥
ਤ੍ਰੈ​ਗੁਣ​ਰੋਵਹਿ​ਨੀਤਾ​ਨੀਤ​॥​
ਮਾਇਆ ਦੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣ (ਕਿ ਸਾਡਾ ਸਾਥ ਛੱਡ ਗਿਆ ਹੈ) ਵੀ ਨਿੱਤ ਰੋਂਦੇ ਹਨ,
Those under the sway of the three dispositions continue to mourn on and on.
त्रै गुण रोवहि नीता नीत ॥
ਦੁਖੁ​ਸੁਖੁ​ਪਰਹਰਿ​ਸਹਜਿ​ਸੁਚੀਤ​॥​
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੁਖ ਸੁਖ (ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ) ਤਿਆਗ ਕੇ ਅਡੋਲ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਸੁਚੇਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ,
Disregarding pain and pleasure, center your consciousness on the Lord.
दुखु सुखु परहरि सहजि सुचीत ॥
ਤਨੁ​ਮਨੁ​ਸਉਪਉ​ਕ੍ਰਿਸਨ​ਪਰੀਤਿ​॥੫॥​
ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਤਨ ਤੇ ਮਨ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਤੋਂ ਭੇਟਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ॥੫॥
Dedicate your body and mind to the Love of the Lord. ||5||
तनु मनु सउपउ क्रिसन परीति ॥५॥
ਭੀਤਰਿ​ਏਕੁ​ਅਨੇਕ​ਅਸੰਖ​॥​
ਸਭ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਕੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਨੇਕਾਂ ਅਸੰਖਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ,
The One Lord dwells within the various and countless beings.
भीतरि एकु अनेक असंख ॥
ਕਰਮ​ਧਰਮ​ਬਹੁ​ਸੰਖ​ਅਸੰਖ​॥​
(ਪਰ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸਾਰ ਕੇ) ਹੋਰ ਹੋਰ ਬੇਅੰਤ ਧਰਮ ਕਰਮ ਰਚ ਲਏ ਹਨ।
There are so many rituals and religious faiths, their number is innumerable.
करम धरम बहु संख असंख ॥
ਬਿਨੁ​ਭੈ​ਭਗਤੀ​ਜਨਮੁ​ਬਿਰੰਥ​॥​
ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਡਰ-ਅਦਬ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Without the Fear of God, and devotional worship, one's life is in vain.
बिनु भै भगती जनमु बिरंथ ॥
ਹਰਿ​ਗੁਣ​ਗਾਵਹਿ​ਮਿਲਿ​ਪਰਮਾਰੰਥ​॥੬॥​
ਜੇਹੜੇ ਮਿਲ ਕੇ ਹਰੀ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਦਾ ਮਨੋਰਥ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ॥੬॥
Singing the Glorious Praises of the Lord, the supreme wealth is obtained. ||6||
हरि गुण गावहि मिलि परमारंथ ॥६॥
ਆਪਿ​ਮਰੈ​ਮਾਰੇ​ਭੀ​ਆਪਿ​॥​
(ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਕਰਤਾਰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਪ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਸੋ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਜੀਵ ਮਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ) ਪਰਮਾਤਮਾ (ਉਸ ਵਿਚ ਬੈਠਾ ਆਪ ਹੀ, ਮਾਨੋ) ਮਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਜੀਵ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਭੀ ਆਪ ਹੀ ਹੈ।
He Himself dies, and He Himself kills.
आपि मरै मारे भी आपि ॥
ਆਪਿ​ਉਪਾਏ​ਥਾਪਿ​ਉਥਾਪਿ​॥​
ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪੈਦਾ ਕਰ ਕੇ ਆਪ ਹੀ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
He Himself establishes, and having established, disestablishes.
आपि उपाए थापि उथापि ॥
ਸ੍ਰਿਸਟਿ​ਉਪਾਈ​ਜੋਤੀ​ਤੂ​ਜਾਤਿ​॥​
ਹੇ ਜੋਤਿ-ਰੂਪ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਅਨੇਕਾਂ ਜਾਤੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ।
He created the Universe, and by His Divine Nature, instilled His Divine Light into it.
स्रिसटि उपाई जोती तू जाति ॥
ਸਬਦੁ​ਵੀਚਾਰਿ​ਮਿਲਣੁ​ਨਹੀ​ਭ੍ਰਾਤਿ​॥੭॥​
ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਬਾਣੀ ਨੂੰ ਵਿਸਾਰ ਕੇ (ਮਨ ਵਿਚ ਟਿਕਾ ਕੇ) ਜੀਵ ਦਾ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੀਵ ਨੂੰ (ਸੂਤਕ ਛੂਤ ਆਦਿਕ ਦੀ ਕੋਈ) ਭਟਕਣਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ ॥੭॥
One who reflects upon the Word of the Shabad, meets the Lord, without doubt. ||7||
सबदु वीचारि मिलणु नही भ्राति ॥७॥
ਸੂਤਕੁ​ਅਗਨਿ​ਭਖੈ​ਜਗੁ​ਖਾਇ​॥​
(ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਪ ਹੀ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਕੇ ਜੰਮਦਾ ਮਰਦਾ ਹੈ), ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਵਿਛੁੜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੂਤਕ ਦਾ ਭਰਮ ਖ਼ੁਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
Pollution is the burning fire, which is consuming the world.
सूतकु अगनि भखै जगु खाइ ॥
ਸੂਤਕੁ​ਜਲਿ​ਥਲਿ​ਸਭ​ਹੀ​ਥਾਇ​॥​
(ਸੂਤਕ ਦਾ ਭਰਮ ਕਿਥੇ ਕਿਥੇ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ?) ਸੂਤਕ ਅੱਗ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਹੈ, ਹਰ ਥਾਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕ,
Pollution is in the water, upon the land, and everywhere.
सूतकु जलि थलि सभ ही थाइ ॥
ਨਾਨਕ​ਸੂਤਕਿ​ਜਨਮਿ​ਮਰੀਜੈ​॥​
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਸੂਤਕ (ਦੇ ਭਰਮ) ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ (ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਹੋਂਦ ਤੋਂ ਖੁੰਝ ਕੇ) ਜਗਤ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿਚ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ।
O Nanak, people are born and die in pollution.
नानक सूतकि जनमि मरीजै ॥
ਗੁਰ​ਪਰਸਾਦੀ​ਹਰਿ​ਰਸੁ​ਪੀਜੈ​॥੮॥੪॥​
(ਸਹੀ ਰਸਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈ ਕੇ) ਗੁਰੂ ਦੀ ਮੇਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਰਸ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ॥੮॥੪॥
By Guru's Grace, they drink in the Lord's sublime elixir. ||8||4||
गुर परसादी हरि रसु पीजै ॥८॥४॥
ਰਾਗੁ​ਆਸਾ​ਮਹਲਾ​੧​॥​
ਰਾਗ ਆਸਾ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਬਾਣੀ।
Raag Aasaa, First Mahalaa:
रागु आसा महला १ ॥
ਆਪੁ​ਵੀਚਾਰੈ​ਸੁ​ਪਰਖੇ​ਹੀਰਾ​॥​
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ (ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ) ਵਿਚਾਰਦਾ ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਨਾਮ ਦੀ ਕਦਰ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ,
One who contemplates his own self, tests the worth of the jewel.
आपु वीचारै सु परखे हीरा ॥
ਏਕ​ਦ੍ਰਿਸਟਿ​ਤਾਰੇ​ਗੁਰ​ਪੂਰਾ​॥​
ਜੋ ਪੂਰੇ ਗੁਰੂ ਇਕ (ਮੇਹਰ ਦੀ) ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ (ਮੋਹ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ) ਪਾਰ ਲੰਘਾਂਦਾ ਹੈ,
With a single glance, the Perfect Guru saves him.
एक द्रिसटि तारे गुर पूरा ॥
ਗੁਰੁ​ਮਾਨੈ​ਮਨ​ਤੇ​ਮਨੁ​ਧੀਰਾ​॥੧॥​
ਐਸਾ ਮਨੁੱਖ ਸੱਚੇ ਦਿਲੋਂ ਗੁਰੂ ਉਤੇ ਸਰਧਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ (ਮਾਇਆ-ਮੋਹ ਵਿਚ) ਡੋਲਦਾ ਨਹੀਂ ॥੧॥
When the Guru is pleased, one's mind comforts itself. ||1||
गुरु मानै मन ते मनु धीरा ॥१॥
ਐਸਾ​ਸਾਹੁ​ਸਰਾਫੀ​ਕਰੈ​॥​
ਗੁਰੂ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਸ਼ਾਹ (ਸਰਾਫ਼) ਹੈ, ਤੇ ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਸਰਾਫ਼ੀ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਕਿ ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰਤ ਪਰਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ),
He is such a banker, who tests us.
ऐसा साहु सराफी करै ॥
ਸਾਚੀ​ਨਦਰਿ​ਏਕ​ਲਿਵ​ਤਰੈ​॥੧॥​ਰਹਾਉ​॥​
ਉਸ ਦੀ ਕਦੇ ਉਕਾਈ ਨਾਹ ਖਾਣ ਵਾਲੀ ਮਿਹਰ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ ਜੀਵ ਇਕ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਚ ਸੁਰਤਿ ਜੋੜ ਕੇ (ਮੋਹ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ) ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
By His True Glance of Grace, we are blessed with the Love of the One Lord, and are saved. ||1||Pause||
साची नदरि एक लिव तरै ॥१॥ रहाउ ॥
ਪੂੰਜੀ​ਨਾਮੁ​ਨਿਰੰਜਨ​ਸਾਰੁ​॥​
(ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ) ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਨਿਰੰਜਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਨਾਮ ਨੂੰ (ਆਪਣੇ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦੀ) ਰਾਸਿ-ਪੂੰਜੀ ਬਣਾਂਦਾ ਹੈ,
The capital of the Naam is immaculate and sublime.
पूंजी नामु निरंजन सारु ॥
ਨਿਰਮਲੁ​ਸਾਚਿ​ਰਤਾ​ਪੈਕਾਰੁ​॥​
ਜੋ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ (ਦੇ ਨਾਮ-ਰੰਗ) ਵਿਚ ਰੰਗਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਪਵਿਤ੍ਰ (ਜੀਵਨ ਵਾਲਾ) ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਆਰੀਏ ਵਾਂਗ ਪਾਰਖੂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
That peddler is rendered pure, who is imbued with the Truth.
निरमलु साचि रता पैकारु ॥
ਸਿਫਤਿ​ਸਹਜ​ਘਰਿ​ਗੁਰੁ​ਕਰਤਾਰੁ​॥੨॥​
ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ ਉਹ ਗੁਰੂ ਕਰਤਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਡੋਲ ਹਿਰਦੇ-ਘਰ ਵਿਚ ਵਸਾਂਦਾ ਹੈ ॥੨॥
Praising the Lord, in the house of poise, he attains the Guru, the Creator. ||2||
सिफति सहज घरि गुरु करतारु ॥२॥
ਆਸਾ​ਮਨਸਾ​ਸਬਦਿ​ਜਲਾਏ​॥​
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ (ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ) ਮਾਇਕ ਆਸਾ ਤੇ ਮਾਇਕ ਫੁਰਨਾ ਸਾੜ ਦੇਂਦਾ ਹੈ,
One who burns away hope and desire through the Word of the Shabad,
आसा मनसा सबदि जलाए ॥
ਰਾਮ​ਨਰਾਇਣੁ​ਕਹੈ​ਕਹਾਏ​॥​
ਅਤੇ ਉਹ ਆਪ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਭਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰੇਰਦਾ ਹੈ,
chants the Lord's Name, and inspires others to chant it as well.
राम नराइणु कहै कहाए ॥
ਗੁਰ​ਤੇ​ਵਾਟ​ਮਹਲੁ​ਘਰੁ​ਪਾਏ​॥੩॥​
ਜੋ ਗੁਰੂ ਤੋਂ (ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਹੀ) ਰਸਤਾ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਮਹਲ ਘਰ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ॥੩॥
Through the Guru, he finds the Path home, to the Mansion of the Lord's Presence. ||3||
गुर ते वाट महलु घरु पाए ॥३॥