GURBANI.WORLD

ਸਰਬ ਰੋਗ ਕਾ ਅਉਖਦੁ ਨਾਮੁ

ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ
ਅੰਗ 1279
Display Settings
Translations
ਮਨਮੁਖ​ਦੂਜੀ​ਤਰਫ​ਹੈ​ਵੇਖਹੁ​ਨਦਰਿ​ਨਿਹਾਲਿ​॥​
ਪਰ, ਗਹੁ ਨਾਲ ਤੱਕ ਕੇ ਵੇਖੋ, ਮਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪਾਸਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਉਸ ਦੀ ਹਾਲਤ ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ)।
The self-willed manmukh is on the wrong side. You can see this with your own eyes.
मनमुख दूजी तरफ है वेखहु नदरि निहालि ॥
ਫਾਹੀ​ਫਾਥੇ​ਮਿਰਗ​ਜਿਉ​ਸਿਰਿ​ਦੀਸੈ​ਜਮਕਾਲੁ​॥​
ਫਾਹੀ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹਰਨ ਵਾਂਗ ਜਮਕਾਲ (ਭਾਵ, ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ) ਸਦਾ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ (ਖੜਾ) ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ; (ਆਤਮਕ ਮੌਤ ਉਸ ਉਤੇ ਆਪਣਾ ਜ਼ੋਰ ਪਾਈ ਰੱਖਦੀ ਹੈ)।
He is caught in the trap like the deer; the Messenger of Death hovers over his head.
फाही फाथे मिरग जिउ सिरि दीसै जमकालु ॥
ਖੁਧਿਆ​ਤ੍ਰਿਸਨਾ​ਨਿੰਦਾ​ਬੁਰੀ​ਕਾਮੁ​ਕ੍ਰੋਧੁ​ਵਿਕਰਾਲੁ​॥​
(ਮਾਇਆ ਦੀ) ਚੰਦਰੀ ਭੁੱਖ ਤ੍ਰੇਹ ਤੇ ਨਿੰਦਿਆ, ਕਾਮ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਕ੍ਰੋਧ (ਉਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸਤਾਂਦੇ ਹਨ,
Hunger, thirst and slander are evil; sexual desire and anger are horrible.
खुधिआ त्रिसना निंदा बुरी कामु क्रोधु विकरालु ॥
ਏਨੀ​ਅਖੀ​ਨਦਰਿ​ਨ​ਆਵਈ​ਜਿਚਰੁ​ਸਬਦਿ​ਨ​ਕਰੇ​ਬੀਚਾਰੁ​॥​
ਪਰ ਇਹ ਹਾਲਤ ਉਸ ਨੂੰ) ਇਹਨਾਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ (ਤਦ ਤਕ) ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦੀ ਜਦ ਤਕ ਉਹ ਗੁਰ-ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
These cannot be seen with your eyes, until you contemplate the Word of the Shabad.
एनी अखी नदरि न आवई जिचरु सबदि न करे बीचारु ॥
ਤੁਧੁ​ਭਾਵੈ​ਸੰਤੋਖੀਆਂ​ਚੂਕੈ​ਆਲ​ਜੰਜਾਲੁ​॥​
(ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!) ਜਦੋਂ ਤੈਨੂੰ ਭਾਵੇ ਤਾਂ (ਇਹ ਅੱਖਾਂ) ਸੰਤੋਖ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ (ਭਾਵ, ਖੁਧਿਆ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮਿਟਦੀ ਹੈ) ਤੇ ਘਰ ਦਾ ਜੰਜਾਲ ਮੁੱਕਦਾ ਹੈ।
Whoever is pleasing to You is content; all his entanglements are gone.
तुधु भावै संतोखीआं चूकै आल जंजालु ॥
ਮੂਲੁ​ਰਹੈ​ਗੁਰੁ​ਸੇਵਿਐ​ਗੁਰ​ਪਉੜੀ​ਬੋਹਿਥੁ​॥​
ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਸੇਵਿਆਂ (ਭਾਵ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਤੁਰਿਆਂ) ਜੀਵ ਦੀ ਨਾਮ-ਰੂਪ ਰਾਸ ਬਚੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਉੜੀ (ਭਾਵ, ਸਿਮਰਨ) ਦੀ ਰਾਹੀਂ (ਨਾਮ-ਰੂਪੀ) ਜਹਾਜ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Serving the Guru, his capital is preserved. The Guru is the ladder and the boat.
मूलु रहै गुरु सेविऐ गुर पउड़ी बोहिथु ॥
ਨਾਨਕ​ਲਗੀ​ਤਤੁ​ਲੈ​ਤੂੰ​ਸਚਾ​ਮਨਿ​ਸਚੁ​॥੧॥​
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਜੋ ਜੀਵ-ਇਸਤ੍ਰੀ (ਇਸ ਸਿਮਰਨ-ਰੂਪ ਗੁਰ-ਪਉੜੀ ਨੂੰ) ਸੰਭਾਲਦੀ ਹੈ ਉਹ ਅਸਲੀਅਤ ਲੱਭ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੂੰ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸਦਾ ਲਈ ਆ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ ॥੧॥
O Nanak, whoever is attached to the Lord receives the essence; O True Lord, You are found when the mind is true. ||1||
नानक लगी ततु लै तूं सचा मनि सचु ॥१॥
ਮਹਲਾ​੧​॥​
First Mahalaa:
महला १ ॥
ਹੇਕੋ​ਪਾਧਰੁ​ਹੇਕੁ​ਦਰੁ​ਗੁਰ​ਪਉੜੀ​ਨਿਜ​ਥਾਨੁ​॥​
ਹੇ ਨਾਨਕ! (ਇਕ ਪ੍ਰਭੂ ਹੀ) ਸੋਹਣਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਖਸਮ ਹੈ (ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਹੀ) ਇਕ ਦਰ (ਜੀਵ ਦਾ) ਨਿਰੋਲ ਆਪਣਾ ਥਾਂ ਹੈ (ਜਿੱਥੋਂ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਦੁਰਕਾਰਨਾ ਨਹੀਂ, ਇਸ 'ਦਰ' ਤਕ ਅੱਪੜਨ ਲਈ) ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਉੜੀ (ਭਾਵ, ਸਿਮਰਨ ਹੀ) ਇਕੋ ਸਿੱਧਾ ਰਸਤਾ ਹੈ,
There is one path and one door. The Guru is the ladder to reach one's own place.
हेको पाधरु हेकु दरु गुर पउड़ी निज थानु ॥
ਰੂੜਉ​ਠਾਕੁਰੁ​ਨਾਨਕਾ​ਸਭਿ​ਸੁਖ​ਸਾਚਉ​ਨਾਮੁ​॥੨॥​
(ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ) ਸੱਚਾ ਨਾਮ (ਸਿਮਰਨਾ) ਹੀ ਸਾਰੇ ਸੁਖਾਂ (ਦਾ ਮੂਲ) ਹੈ ॥੨॥
Our Lord and Master is so beautiful, O Nanak; all comfort and peace are in the Name of the True Lord. ||2||
रूड़उ ठाकुरु नानका सभि सुख साचउ नामु ॥२॥
ਪਉੜੀ​॥​
Pauree:
पउड़ी ॥
ਆਪੀਨੑੈ​ਆਪੁ​ਸਾਜਿ​ਆਪੁ​ਪਛਾਣਿਆ​॥​
(ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ) ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਗਟ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣਾ ਅਸਲਾ ਸਮਝਿਆ ਹੈ,
He Himself created Himself; He Himself understands Himself.
आपीनै आपु साजि आपु पछाणिआ ॥
ਅੰਬਰੁ​ਧਰਤਿ​ਵਿਛੋੜਿ​ਚੰਦੋਆ​ਤਾਣਿਆ​॥​
ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵਖੋ-ਵਖ ਕਰ ਕੇ (ਇਹ ਆਕਾਸ਼ ਉਸ ਨੇ ਮਾਨੋ, ਆਪਣੇ ਤਖ਼ਤ ਉਤੇ) ਚੰਦੋਆ ਤਾਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ;
Separating the sky and the earth, He has spread out His canopy.
अंबरु धरति विछोड़ि चंदोआ ताणिआ ॥
ਵਿਣੁ​ਥੰਮੑਾ​ਗਗਨੁ​ਰਹਾਇ​ਸਬਦੁ​ਨੀਸਾਣਿਆ​॥​
(ਸਾਰੇ ਜਗਤ-ਰੂਪ ਦਰਬਾਰ ਉਤੇ) ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਥੰਮ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਟਿਕਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਨਗਾਰਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈਂ;
Without any pillars, He supports the sky, through the insignia of His Shabad.
विणु थंमा गगनु रहाइ सबदु नीसाणिआ ॥
ਸੂਰਜੁ​ਚੰਦੁ​ਉਪਾਇ​ਜੋਤਿ​ਸਮਾਣਿਆ​॥​
ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਬਣਾ ਕੇ (ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੀ) ਜੋਤਿ ਟਿਕਾਈ ਹੈ;
Creating the sun and the moon, He infused His Light into them.
सूरजु चंदु उपाइ जोति समाणिआ ॥
ਕੀਏ​ਰਾਤਿ​ਦਿਨੰਤੁ​ਚੋਜ​ਵਿਡਾਣਿਆ​॥​
(ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਵਿਹਾਰ-ਕਾਰ ਲਈ) ਰਾਤ ਤੇ ਦਿਨ (-ਰੂਪ) ਅਚਰਜ ਤਮਾਸ਼ੇ ਬਣਾ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
He created the night and the day; Wondrous are His miraculous plays.
कीए राति दिनंतु चोज विडाणिआ ॥
ਤੀਰਥ​ਧਰਮ​ਵੀਚਾਰ​ਨਾਵਣ​ਪੁਰਬਾਣਿਆ​॥​
ਪੁਰਬਾਂ ਸਮੇ ਤੀਰਥਾਂ ਉਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਆਦਿਕ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਖ਼ਿਆਲ (ਭੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਹਨ)।
He created the sacred shrines of pilgrimage, where people contemplate righteousness and Dharma, and take cleansing baths on special occasions.
तीरथ धरम वीचार नावण पुरबाणिआ ॥
ਤੁਧੁ​ਸਰਿ​ਅਵਰੁ​ਨ​ਕੋਇ​ਕਿ​ਆਖਿ​ਵਖਾਣਿਆ​॥​
(ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!) (ਤੇਰੀ ਇਸ ਅਸਰਜ ਖੇਡ ਦਾ) ਕੀਹ ਬਿਆਨ ਕਰੀਏ? ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ;
There is no other equal to You; how can we speak and describe You?
तुधु सरि अवरु न कोइ कि आखि वखाणिआ ॥
ਸਚੈ​ਤਖਤਿ​ਨਿਵਾਸੁ​ਹੋਰ​ਆਵਣ​ਜਾਣਿਆ​॥੧॥​
ਤੂੰ ਤਾਂ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਤਖ਼ਤ ਉਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈਂ ਤੇ ਹੋਰ (ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ) ਜੰਮਦੀ ਹੈ (ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਨਾਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ) ॥੧॥
You are seated on the throne of Truth; all others come and go in reincarnation. ||1||
सचै तखति निवासु होर आवण जाणिआ ॥१॥
ਸਲੋਕ​ਮਃ​੧​॥​
Shalok, First Mahalaa:
सलोक मः १ ॥
ਨਾਨਕ​ਸਾਵਣਿ​ਜੇ​ਵਸੈ​ਚਹੁ​ਓਮਾਹਾ​ਹੋਇ​॥​
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਜੇ ਸਾਵਣ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਮੀਂਹ ਪਏ ਤਾਂ ਚਾਰ ਧਿਰਾਂ ਨੂੰ ਚਾਉ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
O Nanak, when it rains in the month of Saawan, four are delighted:
नानक सावणि जे वसै चहु ओमाहा होइ ॥
ਨਾਗਾਂ​ਮਿਰਗਾਂ​ਮਛੀਆਂ​ਰਸੀਆਂ​ਘਰਿ​ਧਨੁ​ਹੋਇ​॥੧॥​
ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਹਰਨਾਂ ਨੂੰ, ਮੱਛੀਆਂ ਨੂੰ ਤੇ ਰਸਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ (ਰਸ ਮਾਨਣ ਲਈ) ਧਨ ਹੋਵੇ ॥੧॥
the snake, the deer, the fish and the wealthy people who seek pleasure. ||1||
नागां मिरगां मछीआं रसीआं घरि धनु होइ ॥१॥
ਮਃ​੧​॥​
First Mahalaa:
मः १ ॥
ਨਾਨਕ​ਸਾਵਣਿ​ਜੇ​ਵਸੈ​ਚਹੁ​ਵੇਛੋੜਾ​ਹੋਇ​॥​
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਸਾਵਣ ਵਿਚ ਜੇ ਮੀਂਹ ਪਏ ਤਾਂ ਚਾਰ ਧਿਰਾਂ ਨੂੰ (ਉਮਾਹ ਤੋਂ) ਵਿਛੋੜਾ (ਭੀ, ਭਾਵ, ਦੁੱਖ ਭੀ) ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
O Nanak, when it rains in the month of Saawan, four suffer the pains of separation:
नानक सावणि जे वसै चहु वेछोड़ा होइ ॥
ਗਾਈ​ਪੁਤਾ​ਨਿਰਧਨਾ​ਪੰਥੀ​ਚਾਕਰੁ​ਹੋਇ​॥੨॥​
ਬਲਦਾਂ ਨੂੰ (ਕਿਉਂਕਿ ਮੀਂਹ ਪਿਆਂ ਇਹ ਹਲੀਂ ਜੋਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ), ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ (ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੇਹਨਤਿ-ਮਜੂਰੀ ਵਿਚ ਰੋਕ ਪੈਂਦੀ ਹੈ), ਰਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਤੇ ਨੌਕਰ ਸ਼ਖ਼ਸ਼ ਨੂੰ ॥੨॥
the cow's calves, the poor, the travellers and the servants. ||2||
गाई पुता निरधना पंथी चाकरु होइ ॥२॥
ਪਉੜੀ​॥​
Pauree:
पउड़ी ॥
ਤੂ​ਸਚਾ​ਸਚਿਆਰੁ​ਜਿਨਿ​ਸਚੁ​ਵਰਤਾਇਆ​॥​
(ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!) ਤੂੰ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਐਸੀ ਹਸਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ (ਸਚਿਆਰੁ) ਹੈਂ ਕਿ ਜਿਸ ਨੇ (ਆਪਣੀ ਇਹ) ਹਸਤੀ (ਹਰ ਥਾਂ) ਵਰਤਾਈ ਹੋਈ ਹੈ;
You are True, O True Lord; You dispense True Justice.
तू सचा सचिआरु जिनि सचु वरताइआ ॥
ਬੈਠਾ​ਤਾੜੀ​ਲਾਇ​ਕਵਲੁ​ਛਪਾਇਆ​॥​
ਅਜੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਤੂੰ (ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ) ਸਮਾਧੀ ਲਾਈ ਬੈਠਾ ਸੈਂ,
Like a lotus, You sit in the primal celestial trance; You are hidden from view.
बैठा ताड़ी लाइ कवलु छपाइआ ॥
ਬ੍ਰਹਮੈ​ਵਡਾ​ਕਹਾਇ​ਅੰਤੁ​ਨ​ਪਾਇਆ​॥​
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ (ਭੀ ਜੋ ਜਗਤ ਦਾ ਰਚਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਇਹ ਭੇਤ ਨਾਹ ਸਮਝਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ) ਵੱਡਾ ਅਖਵਾਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਸਾਰ ਨਾਹ ਆਈ।
Brahma is called great, but even he does not know Your limits.
ब्रहमै वडा कहाइ अंतु न पाइआ ॥
ਨਾ​ਤਿਸੁ​ਬਾਪੁ​ਨ​ਮਾਇ​ਕਿਨਿ​ਤੂ​ਜਾਇਆ​॥​
(ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!) ਕਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ? (ਭਾਵ, ਤੈਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ)। ਉਸ (ਪ੍ਰਭੂ) ਦਾ ਨਾ ਕੋਈ ਪਿਉ ਹੈ ਨਾ ਮਾਂ;
You have no father or mother; who gave birth to You?
ना तिसु बापु न माइ किनि तू जाइआ ॥
ਨਾ​ਤਿਸੁ​ਰੂਪੁ​ਨ​ਰੇਖ​ਵਰਨ​ਸਬਾਇਆ​॥​
ਨਾਹ ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ (ਖ਼ਾਸ) ਸਰੂਪ ਹੈ ਨਾਹ ਨਿਸ਼ਾਨ; ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਰੰਗ ਉਸ ਦੇ ਹਨ;
You have no form or feature; You transcend all social classes.
ना तिसु रूपु न रेख वरन सबाइआ ॥
ਨਾ​ਤਿਸੁ​ਭੁਖ​ਪਿਆਸ​ਰਜਾ​ਧਾਇਆ​॥​
ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਭੁੱਖ ਤ੍ਰੇਹ ਭੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਰੱਜਿਆ ਪੁੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
You have no hunger or thirst; You are satisfied and satiated.
ना तिसु भुख पिआस रजा धाइआ ॥
ਗੁਰ​ਮਹਿ​ਆਪੁ​ਸਮੋਇ​ਸਬਦੁ​ਵਰਤਾਇਆ​॥​
ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਵਿਚ ਲੀਨ ਕਰ ਕੇ (ਆਪਣਾ) ਸ਼ਬਦ (ਭਾਵ, ਸਨੇਹਾ) (ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਵਿਚ) ਵੰਡ ਰਿਹਾ ਹੈ,
You have merged Yourself into the Guru; You are pervading through the Word of Your Shabad.
गुर महि आपु समोइ सबदु वरताइआ ॥
ਸਚੇ​ਹੀ​ਪਤੀਆਇ​ਸਚਿ​ਸਮਾਇਆ​॥੨॥​
ਤੇ ਗੁਰੂ ਇਸ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਪਤੀਜ ਕੇ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਹੀ ਜੁੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ॥੨॥
When he is pleasing to the True Lord, the mortal merges in Truth. ||2||
सचे ही पतीआइ सचि समाइआ ॥२॥
ਸਲੋਕ​ਮਃ​੧​॥​
Shalok, First Mahalaa:
सलोक मः १ ॥
ਵੈਦੁ​ਬੁਲਾਇਆ​ਵੈਦਗੀ​ਪਕੜਿ​ਢੰਢੋਲੇ​ਬਾਂਹ​॥​
ਹਕੀਮ (ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ) ਦਵਾਈ ਦੇਣ ਲਈ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ (ਮਰੀਜ਼ ਦੀ) ਬਾਂਹ ਫੜ ਕੇ (ਨਾੜੀ) ਟੋਲਦਾ ਹੈ (ਤੇ ਮਰਜ਼ ਲੱਭਣ ਦਾ ਜਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ;
The physician was called in; he touched my arm and felt my pulse.
वैदु बुलाइआ वैदगी पकड़ि ढंढोले बांह ॥
ਭੋਲਾ​ਵੈਦੁ​ਨ​ਜਾਣਈ​ਕਰਕ​ਕਲੇਜੇ​ਮਾਹਿ​॥੧॥​
ਪਰ) ਅੰਞਾਣ ਹਕੀਮ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ (ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ) ਪੀੜ (ਬਿਰਹੀ ਬੰਦਿਆਂ ਦੇ) ਦਿਲ ਵਿਚ ਹੋਇਆ ਕਰਦੀ ਹੈ ॥੧॥
The foolish physician did not know that the pain was in the mind. ||1||
भोला वैदु न जाणई करक कलेजे माहि ॥१॥
ਮਃ​੨​॥​
Second Mahalaa:
मः २ ॥
ਵੈਦਾ​ਵੈਦੁ​ਸੁਵੈਦੁ​ਤੂ​ਪਹਿਲਾਂ​ਰੋਗੁ​ਪਛਾਣੁ​॥​
ਹੇ ਵੈਦ! ਪਹਿਲਾਂ (ਆਪਣਾ ਹੀ ਆਤਮਕ) ਰੋਗ ਲੱਭ, (ਤਾਂ ਹੀ) ਤੂੰ ਹਕੀਮਾਂ ਦਾ ਹਕੀਮ ਹੈਂ (ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਕੀਮ ਹੈਂ) (ਤਾਂ ਹੀ) ਤੂੰ ਸਿਆਣਾ ਵੈਦ (ਅਖਵਾ ਸਕਦਾ) ਹੈਂ।
O physician, you are a competent physician, if you first diagnose the disease.
वैदा वैदु सुवैदु तू पहिलां रोगु पछाणु ॥
ਐਸਾ​ਦਾਰੂ​ਲੋੜਿ​ਲਹੁ​ਜਿਤੁ​ਵੰਞੈ​ਰੋਗਾ​ਘਾਣਿ​॥​
(ਉਸ ਰੋਗ ਦੀ) ਅਜੇਹੀ ਦਵਾਈ ਭਾਲ ਲੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ (ਆਤਮਕ) ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ,
Prescribe such a remedy, by which all sorts of illnesses may be cured.
ऐसा दारू लोड़ि लहु जितु वंञै रोगा घाणि ॥
ਜਿਤੁ​ਦਾਰੂ​ਰੋਗ​ਉਠਿਅਹਿ​ਤਨਿ​ਸੁਖੁ​ਵਸੈ​ਆਇ​॥​
ਜਿਸ ਦਵਾਈ ਨਾਲ (ਸਾਰੇ) ਰੋਗ ਉਠਾਏ ਜਾ ਸਕਣ ਤੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਸੁਖ ਆ ਵੱਸੇ।
Administer that medicine, which will cure the disease, and allow peace to come and dwell in the body.
जितु दारू रोग उठिअहि तनि सुखु वसै आइ ॥
ਰੋਗੁ​ਗਵਾਇਹਿ​ਆਪਣਾ​ਤ​ਨਾਨਕ​ਵੈਦੁ​ਸਦਾਇ​॥੨॥​
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਜੇ ਤੂੰ (ਪਹਿਲਾਂ) ਆਪਣਾ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰ ਲਏਂ ਤਾਂ (ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ) ਹਕੀਮ ਅਖਵਾ (ਅਖਵਾਣ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈਂ) ॥੨॥
Only when you are rid of your own disease, O Nanak, will you be known as a physician. ||2||
रोगु गवाइहि आपणा त नानक वैदु सदाइ ॥२॥
ਪਉੜੀ​॥​
Pauree:
पउड़ी ॥
ਬ੍ਰਹਮਾ​ਬਿਸਨੁ​ਮਹੇਸੁ​ਦੇਵ​ਉਪਾਇਆ​॥​
(ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਆਪ ਹੀ) ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਸ਼ਿਵ-(ਇਹ ਤਿੰਨ) ਦੇਵਤੇ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
Brahma, Vishnu, Shiva and the deities were created.
ब्रहमा बिसनु महेसु देव उपाइआ ॥
ਬ੍ਰਹਮੇ​ਦਿਤੇ​ਬੇਦ​ਪੂਜਾ​ਲਾਇਆ​॥​
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਵੇਦ ਦੇ ਦਿੱਤੇ (ਭਾਵ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਕਰਤਾ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਪਾਸੋਂ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਦੱਸੀ) ਪੂਜਾ ਕਰਾਣ ਵਿਚ ਇਸ ਨੂੰ ਰੁੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ।
Brahma was given the Vedas, and enjoined to worship God.
ब्रहमे दिते बेद पूजा लाइआ ॥
ਦਸ​ਅਵਤਾਰੀ​ਰਾਮੁ​ਰਾਜਾ​ਆਇਆ​॥​
(ਵਿਸ਼ਨੂ) ਦਸ ਅਵਤਾਰਾਂ ਵਿਚ ਰਾਜਾ ਰਾਮ (ਆਦਿਕ) ਰੂਪ ਧਾਰਦਾ ਰਿਹਾ,
The ten incarnations, and Rama the king, came into being.
दस अवतारी रामु राजा आइआ ॥
ਦੈਤਾ​ਮਾਰੇ​ਧਾਇ​ਹੁਕਮਿ​ਸਬਾਇਆ​॥​
ਤੇ ਹੱਲੇ ਕਰ ਕਰ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਰਿਹਾ (ਪਰ ਇਹ) ਸਾਰੇ (ਅਵਤਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੀ) ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਹੋਏ।
According to His Will, they quickly killed all the demons.
दैता मारे धाइ हुकमि सबाइआ ॥
ਈਸ​ਮਹੇਸੁਰੁ​ਸੇਵ​ਤਿਨੑੀ​ਅੰਤੁ​ਨ​ਪਾਇਆ​॥​
ਸ਼ਿਵ (ਦੇ ੧੧ ਰੁੱਦ੍ਰ) ਅਵਤਾਰਾਂ ਨੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ (ਭਾਵ, ਤਪ ਸਾਧੇ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਭੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ) ਅੰਤ ਨ ਪਾਇਆ।
Shiva serves Him, but cannot find His limits.
ईस महेसुरु सेव तिनी अंतु न पाइआ ॥
ਸਚੀ​ਕੀਮਤਿ​ਪਾਇ​ਤਖਤੁ​ਰਚਾਇਆ​॥​
(ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ) ਸਦਾ ਅਟੱਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਮੁੱਲ ਵਾਲੀ (ਆਪਣੀ ਸੱਤਿਆ) ਪਾ ਕੇ (ਇਹ ਜਗਤ, ਮਾਨੋ, ਆਪਣਾ) ਤਖ਼ਤ ਬਣਾਇਆ ਹੈ,
He established His throne on the principles of Truth.
सची कीमति पाइ तखतु रचाइआ ॥
ਦੁਨੀਆ​ਧੰਧੈ​ਲਾਇ​ਆਪੁ​ਛਪਾਇਆ​॥​
ਇਸ ਵਿਚ ਦੁਨੀਆ (ਦੇ ਜੀਵਾਂ) ਨੂੰ ਧੰਧੇ ਵਿਚ ਰੁੰਨ੍ਹ ਕੇ (ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ) ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।
He enjoined all the world to its tasks, while He keeps Himself hidden from view.
दुनीआ धंधै लाइ आपु छपाइआ ॥