ਧਨਾਸਰੀਮਹਲਾ੧॥
Dhanaasaree, First Mahalaa:
धनासरी महला १ ॥
ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥
ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਅਰਥ ਵੇਖੋ
ਨਦਰਿਕਰੇਤਾਸਿਮਰਿਆਜਾਇ॥
ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਮੇਹਰ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਕਰੇ ਤਾਂ (ਗੁਰੂ ਦੀ ਰਾਹੀਂ) ਉਸ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
If the Lord bestows His Glance of Grace, then one remembers Him in meditation.
नदरि करे ता सिमरिआ जाइ ॥
ਆਤਮਾਦ੍ਰਵੈਰਹੈਲਿਵਲਾਇ॥
(ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ ਉਸ ਦਾ) ਆਤਮਾ (ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਵੇਖ ਕੇ) ਨਰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ (ਕਠੋਰਤਾ ਮੁੱਕ ਜਾਣ ਕਰਕੇ) ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਸੁਰਤਿ ਜੋੜੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
The soul is softened, and he remains absorbed in the Lord's Love.
आतमा द्रवै रहै लिव लाइ ॥
ਆਤਮਾਪਰਾਤਮਾਏਕੋਕਰੈ॥
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਆਪੇ ਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਆਪੇ ਨੂੰ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ,
His soul and the Supreme Soul become one.
आतमा परातमा एको करै ॥
ਅੰਤਰਕੀਦੁਬਿਧਾਅੰਤਰਿਮਰੈ੧॥॥
ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਮੇਰ-ਤੇਰ ਅੰਦਰ ਹੀ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ॥੧॥
The duality of the inner mind is overcome. ||1||
अंतर की दुबिधा अंतरि मरै ॥१॥
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀਪਾਇਆਜਾਇ॥
ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹਾਸਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
By Guru's Grace, God is found.
गुर परसादी पाइआ जाइ ॥
ਹਰਿਸਿਉਚਿਤੁਲਾਗੈਫਿਰਿਕਾਲੁਨਖਾਇ੧॥॥ਰਹਾਉ॥
ਤੇ, ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਚਿੱਤ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਪਰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਪੋਂਹਦਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
One's consciousness is attached to the Lord, and so Death does not devour him. ||1||Pause||
हरि सिउ चितु लागै फिरि कालु न खाइ ॥१॥ रहाउ ॥
ਸਚਿਸਿਮਰਿਐਹੋਵੈਪਰਗਾਸੁ॥
ਜੇ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਿਮਰਿਆ ਜਾਏ ਤਾਂ ਸਹੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸੂਝ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
Remembering the True Lord in meditation, one is enlightened.
सचि सिमरिऐ होवै परगासु ॥
ਤਾਤੇਬਿਖਿਆਮਹਿਰਹੈਉਦਾਸੁ॥
ਉਸ 'ਪਰਗਾਸ' ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਵਰਤਦਾ ਹੋਇਆ ਭੀ ਨਿਰਲੇਪ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
Then, in the midst of Maya, he remains detached.
ता ते बिखिआ महि रहै उदासु ॥
ਸਤਿਗੁਰਕੀਐਸੀਵਡਿਆਈ॥
ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈਣ ਵਿਚ ਅਜੇਹੀ ਖ਼ੂਬੀ ਹੈ,
Such is the Glory of the True Guru;
सतिगुर की ऐसी वडिआई ॥
ਪੁਤ੍ਰਕਲਤ੍ਰਵਿਚੇਗਤਿਪਾਈ੨॥॥
ਕਿ ਪੁਤ੍ਰ ਇਸਤ੍ਰੀ (ਆਦਿਕ ਪਰਵਾਰ) ਵਿਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਉੱਚੀ ਆਤਮਕ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ॥੨॥
in the midst of children and spouses, they attain emancipation. ||2||
पुत्र कलत्र विचे गति पाई ॥२॥
ਐਸੀਸੇਵਕੁਸੇਵਾਕਰੈ॥
ਸੇਵਕ ਉਹ ਹੈ ਜੋ (ਮਾਲਕ ਦੀ) ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ,
Such is the service which the Lord's servant performs,
ऐसी सेवकु सेवा करै ॥
ਜਿਸਕਾਜੀਉਤਿਸੁਆਗੈਧਰੈ॥
ਕਿ ਜਿਸ ਮਾਲਕ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਜਿੰਦ ਹੈ ਉਸੇ ਦੇ ਅੱਗੇ ਇਸ ਨੂੰ ਭੇਟਾ ਦੇ ਦੇਵੇ।
that he dedicates his soul to the Lord, to whom it belongs.
जिस का जीउ तिसु आगै धरै ॥
ਸਾਹਿਬਭਾਵੈਸੋਪਰਵਾਣੁ॥
ਅਜੇਹਾ ਸੇਵਕ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, (ਮਾਲਕ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ) ਕਬੂਲ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
One who is pleasing to the Lord and Master is acceptable.
साहिब भावै सो परवाणु ॥
ਸੋਸੇਵਕੁਦਰਗਹਪਾਵੈਮਾਣੁ੩॥॥
ਉਹ ਸੇਵਕ ਉਸ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿਚ ਆਦਰ-ਸਤਕਾਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ ॥੩॥
Such a servant obtains honor in the Court of the Lord. ||3||
सो सेवकु दरगह पावै माणु ॥३॥
ਸਤਿਗੁਰਕੀਮੂਰਤਿਹਿਰਦੈਵਸਾਏ॥
ਜੇਹੜਾ ਸੇਵਕ ਆਪਣੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਆਤਮਕ-ਸਰੂਪ (ਸ਼ਬਦ) ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਵਸਾਂਦਾ ਹੈ,
He enshrines the image of the True Guru in his heart.
सतिगुर की मूरति हिरदै वसाए ॥
ਜੋਇਛੈਸੋਈਫਲੁਪਾਏ॥
ਉਹ ਗੁਰੂ ਦੇ ਦਰ ਤੋਂ ਮਨ-ਇੱਛਤ ਫਲ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
He obtains the rewards which he desires.
जो इछै सोई फलु पाए ॥
ਸਾਚਾਸਾਹਿਬੁਕਿਰਪਾਕਰੈ॥
ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਮਾਲਕ-ਪ੍ਰਭੂ ਉਸ ਉਤੇ (ਇਤਨੀ) ਮੇਹਰ ਕਰਦਾ ਹੈ,
The True Lord and Master grants His Grace;
साचा साहिबु किरपा करै ॥
ਸੋਸੇਵਕੁਜਮਤੇਕੈਸਾਡਰੈ੪॥॥
ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦਾ ਭੀ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ॥੪॥
how can such a servant be afraid of death? ||4||
सो सेवकु जम ते कैसा डरै ॥४॥
ਭਨਤਿਨਾਨਕੁਕਰੇਵੀਚਾਰੁ॥
ਨਾਨਕ ਆਖਦਾ ਹੈ-ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ (ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ) ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ,
Prays Nanak, practice contemplation,
भनति नानकु करे वीचारु ॥
ਸਾਚੀਬਾਣੀਸਿਉਧਰੇਪਿਆਰੁ॥
ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਵਾਲੀ ਇਸ ਗੁਰ-ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ,
and enshrine love for the True Word of His Bani.
साची बाणी सिउ धरे पिआरु ॥
ਤਾਕੋਪਾਵੈਮੋਖਦੁਆਰੁ॥
ਤਦੋਂ ਉਹ (ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਤੋਂ) ਖ਼ਲਾਸੀ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
Then, you shall find the Gate of Salvation.
ता को पावै मोख दुआरु ॥
ਜਪੁਤਪੁਸਭੁਇਹੁਸਬਦੁਹੈਸਾਰੁ੫੨੪॥॥॥॥
(ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਵਾਲਾ ਇਹ) ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਗੁਰ-ਸ਼ਬਦ ਹੀ ਅਸਲ ਜਪ ਹੈ ਅਸਲ ਤਪ ਹੈ ॥੫॥੨॥੪॥
This Shabad is the most excellent of all chanting and austere meditations. ||5||2||4||
जपु तपु सभु इहु सबदु है सारु ॥५॥२॥४॥
GURBANI.WORLD