ਚੌਪਈ॥
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਚੌਪਈ ॥
ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਅਰਥ ਵੇਖੋ
ਸੋਰਠਦੇਸਬਸਤਹੈਜਹਾ॥
ਜਿਥੇ ਸੋਰਠ ਨਾਂ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਵਸਦਾ ਹੈ,
सोरठ देस बसत है जहा ॥
ਦਿਜਬਰਸੈਨਨਰਾਧਿਪਤਹਾ॥
ਉਥੇ ਦਿਜਬਰ ਸੈਨ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
दिजबर सैन नराधिप तहा ॥
ਮਤੀਸੁਮੇਰਤਵਨਕੀਨਾਰੀ॥
ਸੁਮੇਰ ਮਤੀ ਉਸ ਦੀ ਰਾਣੀ ਸੀ।
मती सुमेर तवन की नारी ॥
ਦੁਤਿਯਨਜਗਮੈਐਸਿਕੁਮਾਰੀ੧॥॥
ਉਸ ਵਰਗੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਕੋਈ ਹੋਰ ਇਸਤਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ॥੧॥
दुतिय न जग मै ऐसि कुमारी ॥१॥
ਸੋਰਠਦੇਇਸੁਤਾਇਕਤਾਕੇ॥
ਸੋਰਠ ਦੇਈ ਨਾਂ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਇਕ ਪੁੱਤਰੀ ਸੀ
सोरठ देइ सुता इक ता के ॥
ਔਰਨਾਰਸਮਤੁਲਿਨਵਾਕੇ॥
ਜਿਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਇਸਤਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
और नार सम तुलि न वा के ॥
ਦੁਤਿਯਪਰਜਦੇਭਈਕੁਮਾਰੀ॥
ਪਰਜ ਦੇ (ਦੇਈ) ਨਾਂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਕੁਮਾਰੀ ਸੀ,
दुतिय परज दे भई कुमारी ॥
ਜਿਹਸੀਦੁਤਿਯਨਬ੍ਰਹਮਸਵਾਰੀ੨॥॥
ਜਿਸ ਵਰਗੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਬਣਾਈ ਸੀ ॥੨॥
जिह सी दुतिय न ब्रहम सवारी ॥२॥
ਦੋਊਸੁਤਾਤਰੁਨਿਜਬਭਈ॥
ਜਦ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰੀਆਂ ਜਵਾਨ ਹੋ ਗਈਆਂ।
दोऊ सुता तरुनि जब भई ॥
ਜਨਕਰਿਕਿਰਣਿਸੂਰਸਸਿਵਈ॥
(ਤਾਂ ਇੰਜ ਲਗਦੀਆਂ ਸਨ) ਮਾਨੋ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਹੋਣ।
जन करि किरणि सूर ससि वई ॥
ਐਸੀਪ੍ਰਭਾਹੋਤਭੀਤਿਨਕੀ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਸੀ
ऐसी प्रभा होत भी तिन की ॥
ਬਾਛਾਕਰਤਬਿਧਾਤਾਜਿਨਕੀ੩॥॥
ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ (ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ) ਇੱਛਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਕਰਦਾ ਸੀ ॥੩॥
बाछा करत बिधाता जिन की ॥३॥
ਓਜਸੈਨਇਕਅਨਤਨ੍ਰਿਪਤਿਬਰ॥
ਓਜ ਸੈਨ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਹੋਰ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਜਾ ਸੀ,
ओज सैन इक अनत न्रिपति बर ॥
ਜਨੁਕਰਿਮੈਨਪ੍ਰਗਟਿਯੋਬਪੁਧਰਿ॥
ਮਾਨੋ ਕਾਮ ਦੇਵ ਹੀ ਸ਼ਰੀਰ ਧਾਰਨ ਕਰ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟਿਆ ਹੋਵੇ।
जनु करि मैन प्रगटियो बपु धरि ॥
ਸੋਨ੍ਰਿਪਖੇਲਨਚੜਾਸਿਕਾਰਾ॥
ਉਹ ਰਾਜਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਖੇਡਣ ਲਈ ਚੜ੍ਹਿਆ।
सो न्रिप खेलन चड़ा सिकारा ॥
ਰੋਝਰੀਛਮਾਰੇਝੰਖਾਰਾ੪॥॥
(ਉਸ ਨੇ) ਰੋਜ਼, ਰਿਛ ਅਤੇ ਬਾਰਾਸਿੰਗੇ ਮਾਰੇ ॥੪॥
रोझ रीछ मारे झंखारा ॥४॥
ਨਿਕਸਿਯੋਤਹਾਏਕਝੰਖਾਰਾ॥
ਉਥੇ ਇਕ ਬਾਰਾਸਿੰਗਾ ਨਿਕਲਿਆ
निकसियो तहा एक झंखारा ॥
ਦ੍ਵਾਦਸਜਾਕੇਸੀਗਅਪਾਰਾ॥
ਜਿਸ ਦੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਲੰਬੇ ਸਿੰਗ ਸਨ।
द्वादस जा के सीग अपारा ॥
ਨ੍ਰਿਪਤਿਹਨਿਰਖਿਤੁਰੰਗਧਵਾਵਾ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਘੋੜਾ ਭਜਾਇਆ।
न्रिप तिह निरखि तुरंग धवावा ॥
ਪਾਛੇਚਲਾਕੋਸਬਹੁਆਵਾ੫॥॥
ਉਸ ਦੇ ਪਿਛੇ ਕਈ ਕੋਹ ਚਲ ਕੇ ਆ ਗਿਆ ॥੫॥
पाछे चला कोस बहु आवा ॥५॥
ਬਹੁਤਕੋਸਤਿਹਮ੍ਰਿਗਹਿਦਖੇਰਾ॥
ਬਹੁਤ ਕੋਹਾਂ ਤਕ ਉਹ ਮਿਰਗ ਦਿਖਦਾ ਰਿਹਾ।
बहुत कोस तिह म्रिगहि दखेरा ॥
ਚਾਕਰਏਕਨਪਹੁਚਾਨੇਰਾ॥
ਉਸ ਤਕ ਕੋਈ ਸੇਵਕ ਨਾ ਪਹੁੰਚ ਸਕਿਆ।
चाकर एक न पहुचा नेरा ॥
ਆਯੋਦੇਸਸੋਰਠੀਕੇਮਹਿ॥
ਉਹ ਸੋਰਠੀ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ (ਉਥੇ) ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ
आयो देस सोरठी के महि ॥
ਨ੍ਰਿਪਕੀਸੁਤਾਅਨਾਤਹੁਤੀਜਹਿ੬॥॥
ਜਿਥੇ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਪੁੱਤਰੀਆਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ॥੬॥
न्रिप की सुता अनात हुती जहि ॥६॥
ਆਨਿਤਹੀਝੰਖਾਰਨਿਕਾਰਾ॥
ਬਾਰਾਸਿੰਗਾ ਉਥੇ ਆ ਨਿਕਲਿਆ।
आनि तही झंखार निकारा ॥
ਅਬਲਾਦੁਹੂੰਨਿਹਾਰਤਿਮਾਰਾ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹੋਇਆਂ (ਬਾਰਾਸਿੰਗੇ ਨੂੰ) ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
अबला दुहूं निहारति मारा ॥
ਐਸਾਬਾਨਤਵਨਕਹਲਾਗਾ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਤੀਰ ਵਜਿਆ
ऐसा बान तवन कह लागा ॥
ਠੌਰਰਹਾਪਗਦ੍ਵੈਕਨਭਾਗਾ੭॥॥
ਕਿ ਉਹ ਥਾਂ ਹੀ ਰਿਹਾ, ਦੋ ਕਦਮ ਵੀ ਨਾ ਭਜ ਸਕਿਆ ॥੭॥
ठौर रहा पग द्वैक न भागा ॥७॥
ਰਾਜਕੁਆਰੀਦੁਹੂੰਨਿਹਾਰੋ॥
ਜਦ ਦੋਹਾਂ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀਆਂ ਨੇ (ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ) ਵੇਖਿਆ,
राज कुआरी दुहूं निहारो ॥
ਦੁਹੂੰਹ੍ਰਿਦੈਇਹਭਾਤਿਬਿਚਾਰੋ॥
ਤਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਮਨ ਵਿਚ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸੋਚਿਆ
दुहूं ह्रिदै इह भाति बिचारो ॥
ਬਿਨੁਪੂਛੇਪਿਤੁਇਹਹਮਬਰਿਹੈ॥
ਕਿ ਬਿਨਾ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੁਛਿਆਂ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵਰਾਂਗੀਆਂ,
बिनु पूछे पितु इह हम बरि है ॥
ਨਾਤਰਮਾਰਿਕਟਾਰੀਮਰਿਹੈ੮॥॥
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਕਟਾਰੀ ਮਾਰ ਕੇ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗੀਆਂ ॥੮॥
नातर मारि कटारी मरि है ॥८॥
ਤਬਲਗੁਭੂਪਤ੍ਰਿਖਾਤੁਰਭਯੋ॥
ਤਦ ਤਕ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪਿਆਸ ਨੇ ਸਤਾਇਆ।
तब लगु भूप त्रिखातुर भयो ॥
ਮ੍ਰਿਗਕੇਸਹਿਤਤਹਾਚਲਿਗਯੋ॥
ਬਾਰਾਸਿੰਗੇ ਸਹਿਤ ਉਥੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
म्रिग के सहित तहा चलि गयो ॥
ਸੋਮ੍ਰਿਗਰਾਜਸੁਤਨਕਹਦੀਯੋ॥
ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਹ ਬਾਰਾਸਿੰਗਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
सो म्रिग राज सु तन कह दीयो ॥
ਤਿਨਕੋਸੀਤਬਾਰਿਲੈਪੀਯੋ੯॥॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਠੰਡਾ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ ਪੀਤਾ ॥੯॥
तिन को सीत बारि लै पीयो ॥९॥
ਬਾਧਾਬਾਜਏਕਦ੍ਰੁਮਕੇਤਰ॥
ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਇਕ ਬ੍ਰਿਛ ਹੇਠਾਂ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ
बाधा बाज एक द्रुम के तर ॥
ਸੋਵਤਭਯੋਹ੍ਵੈਭੂਪਸ੍ਰਮਾਤੁਰ॥
ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਥਕਿਆ ਹੋਣ ਕਰ ਕੇ ਸੌਂ ਗਿਆ।
सोवत भयो ह्वै भूप स्रमातुर ॥
ਰਾਜਕੁਆਰਨਘਾਤਪਛਾਨਾ॥
ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀਆਂ ਨੇ ਮੌਕਾ ਤਾੜਿਆ
राज कुआरन घात पछाना ॥
ਸਖਿਯਨਸੋਅਸਕਿਯਾਬਖਾਨਾ੧੦॥॥
ਅਤੇ ਸਖੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਸਿਆ ॥੧੦॥
सखियन सो अस किया बखाना ॥१०॥
ਮਦਰਾਬਹੁਦੁਹੂੰਕੁਅਰਿਮੰਗਾਯੋ॥
ਦੋਹਾਂ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀਆਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਸ਼ਰਾਬ ਮੰਗਾ ਲਈ
मदरा बहु दुहूं कुअरि मंगायो ॥
ਸਾਤਬਾਰਜੋਹੁਤੋਚੁਆਯੋ॥
ਜਿਹੜੀ ਸੱਤ ਵਾਰ ਕੱਢੀ ਗਈ ਸੀ।
सात बार जो हुतो चुआयो ॥
ਅਪਨਸਹਿਤਸਖਿਯਨਕੌਪ੍ਰਯਾਇ॥
ਆਪਣੇ ਸਹਿਤ ਸਖੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਈ
अपन सहित सखियन कौ प्रयाइ ॥
ਅਧਿਕਮਤਕਰਿਦਈਸੁਵਾਇ੧੧॥॥
ਅਤੇ (ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ) ਬਹੁਤ ਮਦ-ਮਸਤ ਕਰ ਕੇ ਸੰਵਾ ਦਿੱਤਾ ॥੧੧॥
अधिक मत करि दई सुवाइ ॥११॥
ਜਬਜਾਨਾਤੇਭਈਦਿਵਾਨੀ॥
ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ (ਸਾਰੀਆਂ ਸਖੀਆਂ) ਬੇਸੁੱਧ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ
जब जाना ते भई दिवानी ॥
ਸੋਏਸਕਲਪਹਰੂਆਜਾਨੀ॥
ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਸਮਝ ਲਿਆ ਕਿ ਸਾਰੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਵੀ ਸੌਂ ਗਏ ਹਨ।
सोए सकल पहरूआ जानी ॥
ਦੁਹੂੰਸਨਾਹੀਲਈਮੰਗਾਇ॥
(ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ) ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਤਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਮਸ਼ਕਾਂ ਮੰਗਵਾ ਲਈਆਂ
दुहूं सनाही लई मंगाइ ॥
ਪਹਿਰਿਨਦੀਮੈਧਸੀਬਨਾਇ੧੨॥॥
ਅਤੇ ਲੈ ਕੇ ਨਦੀ ਵਿਚ ਧਸ ਗਈਆਂ ॥੧੨॥
पहिरि नदी मै धसी बनाइ ॥१२॥
ਤਰਤਤਰਤਆਈਤੇਤਹਾ॥
ਉਹ ਤਰਦੀਆਂ ਤਰਦੀਆਂ ਉਥੇ ਆ ਗਈਆਂ,
तरत तरत आई ते तहा ॥
ਸੋਵਤਸੁਤੋਨਰਾਧਿਪਜਹਾ॥
ਜਿਥੇ ਰਾਜਾ ਸੁੱਤਾ ਪਿਆ ਸੀ।
सोवत सुतो नराधिप जहा ॥
ਪਕਰਿਪਾਵਤਿਹਦਿਯਾਜਗਾਇ॥
ਪੈਰੋਂ ਪਕੜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਾ ਦਿੱਤਾ
पकरि पाव तिह दिया जगाइ ॥
ਅਜਾਚਰਮਪਰਲਿਯਾਚੜਾਇ੧੩॥॥
ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਕਰੀ ਦੇ ਚਮੜੇ (ਦੀ ਬਣੀ ਮਸ਼ਕ) ਉਪਰ ਚੜ੍ਹਾ ਲਿਆ ॥੧੩॥
अजा चरम पर लिया चड़ाइ ॥१३॥
ਭੂਪਤਿਲਿਯਾਚੜਾਇਸਨਾਈ॥
ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਸ਼ਕ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹਾ ਲਿਆ
भूपति लिया चड़ाइ सनाई ॥
ਸਰਿਤਾਬੀਚਪਰੀਪੁਨਿਜਾਈ॥
ਅਤੇ ਨਦੀ ਵਿਚ ਫਿਰ ਠਿਲ੍ਹ ਪਈਆਂ।
सरिता बीच परी पुनि जाई ॥
ਤਰਤਤਰਤਅਪਨੋਤਜਿਦੇਸਾ॥
ਤਰਦਿਆਂ ਤਰਦਿਆਂ ਆਪਣਾ ਦੇਸ ਛਡ ਕੇ
तरत तरत अपनो तजि देसा ॥
ਪ੍ਰਾਪਤਭੀਤਿਹਦੇਸਨਰੇਸਾ੧੪॥॥
ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦੇਸ ਜਾ ਪਹੁੰਚੀਆਂ ॥੧੪॥
प्रापत भी तिह देस नरेसा ॥१४॥
ਜਬਕਛੁਸੁਧਿਸਖਿਯਨਤਿਨਪਾਈ॥
ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਖੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹੋਸ਼ ਆਈ।
जब कछु सुधि सखियन तिन पाई ॥
ਨ੍ਰਿਸੰਦੇਹਯੌਹੀਠਹਰਾਈ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿਰਸੰਦੇਹ ਇਹ ਧਾਰ ਲਿਆ
न्रिसंदेह यौ ही ठहराई ॥
ਮਦਸੌਭਈਜਾਨੁਮਤਵਾਰੀ॥
ਕਿ ਸ਼ਰਾਬ ਨਾਲ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ
मद सौ भई जानु मतवारी ॥
ਡੂਬਿਮੁਈਦੋਊਰਾਜਦੁਲਾਰੀ੧੫॥॥
ਦੋਵੇਂ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀਆਂ (ਨਦੀ ਵਿਚ) ਡੁਬ ਮੋਈਆਂ ਹਨ ॥੧੫॥
डूबि मुई दोऊ राज दुलारी ॥१५॥
GURBANI.WORLD