ਚੌਪਈ॥
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਚੌਪਈ ॥
ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਅਰਥ ਵੇਖੋ
ਦੁੰਦਭਿਸੁਨਾਸ੍ਰਵਨਮਹਿਜਬਹੀ॥
ਜਦੋਂ ਦੈਂਤ ਨੇ ਨਗਾਰਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁਣੀ,
दुंदभि सुना स्रवन महि जब ही ॥
ਜਾਗਾਅਸੁਰਕੋਪਕਰਿਤਬਹੀ॥
ਤਦੋਂ ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧ ਕਰ ਕੇ ਜਾਗ ਪਿਆ।
जागा असुर कोप करि तब ही ॥
ਐਸਾਕਵਨਜੁਹਮਪਰਆਯੋ॥
ਅਜਿਹਾ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਮੇਰੇ ਉਤੇ ਚੜ੍ਹ ਆਇਆ ਹੈ।
ऐसा कवन जु हम पर आयो ॥
ਰਕਤਬਿੰਦਮੈਰਨਹਿਹਰਾਯੋ੩੮॥॥
ਮੈਂ ਤਾਂ ਰਕਤ ਬਿੰਦ (ਰਕਤ ਬੀਜ) ਨੂੰ ਵੀ ਯੁੱਧ-ਭੂਮੀ ਵਿਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ॥੩੮॥
रकत बिंद मै रनहि हरायो ॥३८॥
ਇੰਦ੍ਰਚੰਦ੍ਰਸੂਰਜਹਮਜੀਤਾ॥
ਮੈਂ ਇੰਦਰ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਜਿਤਿਆ ਹੈ
इंद्र चंद्र सूरज हम जीता ॥
ਰਾਵਨਜਿਤਾਹਰੀਜਿਨਸੀਤਾ॥
ਅਤੇ (ਉਸ) ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿਤਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਸੀਤਾ ਹਰੀ ਸੀ।
रावन जिता हरी जिन सीता ॥
ਏਕਦਿਵਸਮੋਸੌਸਿਵਲਰਾ॥
ਇਕ ਦਿਨ ਸ਼ਿਵ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਲੜਿਆ ਸੀ,
एक दिवस मो सौ सिव लरा ॥
ਤਾਹਿਭਜਾਯੋਮੈਨਹਿਟਰਾ੩੯॥॥
(ਤਾਂ) ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। (ਅਤੇ ਆਪ) ਟਲਿਆ ਨਹੀਂ ਸਾਂ ॥੩੯॥
ताहि भजायो मै नहि टरा ॥३९॥
ਸਸਤ੍ਰਸਾਜਦਾਨਵਰਨਆਵਾ॥
(ਉਹ) ਦੈਂਤ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਸਜਾ ਕੇ ਰਣ-ਭੂਮੀ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ
ससत्र साज दानव रन आवा ॥
ਅਮਿਤਕੋਪਕਰਿਸੰਖਬਜਾਵਾ॥
ਅਤੇ ਅਸੀਮ ਕ੍ਰੋਧ ਕਰ ਕੇ ਸੰਖ ਵਜਾਇਆ।
अमित कोप करि संख बजावा ॥
ਕਾਪੀਭੂਮਗਗਨਘਹਰਾਨਾ॥
(ਉਸ ਵੇਲੇ) ਧਰਤੀ ਕੰਬ ਗਈ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਗਰਜਣ ਲਗ ਪਿਆ
कापी भूम गगन घहराना ॥
ਅਤੁਲਬੀਰਜਕਿਹਓਰਰਿਸਾਨਾ੪੦॥॥
ਕਿ ਅਤੁਲ ਬੀਰਜ (ਸ੍ਵਾਸ ਬੀਰਜ) ਕਿਸ ਪਾਸੇ ਵਲ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਇਆ ਹੈ ॥੪੦॥
अतुल बीरज किह ओर रिसाना ॥४०॥
ਇਤਿਦਿਸਿਦੂਲਹਦੇਈਕੁਮਾਰੀ॥
ਇਸ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਕੁਮਾਰੀ ਦੂਲਹ ਦੇਈ
इति दिसि दूलह देई कुमारी ॥
ਸਸਤ੍ਰਸਾਜਿਰਥਿਕਰੀਸਵਾਰੀ॥
(ਬਾਲਾ) ਵੀ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਸਜਾ ਕੇ ਰਥ ਉਤੇ ਚੜ੍ਹ ਬੈਠੀ।
ससत्र साजि रथि करी सवारी ॥
ਸਸਤ੍ਰਨਕਰਿਪ੍ਰਨਾਮਤਿਹਕਾਲਾ॥
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਨਾਮ ਕਰ ਕੇ
ससत्रन करि प्रनाम तिह काला ॥
ਛਾਡਤਭੀਰਨਬਿਸਿਖਕਰਾਲਾ੪੧॥॥
(ਉਹ) ਰਣ-ਭੂਮੀ ਵਿਚ ਵਿਕਰਾਲ ਬਾਣ ਛਡਣ ਲਗੀ ॥੪੧॥
छाडत भी रन बिसिख कराला ॥४१॥
ਲਗੇਬਿਸਿਖਜਬਅੰਗਕਰਾਰੇ॥
ਜਦ (ਦੈਂਤਾਂ ਦੇ) ਸ਼ਰੀਰ ਵਿਚ ਕਰੜੇ ਬਾਣ ਵਜੇ,
लगे बिसिख जब अंग करारे ॥
ਦਾਨਵਭਰੇਕੋਪਤਬਭਾਰੇ॥
ਤਦ ਦੈਂਤ ਰੋਹ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
दानव भरे कोप तब भारे ॥
ਮੁਖਤੇਸ੍ਵਾਸਸ੍ਰਮਿਤਹ੍ਵੈਕਾਢੇ॥
ਜਦੋਂ ਉਹ ਥਕ ਕੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਸ੍ਵਾਸ ਕਢਦੇ
मुख ते स्वास स्रमित ह्वै काढे ॥
ਤਿਨਤੇਅਮਿਤਅਸੁਰਰਨਬਾਢੇ੪੨॥॥
ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਯੁੱਧ-ਭੂਮੀ ਵਿਚ ਅਣਗਿਣਤ ਦੈਂਤ ਵੱਧ ਜਾਂਦੇ ॥੪੨॥
तिन ते अमित असुर रन बाढे ॥४२॥
ਤਿਨਕਾਬਾਲਬਹੁਰਿਬਧਕਰਾ॥
ਤਦ ਬਾਲਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬਧ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
तिन का बाल बहुरि बध करा ॥
ਉਨਕਾਸ੍ਰੋਨਪ੍ਰਿਥੀਪਰਪਰਾ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਲਹੂ ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਡਿਗਿਆ।
उन का स्रोन प्रिथी पर परा ॥
ਅਗਨਿਤਬਢੇਤਬੈਤਹਦਾਨਵ॥
ਤਦੋਂ ਉਥੇ ਹੋਰ ਬੇਸ਼ੁਮਾਰ ਦੈਂਤ ਵੱਧ ਗਏ,
अगनित बढे तबै तह दानव ॥
ਭਛਤਭਏਪਕਰਿਕਰਿਮਾਨਵ੪੩॥॥
ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਕੜ ਪਕੜ ਕੇ ਖਾਣ ਲਗੇ ॥੪੩॥
भछत भए पकरि करि मानव ॥४३॥
ਜਬਅਬਲਾਕੇਸੁਭਟਚਬਾਏ॥
ਜਦ (ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੈਂਤਾਂ ਨੇ) ਅਬਲਾ ਦੇ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਚਬਾਇਆ
जब अबला के सुभट चबाए ॥
ਦੂਲਹਦੇਤਿਹਬਿਸਿਖਲਗਾਏ॥
ਤਾਂ ਦੂਲਹ ਦੇਈ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਣ ਮਾਰੇ।
दूलह दे तिह बिसिख लगाए ॥
ਬੁੰਦਕਾਪਰਤਸ੍ਰੋਨਭੂਅਭਏ॥
(ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ) ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਪਈਆਂ।
बुंदका परत स्रोन भूअ भए ॥
ਉਪਜਿਅਸੁਰਸਾਮਹਿਉਠਿਧਏ੪੪॥॥
(ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ) ਹੋਰ ਦੈਂਤ ਪੈਦਾ ਹੋ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਾਸਿਓਂ ਆ ਪਏ ॥੪੪॥
उपजि असुर सामहि उठि धए ॥४४॥
ਪੁਨਿਅਬਲਾਤਿਨਬਿਸਿਖਪ੍ਰਹਾਰੇ॥
ਅਬਲਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਬਾਣ ਮਾਰੇ
पुनि अबला तिन बिसिख प्रहारे ॥
ਚਲੇਸ੍ਰੋਨਕੇਤਹਾਪਨਾਰੇ॥
ਅਤੇ ਉਥੇ ਲਹੂ ਦੇ ਪਰਨਾਲੇ ਚਲ ਪਏ।
चले स्रोन के तहा पनारे ॥
ਅਸੁਰਅਨੰਤਤਹਾਤੇਜਾਗੇ॥
ਉਥੋਂ ਅਨੰਤ ਦੈਂਤ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਏ।
असुर अनंत तहा ते जागे ॥
ਜੂਝਤਭਏਪੈਗਨਹਿਭਾਗੇ੪੫॥॥
(ਉਹ) ਜੂਝਦੇ ਰਹੇ ਪਰ (ਇਕ) ਕਦਮ ਵੀ ਨਹੀਂ ਭਜੇ ॥੪੫॥
जूझत भए पैग नहि भागे ॥४५॥
GURBANI.WORLD