LINE 01
ਗਉੜੀਕਬੀਰਜੀ॥
Gauree, Kabeer Jee:
गउड़ी कबीर जी ॥
LINE 02
ਅੰਧਕਾਰਸੁਖਿਕਬਹਿਨਸੋਈਹੈ॥
(ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਭੁਲਾ ਕੇ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੇ) ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਕਦੇ ਸੁਖੀ ਨਹੀਂ ਸੌਂ ਸਕੀਦਾ;
In the darkness, no one can sleep in peace.
अंधकार सुखि कबहि न सोई है ॥
LINE 03
ਰਾਜਾਰੰਕੁਦੋਊਮਿਲਿਰੋਈਹੈ੧॥॥
ਰਾਜਾ ਹੋਵੇ ਚਾਹੇ ਕੰਗਾਲ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ॥੧॥
The king and the pauper both weep and cry. ||1||
राजा रंकु दोऊ मिलि रोई है ॥१॥
LINE 04
ਜਉਪੈਰਸਨਾਰਾਮੁਨਕਹਿਬੋ॥
(ਹੇ ਭਾਈ!) ਜਦ ਤਕ ਜੀਭ ਨਾਲ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਪਦੇ,
As long as the tongue does not chant the Lord's Name,
जउ पै रसना रामु न कहिबो ॥
LINE 05
ਉਪਜਤਬਿਨਸਤਰੋਵਤਰਹਿਬੋ੧॥॥ਰਹਾਉ॥
ਤਦ ਤਕ ਜੰਮਦੇ ਮਰਦੇ ਤੇ (ਇਸੇ ਦੁੱਖ ਵਿਚ) ਰੋਂਦੇ ਰਹੋਗੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
the person continues coming and going in reincarnation, crying out in pain. ||1||Pause||
उपजत बिनसत रोवत रहिबो ॥१॥ रहाउ ॥
LINE 06
ਜਸਦੇਖੀਐਤਰਵਰਕੀਛਾਇਆ॥
ਜਿਵੇਂ ਰੁੱਖ ਦੀ ਛਾਂ ਵੇਖੀਦੀ ਹੈ (ਭਾਵ, ਜਿਵੇਂ ਰੁੱਖ ਦੀ ਛਾਂ ਸਦਾ ਟਿਕੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ, ਤਿਵੇਂ ਇਸ ਮਾਇਆ ਦਾ ਹਾਲ ਹੈ);
It is like the shadow of a tree;
जस देखीऐ तरवर की छाइआ ॥
LINE 07
ਪ੍ਰਾਨਗਏਕਹੁਕਾਕੀਮਾਇਆ੨॥॥
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪ੍ਰਾਣ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਦੱਸੋ, ਇਹ ਮਾਇਆ ਕਿਸ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? (ਭਾਵ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੇ ਇਸ ਦਾ ਕੀਹ ਮਾਣ?) ॥੨॥
when the breath of life passes out of the mortal being, tell me, what becomes of his wealth? ||2||
प्रान गए कहु का की माइआ ॥२॥
LINE 08
ਜਸਜੰਤੀਮਹਿਜੀਉਸਮਾਨਾ॥
ਜਿਵੇਂ (ਜਦੋਂ ਗਵਈਆ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਸਾਜ਼ ਤੋਂ ਹਟਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ) ਰਾਗ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਸਾਜ਼ ਦੇ ਵਿਚ (ਹੀ) ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ (ਕੋਈ ਦੱਸ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਕਿ ਉਹ ਕਿਥੇ ਗਈ)
It is like the music contained in the instrument;
जस जंती महि जीउ समाना ॥
LINE 09
ਮੂਏਮਰਮੁਕੋਕਾਕਰਜਾਨਾ੩॥॥
ਤਿਵੇਂ ਮਰੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਭੇਤ (ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦ ਕਿਥੇ ਗਈ) ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਹੈ? ॥੩॥
how can anyone know the secret of the dead? ||3||
मूए मरमु को का कर जाना ॥३॥
LINE 10
ਹੰਸਾਸਰਵਰੁਕਾਲੁਸਰੀਰ॥
ਜਿਵੇਂ ਹੰਸਾਂ ਨੂੰ ਸਰੋਵਰ ਹੈ (ਭਾਵ, ਜਿਵੇਂ ਹੰਸ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਉੱਡਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ) ਤਿਵੇਂ ਮੌਤ ਸਰੀਰਾਂ (ਲਈ) ਹੈ।
Like the swan on the lake, death hovers over the body.
हंसा सरवरु कालु सरीर ॥
LINE 11
ਰਾਮਰਸਾਇਨਪੀਉਰੇਕਬੀਰ੪੮॥॥॥
ਤਾਂ ਤੇ ਹੇ ਕਬੀਰ! ਸਭ ਰਸਾਂ ਤੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਨਾਮ-ਰਸ ਪੀ ॥੪॥੮॥
Drink in the Lord's sweet elixir, Kabeer. ||4||8||
राम रसाइन पीउ रे कबीर ॥४॥८॥
GURBANI.WORLD