ਸਵੈਯਾ॥
ਸਵੈਯਾ:
सवैया ॥
ਸਵੈਯਾ ॥
ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਅਰਥ ਵੇਖੋ
ਸ੍ਰੀਸੁਭਟੇਸਬਡੋਦਲੁਲੈਉਮਡਿਯੋਗਹਿਕੈਕਰਿਆਯੁਧਬਾਕੇ॥
ਸੁਭਟ ਸਿੰਘ ਹੱਥ ਵਿਚ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਲੈ ਕੇ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਦਲ ਲੈ ਕੇ ਉਮਡ ਪਿਆ।
स्री सुभटेस बडो दलु लै उमडियो गहि कै करि आयुध बाके ॥
ਬੀਰਹਠੀਕਵਚੀਖੜਗੀਪਰਸੀਸਭਈਸਰਦਾਰਨਿਸਾਕੇ॥
ਉਸ ਦੀ ਸੈਨਾ ਵਿਚ ਹਠੀ, ਕਵਚਧਾਰੀ, ਖੜਗਧਾਰੀ ਅਤੇ ਕੁਹਾੜਿਆਂ ਵਾਲੇ (ਸਭ ਦੀ) ਨਿਸ਼ਾ ਕਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸਨ।
बीर हठी कवची खड़गी परसीस भई सरदार निसाके ॥
ਏਕਟਰੇਇਕਆਨਅਰੇਇਕਜੂਝਿਗਿਰੇਬ੍ਰਿਣਖਾਇਤ੍ਰਿਯਾਕੇ॥
ਕੋਈ ਟਲ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਇਕ ਆ ਕੇ ਅੜ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕੋਈ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਤੋਂ ਜ਼ਖਮ ਖਾ ਕੇ ਜੂਝ ਕੇ ਡਿਗ ਪੈਂਦਾ ਸੀ,
एक टरे इक आन अरे इक जूझि गिरे ब्रिण खाइ त्रिया के ॥
ਛਾਰਚੜਾਇਕੈਅੰਗਮਲੰਗਰਹੇਮਨੌਸੋਇਪਿਯੇਬਿਜਯਾਕੇ੮੫॥॥
ਮਾਨੋ ਸ਼ਰੀਰ ਉਤੇ ਵਿਭੂਤੀ ਮਲ ਕੇ ਮਲੰਗ ਲੋਕ ਭੰਗ ਪੀ ਕੇ ਸੁੱਤੇ ਪਏ ਹੋਣ ॥੮੫॥
छार चड़ाइ कै अंग मलंग रहे मनौ सोइ पिये बिजया के ॥८५॥
GURBANI.WORLD