ਪਉੜੀ੧੩
पउड़ी १३
ਪਉੜੀ ੧੩
ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਅਰਥ ਵੇਖੋ
ਅਮਿਓਦਿਸਟਿਕਰਿਕਛੁਵਾਂਗਿਭਵਜਲਵਿਚਿਰਖੈ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰ ਕੇ ਕੱਛੂ ਵਾਂਗ ਸੰਸਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਖੇ (ਗੁਰੂ ਜੀ ਸਿਖ ਦੀ) ਰੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
As the contraction of limbs saves the tortoise, the ambrosial vision of the Guru saves the Sikh from the world ocean.
अमिओ दिसटि करि कछु वांगि भवजल विचि रखै ।
ਗਿਆਨਅੰਸਦੇਹੰਸਵਾਂਗਿਬੁਝਿਭਖਅਭਖੈ।
ਗਿਆਨ ਦੀ ('ਅੰਸ') ਕਿਰਣ ਜਾਂ ਬੁਧਿ ਦੇ ਕਰ ਕੇ ਹੰਸ ਵਾਂਗੂ ਭੱਖ ਅਤੇ ਅਭੱਖ ਦੇ ਭੱਛਨ ਕਰਨ ਦੀ ਬੂਝ (ਸਮਝ) (ਭਾਵ ਤੱਤ ਮਿੱਥਯਾ ਦਾ ਵਿਵੇਚਨ) ਦੱਸਦੇ ਹਨ (ਅਜਿਹਾ ਸਿਖ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਦੁਧ ਨੂੰ ਵੱਖੋ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ)।
Like a swan having discriminatory knowledge (of sifting water from milk), this vision of Guru provides wisdom about the edible and the inedible.
गिआन अंस दे हंस वांगि बुझि भख अभखै ।
ਸਿਮਰਣਕਰਦੇਕੂੰਜਵਾਂਗਿਉਡਿਲਖੈਅਲਖੈ।
ਕੂੰਜ ਵਾਂਗ (ਗੁਰੂ ਜੀ ਸਿਖ ਦੀ) ਸਿੰਮ੍ਰਤੀ ਰਖਦੇ ਹਨ (ਭਾਵੇਂ ਕੂੰਜ) ਲੱਖਾਂ ਕੋਹ ਉੱਡਕੇ ਆਪ ਅਲਖ ਭੀ ਹੋ ਜਾਵੇ (ਪਰੰਤੂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰਖਦੀ ਹੈ)।
Like a Siberian crane which keeps in mind its off-springs, the Guru also always takes care of the disciples, and (through his spiritual powers) foresees the invisible.
सिमरण करदे कूंज वांगि उडि लखै अलखै ।
ਮਾਤਾਬਾਲਕਹੇਤੁਕਰਿਓਹੁਸਾਉਨਚਖੈ।
ਮਾਤਾ ਪੁਤਰ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਵਾਦਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚੱਖਦੀ (ਕਿ ਮੇਰਾ ਪੁਤਰ ਔਖਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਿਵੇਂ ਗੁਰੂ ਸਿਖ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ ਤੇ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹਨ)।
As the mother shares not the pleasures of her son, the Guru also has no demand of the Sikh.
माता बालक हेतु करि ओहु साउ न चखै ।
ਸਤਿਗੁਰਪੁਰਖੁਦਇਆਲੁਹੈਗੁਰਸਿਖਪਰਖੈ।
ਸਤਿਗੁਰ ਪੁਰਖ (ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ) ਦਿਆਲ ਮੂਰਤੀ ਹਨ (ਹਾਂ) ਗੁਰੂ ਜੀ ਸਿਖ ਨੂੰ ਪਰਖ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
The true Guru is kind and (sometime) tests also the Sikhs.
सतिगुर पुरखु दइआलु है गुरसिख परखै ।
ਪੀਰਮੁਰੀਦਾਂਪਿਰਹੜੀਲਖਮੁਲੀਅਨਿਕਖੈ੧੩।।
ਪੀਰ ਅਤੇ ਮੁਰੀਦਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਲਖਮੁਲੀ ਹੈ (ਭਾਵ ਅਮੋਲਕ ਪਦਾਰਥ ਹੈ ('ਅਨ ਕਖੇਂ) ਹੋਰ (ਪ੍ਰੀਤਾਂ) ਕੱਖ ਦੇ ਸਮਾਨ (ਭਾਵ ਛੇਤੀ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀਆਂ) ਹਨ।
The love between the Guru and the Sikh makes the latter valuable like a blade of grass made worthy of million (coins)
पीर मुरीदां पिरहड़ी लख मुलीअनि कखै ।१३।
GURBANI.WORLD