ਆਸਾਮਹਲਾ੩॥
Aasaa, Third Mahalaa:
आसा महला ३ ॥
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ॥
ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਅਰਥ ਵੇਖੋ
ਮੇਰਾਪ੍ਰਭੁਸਾਚਾਗਹਿਰਗੰਭੀਰ॥
(ਹੇ ਭਾਈ!) ਪਿਆਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਡੂੰਘਾ ਹੈ ਤੇ ਵੱਡੇ ਜਿਗਰੇ ਵਾਲਾ ਹੈ।
My God is True, deep and profound.
मेरा प्रभु साचा गहिर गंभीर ॥
ਸੇਵਤਹੀਸੁਖੁਸਾਂਤਿਸਰੀਰ॥
ਉਸ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕੀਤਿਆਂ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
Serving Him, the body acquires peace and tranquility.
सेवत ही सुखु सांति सरीर ॥
ਸਬਦਿਤਰੇਜਨਸਹਜਿਸੁਭਾਇ॥
(ਜੇਹੜੇ ਮਨੁੱਖ) ਗੁਰੂ ਦੀ ਰਾਹੀਂ (ਸਿਮਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ) ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਤਮਕ ਅਡੋਲਤਾ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ-ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
Through the Word of the Shabad, His humble servants easily swim across.
सबदि तरे जन सहजि सुभाइ ॥
ਤਿਨਕੈਹਮਸਦਲਾਗਹਪਾਇ੧॥॥
ਅਸੀਂ (ਮੈਂ) ਸਦਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਰਨੀਂ ਲੱਗਦੇ (ਲੱਗਦਾ) ਹਾਂ ॥੧॥
I fall at their feet forever and ever. ||1||
तिन कै हम सद लागह पाइ ॥१॥
ਜੋਮਨਿਰਾਤੇਹਰਿਰੰਗੁਲਾਇ॥
(ਹੇ ਭਾਈ!) ਜੇਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ-ਰੰਗ ਵਰਤ ਵਰਤ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ (ਪ੍ਰੇਮ-ਰੰਗ ਨਾਲ) ਰੰਗੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
Those being whose minds are imbued and drenched with the Lord's Love
जो मनि राते हरि रंगु लाइ ॥
ਤਿਨਕਾਜਨਮਮਰਣਦੁਖੁਲਾਥਾਤੇਹਰਿਦਰਗਹਮਿਲੇਸੁਭਾਇ੧॥॥ਰਹਾਉ॥
ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜ ਦਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
- their pains of birth and death are taken away. They are automatically ushered into the Court of the Lord. ||1||Pause||
तिन का जनम मरण दुखु लाथा ते हरि दरगह मिले सुभाइ ॥१॥ रहाउ ॥
ਸਬਦੁਚਾਖੈਸਾਚਾਸਾਦੁਪਾਏ॥
(ਹੇ ਭਾਈ!) ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਰਸ ਚੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ (ਆਤਮਕ) ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ,
One who has tasted the Shabad, obtains the true flavor.
सबदु चाखै साचा सादु पाए ॥
ਹਰਿਕਾਨਾਮੁਮੰਨਿਵਸਾਏ॥
(ਕਿਉਂਕਿ) ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ (ਸਦਾ ਆਪਣੇ) ਮਨ ਵਿਚ ਵਸਾਈ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
The Name of the Lord abides within his mind.
हरि का नामु मंनि वसाए ॥
ਹਰਿਪ੍ਰਭੁਸਦਾਰਹਿਆਭਰਪੂਰਿ॥
(ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਪ੍ਰਤੱਖ ਇਉਂ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ) ਪਰਮਾਤਮਾ ਸਦਾ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪ ਰਿਹਾ ਹੈ,
The Lord God is Eternal and All-pervading.
हरि प्रभु सदा रहिआ भरपूरि ॥
ਆਪੇਨੇੜੈਆਪੇਦੂਰਿ੨॥॥
ਉਹ ਆਪ ਹੀ (ਹਰੇਕ ਜੀਵ ਦੇ) ਅੰਗ-ਸੰਗ ਹੈ ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਦੂਰ (ਅਪਹੁੰਚ) ਭੀ ਹੈ ॥੨॥
He Himself is near, and He Himself is far away. ||2||
आपे नेड़ै आपे दूरि ॥२॥
ਆਖਣਿਆਖੈਬਕੈਸਭੁਕੋਇ॥
(ਹੇ ਭਾਈ!) ਰਿਵਾਜੀ ਤੌਰ ਤੇ ਹਰੇਕ ਮਨੁੱਖ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਸੁਣਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ (ਪਰਮਾਤਮਾ) ਹਰੇਕ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ,
Everyone talks and speaks through speech;
आखणि आखै बकै सभु कोइ ॥
ਆਪੇਬਖਸਿਮਿਲਾਏਸੋਇ॥
ਪਰ ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਮਿਲਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਮੇਹਰ ਕਰ ਕੇ ਮਿਲਾਂਦਾ ਹੈ।
the Lord Himself forgives, and unites us with Himself.
आपे बखसि मिलाए सोइ ॥
ਕਹਣੈਕਥਨਿਨਪਾਇਆਜਾਇ॥
ਜ਼ਬਾਨੀ ਆਖਣ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਰਮਾਤਮਾ ਮਿਲਦਾ ਨਹੀਂ,
By merely speaking and talking, He is not obtained.
कहणै कथनि न पाइआ जाइ ॥
ਗੁਰਪਰਸਾਦਿਵਸੈਮਨਿਆਇ੩॥॥
ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਨ ਵਿਚ ਆ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ॥੩॥
By Guru's Grace, He comes to abide in the mind. ||3||
गुर परसादि वसै मनि आइ ॥३॥
ਗੁਰਮੁਖਿਵਿਚਹੁਆਪੁਗਵਾਇ॥
ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ ਆਪਾ-ਭਾਵ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
The Gurmukh eradicates his self-conceit from within.
गुरमुखि विचहु आपु गवाइ ॥
ਹਰਿਰੰਗਿਰਾਤੇਮੋਹੁਚੁਕਾਇ॥
ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ-ਰੰਗ ਵਿਚ ਰੰਗੀਜ ਕੇ (ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ ਮਾਇਆ ਦਾ) ਮੋਹ ਮੁਕਾਂਦਾ ਹੈ।
He is imbued with the Lord's Love, having discarded worldly attachment.
हरि रंगि राते मोहु चुकाइ ॥
ਅਤਿਨਿਰਮਲੁਗੁਰਸਬਦਵੀਚਾਰ॥
ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਿਚਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਵਿਤ੍ਰ ਜੀਵਨ ਵਾਲਾ ਬਣਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ,
He contemplates the utterly Immaculate Word of the Guru's Shabad.
अति निरमलु गुर सबद वीचार ॥
ਨਾਨਕਨਾਮਿਸਵਾਰਣਹਾਰ੪੪੪੩॥॥॥॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਪ੍ਰਭੂ-ਨਾਮ ਵਿਚ ਜੁੜ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਹੋਰਨਾਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਸੰਵਾਰਨ ਜੋਗਾ ਭੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੪॥੪॥੪੩॥
O Nanak, the Naam, the Name of the Lord, is our Salvation. ||4||4||43||
नानक नामि सवारणहार ॥४॥४॥४३॥
GURBANI.WORLD