ਅੜਿਲ॥
ਅੜਿਲ:
अड़िल ॥
ਅੜਿਲ ॥
ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਅਰਥ ਵੇਖੋ
ਲੈਨੌਹੋਇਸੁਲੈਦਿਜਮੁਹਿਨਝੁਠਾਇਯੈ॥
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਜੋ (ਤੂੰ) ਲੈਣਾ ਹੈ, ਲੈ ਲੈ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਝੂਠ ਮੂਠ ਨਾ ਦਸ
लैनौ होइ सु लै दिज मुहि न झुठाइयै ॥
ਪਾਹਨਮੈਪਰਮੇਸ੍ਵਰਨਭਾਖਿਸੁਨਾਇਯੈ॥
ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪੱਥਰ ਵਿਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਕਹਿ ਕੇ ਨਾ ਸੁਣਾ।
पाहन मै परमेस्वर न भाखि सुनाइयै ॥
ਇਨਲੋਗਨਪਾਹਨਮਹਿਸਿਵਠਹਰਾਇਕੈ॥
ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੱਥਰਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਿਵ ਦਸ ਕੇ
इन लोगन पाहन महि सिव ठहराइ कै ॥
ਹੋਮੂੜਨਲੀਜਹੁਲੂਟਹਰਖਉਪਜਾਇਕੈ੭੪॥॥
ਮੂਰਖਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਪੂਰਵਕ ਲੁਟ ਲੈ ॥੭੪॥
हो मूड़न लीजहु लूट हरख उपजाइ कै ॥७४॥
ਕਾਹੂਕਹਪਾਹਨਮਹਿਬ੍ਰਹਮਬਤਾਤਹੈ॥
ਕਿਸੇ ਨੂੰ (ਤੂੰ) ਪੱਥਰ ਵਿਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਸਦਾ ਹੈਂ।
काहू कह पाहन महि ब्रहम बतात है ॥
ਜਲਡੂਬਨਹਿਤਕਿਸਹੂੰਤੀਰਥਪਠਾਤਹੈ॥
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜਲ ਵਿਚ ਡੁਬਕੀ ਮਾਰਨ ਲਈ ਤੀਰਥਾਂ ਉਤੇ ਭੇਜਦਾ ਹੈਂ।
जल डूबन हित किसहूं तीरथ पठात है ॥
ਜ੍ਯੋਂਤ੍ਯੋਂਧਨਹਰਲੇਤਜਤਨਅਨਗਨਿਤਕਰ॥
ਜਿਵੇਂ ਕਿਵੇਂ ਅਣਗਿਣਤ ਯਤਨ ਕਰ ਕੇ ਧਨ ਹਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ज्यों त्यों धन हर लेत जतन अनगनित कर ॥
ਹੋਟਕਾਗਾਠਿਮਹਿਲਏਨਦੇਹੀਜਾਨਘਰ੭੫॥॥
(ਜਿਸ ਦੀ) ਗੰਢ ਵਿਚ ਪੈਸਾ (ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ) ਉਸ ਤੋਂ ਲਏ ਬਿਨਾ ਘਰ ਜਾਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ॥੭੫॥
हो टका गाठि महि लए न देही जान घर ॥७५॥
ਧਨੀਪੁਰਖਕਹਲਖਿਦਿਜਦੋਖਲਗਾਵਹੀ॥
ਧਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ (ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ) ਦੋਸ਼, (ਪਾਪ) ਲਗਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
धनी पुरख कह लखि दिज दोख लगावही ॥
ਹੋਮਜਗ੍ਯਤਾਤੇਬਹੁਭਾਤਕਰਾਵਹੀ॥
ਉਸ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੋਮ ਅਤੇ ਯੱਗ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ।
होम जग्य ता ते बहु भात करावही ॥
ਧਨਿਯਹਿਕਰਿਨਿਰਧਨੀਜਾਤਧਨਖਾਇਕੈ॥
ਧਨਵਾਨ ਦਾ ਧਨ ਖਾ ਕੇ (ਉਸ ਨੂੰ) ਨਿਰਧਨ ਬਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
धनियहि करि निरधनी जात धन खाइ कै ॥
ਹੋਬਹੁਰਿਨਤਾਕੌਬਦਨਦਿਖਾਵਤਆਇਕੈ੭੬॥॥
ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਆ ਕੇ ਮੂੰਹ ਤਕ ਨਹੀਂ ਵਿਖਾਉਂਦੇ ॥੭੬॥
हो बहुरि न ता कौ बदन दिखावत आइ कै ॥७६॥
GURBANI.WORLD