ਮਾਰੂਮਹਲਾ੩॥
Maaroo, Third Mahalaa:
मारू महला ३ ॥
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥
ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਅਰਥ ਵੇਖੋ
ਸਚੁਸਾਲਾਹੀਗਹਿਰਗੰਭੀਰੈ॥
ਮੈਂ ਤਾਂ ਉਸ ਅਥਾਹ ਤੇ ਵੱਡੇ ਜਿਗਰੇ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਕਰਦਾ ਹਾਂ,
I praise the true, profound and unfathomable Lord.
सचु सालाही गहिर गंभीरै ॥
ਸਭੁਜਗੁਹੈਤਿਸਹੀਕੈਚੀਰੈ॥
ਜੋ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਜਿਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਤੁਰ ਰਿਹਾ ਹੈ,
All the world is in His power.
सभु जगु है तिस ही कै चीरै ॥
ਸਭਿਘਟਭੋਗਵੈਸਦਾਦਿਨੁਰਾਤੀਆਪੇਸੂਖਨਿਵਾਸੀਹੇ੧॥॥
ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਆਪ ਹੀ ਸਾਰੇ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਸੋਮਾ ਹੈ ॥੧॥
He enjoys all hearts forever, day and night; He Himself dwells in peace. ||1||
सभि घट भोगवै सदा दिनु राती आपे सूख निवासी हे ॥१॥
ਸਚਾਸਾਹਿਬੁਸਚੀਨਾਈ॥
ਮਾਲਕ-ਪ੍ਰਭੂ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਭੀ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
True is the Lord and Master, and True is His Name.
सचा साहिबु सची नाई ॥
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀਮੰਨਿਵਸਾਈ॥
ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿਚ ਵਸਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
By Guru's Grace, I enshrine Him in my mind.
गुर परसादी मंनि वसाई ॥
ਆਪੇਆਇਵਸਿਆਘਟਅੰਤਰਿਤੂਟੀਜਮਕੀਫਾਸੀਹੇ੨॥॥
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪੇ ਹੀ (ਮਿਹਰ ਕਰ ਕੇ) ਆ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦਾ ਗੇੜ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੨॥
He Himself has come to dwell deep within the nucleus of my heart; the noose of death has been snapped. ||2||
आपे आइ वसिआ घट अंतरि तूटी जम की फासी हे ॥२॥
ਕਿਸੁਸੇਵੀਤੈਕਿਸੁਸਾਲਾਹੀ॥
(ਜੇ ਤੂੰ ਪੁੱਛੇਂ ਕਿ) ਮੈਂ ਕਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਕਿਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਕਰਦਾ ਹਾਂ,
Whom should I serve, and whom should I praise?
किसु सेवी तै किसु सालाही ॥
ਸਤਿਗੁਰੁਸੇਵੀਸਬਦਿਸਾਲਾਹੀ॥
(ਤਾਂ ਇਸ ਦਾ ਉੱਤਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ) ਮੈਂ ਸਦਾ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ (ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ) ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
I serve the True Guru, and praise the Word of the Shabad.
सतिगुरु सेवी सबदि सालाही ॥
ਸਚੈਸਬਦਿਸਦਾਮਤਿਊਤਮਅੰਤਰਿਕਮਲੁਪ੍ਰਗਾਸੀਹੇ੩॥॥
ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਬਾਣੀ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਸਦਾ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰ ਉਸ ਦਾ ਹਿਰਦਾ-ਕੌਲ ਫੁੱਲ ਖਿੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ॥੩॥
Through the True Shabad, the intellect is exalted and ennobled forever, and the lotus deep within blossoms forth. ||3||
सचै सबदि सदा मति ऊतम अंतरि कमलु प्रगासी हे ॥३॥
ਦੇਹੀਕਾਚੀਕਾਗਦਮਿਕਦਾਰਾ॥
ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਇਹ ਸਰੀਰ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਵਾਂਗ ਨਾਸਵੰਤ ਹੈ,
The body is frail and perishable, like paper.
देही काची कागद मिकदारा ॥
ਬੂੰਦਪਵੈਬਿਨਸੈਢਹਤਨਲਾਗੈਬਾਰਾ॥
(ਜਿਵੇਂ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਉਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਇਕ) ਬੂੰਦ ਪੈ ਜਾਏ ਤਾਂ (ਕਾਗ਼ਜ਼) ਗਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਸਰੀਰ ਦਾ) ਨਾਸ ਹੁੰਦਿਆਂ ਭੀ ਚਿਰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
When the drop of water falls upon it, it crumbles and dissolves instantaneously.
बूंद पवै बिनसै ढहत न लागै बारा ॥
ਕੰਚਨਕਾਇਆਗੁਰਮੁਖਿਬੂਝੈਜਿਸੁਅੰਤਰਿਨਾਮੁਨਿਵਾਸੀਹੇ੪॥॥
ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਹੋ ਕੇ (ਸਹੀ ਜੀਵਨ-ਰਾਹ) ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਵੱਸ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਇਹ ਸਰੀਰ (ਵਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਰਹਿ ਕੇ) ਸੁੱਧ ਸੋਨਾ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ॥੪॥
But the body of the Gurmukh, who understands, is like gold; the Naam, the Name of the Lord, dwells deep within. ||4||
कंचन काइआ गुरमुखि बूझै जिसु अंतरि नामु निवासी हे ॥४॥
ਸਚਾਚਉਕਾਸੁਰਤਿਕੀਕਾਰਾ॥
ਉਹ ਹਿਰਦਾ ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਹਿਰਦਾ ਹੀ ਸਦਾ (ਸੁੱਚਾ) ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਚੌਂਕਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ-ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਬਣੀ ਹੋਈ ਲਗਨ ਉਸ ਚੌਂਕੇ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਹਨ (ਜੋ ਵਿਕਾਰਾਂ ਨੂੰ, ਬਾਹਰੋਂ ਆ ਕੇ ਚੌਂਕਾ ਭਿੱਟਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦੀਆਂ ਹਨ)
Pure is that kitchen, which is enclosed by spiritual awareness.
सचा चउका सुरति की कारा ॥
ਹਰਿਨਾਮੁਭੋਜਨੁਸਚੁਆਧਾਰਾ॥
ਜਿਸ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸਦਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਿਰਦਾ (ਮਾਇਆ ਦੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵੱਲੋਂ) ਰੱਜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
The Lord's Name is my food, and Truth is my support.
हरि नामु भोजनु सचु आधारा ॥
ਸਦਾਤ੍ਰਿਪਤਿਪਵਿਤ੍ਰੁਹੈਪਾਵਨੁਜਿਤੁਘਟਿਹਰਿਨਾਮੁਨਿਵਾਸੀਹੇ੫॥॥
ਅਜਿਹੇ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਖ਼ੁਰਾਕ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ, ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੀ ਉਸ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਖ਼ੁਰਾਕ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ ॥੫॥
Forever satisfied, sanctified and pure is that person, within whose heart the Lord's Name abides. ||5||
सदा त्रिपति पवित्रु है पावनु जितु घटि हरि नामु निवासी हे ॥५॥
ਹਉਤਿਨਬਲਿਹਾਰੀਜੋਸਾਚੈਲਾਗੇ॥
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਕੁਰਬਾਨ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਹੜੇ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਚ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
I am a sacrifice to those who are attached to the Truth.
हउ तिन बलिहारी जो साचै लागे ॥
ਹਰਿਗੁਣਗਾਵਹਿਅਨਦਿਨੁਜਾਗੇ॥
ਜਿਹੜੇ ਹਰ ਵੇਲੇ (ਮਾਇਆ ਦੇ ਹੱਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ) ਸੁਚੇਤ ਰਹਿ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
They sing the Glorious Praises of the Lord, and remain awake and aware night and day.
हरि गुण गावहि अनदिनु जागे ॥
ਸਾਚਾਸੂਖੁਸਦਾਤਿਨਅੰਤਰਿਰਸਨਾਹਰਿਰਸਿਰਾਸੀਹੇ੬॥॥
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਦਾ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਆਨੰਦ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜੀਭ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ-ਰਸ ਵਿਚ ਰਸੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ॥੬॥
True peace fills them forever, and their tongues savor the sublime essence of the Lord. ||6||
साचा सूखु सदा तिन अंतरि रसना हरि रसि रासी हे ॥६॥
ਹਰਿਨਾਮੁਚੇਤਾਅਵਰੁਨਪੂਜਾ॥
ਮੈਂ ਤਾਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ (ਹੀ) ਸਦਾ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
I remember the Lord's Name, and no other at all.
हरि नामु चेता अवरु न पूजा ॥
ਏਕੋਸੇਵੀਅਵਰੁਨਦੂਜਾ॥
ਮੈਂ ਇਕ ਪਰਾਮਤਮਾ ਦੀ ਹੀ ਸੇਵਾ-ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੂਜੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
I serve the One Lord, and no other at all.
एको सेवी अवरु न दूजा ॥
ਪੂਰੈਗੁਰਿਸਭੁਸਚੁਦਿਖਾਇਆਸਚੈਨਾਮਿਨਿਵਾਸੀਹੇ੭॥॥
(ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ) ਪੂਰੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹਰੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ॥੭॥
The Perfect Guru has revealed the whole Truth to me; I dwell in the True Name. ||7||
पूरै गुरि सभु सचु दिखाइआ सचै नामि निवासी हे ॥७॥
ਭ੍ਰਮਿਭ੍ਰਮਿਜੋਨੀਫਿਰਿਫਿਰਿਆਇਆ॥
ਜੀਵ ਭਟਕ ਭਟਕ ਕੇ ਮੁੜ ਮੁੜ ਜੂਨਾਂ ਵਿਚ ਪਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
Wandering, wandering in reincarnation, again and again, he comes into the world.
भ्रमि भ्रमि जोनी फिरि फिरि आइआ ॥
ਆਪਿਭੂਲਾਜਾਖਸਮਿਭੁਲਾਇਆ॥
(ਜੀਵ ਦੇ ਕੀਹ ਵੱਸ?) ਜਦੋਂ ਮਾਲਕ-ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਕੁਰਾਹੇ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਜੀਵ ਭੀ ਕੁਰਾਹੇ ਪੈ ਗਿਆ।
He is deluded and confused, when the Lord and Master confuses him.
आपि भूला जा खसमि भुलाइआ ॥
ਹਰਿਜੀਉਮਿਲੈਤਾਗੁਰਮੁਖਿਬੂਝੈਚੀਨੈਸਬਦੁਅਬਿਨਾਸੀਹੇ੮॥॥
ਜਦੋਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਇਸ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ (ਇਸ ਉਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਹੈ) ਤਦੋਂ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈ ਕੇ ਇਹ (ਸਹੀ ਜੀਵਨ-ਰਾਹ) ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਅਬਿਨਾਸੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਬਾਣੀ ਨੂੰ (ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ) ਤੋਲਦਾ ਹੈ ॥੮॥
He meets with the Dear Lord, when, as Gurmukh, he understands; he remembers the Shabad, the Word of the immortal, eternal Lord God. ||8||
हरि जीउ मिलै ता गुरमुखि बूझै चीनै सबदु अबिनासी हे ॥८॥
ਕਾਮਿਕ੍ਰੋਧਿਭਰੇਹਮਅਪਰਾਧੀ॥
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਅਸੀਂ ਭੁੱਲਣਹਾਰ ਜੀਵ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ (ਦੇ ਚਿੱਕੜ) ਨਾਲ ਲਿੱਬੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ।
I am a sinner, overflowing with sexual desire and anger.
कामि क्रोधि भरे हम अपराधी ॥
ਕਿਆਮੁਹੁਲੈਬੋਲਹਨਾਹਮਗੁਣਨਸੇਵਾਸਾਧੀ॥
ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਅਰਜ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਭੀ ਸ਼ਰਮ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਨਾਹ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਗੁਣ ਹਨ, ਨਾਹ ਅਸਾਂ ਕੋਈ ਸੇਵਾ-ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।
With what mouth should I speak? I have no virtue, and I have rendered no service.
किआ मुहु लै बोलह ना हम गुण न सेवा साधी ॥
ਡੁਬਦੇਪਾਥਰਮੇਲਿਲੈਹੁਤੁਮਆਪੇਸਾਚੁਨਾਮੁਅਬਿਨਾਸੀਹੇ੯॥॥
(ਪਰ ਤੂੰ ਸਦਾ ਦਇਆਲ ਹੈਂ, ਮਿਹਰ ਕਰ) ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਸਾਨੂੰ ਡੁੱਬ ਰਹੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨੂੰ (ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਰਹੇ ਪੱਥਰ-ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ) ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਲਾ ਲੈ। ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਹੀ ਸਦਾ ਅਟੱਲ ਹੈ ਤੇ ਨਾਸ-ਰਹਿਤ ਹੈ ॥੯॥
I am a sinking stone; please, Lord, unite me with Yourself. Your Name is eternal and imperishable. ||9||
डुबदे पाथर मेलि लैहु तुम आपे साचु नामु अबिनासी हे ॥९॥
ਨਾਕੋਈਕਰੇਨਕਰਣੈਜੋਗਾ॥
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! (ਤੇਰੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ) ਕੋਈ ਭੀ ਜੀਵ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਭੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।
No one does anything; no one is able to do anything.
ना कोई करे न करणै जोगा ॥
ਆਪੇਕਰਹਿਕਰਾਵਹਿਸੁਹੋਇਗਾ॥
ਜਗਤ ਵਿਚ ਉਹੀ ਕੁਝ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਤੇ (ਜੀਵਾਂ ਪਾਸੋਂ) ਕਰਾਂਦਾ ਹੈਂ।
That alone happens, which the Lord Himself does, and causes to be done.
आपे करहि करावहि सु होइगा ॥
ਆਪੇਬਖਸਿਲੈਹਿਸੁਖੁਪਾਏਸਦਹੀਨਾਮਿਨਿਵਾਸੀਹੇ੧੦॥॥
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਉਤੇ ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਦਇਆਵਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਦਾ ਹੀ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ॥੧੦॥
Those whom He Himself forgives, find peace; they dwell forever in the Naam, the Name of the Lord. ||10||
आपे बखसि लैहि सुखु पाए सद ही नामि निवासी हे ॥१०॥
ਇਹੁਤਨੁਧਰਤੀਸਬਦੁਬੀਜਿਅਪਾਰਾ॥
(ਆਪਣੇ) ਇਸ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਬਣਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਬੇਅੰਤ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦਾ ਬੀਜ ਪਾ।
This body is the earth, and the infinite Shabad is the seed.
इहु तनु धरती सबदु बीजि अपारा ॥
ਹਰਿਸਾਚੇਸੇਤੀਵਣਜੁਵਾਪਾਰਾ॥
ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਹੀ (ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ) ਵਣਜ ਵਪਾਰ ਕਰਿਆ ਕਰ।
Deal and trade with the True Name alone.
हरि साचे सेती वणजु वापारा ॥
ਸਚੁਧਨੁਜੰਮਿਆਤੋਟਿਨਆਵੈਅੰਤਰਿਨਾਮੁਨਿਵਾਸੀਹੇ੧੧॥॥
(ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ) ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ (ਨਾਮ-) ਧਨ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿਚ ਕਦੇ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। (ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਉੱਦਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ) ਅੰਦਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸਦਾ ਵੱਸਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ॥੧੧॥
The True wealth increases; it is never exhausted, when the Naam dwells deep within. ||11||
सचु धनु जंमिआ तोटि न आवै अंतरि नामु निवासी हे ॥११॥
ਹਰਿਜੀਉਅਵਗਣਿਆਰੇਨੋਗੁਣੁਕੀਜੈ॥
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ! ਗੁਣ-ਹੀਨ ਜੀਵ ਵਿਚ ਗੁਣ ਪੈਦਾ ਕਰ,
O Dear Lord, please bless me, the worthless sinner, with virtue.
हरि जीउ अवगणिआरे नो गुणु कीजै ॥
ਆਪੇਬਖਸਿਲੈਹਿਨਾਮੁਦੀਜੈ॥
ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਮਿਹਰ ਕਰ ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਬਖ਼ਸ਼।
Forgive me, and bless me with Your Name.
आपे बखसि लैहि नामु दीजै ॥
ਗੁਰਮੁਖਿਹੋਵੈਸੋਪਤਿਪਾਏਇਕਤੁਨਾਮਿਨਿਵਾਸੀਹੇ੧੨॥॥
ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ (ਲੋਕ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ) ਇੱਜ਼ਤ ਖੱਟਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਹੀ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ॥੧੨॥
One who becomes Gurmukh, is honored; he dwells in the Name of the One Lord alone. ||12||
गुरमुखि होवै सो पति पाए इकतु नामि निवासी हे ॥१२॥
ਅੰਤਰਿਹਰਿਧਨੁਸਮਝਨਹੋਈ॥
ਹਰੇਕ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ-ਧਨ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਪਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਹੈ।
The wealth of the Lord is deep within one's inner being, but he does not realize it.
अंतरि हरि धनु समझ न होई ॥
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀਬੂਝੈਕੋਈ॥
ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ (ਇਹ ਭੇਤ) ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
By Guru's Grace, one comes to understand.
गुर परसादी बूझै कोई ॥
ਗੁਰਮੁਖਿਹੋਵੈਸੋਧਨੁਪਾਏਸਦਹੀਨਾਮਿਨਿਵਾਸੀਹੇ੧੩॥॥
ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ (ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਇਹ) ਧਨ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਹ ਸਦਾ ਹੀ ਨਾਮ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ॥੧੩॥
One who becomes Gurmukh is blessed with this wealth; he lives forever in the Naam. ||13||
गुरमुखि होवै सो धनु पाए सद ही नामि निवासी हे ॥१३॥
ਅਨਲਵਾਉਭਰਮਿਭੁਲਾਈ॥
(ਜਗਤ ਵਿਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ) ਅੱਗ (ਬਲ ਰਹੀ ਹੈ), (ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ) ਝੱਖੜ (ਝੁੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ), ਭਟਕਣਾ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਕੁਰਾਹੇ ਪਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
Fire and wind lead him into delusions of doubt.
अनल वाउ भरमि भुलाई ॥
ਮਾਇਆਮੋਹਿਸੁਧਿਨਕਾਈ॥
ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰਤਾ ਭਰ ਭੀ (ਇਸ ਗ਼ਲਤੀ ਦੀ) ਸੂਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
In love and attachment to Maya, he has no understanding at all.
माइआ मोहि सुधि न काई ॥
ਮਨਮੁਖਅੰਧੇਕਿਛੂਨਸੂਝੈਗੁਰਮਤਿਨਾਮੁਪ੍ਰਗਾਸੀਹੇ੧੪॥॥
ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਨ ਵਾਲੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ (ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਬਾਰੇ) ਕੁਝ ਭੀ ਨਹੀਂ ਸੁੱਝਦਾ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੀ ਮੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਚਮਕ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ॥੧੪॥
The blind, self-willed manmukh sees nothing; through the Guru's Teachings, the Naam is gloriously revealed. ||14||
मनमुख अंधे किछू न सूझै गुरमति नामु प्रगासी हे ॥१४॥
ਮਨਮੁਖਹਉਮੈਮਾਇਆਸੂਤੇ॥
ਮਨ ਦੇ ਮੁਰੀਦ ਮਨੁੱਖ ਹਉਮੈ ਵਿਚ ਮਾਇਆ (ਦੇ ਮੋਹ) ਵਿਚ (ਸਹੀ ਜੀਵਨ ਵਲੋਂ) ਗ਼ਾਫ਼ਿਲ ਹੋਏ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
The manmukhs are asleep in egotism and Maya.
मनमुख हउमै माइआ सूते ॥
ਅਪਣਾਘਰੁਨਸਮਾਲਹਿਅੰਤਿਵਿਗੂਤੇ॥
(ਵਿਕਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ) ਹੋ ਰਹੇ ਹੱਲਿਆਂ ਤੋਂ ਉਹ ਆਪਣਾ ਹਿਰਦਾ-ਘਰ ਨਹੀਂ ਬਚਾਂਦੇ, ਆਖ਼ਿਰ ਖ਼ੁਆਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
They do not watch over their own homes, and are ruined in the end.
अपणा घरु न समालहि अंति विगूते ॥
ਪਰਨਿੰਦਾਕਰਹਿਬਹੁਚਿੰਤਾਜਾਲੈਦੁਖੇਦੁਖਿਨਿਵਾਸੀਹੇ੧੫॥॥
(ਮਨ ਦੇ ਮੁਰੀਦ ਮਨੁੱਖ) ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ (ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਦੀ) ਚਿੰਤਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾੜਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਹੀ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪਏ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ॥੧੫॥
They slander others, and burn in great anxiety; they dwell in pain and suffering. ||15||
पर निंदा करहि बहु चिंता जालै दुखे दुखि निवासी हे ॥१५॥
ਆਪੇਕਰਤੈਕਾਰਕਰਾਈ॥
(ਪਰ, ਮਨਮੁਖਾਂ ਦੇ ਭੀ ਕੀਹ ਵੱਸ?) ਕਰਤਾਰ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਪਾਸੋਂ (ਇਹ ਨਿੰਦਾ ਦੀ) ਕਾਰ ਸਦਾ ਕਰਾਈ ਹੈ।
The Creator Himself has created the creation.
आपे करतै कार कराई ॥
ਆਪੇਗੁਰਮੁਖਿਦੇਇਬੁਝਾਈ॥
ਕਰਤਾਰ ਆਪ ਹੀ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਕਰ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ (ਸਹੀ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦੀ) ਸਮਝ ਬਖ਼ਸਦਾ ਹੈ।
He blesses the Gurmukh with understanding.
आपे गुरमुखि देइ बुझाई ॥
ਨਾਨਕਨਾਮਿਰਤੇਮਨੁਨਿਰਮਲੁਨਾਮੇਨਾਮਿਨਿਵਾਸੀਹੇ੧੬੫॥॥॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਰੰਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਦਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਹੀ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ॥੧੬॥੫॥
O Nanak, those who are attuned to the Naam - their minds become immaculate; they dwell in the Naam, and only the Naam. ||16||5||
नानक नामि रते मनु निरमलु नामे नामि निवासी हे ॥१६॥५॥
GURBANI.WORLD