ਸਵੈਯਾ॥
ਸਵੈਯਾ:
सवैया ॥
ਸਵੈਯਾ ॥
ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਅਰਥ ਵੇਖੋ
ਰਾਜਸੁਤਾਕਰਿਕੋਪਤਿਹੀਛਿਨਸਾਮੁਹਿਹ੍ਵੈਹਥਿਯਾਰਗਹੇ॥
ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਹੱਥ ਵਿਚ ਹਥਿਆਰ ਪਕੜ ਕੇ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋ ਗਈ।
राज सुता करि कोप तिही छिन सामुहि ह्वै हथियार गहे ॥
ਬਲਵਾਨਕਮਾਨਕੋਤਾਨਿਹਨੇਕਬਿਰਾਮਭਨੈਚਿਤਮੈਜੁਚਹੇ॥
ਕਵੀ ਰਾਮ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ (ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਨੇ) ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਮਾਨ ਖਿਚ ਕੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹਿਆ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
बलवान कमान को तानि हने कबि राम भनै चित मै जु चहे ॥
ਸਰਸੂਰਦਇੰਤਨਕੇਤਨਮੈਇਹਭਾਤਿਲਗੇਨਹਿਜਾਤਕਹੇ॥
ਸੂਰਮਿਆਂ ਅਤੇ ਦੈਂਤਾਂ ਦੇ ਤਨ ਵਿਚ ਤੀਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਗੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।
सर सूर दइंतन के तन मै इह भाति लगे नहि जात कहे ॥
ਮਨੋਇੰਦ੍ਰਕੇਬਾਗਅਸੋਕਬਿਖੈਫੁਲਵਾਰਿਨਕੇਫਲਫੂਲਰਹੇ੬੮॥॥
(ਇੰਜ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ) ਮਾਨੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਅਸ਼ੋਕ ਬਾਗ਼ ਦੀਆਂ ਫੁਲਵਾੜੀਆਂ ਵਿਚ ਫੁਲ ਅਤੇ ਫਲ ਲਗੇ ਹੋਣ ॥੬੮॥
मनो इंद्र के बाग असोक बिखै फुलवारिन के फल फूल रहे ॥६८॥
ਕਾਢਿਕ੍ਰਿਪਾਨਮਹਾਕੁਪਿਕੈਭਟਕੂਦਿਪਰੇਸਰਦਾਰਕਰੋਰੇ॥
ਕ੍ਰਿਪਾਨਾਂ ਕਢ ਕੇ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਕੁਦ ਪਏ।
काढि क्रिपान महा कुपि कै भट कूदि परे सरदार करोरे ॥
ਬਾਲਹਨੇਬਲਵਾਨਘਨੇਇਕਫਾਸਿਨਸੌਗਹਿਕੈਝਕਝੋਰੇ॥
(ਉਸ) ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਇਕ ਫਾਂਸ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬਲਵਾਨ ਸੂਰਮੇ ਪਕੜ ਕੇ ਝੰਝੋੜ ਦਿੱਤੇ।
बाल हने बलवान घने इक फासिन सौ गहि कै झकझोरे ॥
ਸਾਜਪਰੇਕਹੂੰਤਾਜਗਿਰੇਗਜਰਾਜਗਿਰੇਛਿਤਪੈਸਿਰਤੋਰੇ॥
ਕਿਤੇ ਸਾਜ ਪਏ ਹਨ, ਕਿਤੇ ਤਾਜ ਡਿਗੇ ਪਏ ਹਨ, ਕਿਤੇ ਹਾਥੀ ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਡਿਗੇ ਹੋਏ ਸਿਰ ਛਟਪਟਾ ਰਹੇ ਹਨ।
साज परे कहूं ताज गिरे गजराज गिरे छित पै सिर तोरे ॥
ਲੁਟੇਰਥੀਰਥਫੂਟੇਕਹੂੰਬਿਨੁਸ੍ਵਾਰਫਿਰੈਹਿਨਨਾਵਤਘੋਰੇ੬੯॥॥
ਕਿਤੇ ਰਥਾਂ ਵਾਲੇ ਲੁੜ੍ਹਕੇ ਪਏ ਹਨ, ਕਿਤੇ ਰਥ ਟੁੱਟੇ ਪਏ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿਤੇ ਬਿਨਾ ਸਵਾਰਾਂ ਦੇ ਘੋੜੇ ਹਿਣਕਦੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ ॥੬੯॥
लुटे रथी रथ फूटे कहूं बिनु स्वार फिरै हिननावत घोरे ॥६९॥
GURBANI.WORLD