ਪਉੜੀ੨
पउड़ी २
ਪਉੜੀ ੨
ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਅਰਥ ਵੇਖੋ
ਗੁਰਪਰਮੇਸਰੁਜਾਣੀਐਸਚੇਸਚਾਨਾਉਧਰਾਇਆ।
ਗੁਰ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੂੰ ਜਾਣੀਏਂ, (ਆਪ) ਸੱਚਾ ਹੈ (ਉਸ ਨੇ) ਨਾਮ ਬੀ ਸੱਚਾ ਧਰਾਇਆ ਹੈ।
The Guru ought to be known as the Supreme Lord because only that true being has adopted the true name (of the Lord).
गुर परमेसरु जाणीऐ सचे सचा नाउ धराइआ ।
ਨਿਰੰਕਾਰੁਆਕਾਰੁਹੋਇਏਕੰਕਾਰੁਅਪਾਰੁਸਦਾਇਆ।
ਅਪਾਰ ਨਿਰੰਕਾਰ ਨੇ ('ਅਕਾਰ') ਸਰੂਪ ਧਾਰਕੇ 'ਏਕੰਕਾਰ' ਕਹਾਇਆ।
The formless Lord has made His self known in the form of Ekaiikar, the one boundless Being.
निरंकारु आकारु होइ एकंकारु अपारु सदाइआ ।
ਏਕੰਕਾਰਹੁਸਬਦਧੁਨਿਓਅੰਕਾਰਿਅਕਾਰੁਬਣਾਇਆ।
ਏਕੰਕਾਰ ਤੋਂ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਧੁਨੀ ਹੋਈ ਤੇ ਓਅੰਕਾਰ ਦਾ ਸਰੂਪ ਬਣਾਇਆ।
From Ekanka came up Oankar, the Word vibration which further came to be known as the world, full of names and forms.
एकंकारहु सबद धुनि ओअंकारि अकारु बणाइआ ।
ਇਕਦੂਹੋਇਤਿਨਿਦੇਵਤਿਹੁਂਮਿਲਿਦਸਅਵਤਾਰਗਣਾਇਆ।
(ਫੇਰ) ਇਕ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਦੇਵਤੇ ਰਚੇ ਗਏ, ਫੇਰ ਤਿੰਨਾਂ ਨੇ ਮਿਲਕੇ ਦਸ ਅਵਤਾਰ ਗਣਾਇਆ।
From the one Lord came out three gods (Brahma-, Visnu and Mahes'a) who further got themselves counted among the ten incarnations (of the supreme Being).
इकदू होइ तिनि देव तिहुं मिलि दस अवतार गणाइआ ।
ਆਦਿਪੁਰਖੁਆਦੇਸੁਹੈਓਹੁਵੇਖੈਓਨ੍ਹਾਨਦਰਿਨਆਇਆ।
ਆਦਿ ਪੁਰਖ (ਪਰਮਾਤਮਾ) ਦੇਸ਼ ਕਾਲ ਵਸਤੂ ਦੇ ਭੇਦ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਓਹ ਤਾਂ ਓਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ (ਪਰੰਤੂ ਅਵਤਾਰਾਂ ਨੂੰ) ਓਹ ਪਰਮਾਤਮਾਂ ਨਜ਼ਰੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
I salute this primal Being who sees them all but is Himself invisible.
आदि पुरखु आदेसु है ओहु वेखै ओन्हा नदरि न आइआ ।
ਸੇਖਨਾਗਸਿਮਰਣੁਕਰੈਨਾਵਾਅੰਤੁਬਿਅੰਤੁਨਪਾਇਆ।
ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ (ਹਜ਼ਰ ਨਾਉਂ) ਰੋਜ਼ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਬਿਅੰਤ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੇ ਨਾਵਾਂ ਦਾ ਹੀ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
The mythical snake (Sesanag) recites and remembers Him through His myriad names but even then knows nothing about His ultimate extent.
सेख नाग सिमरणु करै नावा अंतु बिअंतु न पाइआ ।
ਗੁਰਮੁਖਿਸਚੁਨਾਉਮਨਿਭਾਇਆ੨।।
ਗੁਰਮੁਖਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਖੇ ਉਸ ਦਾ ਸੱਚਾ ਨਾਮ ਭਾਉਂਦਾ ਹੈ।
The true name of same Lord is loved by gurmukhs.
गुरमुखि सचु नाउ मनि भाइआ ।२।
GURBANI.WORLD