ਮਃ੩॥
Third Mahalaa:
मः ३ ॥
ਆਪਣਾਆਪੁਨਪਛਾਣੈਮੂੜਾਅਵਰਾਆਖਿਦੁਖਾਏ॥
ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ ਦੁਖਾਉਂਦਾ ਹੈ।
The fool does not understand his own self; he annoys others with his speech.
आपणा आपु न पछाणै मूड़ा अवरा आखि दुखाए ॥
ਮੁੰਢੈਦੀਖਸਲਤਿਨਗਈਆਅੰਧੇਵਿਛੁੜਿਚੋਟਾਖਾਏ॥
(ਆਤਮਿਕਤਾ ਤੋਂ) ਅੰਨ੍ਹੇ ਦੀ ਮੁੱਢ ਦੀ (ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁਖਾਉਣ ਦੀ) ਵਾਦੀ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਤੇ (ਹਰੀ ਤੋਂ) ਵਿਛੁੱੜ ਕੇ ਦੁਖ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ।
His underlying nature does not leave him; separated from the Lord, he suffers cruel blows.
मुंढै दी खसलति न गईआ अंधे विछुड़ि चोटा खाए ॥
ਸਤਿਗੁਰਕੈਭੈਭੰਨਿਨਘੜਿਓਰਹੈਅੰਕਿਸਮਾਏ॥
(ਮਨੁੱਖ) ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਡਰ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਮਨ (ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਮੰਦੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ) ਨੂੰ ਭੰਨ ਕੇ (ਨਵੇਂ ਸਿਰੇ ਸਿਮਰਨ ਵਾਲੇ ਸੰਸਕਾਰ) ਨਹੀਂ ਘੜਦਾ ਤਾਂ ਜੋ (ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ) ਗੋਦੀ ਵਿਚ ਸਮਾਇਆ ਰਹੇ।
Through the fear of the True Guru, he has not changed and reformed himself, so that he might merge in the lap of God.
सतिगुर कै भै भंनि न घड़िओ रहै अंकि समाए ॥
ਅਨਦਿਨੁਸਹਸਾਕਦੇਨਚੂਕੈਬਿਨੁਸਬਦੈਦੁਖੁਪਾਏ॥
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਭੀ ਉਸਦੀ ਚਿੰਤਾ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਸ਼ਬਦ (ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਤੋਂ) ਬਿਨਾ ਦੁੱਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
Night and day, his doubts never stop; without the Word of the Shabad, he suffers in pain.
अनदिनु सहसा कदे न चूकै बिनु सबदै दुखु पाए ॥
ਕਾਮੁਕ੍ਰੋਧੁਲੋਭੁਅੰਤਰਿਸਬਲਾਨਿਤਧੰਧਾਕਰਤਵਿਹਾਏ॥
ਮੂਰਖ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਕਾਮ, ਕ੍ਰੋਧ ਤੇ ਲੋਭ ਜ਼ੋਰਾਂ ਵਿਚ ਹੈ, ਤੇ ਸਦਾ ਧੰਧੇ ਕਰਦਿਆਂ ਉਮਰ ਗੁਜ਼ਰਦੀ ਹੈ।
Sexual desire, anger and greed are so powerful within him; he passes his life constantly entangled in worldly affairs.
कामु क्रोधु लोभु अंतरि सबला नित धंधा करत विहाए ॥
ਚਰਣਕਰਦੇਖਤਸੁਣਿਥਕੇਦਿਹਮੁਕੇਨੇੜੈਆਏ॥
ਪੈਰ, ਹੱਥ, (ਅੱਖੀਆਂ) ਵੇਖ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇ (ਕੰਨ) ਸੁਣ ਸੁਣ ਕੇ ਥੱਕ ਗਏ ਹਨ, (ਉਮਰ ਦੇ) ਦਿਨ ਮੁੱਕ ਗਏ ਹਨ (ਮਰਨ ਵੇਲਾ ਨੇੜੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ)।
His feet, hands, eyes and ears are exhausted; his days are numbered, and his death is immanent.
चरण कर देखत सुणि थके दिह मुके नेड़ै आए ॥
ਸਚਾਨਾਮੁਨਲਗੋਮੀਠਾਜਿਤੁਨਾਮਿਨਵਨਿਧਿਪਾਏ॥
ਜਿਸ ਨਾਮ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਨੌ ਨਿਧੀਆਂ ਲੱਭ ਪੈਣ ਉਹ ਸੱਚਾ ਨਾਮ (ਮੂਰਖ ਨੂੰ) ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
The True Name does not seem sweet to him - the Name by which the nine treasures are obtained.
सचा नामु न लगो मीठा जितु नामि नव निधि पाए ॥
ਜੀਵਤੁਮਰੈਮਰੈਫੁਨਿਜੀਵੈਤਾਂਮੋਖੰਤਰੁਪਾਏ॥
ਜੇ ਜਿਉਂਦਾ ਹੋਇਆ (ਸੰਸਾਰ ਵਲੋਂ) ਮੁਰਦਾ ਹੋ ਜਾਵੇ (ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ) ਮਰ ਕੇ ਫੇਰ (ਹਰੀ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ) ਸੁਰਜੀਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਭੇਤ ਲੱਭਦਾ ਹੈ।
But if he remains dead while yet alive, then by so dying, he truly lives; thus, he attains liberation.
जीवतु मरै मरै फुनि जीवै तां मोखंतरु पाए ॥
ਧੁਰਿਕਰਮੁਨਪਾਇਓਪਰਾਣੀਵਿਣੁਕਰਮਾਕਿਆਪਾਏ॥
ਪਰ ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧੁਰੋਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਬਖ਼ਸ਼ਸ਼ ਨਸੀਬ ਨਾਹ ਹੋਈ, ਉਹ (ਪਿਛਲੇ ਚੰਗੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਵਾਲੇ) ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ (ਹੁਣ ਬੰਦਗੀ ਵਾਲੇ ਸੰਸਕਾਰ) ਕਿਥੋਂ ਲਭੇ?
But if he is not blessed with such pre-ordained karma, then without this karma, what can he obtain?
धुरि करमु न पाइओ पराणी विणु करमा किआ पाए ॥
ਗੁਰਕਾਸਬਦੁਸਮਾਲਿਤੂਮੂੜੇਗਤਿਮਤਿਸਬਦੇਪਾਏ॥
ਹੇ ਮੂਰਖ! ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ (ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ) ਸਾਂਭ, (ਕਿਉਂਕਿ) ਉੱਚੀ ਆਤਮਕ ਅਵਸਥਾ ਤੇ ਭਲੀ ਮਤ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
Meditate in remembrance on the Word of the Guru's Shabad, you fool; through the Shabad, you shall obtain salvation and wisdom.
गुर का सबदु समालि तू मूड़े गति मति सबदे पाए ॥
ਨਾਨਕਸਤਿਗੁਰੁਤਦਹੀਪਾਏਜਾਂਵਿਚਹੁਆਪੁਗਵਾਏ॥੨॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਸਤਿਗੁਰੂ ਭੀ ਤਦੋਂ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚੋਂ ਅਹੰਕਾਰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ॥੨॥
O Nanak, he alone finds the True Guru, who eliminates self-conceit from within. ||2||
नानक सतिगुरु तद ही पाए जां विचहु आपु गवाए ॥२॥
GURBANI.WORLD