ਪਉੜੀ॥
Pauree:
पउड़ी ॥
ਪਉੜੀ ॥
ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਅਰਥ ਵੇਖੋ
ਇਹੁਜਗੁਆਪਿਉਪਾਇਓਨੁਕਰਿਚੋਜਵਿਡਾਨੁ॥
ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੌਤਕ ਕਰ ਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪ ਇਹ ਜਗਤ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ,
He Himself created this world, and staged this wondrous play.
इहु जगु आपि उपाइओनु करि चोज विडानु ॥
ਪੰਚਧਾਤੁਵਿਚਿਪਾਈਅਨੁਮੋਹੁਝੂਠੁਗੁਮਾਨੁ॥
ਇਸ ਵਿਚ ਪੰਜ ਤੱਤ ਪਾ ਦਿੱਤੇ ਜੋ ਮੋਹ ਝੂਠ ਤੇ ਗੁਮਾਨ (ਆਦਿਕ ਦਾ ਮੂਲ) ਹਨ।
Into the body of the five elements, He infused attachment, falsehood and self-conceit.
पंच धातु विचि पाईअनु मोहु झूठु गुमानु ॥
ਆਵੈਜਾਇਭਵਾਈਐਮਨਮੁਖੁਅਗਿਆਨੁ॥
ਗਿਆਨ-ਹੀਨ ਆਪ-ਹੁਦਰਾ ਮਨੁੱਖ (ਇਹਨਾਂ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ) ਭਟਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜੰਮਦਾ ਮਰਦਾ ਹੈ।
The ignorant, self-willed manmukh comes and goes, wandering in reincarnation.
आवै जाइ भवाईऐ मनमुखु अगिआनु ॥
ਇਕਨਾਆਪਿਬੁਝਾਇਓਨੁਗੁਰਮੁਖਿਹਰਿਗਿਆਨੁ॥
ਕਈ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣਾ ਗਿਆਨ ਆਪ ਸਮਝਾਇਆ ਹੈ,
He Himself teaches some to become Gurmukh, through the spiritual wisdom of the Lord.
इकना आपि बुझाइओनु गुरमुखि हरि गिआनु ॥
ਭਗਤਿਖਜਾਨਾਬਖਸਿਓਨੁਹਰਿਨਾਮੁਨਿਧਾਨੁ੪॥॥
ਤੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਭਗਤੀ ਤੇ ਨਾਮ-ਰੂਪ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ ਹੈ ॥੪॥
He blesses them with the treasure of devotional worship, and the wealth of the Lord's Name. ||4||
भगति खजाना बखसिओनु हरि नामु निधानु ॥४॥
GURBANI.WORLD