ਪਉੜੀ੧੫
पउड़ी १५
ਪਉੜੀ ੧੫
ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਅਰਥ ਵੇਖੋ
ਹੋਇਬਿਰਕਤੁਬਨਾਰਸੀਰਹਿੰਦਾਰਾਮਾਨੰਦੁਗੁਸਾਈਂ।
ਰਾਮਾਨੰਦ ਗੁਸਾਈਂ ਵਿਰਕਤ ਹੋਕੇ ਕਾਂਸ਼ੀ ਵਿਖੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
Being detached from the world, Brahmin Ramanand lived in Varanasi (Kasi).
होइ बिरकतु बनारसी रहिंदा रामानंदु गुसाईं ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁਵੇਲੇਉਠਿਕੈਜਾਂਦਾਗੰਗਾਨ੍ਹਾਵਣਤਾਈਂ।
(ਅਰ) ਝਲਾਂਗੇ ਉੱਠਕੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।
He would rise early in the morning and go to the Ganges to bathe.
अंम्रितु वेले उठि कै जांदा गंगा न्हावण ताईं ।
ਅਗੋਹੀਦੇਜਾਇਕੈਲੰਮਾਪਿਆਕਬੀਰਤਿਥਾਈਂ।
ਕਬੀਰ (ਇਹ ਸਮਝਕੇ ਭਈ ਮਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਲੇਛ ਜਾਣਕੇ ਮੱਥੇ ਨਾ ਲਾਉਣ) ਓਥੇ (ਉਸ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿਚ) (ਉਸ ਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ) ਪਹਿਲੋਂ ਹੀ ਲੰਮਾ ਜਾ ਪਿਆ।
Once even before Ramanand, Kabir went there and lay in the way.
अगो ही दे जाइ कै लंमा पिआ कबीर तिथाईं ।
ਪੈਰੀਟੁੰਬਿਉਠਾਲਿਆਬੋਲਹੁਰਾਮਸਿਖਸਮਝਾਈ।
(ਜਦ ਰਾਮਾਨੰਦ ਜੀ ਲੰਘਣ ਲੱਗੇ ਤਦ ਠੁੱਡਾ ਵੱਜਾ ਤਦ) ਉਸ ਨੂੰ ਪੈਰ ਦੇ ਅੰਗੂਠੇ ਨਾਲ ਟੁੰਬਕੇ ਉਠਾਕੇ ਕਿਹਾ 'ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ' (ਭਾਵ ਰਸਤਾ ਛੱਡ ਦੇਹ, 'ਰਾਮ ਬੋਲ' ਏਹ ਰਾਮਾਨੰਦ ਦੇ ਮੂੰਹ ਚੜ੍ਹਿਆ ਫਿਕਰਾ ਸੀ, ਪਰ) ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਸਮਝ ਆਈ (ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ)।
Touching with his feet Ramanand awakened Kabir and told him to speak ‘Ram’, the true spiritual teaching.
पैरी टुंबि उठालिआ बोलहु राम सिख समझाई ।
ਜਿਉਲੋਹਾਪਾਰਸੁਛੁਹੇਚੰਦਨਵਾਸੁਨਿੰਮੁਮਹਕਾਈ।
ਜਿਕੁਰ ਲੋਹਾ ਪਾਰਸ ਨਾਲ ਛੁਹ ਕੇ (ਸੋਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਰ) ਨਿੰਮ ਚੰਨਣ ਨਾਲ ਰਹਿਕੇ (ਚੰਨਣ ਦੀ) ਖੁਸ਼ਬੋ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
As the iron touched by philosopher’s stone becomes gold and the margosa tree (Azadirachta indica) is made fragrant by sandal.
जिउ लोहा पारसु छुहे चंदन वासु निंमु महकाई ।
ਪਸੂਪਰੇਤਹੁਦੇਵਕਰਿਪੂਰੇਸਤਿਗੁਰਦੀਵਡਿਆਈ।
ਪੂਰੇ ਸਤਿਗੁਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਹੈ ਕਿ ਪਸ਼ੂਆਂ ਅਰ ਪਰੇਤਾਂ ਥੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ (ਤਿਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ) ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
The wondrous Guru turns even animals and ghosts into angels.
पसू परेतहु देव करि पूरे सतिगुर दी वडिआई ।
ਅਚਰਜਨੋਅਚਰਜੁਮਿਲੈਵਿਸਮਾਦੈਵਿਸਮਾਦੁਮਿਲਾਈ।
ਅਚਰਜ (ਗੁਰੂ) ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ (ਸਿੱਖ ਭੀ) ਅਚਰਜ ਰੂਪ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸਮ ਦਾ (ਰੂਪ ਈਸ਼ਰ ਨਾਲ) ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
Meeting the wonderous Guru the disciple wonderfully merges into the great wonderous Lord.
अचरज नो अचरजु मिलै विसमादै विसमादु मिलाई ।
ਝਰਣਾਝਰਦਾਨਿਝਰਹੁਗੁਰਮੁਖਿਬਾਣੀਅਘੜਘੜਾਈ।
ਫਿਰ ਨਿੱਝਰਹੁੰ (ਆਤਮਾ ਥੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ) ਝਰਨਾ ਝਰਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਪਰੋਪਕਾਰ ਦਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਥੋਂ ਸਤ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਵਾਹ ਚਲਦਾ ਹੈ), ਗੁਰਮੁਖਾਂ ਦੀ ਬਾਦੀ ਅਘੜ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਘੜ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।
Then from the Self springs a fountain and the words of the gurmukhs shape a beautiful form
झरणा झरदा निझरहु गुरमुखि बाणी अघड़ घड़ाई ।
ਰਾਮਕਬੀਰੈਭੇਦੁਨਭਾਈ੧੫।।
(੯) (ਅਜੇਹੇ ਕਬੀਰ ਜੀ ਹੋਏ) ਕਿ ਰਾਮ ਅਤੇ ਕਬੀਰ ਵਿੱਚ ਭੇਦ ਨਾ ਰਿਹਾ।
Now Ram and Kabir became identical.
राम कबीरै भेदु न भाई ।१५।
GURBANI.WORLD