ਚੌਪਈ॥
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਚੌਪਈ ॥
ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਅਰਥ ਵੇਖੋ
ਭਾਤਿਭਾਤਿਕੇਆਸਨਲੈਕੈ॥
ਭਾਂਤ ਭਾਂਤ ਦੇ ਆਸਣ ਬਣਾ ਕੇ
भाति भाति के आसन लै कै ॥
ਅਬਲਾਕਹਬਹੁਭਾਤਿਰਿਝੈਕੈ॥
ਅਤੇ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਰਿਝਾ ਕੇ
अबला कह बहु भाति रिझै कै ॥
ਆਪਨਪਰਘਾਯਲਕਰਿਮਾਰੀ॥
ਕਾਮ ਵਿਚ ਲੀਨ (ਉਸ) ਰਾਜ ਦੁਲਾਰੀ ਨੂੰ
आपन पर घायल करि मारी ॥
ਮਦਨਮੋਹਨੀਰਾਜਦੁਲਾਰੀ੭॥॥
ਆਪਣੇ ਉਤੇ ਘਾਇਲ ਕਰ ਲਿਆ (ਅਰਥਾਤ ਫ਼ਿਦਾ ਕਰ ਲਿੱਤਾ) ॥੭॥
मदन मोहनी राज दुलारी ॥७॥
ਅਧਿਕਬਢਾਇਨਾਰਿਸੌਹੇਤਾ॥
(ਉਸ) ਕੁਮਾਰੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰੇਮ ਵਧਾ ਕੇ
अधिक बढाइ नारि सौ हेता ॥
ਇਹਿਬਿਧਿਬਾਧਤਭਏਸੰਕੇਤਾ॥
ਆਪਸ ਵਿਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਉਂਤ (ਸੰਕੇਤ) ਬਣਾਈ।
इहि बिधि बाधत भए संकेता ॥
ਧੂੰਈਕਾਲਿਪੀਰਕੀਐਯਹੁ॥
ਪੀਰ ਦੀ ਧੂਣੀ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਆਉਣਾ
धूंई कालि पीर की ऐयहु ॥
ਡਾਰਿਭਾਗਹਲਵਾਮਹਿਜੈਯਹੁ੮॥॥
ਅਤੇ ਹਲਵੇ ਵਿਚ ਭੰਗ ਪਾ ਜਾਣਾ ॥੮॥
डारि भाग हलवा महि जैयहु ॥८॥
ਸੋਫੀਜਬੈਚੂਰਮਾਖੈਹੈ॥
ਜਦ ਸੋਫ਼ੀ (ਪਰਹੇਜ਼ਗਾਰ) ਚੂਰਮਾ ਖਾਣਗੇ,
सोफी जबै चूरमा खै है ॥
ਜੀਯਤਮ੍ਰਿਤਕਸਭੈਹ੍ਵੈਜੈਹੈ॥
ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਜੀਉਂਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਮਰ ਜਾਣਗੇ।
जीयत म्रितक सभै ह्वै जै है ॥
ਤਹੀਕ੍ਰਿਪਾਕਰਿਤੁਮਹੂੰਐਯਹੁ॥
ਉਥੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਆਉਣਾ
तही क्रिपा करि तुमहूं ऐयहु ॥
ਮੁਹਿਲੈਸੰਗਦਰਬਜੁਤਜੈਯਹੁ੯॥॥
ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਧਨ ਸਹਿਤ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਣਾ ॥੯॥
मुहि लै संग दरब जुत जैयहु ॥९॥
ਜਬਹੀਦਿਨਧੂੰਈਕੋਆਯੋ॥
ਜਦ ਧੂੰਣੀ ਦਾ ਦਿਨ ਆਇਆ।
जब ही दिन धूंई को आयो ॥
ਭਾਗਿਡਾਰਿਚੂਰਮਾਪਕਾਯੋ॥
ਤਾਂ ਭੰਗ ਪਾ ਕੇ ਚੂਰਮਾ ਪਕਾਇਆ।
भागि डारि चूरमा पकायो ॥
ਸਕਲਮੁਰੀਦਨਗਈਖਵਾਇ॥
ਸਾਰਿਆਂ ਮੁਰੀਦਾਂ ਨੂੰ (ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ) ਖਵਾ ਗਈ
सकल मुरीदन गई खवाइ ॥
ਰਾਖੇਮੂੜਮਤਕਰਿਸ੍ਵਾਇ੧੦॥॥
ਅਤੇ ਮੂਰਖ (ਚੇਲਿਆਂ) ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਕਰ ਕੇ ਸੰਵਾ ਦਿੱਤਾ ॥੧੦॥
राखे मूड़ मत करि स्वाइ ॥१०॥
ਸੋਫੀਭਏਜਬੈਮਤਵਾਰੇ॥
ਜਦ ਸੋਫ਼ੀ ਲੋਕ ਮਸਤ ਹੋ ਗਏ।
सोफी भए जबै मतवारे ॥
ਪ੍ਰਿਥਮਦਰਬਹਰਿਬਸਤ੍ਰਉਤਾਰੇ॥
ਪਹਿਲਾਂ ਧਨ ਹਰ ਕੇ ਫਿਰ ਬਸਤ੍ਰ ਉਤਾਰ ਲਏ।
प्रिथम दरब हरि बसत्र उतारे ॥
ਦੁਹੂੰਅਨਲਿਯਾਦੇਸਕੋਪੰਥਾ॥
ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ ਦਾ ਰਾਹ ਫੜਿਆ।
दुहूंअन लिया देस को पंथा ॥
ਇਹਬਿਧਿਦੈਸਾਜਨਕਹਸੰਥਾ੧੧॥॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਮਿਤਰ ਨੂੰ ਸਹਿਜ ਸਿਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ॥੧੧॥
इह बिधि दै साजन कह संथा ॥११॥
ਭਯਾਪ੍ਰਾਤਸੋਫੀਸਭਜਾਗੇ॥
ਸਵੇਰ ਹੋਣ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸੋਫ਼ੀ ਜਾਗੇ
भया प्रात सोफी सभ जागे ॥
ਪਗਰੀਬਸਤ੍ਰਬਿਲੋਕਨਲਾਗੇ॥
ਅਤੇ (ਆਪਣੇ) ਬਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਪਗੜੀਆਂ ਲਭਣ ਲਗੇ।
पगरी बसत्र बिलोकन लागे ॥
ਸਰਵਰਕਹੈਕ੍ਰੋਧਕਿਯਭਾਰਾ॥
ਕਹਿਣ ਲਗੇ ਕਿ ਪੀਰ ('ਸਰਵਰ') ਨੇ ਸਾਡੇ ਉਤੇ ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧ ਕੀਤਾ ਹੈ
सरवर कहै क्रोध किय भारा ॥
ਸਭਹਿਨਕੌਅਸਚਰਿਤਦਿਖਾਰਾ੧੨॥॥
ਅਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਚਰਿਤ੍ਰ ਵਿਖਾਇਆ ਹੈ ॥੧੨॥
सभहिन कौ अस चरित दिखारा ॥१२॥
ਸਭਜੜਰਹੋਤਹਾਮੁਖਬਾਈ॥
ਸਾਰੇ ਮੂਰਖ ਉਥੇ ਮੂੰਹ ਅੱਡੀ ਖੜੋਤੇ ਰਹੇ।
सभ जड़ रहो तहा मुख बाई ॥
ਲਜਾਮਾਨਮੂੰਡਨਿਹੁਰਾਈ॥
ਸ਼ਰਮ ਦੇ ਮਾਰਿਆਂ ਨੇ ਸਿਰ ਨੀਵਾਂ ਕਰੀ ਰਖਿਆ।
लजा मान मूंड निहुराई ॥
ਭੇਦਅਭੇਦਨਕਿਨੂੰਪਛਾਨਾ॥
ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਭੇਦ ਅਭੇਦ ਨੂੰ ਨਾ ਸਮਝਿਆ।
भेद अभेद न किनूं पछाना ॥
ਸਰਵਰਕਿਯਾਸੁਸਿਰਪਰਮਾਨਾ੧੩॥॥
ਜੋ ਪੀਰ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰ ਮੱਥੇ ਮੰਨਿਆ ॥੧੩॥
सरवर किया सु सिर पर माना ॥१३॥
GURBANI.WORLD