ਚੌਪਈ॥
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਚੌਪਈ ॥
ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਅਰਥ ਵੇਖੋ
ਜੌਇਹਬਾਤਨਾਥਸੁਨਿਲੈਹੈ॥
ਜੇ ਇਹ ਗੱਲ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਸੁਣ ਲਵੇਗਾ
जौ इह बात नाथ सुनि लैहै ॥
ਤੁਮਤੇਜਾਨਏਕਨਹਿਦੈਹੈ॥
ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਨੂੰ ਵੀ ਜਾਣ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ।
तुम ते जान एक नहि दैहै ॥
ਲੈਹੈਛੀਨਿਤਰੇਕੇਘੋਰਾ॥
(ਉਹ) ਤੇਰੇ ਹੇਠ ਦਾ ਘੋੜਾ ਵੀ ਖੋਹ ਲਏਗਾ।
लैहै छीनि तरे के घोरा ॥
ਤੁਮਰੋਰਹਿਯੋਜਿਯਬਜਗਥੋਰਾ੬॥॥
(ਮੈਨੂੰ ਇੰਜ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ) ਤੇਰਾ ਜਗਤ ਵਿਚ ਜੀਉਣਾ ਥੋੜਾ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ ॥੬॥
तुमरो रहियो जियब जग थोरा ॥६॥
ਇਨਇਹਬਾਤਚਿਤਨਹਿਆਨੀ॥
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਚਿਤ ਵਿਚ ਨਾ ਲਿਆਂਦੀ।
इन इह बात चित नहि आनी ॥
ਮੂੜਤ੍ਰਿਯਾਬਰਰਾਤਪਛਾਨੀ॥
(ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ) ਮੂਰਖ ਇਸਤਰੀ ਦਾ ਬੁੜਬੁੜਾਉਣਾ ਸਮਝਿਆ।
मूड़ त्रिया बररात पछानी ॥
ਯਾਕੋਨਾਥਹਮਰਕਾਕਰਿਹੈ॥
ਇਸ ਦਾ ਪਤੀ ਸਾਡਾ ਕੀ ਕਰ ਲਏਗਾ।
या को नाथ हमर का करि है ॥
ਸਹਸਸ੍ਵਾਰਕੋਏਕਸੰਘਾਰਿਹੈ੭॥॥
ਹਜ਼ਾਰ ਸਵਾਰਾਂ ਨੂੰ (ਉਹ) ਇਕਲਾ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ ॥੭॥
सहस स्वार को एक संघारि है ॥७॥
ਲੂਟਿਸਕਲਧਨੁਜਬੈਸਿਧਾਏ॥
ਜਦ ਉਹ ਸਾਰਾ ਧਨ ਲੁਟ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ
लूटि सकल धनु जबै सिधाए ॥
ਤਬਅਬਲਾਨਰਬਸਤ੍ਰਬਨਾਏ॥
ਤਦ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਪੁਰਸ਼ ਦੇ ਬਸਤ੍ਰ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਏ।
तब अबला नर बसत्र बनाए ॥
ਕਟਿਸੋਕਸਿਕ੍ਰਿਪਾਨਤਿਯਲੀਨੀ॥
ਉਸ ਨੇ ਲਕ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਕਸ ਲਈ
कटि सो कसि क्रिपान तिय लीनी ॥
ਕਸਿਸਕਮਾਨਕਰੈਰੀਕੀਨੀ੮॥॥
ਅਤੇ ਕਠੋਰ ਕਮਾਨ ਖਿਚ ਲਈ ॥੮॥
कसिस कमान करैरी कीनी ॥८॥
ਅਰੁਨਤੁਰੰਗਅਰੂੜਿਤਭਈ॥
ਉਹ ਲਾਲ ਘੋੜੇ ਉਤੇ ਚੜ ਬੈਠੀ
अरुन तुरंग अरूड़ित भई ॥
ਪਵਨਗਵਨਤੇਸੀਘ੍ਰਸਿਧਈ॥
ਅਤੇ ਪੌਣ ਦੀ ਗਤੀ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਜਲਦੀ ਚਲ ਪਈ।
पवन गवन ते सीघ्र सिधई ॥
ਜਾਇਸ੍ਵਾਰਤ੍ਰਿਯਸਹੰਸ੍ਰਹੰਕਾਰੋ॥
ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੰਗਾਰਿਆ
जाइ स्वार त्रिय सहंस्र हंकारो ॥
ਕੈਧਨੁਦੇਹੁਕਿਸਸਤ੍ਰਸੰਭਾਰੋ੯॥॥
ਕਿ ਜਾਂ ਤਾਂ ਧਨ ਦੇ ਦਿਓ ਜਾਂ ਫਿਰ ਹਥਿਆਰ ਪਕੜ ਲਵੋ ॥੯॥
कै धनु देहु कि ससत्र संभारो ॥९॥
ਸਭਹਿਨਕੋਪਬੈਨਸੁਨਿਕੀਨੋ॥
ਸਭ ਨੇ (ਇਹ) ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸਾ ਕੀਤਾ
सभहिन कोप बैन सुनि कीनो ॥
ਤਾਕੌਅਧਿਕਗਾਰਿਯਨਦੀਨੋ॥
ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਗਾਲ੍ਹੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ता कौ अधिक गारियन दीनो ॥
ਤੋਤੇਮੂੜਕਹਾਹਮਡਰਿਹੈ॥
ਹੇ ਮੂਰਖ! ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਕੀ ਅਸੀਂ ਡਰ ਜਾਈਏ
तो ते मूड़ कहा हम डरि है ॥
ਸਹਸਸ੍ਵਾਰਏਕਲਤੇਟਰਿਹੈ੧੦॥॥
ਅਤੇ ਇਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਵਾਰ ਤੇਰੇ ਇਕਲੇ ਤੋਂ ਭਜ ਜਾਈਏ ॥੧੦॥
सहस स्वार एकल ते टरि है ॥१०॥
ਗਹਿਧਨੁਹਾਥਕੋਪਤ੍ਰਿਯਭਰੀ॥
ਹੱਥ ਵਿਚ ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ ਇਸਤਰੀ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ
गहि धनु हाथ कोप त्रिय भरी ॥
ਤੁਰੈਧਵਾਇਉਠਵਨੀਕਰੀ॥
ਅਤੇ ਘੋੜਾ ਦੌੜਾ ਕੇ ਧਾਵਾ ('ਉਠਵਨੀ') ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
तुरै धवाइ उठवनी करी ॥
ਏਕਬਿਸਿਖਕਰਿਕੋਪਚਲਯੋ॥
ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ ਇਕ ਤੀਰ ਚਲਾਇਆ
एक बिसिख करि कोप चलयो ॥
ਬੀਸਜ੍ਵਾਨਬਿਚਿਹ੍ਵੈਕਰਿਗਯੋ੧੧॥॥
ਜੋ ਵੀਹ ਜਵਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹੋ ਕੇ ਲੰਘ ਗਿਆ (ਅਰਥਾਤ ਪਾਰ ਹੋ ਗਿਆ) ॥੧੧॥
बीस ज्वान बिचि ह्वै करि गयो ॥११॥
ਬਹੁਰਿਤਾਨਧਨੁਬਾਨਚਲਾਯੋ॥
ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਧਨੁਸ਼ ਖਿਚ ਕੇ ਬਾਣ ਚਲਾਇਆ।
बहुरि तान धनु बान चलायो ॥
ਤਬਹੀਬੀਸਘੋਰਯਨਘਾਯੋ॥
ਤਦੋਂ ਹੀ ਵੀਹ ਘੋੜੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ।
तब ही बीस घोरयन घायो ॥
ਏਕਹਿਬਾਰਪ੍ਰਾਨਬਿਨੁਭਏ॥
ਇਕੋ ਵਾਰ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਤੋਂ ਹੀਣ ਹੋ ਗਏ।
एकहि बार प्रान बिनु भए ॥
ਗਿਰਿਗਿਰਿਮਨੋਮੁਨਾਰਾਗਏ੧੨॥॥
(ਇੰਜ ਲਗਦਾ ਸੀ) ਮਾਨੋ ਮੁਨਾਰੇ ਡਿਗ ਪਏ ਹੋਣ ॥੧੨॥
गिरि गिरि मनो मुनारा गए ॥१२॥
ਤੀਜੀਬਹੁਰਿਉਠਵਨੀਕਰੀ॥
(ਉਸ ਨੇ) ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਧਾਵਾ ਕੀਤਾ।
तीजी बहुरि उठवनी करी ॥
ਛੋਡਿਯੋਬਾਨਨੈਕੁਨਹਿਡਰੀ॥
ਬਾਣ ਛਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਜ਼ਰਾ ਜਿੰਨੀ ਵੀ ਨਾ ਡਰੀ।
छोडियो बान नैकु नहि डरी ॥
ਤੀਸਬੀਰਇਕਬਾਰਬਿਦਾਰੇ॥
ਤੀਹ ਸੂਰਮੇ ਇਕੋ ਵਾਰ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ।
तीस बीर इक बार बिदारे ॥
ਮਾਨੋਪਵਨਪਤ੍ਰਸੇਝਰੇ੧੩॥॥
(ਇੰਜ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ) ਮਾਨੋ ਹਵਾ ਨੇ ਪੱਤਰ ਝਾੜੇ ਹੋਣ ॥੧੩॥
मानो पवन पत्र से झरे ॥१३॥
ਏਕਬਾਨਜਬਬਾਲਪ੍ਰਹਾਰੈ॥
ਜਦ ਇਸਤਰੀ ਇਕ ਬਾਣ ਛਡਦੀ ਸੀ
एक बान जब बाल प्रहारै ॥
ਬੀਸਤੀਸਛਿਤਪੈਭਟਡਾਰੈ॥
ਤਾਂ ਵੀਹ ਤੀਹ ਜਵਾਨ ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਸੁਟ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।
बीस तीस छित पै भट डारै ॥
ਚਪਲਤੁਰੈਤ੍ਰਿਯਚਤੁਰਿਧਵਾਵੈ॥
ਚੁਸਤ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਚਤੁਰ ਇਸਤਰੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੌੜਾਉਂਦੀ ਸੀ
चपल तुरै त्रिय चतुरि धवावै ॥
ਏਕਘਾਇਤਨਲਗਨਨਪਾਵੈ੧੪॥॥
ਕਿ ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ ਇਕ ਵੀ ਜ਼ਖ਼ੁਮ ਨਾ ਲਗ ਸਕਦਾ ॥੧੪॥
एक घाइ तन लगन न पावै ॥१४॥
ਜਲਮੌਜਨੁਕਗੰਗੇਰੀਝਮਕੈ॥
ਮਾਨੋ ਜਲ ਵਿਚ ਗੰਗੇਰੀ (ਜੁਲਾਹਾ) ਤੇਜ਼ ਗਤੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੋਵੇ।
जल मौ जनुक गंगेरी झमकै ॥
ਘਨਮੈਮਨੋਦਾਮਿਨੀਦਮਕੈ॥
ਜਾਂ ਮਾਨੋ ਬਦਲ ਵਿਚ ਬਿਜਲੀ ਚਮਕਦੀ ਹੋਵੇ।
घन मै मनो दामिनी दमकै ॥
ਏਕੈਬਾਨਬੀਸਭਟਗਿਰੈ॥
ਇਕ ਬਾਣ ਨਾਲ ਵੀਹ ਸੂਰਮੇ ਡਿਗਦੇ ਸਨ।
एकै बान बीस भट गिरै ॥
ਬਖਤਰਰਹੇਨਜੇਬਾਜਿਰੇ੧੫॥॥
ਨਾ ਕਵਚ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਵਚਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਰਹੀ ਸੀ ॥੧੫॥
बखतर रहे न जेबा जिरे ॥१५॥
GURBANI.WORLD