ਚੌਪਈ॥
ਚੌਪਈ:
चौपई ॥
ਚੌਪਈ ॥
ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਅਰਥ ਵੇਖੋ
ਸਖੀਕੁਅਰਪਹਿਦਈਪਠਾਈ॥
ਸਖੀ ਨੂੰ ਕੁੰਵਰ ਕੋਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
सखी कुअर पहि दई पठाई ॥
ਜਿਹਤਿਹਭਾਤਿਪ੍ਰਬੋਧਿਲ੍ਯਾਈ॥
(ਉਹ) ਜਿਵੇਂ ਕਿਵੇਂ (ਉਸ ਨੂੰ) ਸਮਝਾ ਕੇ ਲੈ ਆਈ।
जिह तिह भाति प्रबोधि ल्याई ॥
ਰਾਜਸੁਤਹਿਤਿਨਆਨਮਿਲਾਯੋ॥
ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਆਣ ਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ।
राज सुतहि तिन आन मिलायो ॥
ਸਾਜਨਮਿਲਤਸਜਨਿਸੁਖਪਾਯੋ੬॥॥
ਸਾਜਨ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਸਜਨੀ ਨੇ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ॥੬॥
साजन मिलत सजनि सुख पायो ॥६॥
ਭਾਤਿਭਾਤਿਸੇਤੀਕਿਯਭੋਗਾ॥
(ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੇ) ਭਾਂਤ ਭਾਂਤ ਦੀ ਰਤੀ-ਕ੍ਰੀੜਾ ਕੀਤੀ।
भाति भाति सेती किय भोगा ॥
ਮਿਟਗਯੋਸਕਲਦੁਹਨਕੋਸੋਗਾ॥
ਦੋਹਾਂ (ਦੇ ਮਨ) ਦਾ ਸਾਰਾ ਦੁਖ ਮਿਟ ਗਿਆ।
मिट गयो सकल दुहन को सोगा ॥
ਭਾਤਿਭਾਤਿਤਨਕਰੈਬਿਲਾਸਾ॥
(ਇਸਤਰੀ ਨੇ) ਉਸ ਨਾਲ ਕਈ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦਾ ਵਿਲਾਸ ਕੀਤਾ
भाति भाति तन करै बिलासा ॥
ਨਿਜਪਤਿਕੋਤਜਿਕਰਿਕੈਤ੍ਰਾਸਾ੭॥॥
ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦਾ ਡਰ ਤਿਆਗ ਕੇ ॥੭॥
निज पति को तजि करि कै त्रासा ॥७॥
ਚਤੁਰਚਤੁਰਿਯਾਦੋਈਕਲੋਲਹਿ॥
ਇਸਤਰੀ ਅਤੇ ਪੁਰਸ਼ ਦੋਵੇਂ ਕਲੋਲਾਂ ਕਰਨ ਲਗੇ
चतुर चतुरिया दोई कलोलहि ॥
ਮਿਲਿਮਿਲਿਬੈਨਮਧੁਰਿਧੁਨਬੋਲਹਿ॥
ਅਤੇ ਮਿਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਬਚਨ ਬੋਲਣ ਲਗੇ।
मिलि मिलि बैन मधुरि धुन बोलहि ॥
ਭਾਤਿਅਨਿਕਕੀਕੈਫਮੰਗਾਵੈਂ॥
ਅਨੇਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਾਬ ਮੰਗਵਾ ਕੇ
भाति अनिक की कैफ मंगावैं ॥
ਏਕਪਲੰਘਬੈਠਿਪਰਚੜਾਵੈਂ੮॥॥
ਇਕ ਪਲੰਘ ਉਪਰ ਬੈਠ ਕੇ ਪੀਣ ਲਗੇ ॥੮॥
एक पलंघ बैठि पर चड़ावैं ॥८॥
ਆਸਨਭਾਤਿਭਾਤਿਕੇਲੇਹੀ॥
ਦੋਵੇਂ ਭਾਂਤ ਭਾਂਤ ਦੇ ਆਸਣ ਕਰਨ ਲਗੇ
आसन भाति भाति के लेही ॥
ਆਲਿੰਗਚੁੰਬਨਦੋਈਦੇਹੀ॥
ਅਤੇ ਆਲਿੰਗਨ ਤੇ ਚੁੰਬਨ ਲੈਣ ਅਥਵਾ ਦੇਣ ਲਗੇ।
आलिंग चुंबन दोई देही ॥
ਰਸਿਰਸਿਕਸਿਨਰਕੇਲਕਮਾਇ॥
ਨਾਇਕ ਰਸ ਲੈਂਦਾ ਹੋਇਆ ਕਸ ਕੇ ਕਾਮ-ਕ੍ਰੀੜਾ ਕਰਨ ਲਗਾ
रसि रसि कसि नर केल कमाइ ॥
ਲਪਟਿਲਪਟਿਤਰੁਨੀਤਰਜਾਇ੯॥॥
ਅਤੇ ਨਾਇਕਾ ਹੇਠਾਂ ਲਿਪਟ ਲਿਪਟ ਕੇ (ਆਨੰਦਿਤ ਹੋਣ ਲਗੀ) ॥੯॥
लपटि लपटि तरुनी तर जाइ ॥९॥
ਦੋਇਤਰੁਨਬਿਜਿਯਾਦੁਹੂੰਖਾਈ॥
ਦੋਹਾਂ ਜੋਬਨਵਾਨਾਂ ਨੇ ਭੰਗ ('ਬਿਜਿਯਾ') ਖਾਈ
दोइ तरुन बिजिया दुहूं खाई ॥
ਚਾਰਿਟਾਕਅਹਿਫੇਨਚੜਾਈ॥
ਅਤੇ ਚਾਰ ਟਾਂਕ (ਵਿਸ਼ੇਸ਼: ਇਕ ਟਾਂਕ ਦਾ ਚਾਰ ਮਾਸੇ ਜਿੰਨਾ ਤੋਲ) ਅਫ਼ੀਮ ਚੜ੍ਹਾਈ।
चारि टाक अहिफेन चड़ाई ॥
ਰਸਿਰਸਿਕਰਿਕਸਿਕਸਿਰਤਿਕਿਯੋ॥
(ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ) ਮੌਜ ਵਿਚ ਹੋ ਕੇ ਕਸ ਕਸ ਕੇ ਰਤੀ-ਕ੍ਰੀੜਾ ਕੀਤੀ
रसि रसि करि कसि कसि रति कियो ॥
ਚੋਰਿਚੰਚਲਾਕੋਚਿਤਲਿਯੋ੧੦॥॥
ਅਤੇ (ਨਾਇਕ ਨੇ) ਇਸਤਰੀ ਦਾ ਚਿਤ ਚੁਰਾ ਲਿਆ ॥੧੦॥
चोरि चंचला को चित लियो ॥१०॥
ਰਸਿਗੇਦੋਊਨਛੋਰਾਜਾਇ॥
(ਦੋਵੇਂ) ਇਤਨੇ ਮਗਨ ਹੋ ਗਏ ਕਿ (ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ) ਛਡਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ।
रसिगे दोऊ न छोरा जाइ ॥
ਕਹੀਬਾਤਇਹਘਾਤਬਨਾਇ॥
ਮੌਕਾ ਵੇਖ ਕੇ (ਇਸਤਰੀ ਨੇ) ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ,
कही बात इह घात बनाइ ॥
ਏਕਮੰਤ੍ਰਹਮਤੇਪਿਯਲੀਜੈ॥
ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ! ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਇਕ ਮੰਤਰ ਲਵੋ
एक मंत्र हम ते पिय लीजै ॥
ਜਲਕੇਬਿਖੈਪਿਯਾਨਾਕੀਜੈ੧੧॥॥
ਅਤੇ ਜਲ ਵਿਚ ਚਲੇ ਜਾਓ ॥੧੧॥
जल के बिखै पियाना कीजै ॥११॥
ਜਬਲਗੁਮੰਤ੍ਰੁਚਾਰਤੈਕਰਹੈ॥
ਜਦ ਤਕ ਤੁਸੀਂ ਮੰਤਰ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਰਹੋਗੇ,
जब लगु मंत्रुचार तै कर है ॥
ਤਬਲਗਿਤੈਜਲਬੀਚਨਮਰਹੈ॥
ਤਦ ਤਕ ਤੁਸੀਂ ਜਲ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਮਰੋਗੇ।
तब लगि तै जल बीच न मर है ॥
ਤੁਮਰੇਜਲਐਹੈਨਨੇਰੇ॥
ਜਲ ਤੁਹਾਡੇ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ
तुमरे जल ऐ है न नेरे ॥
ਚਾਰਿਓਰਰਹਿਹੈਤੁਹਿਘੇਰੇ੧੨॥॥
ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੌਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਘੇਰੀ ਰਖੇਗਾ ॥੧੨॥
चारि ओर रहि है तुहि घेरे ॥१२॥
ਮੰਤ੍ਰਮਿਤ੍ਰਤਾਤੇਤਬਲਿਯੋ॥
ਤਦ ਮਿਤਰ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਮੰਤਰ ਲਿਆ
मंत्र मित्र ता ते तब लियो ॥
ਗੰਗਾਬੀਚਪਯਾਨਾਕਿਯੋ॥
ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
गंगा बीच पयाना कियो ॥
ਜਲਚਹੂੰਓਰਤਵਨਕੇਰਹਾ॥
ਉਸ ਦੇ ਚੌਹਾਂ ਪਾਸੇ ਜਲ ਰਿਹਾ,
जल चहूं ओर तवन के रहा ॥
ਆਨਿਪਾਨਤਾਕੇਨਹਿਗਹਾ੧੩॥॥
ਪਰ ਪਾਣੀ ਆ ਕੇ ਉਸ ਦੇ (ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ) ਨਾ ਲਗਾ ॥੧੩॥
आनि पान ता के नहि गहा ॥१३॥
ਇਹਛਲਜਲਮਹਿਮੀਤਪਠਾਯੋ॥
ਇਸ ਛਲ ਨਾਲ (ਇਸਤਰੀ ਨੇ) ਜਲ ਵਿਚ ਮਿਤਰ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ
इह छल जल महि मीत पठायो ॥
ਮਾਤਪਿਤਾਤਨਬਚਨਸੁਨਾਯੋ॥
ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ,
मात पिता तन बचन सुनायो ॥
ਹੋਪਿਤਪ੍ਰਾਤਸੁਯੰਬਰਕਰਿਹੌ॥
ਹੇ ਪਿਤਾ ਜੀ! ਮੈਂ ਸਵੇਰੇ ਸੁਅੰਬਰ ਕਰਾਂਗੀ
हो पित प्रात सुयंबर करि हौ ॥
ਪਰਮਪਵਿਤ੍ਰਪੁਰਖਕੋਈਬਰਿਹੌ੧੪॥॥
ਅਤੇ (ਕੋਈ) ਪਰਮ 'ਪਵਿਤ੍ਰ' ਪੁਰਸ਼ ਵਰਾਂਗੀ ॥੧੪॥
परम पवित्र पुरख कोई बरि हौ ॥१४॥
ਕਹੇਚਲੋਤੁਮਤਾਤਹਮਾਰੇ॥
(ਨਾਇਕਾ) ਕਹਿਣ ਲਗੀ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ!
कहे चलो तुम तात हमारे ॥
ਮਥਹੁਜਾਨਵੀਹੋਤਸਵਾਰੇ॥
ਤੁਸੀਂ ਚਲੋ ਅਤੇ ਸਵੇਰ ('ਸਵਾਰੇ') ਹੋਣ ਤੇ
मथहु जानवी होत सवारे ॥
ਤਹਤੇਜੁਨਰਨਿਕਸਿਹੈਕੋਈ॥
ਗੰਗਾ ('ਜਾਨ੍ਹਵੀ') ਦਾ ਮੰਥਨ ਕਰੋ। ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਪੁਰਸ਼ ਨਿਕਲੇਗਾ,
तह ते जु नर निकसि है कोई ॥
ਭਰਤਾਹੋਇਹਮਾਰੋਸੋਈ੧੫॥॥
ਉਹੀ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੋਵੇਗਾ ॥੧੫॥
भरता होइ हमारो सोई ॥१५॥
ਬਚਨਸੁਨਤਰਾਜਾਹਰਖਾਨੋ॥
(ਇਹ) ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ।
बचन सुनत राजा हरखानो ॥
ਸਾਚੁਝੂਠੁਜੜਕਛੁਨਪਛਾਨੋ॥
(ਉਸ) ਮੂਰਖ ਨੇ ਸੱਚ ਝੂਠ ਕੁਝ ਨਾ ਸਮਝਿਆ।
साचु झूठु जड़ कछु न पछानो ॥
ਜੋਰਿਪ੍ਰਜਾਦੈਢੋਲਨਗਾਰੇ॥
(ਉਸ ਨੇ) ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਕੇ ਢੋਲ ਨਗਾਰੇ ਵਜਾਏ
जोरि प्रजा दै ढोल नगारे ॥
ਚਲੇਸੁਰਸੁਰੀਮਥਨਸਕਾਰੇ੧੬॥॥
ਅਤੇ ਤੜਕਸਾਰ ਗੰਗਾ ਦਾ ਮੰਥਣ ਕਰਨ ਲਈ ਚਲ ਪਿਆ ॥੧੬॥
चले सुरसुरी मथन सकारे ॥१६॥
ਬਡੇਦ੍ਰੁਮਨਕੀਮਥਨਿਸੁਧਾਰਿ॥
ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਿਛਾਂ ਦੀਆਂ ਮਧਾਣੀਆਂ ਧਾਰਨ ਕੀਤੀਆਂ
बडे द्रुमन की मथनि सुधारि ॥
ਮਥਤਭਏਸੁਰਸਰਿਮੋਡਾਰਿ॥
ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਪਾ ਕੇ ਰਿੜਕਣ ਲਗੇ।
मथत भए सुरसरि मो डारि ॥
ਤਨਿਕਬਾਰਿਕਹਜਬੈਡੁਲਾਯੋ॥
ਜਦੋਂ ਜਲ ਨੂੰ ਥੋੜਾ ਜਿੰਨਾ ਹਿਲਾਇਆ,
तनिक बारि कह जबै डुलायो ॥
ਨਿਕਸਿਪੁਰਖਤਹਤੇਇਕਆਯੋ੧੭॥॥
ਤਾਂ ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਪੁਰਸ਼ ਨਿਕਲ ਆਇਆ ॥੧੭॥
निकसि पुरख तह ते इक आयो ॥१७॥
ਨਿਰਖਿਸਜਨਕੋਰੂਪਅਪਾਰਾ॥
ਉਸ ਸੱਜਨ ਦਾ ਅਪਾਰ ਰੂਪ ਵੇਖ ਕੇ
निरखि सजन को रूप अपारा ॥
ਬਰਤਭਈਤਿਹਰਾਜਕੁਮਾਰਾ॥
(ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਨੇ) ਉਸ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਵਰ ਲਿਆ।
बरत भई तिह राज कुमारा ॥
ਭੇਦਅਭੇਦਪਸੁਕਛੁਨਬਿਚਰਿਯੋ॥
ਉਸ ਮੂਰਖ ਨੇ ਭੇਦ ਅਭੇਦ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਵਿਚਾਰਿਆ।
भेद अभेद पसु कछु न बिचरियो ॥
ਇਹਛਲਨਾਰਿਜਾਰਕਹਬਰਿਯੋ੧੮॥॥
ਇਸ ਛਲ ਨਾਲ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਯਾਰ ਨੂੰ ਵਰ ਲਿਆ ॥੧੮॥
इह छल नारि जार कह बरियो ॥१८॥
GURBANI.WORLD