ਜਾਆਪਿਕ੍ਰਿਪਾਲੁਹੋਵੈਹਰਿਸੁਆਮੀਤਾਆਪਣਾਂਨਾਉਹਰਿਆਪਿਜਪਾਵੈ॥
ਜਦੋਂ ਹਰੀ ਸੁਆਮੀ ਆਪ ਮੇਹਰਵਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਨਾਮ (ਜੀਵਾਂ ਪਾਸੋਂ) ਆਪ ਜਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
When the Lord Master Himself becomes merciful, the Lord Himself causes His Name to be chanted.
जा आपि क्रिपालु होवै हरि सुआमी ता आपणां नाउ हरि आपि जपावै ॥
ਆਪੇਸਤਿਗੁਰੁਮੇਲਿਸੁਖੁਦੇਵੈਆਪਣਾਂਸੇਵਕੁਆਪਿਹਰਿਭਾਵੈ॥
ਆਪਣਾ ਸੇਵਕ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਸਤਿਗੁਰੂ ਮਿਲਾ ਕੇ ਸੁਖ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ।
He Himself causes us to meet the True Guru, and blesses us with peace. His servant is pleasing to the Lord.
आपे सतिगुरु मेलि सुखु देवै आपणां सेवकु आपि हरि भावै ॥
ਆਪਣਿਆਸੇਵਕਾਕੀਆਪਿਪੈਜਰਖੈਆਪਣਿਆਭਗਤਾਕੀਪੈਰੀਪਾਵੈ॥
ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੀ ਆਪ ਲਾਜ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਚਰਨੀਂ ਲਿਆ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
He Himself preserves the honor of His servants; He causes others to fall at the feet of His devotees.
आपणिआ सेवका की आपि पैज रखै आपणिआ भगता की पैरी पावै ॥
ਧਰਮਰਾਇਹੈਹਰਿਕਾਕੀਆਹਰਿਜਨਸੇਵਕਨੇੜਿਨਆਵੈ॥
ਧਰਮ ਰਾਜ ਭੀ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਹੀ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸੇਵਕ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
The Righteous Judge of Dharma is a creation of the Lord; he does not approach the humble servant of the Lord.
धरम राइ है हरि का कीआ हरि जन सेवक नेड़ि न आवै ॥
ਜੋਹਰਿਕਾਪਿਆਰਾਸੋਸਭਨਾਕਾਪਿਆਰਾਹੋਰਕੇਤੀਝਖਿਝਖਿਆਵੈਜਾਵੈ॥੧੭॥
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ ਤੇ ਹੋਰ ਬਥੇਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਖਪ ਖਪ ਕੇ ਜੰਮਦੀ ਮਰਦੀ ਹੈ ॥੧੭॥
One who is dear to the Lord, is dear to all; so many others come and go in vain. ||17||
जो हरि का पिआरा सो सभना का पिआरा होर केती झखि झखि आवै जावै ॥१७॥
GURBANI.WORLD