ਮਃ੩॥
Third Mahalaa:
मः ३ ॥
ਮਃ ੩ ॥
ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਅਰਥ ਵੇਖੋ
ਇਹੁਮਨੁਕੇਤੜਿਆਜੁਗਭਰਮਿਆਥਿਰੁਰਹੈਨਆਵੈਜਾਇ॥
(ਮਨੁੱਖ ਦਾ) ਇਹ ਮਨ ਕਈ ਜੁਗ ਭਟਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ (ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਚ) ਟਿਕਦਾ ਨਹੀਂ ਤੇ ਜੰਮਦਾ ਮਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ;
This mind has wandered through so many ages; it has not remained stable - it continues coming and going.
इहु मनु केतड़िआ जुग भरमिआ थिरु रहै न आवै जाइ ॥
ਹਰਿਭਾਣਾਤਾਭਰਮਾਇਅਨੁਕਰਿਪਰਪੰਚੁਖੇਲੁਉਪਾਇ॥
ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ (ਏਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ) ਭਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਠੱਗਣ ਵਾਲੀ (ਜਗਤ-ਖੇਡ ਬਣਾ ਕੇ (ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਵਿਚ) ਭਰਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
When it is pleasing to the Lord's Will, then He causes the soul to wander; He has set the world-drama in motion.
हरि भाणा ता भरमाइअनु करि परपंचु खेलु उपाइ ॥
ਜਾਹਰਿਬਖਸੇਤਾਗੁਰਮਿਲੈਅਸਥਿਰੁਰਹੈਸਮਾਇ॥
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ (ਆਪ) ਮਿਹਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ (ਜੀਵ ਨੂੰ) ਗੁਰੂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, (ਫਿਰ) ਇਹ (ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ) ਜੁੜ ਕੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ;
When the Lord forgives, then one meets the Guru, and becoming stable, he remains absorbed in the Lord.
जा हरि बखसे ता गुर मिलै असथिरु रहै समाइ ॥
ਨਾਨਕਮਨਹੀਤੇਮਨੁਮਾਨਿਆਨਾਕਿਛੁਮਰੈਨਜਾਇ੨॥॥
(ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ) ਹੇ ਨਾਨਕ! ਮਨ ਅੰਦਰੋਂ ਹੀ (ਪ੍ਰਭੂ-ਨਾਮ ਵਿਚ) ਪਤੀਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਇਸ ਦਾ ਨਾਹ ਕੁਝ ਮਰਦਾ ਹੈ ਨਾਹ ਜੰਮਦਾ ਹੈ ॥੨॥
O Nanak, through the mind, the mind is satisfied, and then, nothing comes or goes. ||2||
नानक मन ही ते मनु मानिआ ना किछु मरै न जाइ ॥२॥
GURBANI.WORLD