ਕਾਇਆਹੰਸਿਸੰਜੋਗੁਮੇਲਿਮਿਲਾਇਆ॥
ਸਰੀਰ ਤੇ ਜੀਵ (-ਆਤਮਾ) ਦਾ ਸੰਜੋਗ ਮਿਥ ਕੇ (ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾ-ਜਨਮ ਵਿਚ) ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
Destiny has brought together and united the body and the soul-swan.
काइआ हंसि संजोगु मेलि मिलाइआ ॥
ਤਿਨਹੀਕੀਆਵਿਜੋਗੁਜਿਨਿਉਪਾਇਆ॥
ਜਿਸ (ਪ੍ਰਭੂ) ਨੇ (ਸਰੀਰ ਤੇ ਜੀਵ ਨੂੰ) ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਉਸ ਨੇ ਹੀ (ਇਹਨਾਂ ਲਈ) ਵਿਛੋੜਾ (ਭੀ) ਬਣਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।
He who created them, also separates them.
तिन ही कीआ विजोगु जिनि उपाइआ ॥
ਮੂਰਖੁਭੋਗੇਭੋਗੁਦੁਖਸਬਾਇਆ॥
(ਪਰ ਇਸ ਵਿਛੋੜੇ ਨੂੰ ਭੁਲਾ ਕੇ) ਮੂਰਖ (ਜੀਵ) ਭੋਗ ਭੋਗਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ (ਜੋ) ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ (ਮੂਲ ਬਣਦਾ) ਹੈ।
The fools enjoy their pleasures; they must also endure all their pains.
मूरखु भोगे भोगु दुख सबाइआ ॥
ਸੁਖਹੁਉਠੇਰੋਗਪਾਪਕਮਾਇਆ॥
ਪਾਪ ਕਮਾਣ ਦੇ ਕਾਰਨ (ਭੋਗਾਂ ਦੇ) ਸੁਖ ਤੋਂ ਰੋਗ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
From pleasures, arise diseases and the commission of sins.
सुखहु उठे रोग पाप कमाइआ ॥
ਹਰਖਹੁਸੋਗੁਵਿਜੋਗੁਉਪਾਇਖਪਾਇਆ॥
(ਭੋਗਾਂ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਚਿੰਤਾ (ਤੇ ਅੰਤ ਨੂੰ) ਵਿਛੋੜਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦਾ ਗੇੜ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
From sinful pleasures come sorrow, separation, birth and death.
हरखहु सोगु विजोगु उपाइ खपाइआ ॥
ਮੂਰਖਗਣਤਗਣਾਇਝਗੜਾਪਾਇਆ॥
ਮੂਰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦਾ ਲੰਮਾ ਝੰਬੇਲਾ ਸਹੇੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
The fools try to account for their misdeeds, and argue uselessly.
मूरख गणत गणाइ झगड़ा पाइआ ॥
ਸਤਿਗੁਰਹਥਿਨਿਬੇੜੁਝਗੜੁਚੁਕਾਇਆ॥
(ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜ ਨੂੰ ਮੁਕਾਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਹੈ, (ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਉਸ ਦਾ ਇਹ) ਝੰਬੇਲਾ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
The judgement is in the Hands of the True Guru, who puts an end to the argument.
सतिगुर हथि निबेड़ु झगड़ु चुकाइआ ॥
ਕਰਤਾਕਰੇਸੁਹੋਗੁਨਚਲੈਚਲਾਇਆ॥੪॥
(ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਕੋਈ) ਆਪਣੀ ਚਲਾਈ ਸਿਆਣਪ ਚੱਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ, ਜੋ ਕਰਤਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ॥੪॥
Whatever the Creator does, comes to pass. It cannot be changed by anyone's efforts. ||4||
करता करे सु होगु न चलै चलाइआ ॥४॥
WWW.GURBANI.WORLD