ਮਃ੧॥
First Mahalaa:
मः १ ॥
ਸਚਕੀਕਾਤੀਸਚੁਸਭੁਸਾਰੁ॥
ਜੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਛੁਰੀ ਹੋਵੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਹੀ (ਉਸ ਛੁਰੀ ਦਾ) ਸਾਰਾ ਲੋਹਾ ਹੋਵੇ,
The knife is Truth, and its steel is totally True.
सच की काती सचु सभु सारु ॥
ਘਾੜਤਤਿਸਕੀਅਪਰਅਪਾਰ॥
ਉਸ ਛੁਰੀ ਦੀ ਘਾੜਤ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ;
Its workmanship is incomparably beautiful.
घाड़त तिस की अपर अपार ॥
ਸਬਦੇਸਾਣਰਖਾਈਲਾਇ॥
ਇਹ ਛੁਰੀ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਸਾਣ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਤੇਜ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
It is sharpened on the grindstone of the Shabad.
सबदे साण रखाई लाइ ॥
ਗੁਣਕੀਥੇਕੈਵਿਚਿਸਮਾਇ॥
ਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਮਿਆਨ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
It is placed in the scabbard of virtue.
गुण की थेकै विचि समाइ ॥
ਤਿਸਦਾਕੁਠਾਹੋਵੈਸੇਖੁ॥
ਜੇ ਸ਼ੇਖ਼ ਇਸ ਛੁਰੀ ਦਾ ਕੁੱਠਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ (ਭਾਵ, ਜੇ 'ਸ਼ੇਖ਼' ਦਾ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ, ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਵਿਚ ਘੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ)
If the Shaykh is killed with that,
तिस दा कुठा होवै सेखु ॥
ਲੋਹੂਲਬੁਨਿਕਥਾਵੇਖੁ॥
ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਲੱਬ-ਰੂਪ ਲਹੂ ਜ਼ਰੂਰ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
then the blood of greed will spill out.
लोहू लबु निकथा वेखु ॥
ਹੋਇਹਲਾਲੁਲਗੈਹਕਿਜਾਇ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਲਾਲ ਹੋ ਕੇ (ਕੁੱਠਾ ਜਾ ਕੇ) ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਜੁੜਦਾ ਹੈ,
One who is slaughtered in this ritualistic way, will be attached to the Lord.
होइ हलालु लगै हकि जाइ ॥
ਨਾਨਕਦਰਿਦੀਦਾਰਿਸਮਾਇ॥੨॥
ਤੇ, ਹੇ ਨਾਨਕ! ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰ ਤੇ (ਅੱਪੜ ਕੇ) ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੨॥
O Nanak, at the Lord's door, he is absorbed into His Blessed Vision. ||2||
नानक दरि दीदारि समाइ ॥२॥
WWW.GURBANI.WORLD