ਮਃ੧॥
First Mahalaa:
मः १ ॥
ਹੈਹੈਆਖਾਂਕੋਟਿਕੋਟਿਕੋਟੀਹੂਕੋਟਿਕੋਟਿ॥
ਜੇ ਮੈਂ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਵਾਰ ਆਖਾਂ ਕਿ ਪਰਮਾਤਮਾ ਸੱਚ-ਮੁੱਚ ਹੈ, ਜੇ ਮੈਂ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਵਾਰੀ ਤੋਂ ਭੀ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਵਾਰੀ ਵਧੀਕ (ਇਹੀ ਗੱਲ) ਆਖਾਂ;
He is, He is - I say it millions upon millions, millions upon millions of times.
है है आखां कोटि कोटि कोटी हू कोटि कोटि ॥
ਆਖੂੰਆਖਾਂਸਦਾਸਦਾਕਹਣਿਨਆਵੈਤੋਟਿ॥
ਜੇ ਮੈਂ ਇਹੀ ਗੱਲ ਸਦਾ ਹੀ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਆਖਦਾ ਰਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਆਖਣ ਵਿਚ ਤ੍ਰੋਟ ਨਾਹ ਆਵੇ;
With my mouth I say it, forever and ever; there is no end to this speech.
आखूं आखां सदा सदा कहणि न आवै तोटि ॥
ਨਾਹਉਥਕਾਂਨਠਾਕੀਆਏਵਡਰਖਹਿਜੋਤਿ॥
(ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!) ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਇਤਨੀ ਸੱਤਿਆ ਪਾ ਦੇਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਆਖਦਾ ਆਖਦਾ ਨਾਹ ਹੀ ਥੱਕਾਂ ਤੇ ਨਾਹ ਹੀ ਕਿਸੇ ਦਾ ਰੋਕਿਆਂ ਰੁਕਾਂ,
I do not get tired, and I will not be stopped; this is how great my determination is.
ना हउ थकां न ठाकीआ एवड रखहि जोति ॥
ਨਾਨਕਚਸਿਅਹੁਚੁਖਬਿੰਦਉਪਰਿਆਖਣੁਦੋਸੁ॥੨॥
ਤਾਂ ਭੀ, ਹੇ ਨਾਨਕ! ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਤਨ ਤੇਰੀ ਰਤਾ ਭਰ ਸਿਫ਼ਤ ਦੇ ਹੀ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਮੈਂ ਆਖਾਂ ਕਿ ਏਦੂੰ ਵਧੀਕ ਸਿਫ਼ਤ ਮੈਂ ਕੀਤੀ ਹੈ ਤਾਂ (ਇਹ ਮੇਰੀ) ਭੁੱਲ ਹੈ ॥੨॥
O Nanak, this is tiny and insignificant. To say that it is more, is wrong. ||2||
नानक चसिअहु चुख बिंद उपरि आखणु दोसु ॥२॥
WWW.GURBANI.WORLD