ਨਾਨਕਗੁਰਮੁਖਿਉਬਰੇਜਿਆਪਿਮੇਲੇਕਰਤਾਰਿ॥੨॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਗੁਰਮੁਖਾਂ ਨੂੰ ਕਰਤਾਰ ਨੇ ਆਪ (ਆਪਣੇ ਨਾਲ) ਜੋੜਿਆ ਹੈ ਉਹੀ ਇਸ (ਲਾਲਚ-ਰੂਪ ਸਮੁੰਦਰ) ਵਿਚੋਂ ਬਚ ਕੇ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ ॥੨॥
O Nanak, the Gurmukhs are saved; the Creator Lord unites them with Himself. ||2||
नानक गुरमुखि उबरे जि आपि मेले करतारि ॥२॥
ਪਉੜੀ॥
Pauree:
पउड़ी ॥
ਭਗਤਸਚੈਦਰਿਸੋਹਦੇਸਚੈਸਬਦਿਰਹਾਏ॥
ਬੰਦਗੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਸੋਭਦੇ ਹਨ, (ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿਚ ਉਹ) ਸੱਚੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
The devotees look beauteous in the True Court of the Lord; they abide in the True Word of the Shabad.
भगत सचै दरि सोहदे सचै सबदि रहाए ॥
ਹਰਿਕੀਪ੍ਰੀਤਿਤਿਨਊਪਜੀਹਰਿਪ੍ਰੇਮਕਸਾਏ॥
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਪਿਆਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, (ਉਹ) ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਖਿੱਚੇ ਹੋਏ (ਹਨ),
The Lord's Love wells up in them; they are attracted by the Lord's Love.
हरि की प्रीति तिन ऊपजी हरि प्रेम कसाए ॥
ਹਰਿਰੰਗਿਰਹਹਿਸਦਾਰੰਗਿਰਾਤੇਰਸਨਾਹਰਿਰਸੁਪਿਆਏ॥
ਉਹ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਰੰਗ ਵਿਚ ਰੱਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜੀਭ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ-ਰਸ ਪੀਂਦੇ ਹਨ।
They abide in the Lord's Love, they remain imbued with the Lord's Love forever, and with their tongues, they drink in the sublime essence of the Lord.
हरि रंगि रहहि सदा रंगि राते रसना हरि रसु पिआए ॥
ਸਫਲੁਜਨਮੁਜਿਨੑੀਗੁਰਮੁਖਿਜਾਤਾਹਰਿਜੀਉਰਿਦੈਵਸਾਏ॥
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਹੋ ਕੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ ਹੈ ਤੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਵਸਾਇਆ ਹੈ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜੰਮਣਾ ਮੁਬਾਰਿਕ ਹੈ।
Fruitful are the lives of those Gurmukhs who recognize the Lord and enshrine Him in their hearts.
सफलु जनमु जिनी गुरमुखि जाता हरि जीउ रिदै वसाए ॥
ਬਾਝੁਗੁਰੂਫਿਰੈਬਿਲਲਾਦੀਦੂਜੈਭਾਇਖੁਆਏ॥੧੧॥
ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੋਰ ਹੋਰ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਖੁੰਝੀ ਹੋਈ ਵਿਲਕਦੀ ਫਿਰਦੀ ਹੈ ॥੧੧॥
Without the Guru, they wander around crying out in misery; in the love of duality, they are ruined. ||11||
बाझु गुरू फिरै बिललादी दूजै भाइ खुआए ॥११॥
ਸਲੋਕੁਮਃ੩॥
Shalok, Third Mahalaa:
सलोकु मः ३ ॥
ਕਲਿਜੁਗਮਹਿਨਾਮੁਨਿਧਾਨੁਭਗਤੀਖਟਿਆਹਰਿਉਤਮਪਦੁਪਾਇਆ॥
ਇਸ ਝੰਬੇਲਿਆਂ-ਭਰੇ ਜਗਤ ਵਿਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ (ਹੀ) ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਬੰਦਗੀ ਕਰ ਕੇ (ਇਹ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ) ਖੱਟ ਲਿਆ ਹੈ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ (ਦਾ ਮੇਲ-ਰੂਪ) ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ,
In the Dark Age of Kali Yuga, the devotees earn the treasure of the Naam, the Name of the Lord; they obtain the supreme status of the Lord.
कलिजुग महि नामु निधानु भगती खटिआ हरि उतम पदु पाइआ ॥
ਸਤਿਗੁਰਸੇਵਿਹਰਿਨਾਮੁਮਨਿਵਸਾਇਆਅਨਦਿਨੁਨਾਮੁਧਿਆਇਆ॥
ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਤੁਰ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵਸਾਇਆ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ਨਾਮ ਸਿਮਰਿਆ ਹੈ,
Serving the True Guru, they enshrine the Lord's Name in their minds, and they meditate on the Naam, night and day.
सतिगुर सेवि हरि नामु मनि वसाइआ अनदिनु नामु धिआइआ ॥
ਵਿਚੇਗ੍ਰਿਹਗੁਰਬਚਨਿਉਦਾਸੀਹਉਮੈਮੋਹੁਜਲਾਇਆ॥
ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿਚ (ਤੁਰ ਕੇ) ਉਹ ਗ੍ਰਿਹਸਤ ਵਿਚ ਹੀ ਉਦਾਸੀ ਹੈ (ਕਿਉਂਕਿ) ਉਸ ਨੇ ਹਉਮੈ ਤੇ ਮੋਹ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ,
Within the home of their own selves, they remain unattached, through the Guru's Teachings; they burn away egotism and emotional attachment.
विचे ग्रिह गुर बचनि उदासी हउमै मोहु जलाइआ ॥
ਆਪਿਤਰਿਆਕੁਲਜਗਤੁਤਰਾਇਆਧੰਨੁਜਣੇਦੀਮਾਇਆ॥
ਉਹ (ਇਸ ਝੰਬੇਲਿਆਂ-ਭਰੇ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ) ਆਪ ਲੰਘ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਭੀ ਲੰਘਾਂਦਾ ਹੈ, ਧੰਨ ਹੈ ਉਸ ਦੀ ਜੰਮਣ ਵਾਲੀ ਮਾਂ!
They save themselves, and they save the whole world. Blessed are the mothers who gave birth to them.
आपि तरिआ कुल जगतु तराइआ धंनु जणेदी माइआ ॥
ਐਸਾਸਤਿਗੁਰੁਸੋਈਪਾਏਜਿਸੁਧੁਰਿਮਸਤਕਿਹਰਿਲਿਖਿਪਾਇਆ॥
ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਗੁਰੂ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਮਨੁੱਖ 'ਆਪਿ ਤਰਿਆ ਕੁਲ ਜਗਤੁ ਤਰਾਇਆ') ਉਸੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਧੁਰੋਂ ਕਰਤਾਰ ਨੇ (ਬੰਦਗੀ ਕਰਨ ਦਾ ਲੇਖ) ਲਿਖ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
He alone finds such a True Guru, upon whose forehead the Lord inscribed such pre-ordained destiny.
ऐसा सतिगुरु सोई पाए जिसु धुरि मसतकि हरि लिखि पाइआ ॥
ਜਨਨਾਨਕਬਲਿਹਾਰੀਗੁਰਆਪਣੇਵਿਟਹੁਜਿਨਿਭ੍ਰਮਿਭੁਲਾਮਾਰਗਿਪਾਇਆ॥੧॥
ਹੇ ਦਾਸ ਨਾਨਕ! (ਆਖ-) ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਸਦਕੇ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿਚ ਭੁੱਲੇ ਨੂੰ ਰਾਹੇ ਪਾਇਆ ਹੈ ॥੧॥
Servant Nanak is a sacrifice to his Guru; when he was wandering in doubt, He placed him on the Path. ||1||
जन नानक बलिहारी गुर आपणे विटहु जिनि भ्रमि भुला मारगि पाइआ ॥१॥
ਮਃ੩॥
Third Mahalaa:
मः ३ ॥
ਤ੍ਰੈਗੁਣਮਾਇਆਵੇਖਿਭੁਲੇਜਿਉਦੇਖਿਦੀਪਕਿਪਤੰਗਪਚਾਇਆ॥
ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਤ੍ਰੈਗੁਣੀ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ (ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਤੋਂ) ਖੁੰਝ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਭੰਬਟ (ਦੀਵੇ ਨੂੰ) ਵੇਖ ਕੇ ਦੀਵੇ ਉਤੇ ਸੜਦੇ ਹਨ;
Beholding Maya with her three dispositions, he goes astray; he is like the moth, which sees the flame, and is consumed.
त्रै गुण माइआ वेखि भुले जिउ देखि दीपकि पतंग पचाइआ ॥
ਪੰਡਿਤਭੁਲਿਭੁਲਿਮਾਇਆਵੇਖਹਿਦਿਖਾਕਿਨੈਕਿਹੁਆਣਿਚੜਾਇਆ॥
ਪੰਡਤ (ਕਥਾ ਸੁਣਾਂਦੇ) ਮੁੜ ਮੁੜ ਖੁੰਝ ਕੇ ਮਾਇਆ ਵਲ ਹੀ ਤੱਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵੇਖੀਏ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕੁਝ ਲਿਆ ਕੇ ਭੇਟਾ ਰੱਖੀ ਹੈ (ਜਾਂ ਨਹੀਂ),
The mistaken, deluded Pandits gaze upon Maya, and watch to see whether anyone has offered them something.
पंडित भुलि भुलि माइआ वेखहि दिखा किनै किहु आणि चड़ाइआ ॥
ਦੂਜੈਭਾਇਪੜਹਿਨਿਤਬਿਖਿਆਨਾਵਹੁਦਯਿਖੁਆਇਆ॥
ਸੋ ਮਾਇਆ ਦੇ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਉਹ (ਅਸਲ ਵਿਚ) ਸਦਾ ਮਾਇਆ (ਦੀ ਸੰਥਾ ਹੀ) ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ (ਆਪਣੇ) ਨਾਮ ਵਲੋਂ ਖੁੰਝਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
In the love of duality, they read continually about sin, while the Lord has withheld His Name from them.
दूजै भाइ पड़हि नित बिखिआ नावहु दयि खुआइआ ॥
ਜੋਗੀਜੰਗਮਸੰਨਿਆਸੀਭੁਲੇਓਨੑਾਅਹੰਕਾਰੁਬਹੁਗਰਬੁਵਧਾਇਆ॥
ਜੋਗੀ ਜੰਗਮ ਤੇ ਸੰਨਿਆਸੀ (ਭੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ) ਖੁੰਝੇ ਹੋਏ ਹਨ, (ਕਿਉਂਕਿ 'ਤਿਆਗ' ਕਾਰਨ) ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਮਾਣ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ,
The Yogis, the wandering hermits and the Sannyaasees have gone astray; their egotism and arrogance have increased greatly.
जोगी जंगम संनिआसी भुले ओना अहंकारु बहु गरबु वधाइआ ॥
ਛਾਦਨੁਭੋਜਨੁਨਲੈਹੀਸਤਭਿਖਿਆਮਨਹਠਿਜਨਮੁਗਵਾਇਆ॥
(ਗ੍ਰਿਹਸਤੀਆਂ ਪਾਸੋਂ) ਆਦਰ ਸਰਧਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਕੱਪੜਾ ਤੇ ਭੋਜਨ-ਰੂਪ ਭਿੱਛਿਆ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ (ਭਾਵ, ਥੋੜੀ ਚੀਜ਼ ਮਿਲਣ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਘੂਰਦੇ ਹਨ) ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨ ਦੇ ਹਠ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਜਾਈਂ ਗਵਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
They do not accept the true donations of clothes and food, and their lives are ruined by their stubborn minds.
छादनु भोजनु न लैही सत भिखिआ मनहठि जनमु गवाइआ ॥
ਏਤੜਿਆਵਿਚਹੁਸੋਜਨੁਸਮਧਾਜਿਨਿਗੁਰਮੁਖਿਨਾਮੁਧਿਆਇਆ॥
ਇਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪੂਰਨ ਅਵਸਥਾ ਵਾਲਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਹੋ ਕੇ ਨਾਮ ਸਿਮਰਿਆ ਹੈ।
Among these, he alone is a man of poise, who, as Gurmukh, meditates on the Naam, the Name of the Lord.
एतड़िआ विचहु सो जनु समधा जिनि गुरमुखि नामु धिआइआ ॥
ਜਨਨਾਨਕਕਿਸਨੋਆਖਿਸੁਣਾਈਐਜਾਕਰਦੇਸਭਿਕਰਾਇਆ॥੨॥
ਪਰ, ਹੇ ਦਾਸ ਨਾਨਕ! ਹੋਰ ਕਿਸ ਅੱਗੇ ਪੁਕਾਰ ਕਰੀਏ? ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰੇ ਹੋਏ ਹੀ ਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, (ਭਾਵ, ਇਸ ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਹੀ ਕੀਤੀ ਅਰਦਾਸ ਸਹੈਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ) ॥੨॥
Unto whom should servant Nanak speak and complain? All act as the Lord causes them to act. ||2||
जन नानक किस नो आखि सुणाईऐ जा करदे सभि कराइआ ॥२॥
ਪਉੜੀ॥
Pauree:
पउड़ी ॥
ਮਾਇਆਮੋਹੁਪਰੇਤੁਹੈਕਾਮੁਕ੍ਰੋਧੁਅਹੰਕਾਰਾ॥
ਮਾਇਆ ਦਾ ਮੋਹ, ਕਾਮ, ਕ੍ਰੋਧ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਸਭ ਇਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੂਤ ਹਨ;
Emotional attachment to Maya, sexual desire, anger and egotism are demons.
माइआ मोहु परेतु है कामु क्रोधु अहंकारा ॥
ਏਹਜਮਕੀਸਿਰਕਾਰਹੈਏਨੑਾਉਪਰਿਜਮਕਾਡੰਡੁਕਰਾਰਾ॥
ਇਹ ਸਾਰੇ ਜਮਰਾਜ ਦੀ ਰਈਅਤ ਹਨ, ਇਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਜਮਰਾਜ ਦਾ ਜ਼ੋਰ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।
Because of them, mortals are subject to death; above their heads hangs the heavy club of the Messenger of Death.
एह जम की सिरकार है एना उपरि जम का डंडु करारा ॥
ਮਨਮੁਖਜਮਮਗਿਪਾਈਅਨਿੑਜਿਨੑਦੂਜਾਭਾਉਪਿਆਰਾ॥
ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਪਿਛੇ ਤੁਰਨ ਵਾਲੇ ਬੰਦੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਇਆ ਦਾ ਪਿਆਰ ਮਿੱਠਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਮਰਾਜ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
The self-willed manmukhs, in love with duality, are led onto the path of Death.
मनमुख जम मगि पाईअनि जिन दूजा भाउ पिआरा ॥
ਜਮਪੁਰਿਬਧੇਮਾਰੀਅਨਿਕੋਸੁਣੈਨਪੂਕਾਰਾ॥
ਉਹ ਮਨਮੁਖ ਜਮ-ਪੁਰੀ ਵਿਚ ਬੱਝੇ ਹੋਏ ਮਾਰੀਦੇ ਹਨ ਤੇ ਕੋਈ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦਾ (ਭਾਵ, ਇਹਨਾਂ ਕਾਮਾਦਿਕਾਂ ਦੇ ਪੰਜੇ ਤੋਂ ਕੋਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ)।
In the City of Death, they are tied up and beaten, and no one hears their cries.
जम पुरि बधे मारीअनि को सुणै न पूकारा ॥
ਜਿਸਨੋਕ੍ਰਿਪਾਕਰੇਤਿਸੁਗੁਰੁਮਿਲੈਗੁਰਮੁਖਿਨਿਸਤਾਰਾ॥੧੨॥
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਮਿਹਰ ਕਰੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਰਾਹੀਂ (ਇਹਨਾਂ ਭੂਤਾਂ ਤੋਂ) ਛੁਟਕਾਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ॥੧੨॥
One who is blessed by the Lord's Grace meets the Guru; as Gurmukh, he is emancipated. ||12||
जिस नो क्रिपा करे तिसु गुरु मिलै गुरमुखि निसतारा ॥१२॥
ਸਲੋਕੁਮਃ੩॥
Shalok, Third Mahalaa:
सलोकु मः ३ ॥
ਹਉਮੈਮਮਤਾਮੋਹਣੀਮਨਮੁਖਾਨੋਗਈਖਾਇ॥
ਹਉਮੈ ਤੇ ਅਪਣੱਤ (ਸਰੂਪ ਵਾਲੀ ਮਾਇਆ, ਮਾਨੋ) ਚੁੜੇਲ ਹੈ ਜੋ ਆਪ-ਹੁਦਰਿਆਂ ਨੂੰ ਹੜੱਪ ਕਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
By egotism and pride, the self-willed manmukhs are enticed, and consumed.
हउमै ममता मोहणी मनमुखा नो गई खाइ ॥
ਜੋਮੋਹਿਦੂਜੈਚਿਤੁਲਾਇਦੇਤਿਨਾਵਿਆਪਿਰਹੀਲਪਟਾਇ॥
ਜੋ ਮਨੁੱਖ (ਰੱਬ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕਿਸੇ) ਹੋਰ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਚਿੱਤ ਜੋੜਦੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੰਬੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
Those who center their consciousness on duality are caught in it, and remain stuck.
जो मोहि दूजै चितु लाइदे तिना विआपि रही लपटाइ ॥
ਗੁਰਕੈਸਬਦਿਪਰਜਾਲੀਐਤਾਏਹਵਿਚਹੁਜਾਇ॥
ਜੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾੜੀਏ ਤਾਂ ਇਹ ਅੰਦਰੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ;
But when it is burnt away by the Word of the Guru's Shabad, only then does it depart from within.
गुर कै सबदि परजालीऐ ता एह विचहु जाइ ॥
ਤਨੁਮਨੁਹੋਵੈਉਜਲਾਨਾਮੁਵਸੈਮਨਿਆਇ॥
ਤਾਂ ਸਰੀਰ ਤੇ ਮਨ ਸੁਅੱਛ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਮਨ ਵਿਚ ਆ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
The body and mind become radiant and bright, and the Naam, the Name of the Lord, comes to dwell within the mind.
तनु मनु होवै उजला नामु वसै मनि आइ ॥
ਨਾਨਕਮਾਇਆਕਾਮਾਰਣੁਹਰਿਨਾਮੁਹੈਗੁਰਮੁਖਿਪਾਇਆਜਾਇ॥੧॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਇਸ ਮਾਇਆ (ਸੰਖੀਏ ਨੂੰ ਕੁਸ਼ਤਾ ਕਰਨ) ਦੀ ਬੂਟੀ ਇੱਕ ਹਰਿ-ਨਾਮ ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ ॥੧॥
O Nanak, the Lord's Name is the antidote to Maya; the Gurmukh obtains it. ||1||
नानक माइआ का मारणु हरि नामु है गुरमुखि पाइआ जाइ ॥१॥
ਮਃ੩॥
Third Mahalaa:
मः ३ ॥
ਇਹੁਮਨੁਕੇਤੜਿਆਜੁਗਭਰਮਿਆਥਿਰੁਰਹੈਨਆਵੈਜਾਇ॥
(ਮਨੁੱਖ ਦਾ) ਇਹ ਮਨ ਕਈ ਜੁਗ ਭਟਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ (ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਚ) ਟਿਕਦਾ ਨਹੀਂ ਤੇ ਜੰਮਦਾ ਮਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ;
This mind has wandered through so many ages; it has not remained stable - it continues coming and going.
इहु मनु केतड़िआ जुग भरमिआ थिरु रहै न आवै जाइ ॥
ਹਰਿਭਾਣਾਤਾਭਰਮਾਇਅਨੁਕਰਿਪਰਪੰਚੁਖੇਲੁਉਪਾਇ॥
ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ (ਏਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ) ਭਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਠੱਗਣ ਵਾਲੀ (ਜਗਤ-ਖੇਡ ਬਣਾ ਕੇ (ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਵਿਚ) ਭਰਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
When it is pleasing to the Lord's Will, then He causes the soul to wander; He has set the world-drama in motion.
हरि भाणा ता भरमाइअनु करि परपंचु खेलु उपाइ ॥
ਜਾਹਰਿਬਖਸੇਤਾਗੁਰਮਿਲੈਅਸਥਿਰੁਰਹੈਸਮਾਇ॥
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ (ਆਪ) ਮਿਹਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ (ਜੀਵ ਨੂੰ) ਗੁਰੂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, (ਫਿਰ) ਇਹ (ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ) ਜੁੜ ਕੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ;
When the Lord forgives, then one meets the Guru, and becoming stable, he remains absorbed in the Lord.
जा हरि बखसे ता गुर मिलै असथिरु रहै समाइ ॥