ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ

ਅੰਗ 952
ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਅਰਥ ਵੇਖੋ
LINE 01
ਵਿਣੁਗੁਰਪੀਰੈਕੋਥਾਇਪਾਈ
ਪਰ ਜੇ ਗੁਰੂ ਪੀਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਤੁਰਦਾ ਤਾਂ (ਦਰਗਾਹ ਵਿਚ) ਕਬੂਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
Without the Guru or a spiritual teacher, no one is accepted.
विणु गुर पीरै को थाइ न पाई ॥
LINE 02
ਰਾਹੁਦਸਾਇਓਥੈਕੋਜਾਇ
(ਬਹਿਸ਼ਤ ਦਾ) ਰਸਤਾ ਤਾਂ ਹਰ ਕੋਈ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਪਰ ਉਸ ਰਸਤੇ ਉਤੇ ਤੁਰਦਾ ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਹੈ,
They may be shown the way, but only a few go there.
राहु दसाइ ओथै को जाइ ॥
LINE 03
ਕਰਣੀਬਾਝਹੁਭਿਸਤਿਪਾਇ
ਤੇ ਨੇਕ ਅਮਲਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਬਹਿਸ਼ਤ ਮਿਲਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
Without the karma of good actions, heaven is not attained.
करणी बाझहु भिसति न पाइ ॥
LINE 04
ਜੋਗੀਕੈਘਰਿਜੁਗਤਿਦਸਾਈ
ਜੋਗੀ ਦੇ ਡੇਰੇ ਤੇ (ਮਨੁੱਖ ਜੋਗ ਦੀ) ਜੁਗਤਿ ਪੁੱਛਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
The Way of Yoga is demonstrated in the Yogi's monastery.
जोगी कै घरि जुगति दसाई ॥
LINE 05
ਤਿਤੁਕਾਰਣਿਕਨਿਮੁੰਦ੍ਰਾਪਾਈ
ਉਸ ('ਜੁਗਤਿ') ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਕੰਨ ਵਿਚ ਮੁੰਦ੍ਰਾਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ;
They wear ear-rings to show the way.
तितु कारणि कनि मुंद्रा पाई ॥
LINE 06
ਮੁੰਦ੍ਰਾਪਾਇਫਿਰੈਸੰਸਾਰਿ
ਮੁੰਦ੍ਰਾਂ ਪਾ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਚੱਕਰ ਲਾਂਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਗ੍ਰਿਹਸਤ ਛੱਡ ਕੇ ਬਾਹਰ ਜਗਤ ਵਿਚ ਭਉਂਦਾ ਹੈ)।
Wearing ear-rings, they wander around the world.
मुंद्रा पाइ फिरै संसारि ॥
LINE 07
ਜਿਥੈਕਿਥੈਸਿਰਜਣਹਾਰੁ
ਪਰ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਤਾਂ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ (ਬਾਹਰ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਭਾਲਣਾ ਵਿਅਰਥ ਹੈ)।
The Creator Lord is everywhere.
जिथै किथै सिरजणहारु ॥
LINE 08
ਜੇਤੇਜੀਅਤੇਤੇਵਾਟਾਊ
(ਜਗਤ ਵਿਚ) ਜਿਤਨੇ ਭੀ ਜੀਵ (ਆਉਂਦੇ) ਹਨ ਸਾਰੇ ਮੁਸਾਫ਼ਿਰ ਹਨ,
There are as many travellers as there are beings.
जेते जीअ तेते वाटाऊ ॥
LINE 09
ਚੀਰੀਆਈਢਿਲਕਾਊ
ਜਿਸ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਇਥੇ ਢਿੱਲ ਨਹੀਂ ਲਾ ਸਕਦਾ।
When one's death warrant is issued, there is no delay.
चीरी आई ढिल न काऊ ॥
LINE 10
ਏਥੈਜਾਣੈਸੁਜਾਇਸਿਞਾਣੈ
ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਜਨਮ ਵਿਚ ਰੱਬ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਹੈ ਉਹ (ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ) ਜਾ ਕੇ ਭੀ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
One who knows the Lord here, realizes Him there as well.
एथै जाणै सु जाइ सिञाणै ॥
LINE 11
ਹੋਰੁਫਕੜੁਹਿੰਦੂਮੁਸਲਮਾਣੈ
(ਜੇ ਇਹ ਉੱਦਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਤਾਂ) ਹੋਰ ਦਾਹਵਾ ਕਿ ਮੈਂ ਹਿੰਦੂ ਹਾਂ ਜਾਂ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹਾਂ ਸਭ ਫੋਕਾ ਹੈ।
Others, whether Hindu or Muslim, are just babbling.
होरु फकड़ु हिंदू मुसलमाणै ॥
LINE 12
ਸਭਨਾਕਾਦਰਿਲੇਖਾਹੋਇ
(ਹਿੰਦੂ ਹੋਵੇ ਚਾਹੇ ਮੁਸਲਮਾਨ) ਹਰੇਕ ਦੇ ਅਮਲਾਂ ਦਾ ਲੇਖਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
Everyone's account is read in the Court of the Lord;
सभना का दरि लेखा होइ ॥
LINE 13
ਕਰਣੀਬਾਝਹੁਤਰੈਕੋਇ
ਆਪਣੇ ਨੇਕ ਅਮਲਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਦੇ ਕੋਈ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਲੰਘਿਆ।
without the karma of good actions, no one crosses over.
करणी बाझहु तरै न कोइ ॥
LINE 14
ਸਚੋਸਚੁਵਖਾਣੈਕੋਇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ (ਐਸ ਜਨਮ ਵਿਚ) ਕੇਵਲ ਸੱਚੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ,
One who speaks the True Name of the True Lord,
सचो सचु वखाणै कोइ ॥
LINE 15
ਨਾਨਕਅਗੈਪੁਛਹੋਇ॥॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਲੇਖਾ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ॥੨॥
O Nanak, is not called to account hereafter. ||2||
नानक अगै पुछ न होइ ॥२॥
LINE 16
ਪਉੜੀ
Pauree:
पउड़ी ॥
LINE 17
ਹਰਿਕਾਮੰਦਰੁਆਖੀਐਕਾਇਆਕੋਟੁਗੜੁ
ਇਸ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਸੋਹਣਾ ਘਰ ਆਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਲ੍ਹਾ ਗੜ੍ਹ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
The fortress of the body is called the Mansion of the Lord.
हरि का मंदरु आखीऐ काइआ कोटु गड़ु ॥
LINE 18
ਅੰਦਰਿਲਾਲਜਵੇਹਰੀਗੁਰਮੁਖਿਹਰਿਨਾਮੁਪੜੁ
ਜੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਤੁਰ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪੋਗੇ ਤਾਂ ਇਸ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਹੀ ਚੰਗੇ ਗੁਣ-ਰੂਪ ਲਾਲ ਜਵਾਹਰ ਮਿਲ ਜਾਣਗੇ।
The rubies and gems are found within it; the Gurmukh chants the Name of the Lord.
अंदरि लाल जवेहरी गुरमुखि हरि नामु पड़ु ॥
LINE 19
ਹਰਿਕਾਮੰਦਰੁਸਰੀਰੁਅਤਿਸੋਹਣਾਹਰਿਹਰਿਨਾਮੁਦਿੜੁ
(ਹੇ ਮਨ!) ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ (ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ) ਪੱਕਾ ਕਰ ਕੇ ਰੱਖ, ਤਾਂ ਹੀ ਇਹ ਸਰੀਰ ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ-ਦਾ-ਮੰਦਰ ਬੜਾ ਸੋਹਣਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
The body, the Mansion of the Lord, is very beautiful, when the Name of the Lord, Har, Har, is implanted deep within.
हरि का मंदरु सरीरु अति सोहणा हरि हरि नामु दिड़ु ॥
LINE 20
ਮਨਮੁਖਆਪਿਖੁਆਇਅਨੁਮਾਇਆਮੋਹਨਿਤਕੜੁ
(ਪਰ) ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਮਗਰ ਤੁਰਦੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪ ਖੁੰਝਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਦਾ ਝੋਰਾ ਨਿੱਤ (ਦੁਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ)।
The self-willed manmukhs ruin themselves; they boil continuously in attachment to Maya.
मनमुख आपि खुआइअनु माइआ मोह नित कड़ु ॥
LINE 21
ਸਭਨਾਸਾਹਿਬੁਏਕੁਹੈਪੂਰੈਭਾਗਿਪਾਇਆਜਾਈ੧੧॥॥
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਉਹੀ ਇਕ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ, ਪਰ ਮਿਲਦਾ ਪੂਰੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਹੈ ॥੧੧॥
The One Lord is the Master of all. He is found only by perfect destiny. ||11||
सभना साहिबु एकु है पूरै भागि पाइआ जाई ॥११॥
LINE 22
ਸਲੋਕਮਃ
Shalok, First Mahalaa:
सलोक मः १ ॥
LINE 23
ਨਾਸਤਿਦੁਖੀਆਨਾਸਤਿਸੁਖੀਆਨਾਸਤਿਪਾਣੀਜੰਤਫਿਰਹਿ
(ਤਪ ਆਦਿਕਾਂ ਨਾਲ) ਦੁਖੀ ਹੋਣ ਵਿਚ (ਸਿੱਧੀ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ) ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸੁਖ-ਰਹਿਣਾ ਹੋਣ ਵਿਚ ਭੀ ਨਹੀਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਖਲੋਣ ਵਿਚ ਭੀ ਨਹੀਂ ਹੈ (ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਬੇਅੰਤ) ਜੀਵ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਹੀ ਫਿਰਦੇ ਹਨ (ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਤੇ ਹੀ ਸਿੱਧੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ)।
There is no Truth in suffering, there is no Truth in comfort. There is no Truth in wandering like animals through the water.
ना सति दुखीआ ना सति सुखीआ ना सति पाणी जंत फिरहि ॥
LINE 24
ਨਾਸਤਿਮੂੰਡਮੁਡਾਈਕੇਸੀਨਾਸਤਿਪੜਿਆਦੇਸਫਿਰਹਿ
ਸਿਰ ਦੇ ਕੇਸ ਮੁਨਾਣ ਵਿਚ (ਭਾਵ, ਰੁੰਡ-ਮੁੰਡ ਹੋ ਜਾਣ ਵਿਚ) ਸਿੱਧੀ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਸ ਗੱਲ ਵਿਚ ਭੀ (ਜਨਮ-ਮਨੋਰਥ ਦੀ) ਸਿੱਧੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਵਿਦਵਾਨ ਬਣ ਕੇ (ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਰਚਾ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਲਈ) ਦੇਸਾਂ ਦੇਸਾਂ ਵਿਚ ਫਿਰੀਏ।
There is no Truth in shaving one's head; there is no Truth is studying the scriptures or wandering in foreign lands.
ना सति मूंड मुडाई केसी ना सति पड़िआ देस फिरहि ॥
LINE 25
ਨਾਸਤਿਰੁਖੀਬਿਰਖੀਪਥਰਆਪੁਤਛਾਵਹਿਦੁਖਸਹਹਿ
ਰੁੱਖਾਂ ਬਿਰਖਾਂ ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਵਿਚ ਭੀ ਸਿੱਧੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਟਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ (ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ) ਦੁੱਖ ਸਹਾਰਦੇ ਹਨ (ਭਾਵ, ਰੁੱਖਾਂ ਬਿਰਖਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਂਗ ਜੜ੍ਹ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਉਤੇ ਕਈ ਕਸ਼ਟ ਸਹਾਰਿਆਂ ਭੀ ਜਨਮ-ਮਨੋਰਥ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ)।
There is no Truth in trees, plants or stones, in mutilating oneself or suffering in pain.
ना सति रुखी बिरखी पथर आपु तछावहि दुख सहहि ॥
LINE 26
ਨਾਸਤਿਹਸਤੀਬਧੇਸੰਗਲਨਾਸਤਿਗਾਈਘਾਹੁਚਰਹਿ
(ਸੰਗਲ ਲੱਕ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਿਚ ਭੀ) ਸਿੱਧੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਹਾਥੀ ਸੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਬੱਧੇ ਪਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; (ਕੰਦ-ਮੂਲ ਖਾਣ ਵਿਚ ਭੀ) ਸਿੱਧੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਗਾਈਆਂ ਘਾਹ ਚੁਗਦੀਆਂ ਹੀ ਹਨ (ਭਾਵ, ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸੰਗਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆਂ ਤੇ ਗਾਈਆਂ ਵਾਂਗ ਕੰਦ-ਮੂਲ ਖਾਧਿਆਂ ਸਿੱਧੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ)।
There is no Truth in binding elephants in chains; there is no Truth in grazing cows.
ना सति हसती बधे संगल ना सति गाई घाहु चरहि ॥
LINE 27
ਜਿਸੁਹਥਿਸਿਧਿਦੇਵੈਜੇਸੋਈਜਿਸਨੋਦੇਇਤਿਸੁਆਇਮਿਲੈ
ਜਿਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਸਫਲਤਾ ਹੈ ਜੇ ਉਹ ਆਪ ਦੇਵੇ ਤਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
He alone grants it, whose hands hold spiritual perfection; he alone receives it, unto whom it is given.
जिसु हथि सिधि देवै जे सोई जिस नो देइ तिसु आइ मिलै ॥
LINE 28
ਨਾਨਕਤਾਕਉਮਿਲੈਵਡਾਈਜਿਸੁਘਟਭੀਤਰਿਸਬਦੁਰਵੈ
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਵਡਿਆਈ ਉਸ ਜੀਵ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ (ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦਾ) ਸ਼ਬਦ ਹਰ ਵੇਲੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
O Nanak, he alone is blessed with glorious greatness, whose heart is filled with the Word of the Shabad.
नानक ता कउ मिलै वडाई जिसु घट भीतरि सबदु रवै ॥
LINE 29
ਸਭਿਘਟਮੇਰੇਹਉਸਭਨਾਅੰਦਰਿਜਿਸਹਿਖੁਆਈਤਿਸੁਕਉਣੁਕਹੈ
(ਪ੍ਰਭੂ ਤਾਂ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੀਵਾਂ ਦੇ) ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਮੇਰੇ (ਸਰੀਰ) ਹਨ, ਮੈਂ ਸਭਨਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਜੀਵ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕੁਰਾਹੇ ਪਾ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸਮਝਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
God says, all hearts are mine, and I am in all hearts. Who can explain this to one who is confused?
सभि घट मेरे हउ सभना अंदरि जिसहि खुआई तिसु कउणु कहै ॥
LINE 30
ਜਿਸਹਿਦਿਖਾਲਾਵਾਟੜੀਤਿਸਹਿਭੁਲਾਵੈਕਉਣੁ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸੋਹਣਾ ਰਸਤਾ ਵਿਖਾ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੌਣ ਭੁਲਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
Who can confuse that being, unto whom I have shown the Way?
जिसहि दिखाला वाटड़ी तिसहि भुलावै कउणु ॥
LINE 31
ਜਿਸਹਿਭੁਲਾਈਪੰਧਸਿਰਿਤਿਸਹਿਦਿਖਾਵੈਕਉਣੁ॥॥
ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ (ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ) ਸਫ਼ਰ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਹੀ ਭੁਲਾ ਦਿਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰਸਤਾ ਕੌਣ ਵਿਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ॥੧॥
And who can show the Path to that being whom I have confused since the beginning of time? ||1||
जिसहि भुलाई पंध सिरि तिसहि दिखावै कउणु ॥१॥
LINE 32
ਮਃ
First Mahalaa:
मः १ ॥
LINE 33
ਸੋਗਿਰਹੀਜੋਨਿਗ੍ਰਹੁਕਰੈ
(ਅਸਲ) ਗ੍ਰਿਹਸਤੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਲੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ,
He alone is a householder, who restrains his passions
सो गिरही जो निग्रहु करै ॥
LINE 34
ਜਪੁਤਪੁਸੰਜਮੁਭੀਖਿਆਕਰੈ
ਜੋ (ਪ੍ਰਭੂ ਪਾਸੋਂ) ਜਪ ਤਪ ਤੇ ਸੰਜਮ-ਰੂਪ ਖ਼ੈਰ ਮੰਗਦਾ ਹੈ;
and begs for meditation, austerity and self-discipline.
जपु तपु संजमु भीखिआ करै ॥
LINE 35
ਪੁੰਨਦਾਨਕਾਕਰੇਸਰੀਰੁ
ਜੋ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ (ਭੀ) ਪੁੰਨ ਦਾਨ ਵਾਲਾ ਹੀ ਬਣਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਖ਼ਲਕਤ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਦਾ ਸੁਭਾਵ ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਰਚ-ਮਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ);
He gives donations to charity with his body;
पुंन दान का करे सरीरु ॥
LINE 36
ਸੋਗਿਰਹੀਗੰਗਾਕਾਨੀਰੁ
ਉਹ ਗ੍ਰਿਹਸਤੀ ਗੰਗਾ ਜਲ (ਵਰਗਾ ਪਵਿਤ੍ਰ) ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
such a householder is as pure as the water of the Ganges.
सो गिरही गंगा का नीरु ॥
LINE 37
ਬੋਲੈਈਸਰੁਸਤਿਸਰੂਪੁ
ਜੇ ਈਸ਼ਰ (ਜੋਗੀ ਭੀ ਅਸਲ ਗ੍ਰਿਹਸਤੀ ਵਾਲੀ ਇਹ ਜੁਗਤਿ ਵਰਤ ਕੇ) ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਜਪੇ ਤਾਂ ਇਹ ਭੀ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਏ, ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ (ਵੱਖਰਾ) ਰੂਪ ਰੇਖ ਨਾਹ ਰਹਿ ਜਾਏ (ਭਾਵ, ਹੇ ਈਸ਼ਰ ਜੋਗੀ! ਜੇ ਤੂੰ ਭੀ ਉਪਰ-ਦੱਸੀ ਜੁਗਤਿ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਜਪੇਂ,
Says Eeshar, the Lord is the embodiment of Truth.
बोलै ईसरु सति सरूपु ॥
LINE 38
ਪਰਮਤੰਤਮਹਿਰੇਖਰੂਪੁ॥॥
ਤਾਂ ਤੂੰ ਭੀ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਇਕ-ਮਿਕ ਹੋ ਜਾਏਂ; ਗ੍ਰਿਹਸਤ ਤਿਆਗਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੀ ਨਾਹ ਪਏਗੀ) ॥੨॥
The supreme essence of reality has no shape or form. ||2||
परम तंत महि रेख न रूपु ॥२॥
LINE 39
ਮਃ
First Mahalaa:
मः १ ॥
LINE 40
ਸੋਅਉਧੂਤੀਜੋਧੂਪੈਆਪੁ
(ਅਸਲ) ਅਵਧੂਤ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਆਪਾ-ਭਾਵ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਂਦਾ ਹੈ;
He alone is a detached hermit, who burns away his self-conceit.
सो अउधूती जो धूपै आपु ॥
LINE 41
ਭਿਖਿਆਭੋਜਨੁਕਰੈਸੰਤਾਪੁ
ਜੋ ਖਿੱਝ ਨੂੰ ਮੰਗ ਮੰਗ ਕੇ ਲਿਆਂਦਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਬਣਾਂਦਾ ਹੈ (ਜੋ ਮੰਗ ਮੰਗ ਕੇ ਲਿਆਂਦੇ ਹੋਏ ਟੁਕੜੇ ਖਾਣ ਦੇ ਥਾਂ ਖਿੱਝ ਨੂੰ ਛਕ ਜਾਵੇ, ਮੁਕਾ ਦੇਵੇ);
He begs for suffering as his food.
भिखिआ भोजनु करै संतापु ॥
LINE 42
ਅਉਹਠਪਟਣਮਹਿਭੀਖਿਆਕਰੈ
ਜੋ ਹਿਰਦੇ ਰੂਪ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਟਿਕ ਕੇ (ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ) ਖ਼ੈਰ ਮੰਗਦਾ ਹੈ,
In the city of the heart, he begs for charity.
अउहठ पटण महि भीखिआ करै ॥
LINE 43
ਸੋਅਉਧੂਤੀਸਿਵਪੁਰਿਚੜੈ
ਉਹ ਅਵਧੂਤ ਕਲਿਆਣ-ਰੂਪ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦੇਸ ਵਿਚ ਅੱਪੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Such a renunciate ascends to the City of God.
सो अउधूती सिव पुरि चड़ै ॥
LINE 44
ਬੋਲੈਗੋਰਖੁਸਤਿਸਰੂਪੁ
ਜੇ ਗੋਰਖ (ਜੋਗੀ ਭੀ ਇਸ ਅਵਧੂਤ ਦੀ ਜੁਗਤਿ ਵਰਤ ਕੇ) ਸਤਿ-ਸਰੂਪ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਜਪੇ,
Says Gorakh, God is the embodiment of Truth;
बोलै गोरखु सति सरूपु ॥
LINE 45
ਪਰਮਤੰਤਮਹਿਰੇਖਰੂਪੁ॥॥
ਤਾਂ (ਇਹ ਗੋਰਖ ਭੀ) ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਏ, ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ (ਵੱਖਰਾ) ਰੂਪ ਰੇਖ ਨਾਹ ਰਹਿ ਜਾਏ ॥੩॥
the supreme essence of reality has no shape or form. ||3||
परम तंत महि रेख न रूपु ॥३॥
LINE 46
ਮਃ
First Mahalaa:
मः १ ॥
LINE 47
ਸੋਉਦਾਸੀਜਿਪਾਲੇਉਦਾਸੁ
(ਅਸਲ) ਵਿਰਕਤ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਉਪਰਾਮਤਾ ਨੂੰ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ,
He alone is an Udasi, a shaven-headed renunciate, who embraces renunciation.
सो उदासी जि पाले उदासु ॥
LINE 48
ਅਰਧਉਰਧਕਰੇਨਿਰੰਜਨਵਾਸੁ
ਹਰ ਥਾਂ ਮਾਇਆ-ਰਹਿਤ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਜਾਣਦਾ ਹੈ;
He sees the Immaculate Lord dwelling in both the upper and lower regions.
अरध उरध करे निरंजन वासु ॥
LINE 49
ਚੰਦਸੂਰਜਕੀਪਾਏਗੰਢਿ
(ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ) ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ;
He balances the sun and the moon energies.
चंद सूरज की पाए गंढि ॥
LINE 50
ਤਿਸੁਉਦਾਸੀਕਾਪੜੈਕੰਧੁ
ਉਸ ਵਿਰਕਤ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਸਰੀਰ (ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਿਚ) ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦਾ।
The body-wall of such an Udasi does not collapse.
तिसु उदासी का पड़ै न कंधु ॥
LINE 51
ਬੋਲੈਗੋਪੀਚੰਦੁਸਤਿਸਰੂਪੁ
ਜੇ ਗੋਪੀ ਚੰਦ (ਭੀ ਇਸ ਉਦਾਸੀ ਦੀ ਜੁਗਤਿ ਵਰਤ ਕੇ) ਸਤਿ-ਸਰੂਪ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਜਪੇ,
Says Gopi Chand, God is the embodiment of Truth;
बोलै गोपी चंदु सति सरूपु ॥
LINE 52
ਪਰਮਤੰਤਮਹਿਰੇਖਰੂਪੁ॥॥
ਤਾਂ (ਇਹ ਗੋਪੀ ਚੰਦ ਭੀ) ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਏ, ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ (ਵੱਖਰਾ) ਰੂਪ ਰੇਖ ਨਾਹ ਰਹਿ ਜਾਏ ॥੪॥
the supreme essence of reality has no shape or form. ||4||
परम तंत महि रेख न रूपु ॥४॥
LINE 53
ਮਃ
First Mahalaa:
मः १ ॥
LINE 54
ਸੋਪਾਖੰਡੀਜਿਕਾਇਆਪਖਾਲੇ
(ਅਸਲੀ) ਨਾਸਤਕ ਉਹ ਹੈ ਜੋ (ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਹਸਤੀ ਨਾਹ ਮੰਨਣ ਦੇ ਥਾਂ) ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਧੋਵੇ (ਭਾਵ, ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਹਸਤੀ ਮਿਟਾ ਦੇਵੇ),
He alone is a Paakhandi, who cleanses his body of filth.
सो पाखंडी जि काइआ पखाले ॥
LINE 55
ਕਾਇਆਕੀਅਗਨਿਬ੍ਰਹਮੁਪਰਜਾਲੇ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਰੱਬੀ ਜੋਤਿ ਜਗਾਂਦਾ ਹੈ,
The fire of his body illuminates God within.
काइआ की अगनि ब्रहमु परजाले ॥
LINE 56
ਸੁਪਨੈਬਿੰਦੁਦੇਈਝਰਣਾ
ਸੁਫ਼ਨੇ ਵਿਚ ਭੀ ਵੀਰਜ ਨੂੰ ਡਿੱਗਣ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦਾ (ਭਾਵ, ਸੁਫ਼ਨੇ ਵਿਚ ਭੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਾਮ-ਵੱਸ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦੇਂਦਾ);
He does not waste his energy in wet dreams.
सुपनै बिंदु न देई झरणा ॥