ਜਬਲਗੁਦੁਨੀਆਰਹੀਐਨਾਨਕਕਿਛੁਸੁਣੀਐਕਿਛੁਕਹੀਐ॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਜਦ ਤਕ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਜੀਊਣਾ ਹੈ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਸੁਣਨੀ-ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ (ਇਹੀ ਹੈ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਦਾ ਲਾਭ, ਤੇ ਇਥੇ ਸਦਾ ਨਹੀਂ ਬੈਠ ਰਹਿਣਾ)।
As long as we are in this world, O Nanak, we should listen, and speak of the Lord.
जब लगु दुनीआ रहीऐ नानक किछु सुणीऐ किछु कहीऐ ॥
ਭਾਲਿਰਹੇਹਮਰਹਣੁਨਪਾਇਆਜੀਵਤਿਆਮਰਿਰਹੀਐ੫੨॥॥॥
ਅਸੀਂ ਢੂੰਡ ਚੁਕੇ ਹਾਂ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸਦਾ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਇਥੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਇਸ ਵਾਸਤੇ ਜਿਤਨਾ ਚਿਰ ਜੀਵਨ-ਅਵਸਰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ ਵਾਸਨਾਂ ਵਲੋਂ ਮਰ ਕੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਦਿਨ ਗੁਜ਼ਾਰੀਏ ॥੫॥੨॥
I have searched, but I have found no way to remain here; so, remain dead while yet alive. ||5||2||
भालि रहे हम रहणु न पाइआ जीवतिआ मरि रहीऐ ॥५॥२॥
ਧਨਾਸਰੀਮਹਲਾ੧ਘਰੁਦੂਜਾ॥
ਰਾਗ ਧਨਾਸਰੀ, ਘਰ ੨ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਬਾਣੀ।
Dhanaasaree, First Mahalaa, Second House:
धनासरी महला १ घरु दूजा ॥
ੴਸਤਿਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ॥
ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਇੱਕ ਹੈ ਅਤੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ੴ सतिगुर प्रसादि ॥
ਕਿਉਸਿਮਰੀਸਿਵਰਿਆਨਹੀਜਾਇ॥
(ਚਲਾਕੀ ਜਾਂ ਧੱਕੇ ਨਾਲ) ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਾਂ?
How can I remember the Lord in meditation? I cannot meditate on Him in remembrance.
किउ सिमरी सिवरिआ नही जाइ ॥
ਤਪੈਹਿਆਉਜੀਅੜਾਬਿਲਲਾਇ॥
(ਕੀਹ ਕੀਤਾ ਜਾਏ? ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ) ਦਿਲ ਸੜਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿੰਦ ਦੁਖੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
My heart is burning, and my soul is crying out in pain.
तपै हिआउ जीअड़ा बिललाइ ॥
ਸਿਰਜਿਸਵਾਰੇਸਾਚਾਸੋਇ॥
(ਅਸਲ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ) ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰ ਕੇ ਆਪ ਹੀ (ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਦਾਤਿ ਦੇ ਕੇ) ਚੰਗੇ ਜੀਵਨ ਵਾਲਾ ਬਣਾਂਦਾ ਹੈ।
The True Lord creates and adorns.
सिरजि सवारे साचा सोइ ॥
ਤਿਸੁਵਿਸਰਿਐਚੰਗਾਕਿਉਹੋਇ੧॥॥
ਜੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਭੁਲਾ ਦੇਈਏ, ਤਾਂ ਭੀ ਜੀਵਨ ਚੰਗਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦਾ ॥੧॥
Forgetting Him, how can one be good? ||1||
तिसु विसरिऐ चंगा किउ होइ ॥१॥
ਹਿਕਮਤਿਹੁਕਮਿਨਪਾਇਆਜਾਇ॥
ਹੇ ਮੇਰੀ ਮਾਂ! ਕਿਸੇ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੱਕ ਜਤਾਣ ਨਾਲ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
By clever tricks and commands, He cannot be found.
हिकमति हुकमि न पाइआ जाइ ॥
ਕਿਉਕਰਿਸਾਚਿਮਿਲਉਮੇਰੀਮਾਇ੧॥॥ਰਹਾਉ॥
ਹੋਰ ਕਿਹੜਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਸ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
How am I to meet my True Lord, O my mother? ||1||Pause||
किउ करि साचि मिलउ मेरी माइ ॥१॥ रहाउ ॥
ਵਖਰੁਨਾਮੁਦੇਖਣਕੋਈਜਾਇ॥
(ਜੇ ਉਸ ਦੀ ਮੇਹਰ ਨ ਹੋਵੇ ਤਾਂ) ਇਸ ਨਾਮ-ਵੱਖਰ ਨੂੰ ਨਾਹ ਕੋਈ ਪਰਖਣ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
How rare is the one who goes out, and searches for the merchandise of the Naam.
वखरु नामु देखण कोई जाइ ॥
ਨਾਕੋਚਾਖੈਨਾਕੋਖਾਇ॥
ਨਾਹ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਖਾ ਕੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
No one tastes it, and no one eats it.
ना को चाखै ना को खाइ ॥
ਲੋਕਿਪਤੀਣੈਨਾਪਤਿਹੋਇ॥
(ਚਲਾਕੀਆਂ ਵਰਤ ਕੇ ਜਗਤ ਦੀ ਤਸੱਲੀ ਕਰਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਨਾਮ-ਵੱਖਰ ਵਿਹਾਝ ਰਹੇ ਹਾਂ) ਪਰ ਨਿਰਾ ਜਗਤ ਦੀ ਤਸੱਲੀ ਕਰਾਇਆਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿਚ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ (ਲੋਕ-ਵਿਖਾਵੇ ਵਾਲੀ ਭਗਤੀ ਪਰਵਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ)।
Honor is not obtained by trying to please other people.
लोकि पतीणै ना पति होइ ॥
ਤਾਪਤਿਰਹੈਰਾਖੈਜਾਸੋਇ੨॥॥
ਇੱਜ਼ਤ ਤਦੋਂ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਜੇ ਪ੍ਰਭੂ (ਆਪ ਮੇਹਰ ਕਰ ਕੇ ਨਾਮ ਦੀ ਦਾਤਿ ਦੇਵੇ ਤੇ) ਇੱਜ਼ਤ ਰੱਖੇ ॥੨॥
One's honor is preserved, only if the Lord preserves it. ||2||
ता पति रहै राखै जा सोइ ॥२॥
ਜਹਦੇਖਾਤਹਰਹਿਆਸਮਾਇ॥
(ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!) ਜਿੱਧਰ ਮੈਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ ਉਧਰ ਹੀ ਤੂੰ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ,
Wherever I look, there I see Him, pervading and permeating.
जह देखा तह रहिआ समाइ ॥
ਤੁਧੁਬਿਨੁਦੂਜੀਨਾਹੀਜਾਇ॥
(ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਵਾਸਤੇ) ਤੈਥੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
Without You, I have no other place of rest.
तुधु बिनु दूजी नाही जाइ ॥
ਜੇਕੋਕਰੇਕੀਤੈਕਿਆਹੋਇ॥
ਜੋ ਕੋਈ ਜੀਵ (ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਵਾਸਤੇ ਹਿਕਮਤਿ ਆਦਿਕ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਜਤਨ) ਕਰੇ, ਤਾਂ ਅਜੇਹੇ ਜਤਨ ਨਾਲ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
He may try, but what can anyone do by his own doing?
जे को करे कीतै किआ होइ ॥
ਜਿਸਨੋਬਖਸੇਸਾਚਾਸੋਇ੩॥॥
(ਸਿਰਫ਼ ਉਹੀ ਜੀਵ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ) ਜਿਸ ਉਤੇ ਉਹ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ (ਸਿਮਰਨ ਦੀ) ਬਖ਼ਸ਼ਸ਼ ਕਰੇ ॥੩॥
He alone is blessed, whom the True Lord forgives. ||3||
जिस नो बखसे साचा सोइ ॥३॥
ਹੁਣਿਉਠਿਚਲਣਾਮੁਹਤਿਕਿਤਾਲਿ॥
(ਇਥੇ ਸਦਾ ਨਹੀਂ ਬੈਠੇ ਰਹਿਣਾ, ਇਥੋਂ) ਝਬਦੇ ਹੀ (ਹਰੇਕ ਜੀਵ ਨੇ ਆਪੋ ਆਪਣੀ ਵਾਰੀ) ਚਲੇ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਜਾਂ ਇਕ ਤਾਲ ਵਿਚ (ਕਹਿ ਲਵੋ। ਇਥੇ ਪੱਕੇ ਡੇਰੇ ਨਹੀਂ ਹਨ)।
Now, I shall have to get up and depart, in an instant, in the clapping of hands.
हुणि उठि चलणा मुहति कि तालि ॥
ਕਿਆਮੁਹੁਦੇਸਾਗੁਣਨਹੀਨਾਲਿ॥
(ਫਿਰ, ਇਸ ਸਮੇ ਵਿਚ ਜੇ ਮੈਂ ਲੋਕ-ਵਿਖਾਵਾ ਹੀ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਤਾਂ) ਮੈਂ ਕੀਹ ਮੂੰਹ ਵਿਖਾਵਾਂਗਾ? ਮੇਰੇ ਪੱਲੇ ਗੁਣ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ।
What face will I show the Lord? I have no virtue at all.
किआ मुहु देसा गुण नही नालि ॥
ਜੈਸੀਨਦਰਿਕਰੇਤੈਸਾਹੋਇ॥
(ਜੀਵ ਦੇ ਭੀ ਕੀਹ ਵੱਸ?) ਪਰਮਾਤਮਾ ਜੇਹੋ ਜੇਹੀ ਨਿਗਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੀਵ ਉਹੋ ਜੇਹੇ ਜੀਵਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
As is the Lord's Glance of Grace, so it is.
जैसी नदरि करे तैसा होइ ॥
ਵਿਣੁਨਦਰੀਨਾਨਕਨਹੀਕੋਇ੪੧੩॥॥॥॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮੇਹਰ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਜੀਵ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਜੁੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ॥੪॥੧॥੩॥
Without His Glance of Grace, O Nanak, no one is blessed. ||4||1||3||
विणु नदरी नानक नही कोइ ॥४॥१॥३॥
ਧਨਾਸਰੀਮਹਲਾ੧॥
Dhanaasaree, First Mahalaa:
धनासरी महला १ ॥
ਨਦਰਿਕਰੇਤਾਸਿਮਰਿਆਜਾਇ॥
ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਮੇਹਰ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਕਰੇ ਤਾਂ (ਗੁਰੂ ਦੀ ਰਾਹੀਂ) ਉਸ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
If the Lord bestows His Glance of Grace, then one remembers Him in meditation.
नदरि करे ता सिमरिआ जाइ ॥
ਆਤਮਾਦ੍ਰਵੈਰਹੈਲਿਵਲਾਇ॥
(ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ ਉਸ ਦਾ) ਆਤਮਾ (ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਵੇਖ ਕੇ) ਨਰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ (ਕਠੋਰਤਾ ਮੁੱਕ ਜਾਣ ਕਰਕੇ) ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਸੁਰਤਿ ਜੋੜੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
The soul is softened, and he remains absorbed in the Lord's Love.
आतमा द्रवै रहै लिव लाइ ॥
ਆਤਮਾਪਰਾਤਮਾਏਕੋਕਰੈ॥
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਆਪੇ ਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਆਪੇ ਨੂੰ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ,
His soul and the Supreme Soul become one.
आतमा परातमा एको करै ॥
ਅੰਤਰਕੀਦੁਬਿਧਾਅੰਤਰਿਮਰੈ੧॥॥
ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਮੇਰ-ਤੇਰ ਅੰਦਰ ਹੀ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ॥੧॥
The duality of the inner mind is overcome. ||1||
अंतर की दुबिधा अंतरि मरै ॥१॥
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀਪਾਇਆਜਾਇ॥
ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹਾਸਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
By Guru's Grace, God is found.
गुर परसादी पाइआ जाइ ॥
ਹਰਿਸਿਉਚਿਤੁਲਾਗੈਫਿਰਿਕਾਲੁਨਖਾਇ੧॥॥ਰਹਾਉ॥
ਤੇ, ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਚਿੱਤ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਪਰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਪੋਂਹਦਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
One's consciousness is attached to the Lord, and so Death does not devour him. ||1||Pause||
हरि सिउ चितु लागै फिरि कालु न खाइ ॥१॥ रहाउ ॥
ਸਚਿਸਿਮਰਿਐਹੋਵੈਪਰਗਾਸੁ॥
ਜੇ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਿਮਰਿਆ ਜਾਏ ਤਾਂ ਸਹੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸੂਝ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
Remembering the True Lord in meditation, one is enlightened.
सचि सिमरिऐ होवै परगासु ॥
ਤਾਤੇਬਿਖਿਆਮਹਿਰਹੈਉਦਾਸੁ॥
ਉਸ 'ਪਰਗਾਸ' ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਵਰਤਦਾ ਹੋਇਆ ਭੀ ਨਿਰਲੇਪ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
Then, in the midst of Maya, he remains detached.
ता ते बिखिआ महि रहै उदासु ॥
ਸਤਿਗੁਰਕੀਐਸੀਵਡਿਆਈ॥
ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈਣ ਵਿਚ ਅਜੇਹੀ ਖ਼ੂਬੀ ਹੈ,
Such is the Glory of the True Guru;
सतिगुर की ऐसी वडिआई ॥
ਪੁਤ੍ਰਕਲਤ੍ਰਵਿਚੇਗਤਿਪਾਈ੨॥॥
ਕਿ ਪੁਤ੍ਰ ਇਸਤ੍ਰੀ (ਆਦਿਕ ਪਰਵਾਰ) ਵਿਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਉੱਚੀ ਆਤਮਕ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ॥੨॥
in the midst of children and spouses, they attain emancipation. ||2||
पुत्र कलत्र विचे गति पाई ॥२॥
ਐਸੀਸੇਵਕੁਸੇਵਾਕਰੈ॥
ਸੇਵਕ ਉਹ ਹੈ ਜੋ (ਮਾਲਕ ਦੀ) ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ,
Such is the service which the Lord's servant performs,
ऐसी सेवकु सेवा करै ॥
ਜਿਸਕਾਜੀਉਤਿਸੁਆਗੈਧਰੈ॥
ਕਿ ਜਿਸ ਮਾਲਕ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਜਿੰਦ ਹੈ ਉਸੇ ਦੇ ਅੱਗੇ ਇਸ ਨੂੰ ਭੇਟਾ ਦੇ ਦੇਵੇ।
that he dedicates his soul to the Lord, to whom it belongs.
जिस का जीउ तिसु आगै धरै ॥
ਸਾਹਿਬਭਾਵੈਸੋਪਰਵਾਣੁ॥
ਅਜੇਹਾ ਸੇਵਕ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, (ਮਾਲਕ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ) ਕਬੂਲ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
One who is pleasing to the Lord and Master is acceptable.
साहिब भावै सो परवाणु ॥
ਸੋਸੇਵਕੁਦਰਗਹਪਾਵੈਮਾਣੁ੩॥॥
ਉਹ ਸੇਵਕ ਉਸ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿਚ ਆਦਰ-ਸਤਕਾਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ ॥੩॥
Such a servant obtains honor in the Court of the Lord. ||3||
सो सेवकु दरगह पावै माणु ॥३॥
ਸਤਿਗੁਰਕੀਮੂਰਤਿਹਿਰਦੈਵਸਾਏ॥
ਜੇਹੜਾ ਸੇਵਕ ਆਪਣੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਆਤਮਕ-ਸਰੂਪ (ਸ਼ਬਦ) ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਵਸਾਂਦਾ ਹੈ,
He enshrines the image of the True Guru in his heart.
सतिगुर की मूरति हिरदै वसाए ॥
ਜੋਇਛੈਸੋਈਫਲੁਪਾਏ॥
ਉਹ ਗੁਰੂ ਦੇ ਦਰ ਤੋਂ ਮਨ-ਇੱਛਤ ਫਲ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
He obtains the rewards which he desires.
जो इछै सोई फलु पाए ॥
ਸਾਚਾਸਾਹਿਬੁਕਿਰਪਾਕਰੈ॥
ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਮਾਲਕ-ਪ੍ਰਭੂ ਉਸ ਉਤੇ (ਇਤਨੀ) ਮੇਹਰ ਕਰਦਾ ਹੈ,
The True Lord and Master grants His Grace;
साचा साहिबु किरपा करै ॥
ਸੋਸੇਵਕੁਜਮਤੇਕੈਸਾਡਰੈ੪॥॥
ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦਾ ਭੀ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ॥੪॥
how can such a servant be afraid of death? ||4||
सो सेवकु जम ते कैसा डरै ॥४॥
ਭਨਤਿਨਾਨਕੁਕਰੇਵੀਚਾਰੁ॥
ਨਾਨਕ ਆਖਦਾ ਹੈ-ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ (ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ) ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ,
Prays Nanak, practice contemplation,
भनति नानकु करे वीचारु ॥
ਸਾਚੀਬਾਣੀਸਿਉਧਰੇਪਿਆਰੁ॥
ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਵਾਲੀ ਇਸ ਗੁਰ-ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ,
and enshrine love for the True Word of His Bani.
साची बाणी सिउ धरे पिआरु ॥
ਤਾਕੋਪਾਵੈਮੋਖਦੁਆਰੁ॥
ਤਦੋਂ ਉਹ (ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਤੋਂ) ਖ਼ਲਾਸੀ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
Then, you shall find the Gate of Salvation.
ता को पावै मोख दुआरु ॥
ਜਪੁਤਪੁਸਭੁਇਹੁਸਬਦੁਹੈਸਾਰੁ੫੨੪॥॥॥॥
(ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਵਾਲਾ ਇਹ) ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਗੁਰ-ਸ਼ਬਦ ਹੀ ਅਸਲ ਜਪ ਹੈ ਅਸਲ ਤਪ ਹੈ ॥੫॥੨॥੪॥
This Shabad is the most excellent of all chanting and austere meditations. ||5||2||4||
जपु तपु सभु इहु सबदु है सारु ॥५॥२॥४॥
ਧਨਾਸਰੀਮਹਲਾ੧॥
Dhanaasaree, First Mahalaa:
धनासरी महला १ ॥
ਜੀਉਤਪਤੁਹੈਬਾਰੋਬਾਰ॥
(ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਬਾਣੀ ਵਿਸਾਰਿਆਂ) ਜਿੰਦ ਮੁੜ ਮੁੜ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ,
My soul burns, over and over again.
जीउ तपतु है बारो बार ॥
ਤਪਿਤਪਿਖਪੈਬਹੁਤੁਬੇਕਾਰ॥
ਦੁਖੀ ਹੋ ਹੋ ਕੇ (ਫਿਰ ਭੀ) ਹੋਰ ਹੋਰ ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਿਚ ਖ਼ੁਆਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
Burning and burning, it is ruined, and it falls into evil.
तपि तपि खपै बहुतु बेकार ॥
ਜੈਤਨਿਬਾਣੀਵਿਸਰਿਜਾਇ॥
ਜਿਸ ਸਰੀਰ ਵਿਚ (ਭਾਵ, ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ) ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਬਾਣੀ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
That body, which forgets the Word of the Guru's Bani,
जै तनि बाणी विसरि जाइ ॥
ਜਿਉਪਕਾਰੋਗੀਵਿਲਲਾਇ੧॥॥
ਉਹ ਸਦਾ ਇਉਂ ਵਿਲਕਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕੋੜ੍ਹ ਦੇ ਰੋਗ ਵਾਲਾ ਬੰਦਾ ॥੧॥
cries out in pain, like a chronic patient. ||1||
जिउ पका रोगी विललाइ ॥१॥
ਬਹੁਤਾਬੋਲਣੁਝਖਣੁਹੋਇ॥
(ਸਿਮਰਨ ਤੋਂ ਖ਼ਾਲੀ ਰਹਿਣ ਕਰ ਕੇ ਸਹੇੜੇ ਹੋਏ ਦੁੱਖਾਂ ਬਾਰੇ ਹੀ) ਬਹੁਤੇ ਗਿਲੇ ਕਰੀ ਜਾਣੇ ਵਿਅਰਥ ਬੋਲ-ਬੁਲਾਰਾ ਹੈ,
To speak too much and babble is useless.
बहुता बोलणु झखणु होइ ॥
ਵਿਣੁਬੋਲੇਜਾਣੈਸਭੁਸੋਇ੧॥॥ਰਹਾਉ॥
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਸਾਡੇ ਗਿਲੇ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੀ (ਸਾਡੇ ਰੋਗਾਂ ਦਾ) ਸਾਰਾ ਕਾਰਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
Even without our speaking, He knows everything. ||1||Pause||
विणु बोले जाणै सभु सोइ ॥१॥ रहाउ ॥
ਜਿਨਿਕਨਕੀਤੇਅਖੀਨਾਕੁ॥
(ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਵਾਸਤੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ) ਜਿਸ ਨੇ ਕੰਨ ਦਿੱਤੇ, ਅੱਖਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਨੱਕ ਦਿੱਤਾ;
He created our ears, eyes and nose.
जिनि कन कीते अखी नाकु ॥
ਜਿਨਿਜਿਹਵਾਦਿਤੀਬੋਲੇਤਾਤੁ॥
ਜਿਸ ਨੇ ਜੀਭ ਦਿੱਤੀ ਜੋ ਛੇਤੀ ਛੇਤੀ ਬੋਲਦੀ ਹੈ;
He gave us our tongue to speak so fluently.
जिनि जिहवा दिती बोले तातु ॥