ਗੁਰਕਾਦਰਸਨੁਅਗਮਅਪਾਰਾ੧॥॥
ਪਰ ਗੁਰੂ ਦਾ (ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ) ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ (ਇਹਨਾਂ ਛੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦੀ) ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ (ਇਹ ਛੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਦਾ) ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ ॥੧॥
but the Guru's system is profound and unequalled. ||1||
गुर का दरसनु अगम अपारा ॥१॥
ਗੁਰਕੈਦਰਸਨਿਮੁਕਤਿਗਤਿਹੋਇ॥
ਗੁਰੂ ਦੇ (ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ) ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਵਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਖ਼ਲਾਸੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
The Guru's system is the way to liberation.
गुर कै दरसनि मुकति गति होइ ॥
ਸਾਚਾਆਪਿਵਸੈਮਨਿਸੋਇ੧॥॥ਰਹਾਉ॥
ਉਹ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਪ ਮਨ ਵਿਚ ਆ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
The True Lord Himself comes to dwell in the mind. ||1||Pause||
साचा आपि वसै मनि सोइ ॥१॥ रहाउ ॥
ਗੁਰਦਰਸਨਿਉਧਰੈਸੰਸਾਰਾ॥
ਜਗਤ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ (ਵਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ) ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Through the Guru's system, the world is saved,
गुर दरसनि उधरै संसारा ॥
ਜੇਕੋਲਾਏਭਾਉਪਿਆਰਾ॥
(ਪਰ ਤਾਂ) ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ (ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਵਿਚ) ਪ੍ਰੇਮ-ਪਿਆਰ ਜੋੜੇ।
if it is embraced with love and affection.
जे को लाए भाउ पिआरा ॥
ਭਾਉਪਿਆਰਾਲਾਏਵਿਰਲਾਕੋਇ॥
ਪਰ ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਮਨੁੱਖ ਹੀ (ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਵਿਚ) ਪ੍ਰੇਮ-ਪਿਆਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
How rare is that person who truly loves the Guru's Way.
भाउ पिआरा लाए विरला कोइ ॥
ਗੁਰਕੈਦਰਸਨਿਸਦਾਸੁਖੁਹੋਇ੨॥॥
(ਹੇ ਭਾਈ!) ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਵਿਚ (ਚਿੱਤ ਜੋੜਿਆਂ) ਸਦਾ ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ॥੨॥
Through the Guru's system, everlasting peace is obtained. ||2||
गुर कै दरसनि सदा सुखु होइ ॥२॥
ਗੁਰਕੈਦਰਸਨਿਮੋਖਦੁਆਰੁ॥
ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਵਿਚ (ਸੁਰਤਿ ਟਿਕਾਇਆਂ) ਵਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਖ਼ਲਾਸੀ ਪਾਣ ਵਾਲਾ ਰਾਹ ਲੱਭ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
Through the Guru's system, the Door of Salvation is obtained.
गुर कै दरसनि मोख दुआरु ॥
ਸਤਿਗੁਰੁਸੇਵੈਪਰਵਾਰਸਾਧਾਰੁ॥
ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਵਾਰ ਵਾਸਤੇ ਭੀ (ਵਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ) ਸਹਾਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Serving the True Guru, one's family is saved.
सतिगुरु सेवै परवार साधारु ॥
ਨਿਗੁਰੇਕਉਗਤਿਕਾਈਨਾਹੀ॥
ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਉੱਚੀ ਆਤਮਕ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
There is no salvation for those who have no Guru.
निगुरे कउ गति काई नाही ॥
ਅਵਗਣਿਮੁਠੇਚੋਟਾਖਾਹੀ੩॥॥
(ਹੇ ਭਾਈ!) ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ (-ਕਰਮ) ਵਿਚ (ਫਸ ਕੇ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਵਲੋਂ) ਲੁੱਟੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ (ਜੀਵਨ-ਸਫ਼ਰ ਵਿਚ) (ਵਿਕਾਰਾਂ ਦੀਆਂ) ਸੱਟਾਂ ਖਾਂਦੇ ਹਨ ॥੩॥
Beguiled by worthless sins, they are struck down. ||3||
अवगणि मुठे चोटा खाही ॥३॥
ਗੁਰਕੈਸਬਦਿਸੁਖੁਸਾਂਤਿਸਰੀਰ॥
(ਹੇ ਭਾਈ!) ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਜੁੜਿਆਂ (ਮਨੁੱਖ ਦੇ) ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ,
Through the Word of the Guru's Shabad, the body finds peace and tranquility.
गुर कै सबदि सुखु सांति सरीर ॥
ਗੁਰਮੁਖਿਤਾਕਉਲਗੈਨਪੀਰ॥
ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈਣ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਪੋਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
The Gurmukh is not afflicted by pain.
गुरमुखि ता कउ लगै न पीर ॥
ਜਮਕਾਲੁਤਿਸੁਨੇੜਿਨਆਵੈ॥
ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਆਤਮਕ ਮੌਤ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਢੁੱਕ ਸਕਦੀ।
The Messenger of Death does not come near him.
जमकालु तिसु नेड़ि न आवै ॥
ਨਾਨਕਗੁਰਮੁਖਿਸਾਚਿਸਮਾਵੈ੪੧੪੦॥॥॥॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋਇਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ॥੪॥੧॥੪੦॥
O Nanak, the Gurmukh is absorbed in the True Lord. ||4||1||40||
नानक गुरमुखि साचि समावै ॥४॥१॥४०॥
ਆਸਾਮਹਲਾ੩॥
Aasaa, Third Mahalaa:
आसा महला ३ ॥
ਸਬਦਿਮੁਆਵਿਚਹੁਆਪੁਗਵਾਇ॥
ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਜੁੜ ਕੇ (ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਵਲੋਂ) ਨਿਰਲੇਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ ਆਪਾ-ਭਾਵ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
One who dies in the Word of the Shabad, eradicates his self-conceit from within.
सबदि मुआ विचहु आपु गवाइ ॥
ਸਤਿਗੁਰੁਸੇਵੇਤਿਲੁਨਤਮਾਇ॥
ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ (ਮਾਇਆ ਦਾ) ਰਤਾ ਭਰ ਭੀ ਲਾਲਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
He serves the True Guru, with no iota of self-interest.
सतिगुरु सेवे तिलु न तमाइ ॥
ਨਿਰਭਉਦਾਤਾਸਦਾਮਨਿਹੋਇ॥
ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਉਹ ਦਾਤਾਰ ਸਦਾ ਵੱਸਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ।
The Fearless Lord, the Great Giver, ever abides in his mind.
निरभउ दाता सदा मनि होइ ॥
ਸਚੀਬਾਣੀਪਾਏਭਾਗਿਕੋਇ੧॥॥
ਪਰ ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਮਨੁੱਖ ਹੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤਿ ਨਾਲ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਬਾਣੀ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ ॥੧॥
The True Bani of the Word is obtained only by good destiny. ||1||
सची बाणी पाए भागि कोइ ॥१॥
ਗੁਣਸੰਗ੍ਰਹੁਵਿਚਹੁਅਉਗਣਜਾਹਿ॥
(ਹੇ ਭਾਈ! ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ) ਗੁਣ ਇਕੱਠੇ ਕਰੋ (ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਕਰਦੇ ਰਹੋ, ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ) ਮਨ ਵਿਚੋਂ ਵਿਕਾਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
So gather merits, and let your demerits depart from within you.
गुण संग्रहु विचहु अउगण जाहि ॥
ਪੂਰੇਗੁਰਕੈਸਬਦਿਸਮਾਹਿ੧॥॥ਰਹਾਉ॥
ਪੂਰੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ (ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਕਰ ਕੇ ਤੂੰ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ) ਟਿਕਿਆ ਰਹੇਂਗਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
You shall be absorbed into the Shabad, the Word of the Perfect Guru. ||1||Pause||
पूरे गुर कै सबदि समाहि ॥१॥ रहाउ ॥
ਗੁਣਾਕਾਗਾਹਕੁਹੋਵੈਸੋਗੁਣਜਾਣੈ॥
ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਦਾ ਸੌਦਾ ਵਿਹਾਝਦਾ ਹੈ ਉਹ ਉਸ ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਕਦਰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ;
One who purchases merits, knows the value of these merits.
गुणा का गाहकु होवै सो गुण जाणै ॥
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਬਦਿਨਾਮੁਵਖਾਣੈ॥
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਗੁਰ-ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
He chants the Ambrosial Nectar of the Word, and the Name of the Lord.
अंम्रित सबदि नामु वखाणै ॥
ਸਾਚੀਬਾਣੀਸੂਚਾਹੋਇ॥
ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਬਾਣੀ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿਤ੍ਰ ਜੀਵਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Through the True Bani of the Word, he becomes pure.
साची बाणी सूचा होइ ॥
ਗੁਣਤੇਨਾਮੁਪਰਾਪਤਿਹੋਇ੨॥॥
ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਸੌਦਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੨॥
Through merit, the Name is obtained. ||2||
गुण ते नामु परापति होइ ॥२॥
ਗੁਣਅਮੋਲਕਪਾਏਨਜਾਹਿ॥
ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਮੁੱਲ ਨਹੀਂ ਪੈ ਸਕਦਾ, ਕਿਸੇ ਭੀ ਕੀਮਤਿ ਤੋਂ ਮਿਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ,
The invaluable merits cannot be acquired.
गुण अमोलक पाए न जाहि ॥
ਮਨਿਨਿਰਮਲਸਾਚੈਸਬਦਿਸਮਾਹਿ॥
(ਹਾਂ) ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ (ਇਹ ਗੁਣ) ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਏ ਮਨ ਵਿਚ ਆ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
The pure mind is absorbed into the True Word of the Shabad.
मनि निरमल साचै सबदि समाहि ॥
ਸੇਵਡਭਾਗੀਜਿਨੑਨਾਮੁਧਿਆਇਆ॥
(ਹੇ ਭਾਈ!) ਉਹ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬੰਦਿਆਂ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਿਆ ਹੈ
How very fortunate are those who meditate on the Naam,
से वडभागी जिन नामु धिआइआ ॥
ਸਦਾਗੁਣਦਾਤਾਮੰਨਿਵਸਾਇਆ੩॥॥
ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਦਾਤਿ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵਸਾਇਆ ਹੈ ॥੩॥
and ever enshrine in their minds the Lord, the Giver of merit. ||3||
सदा गुणदाता मंनि वसाइआ ॥३॥
ਜੋਗੁਣਸੰਗ੍ਰਹੈਤਿਨੑਬਲਿਹਾਰੈਜਾਉ॥
(ਹੇ ਭਾਈ!) ਜੇਹੜਾ ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁਣ (ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ) ਇਕੱਠੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਕੁਰਬਾਨ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
I am a sacrifice to those who gather merits.
जो गुण संग्रहै तिन बलिहारै जाउ ॥
ਦਰਿਸਾਚੈਸਾਚੇਗੁਣਗਾਉ॥
(ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤਿ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ) ਮੈਂ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰ ਤੇ (ਟਿਕ ਕੇ) ਉਸ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਂਦਾ ਹਾਂ।
At the Gate of Truth, I sing the Glorious Praises of the True One.
दरि साचै साचे गुण गाउ ॥
ਆਪੇਦੇਵੈਸਹਜਿਸੁਭਾਇ॥
(ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਦਾਤਿ ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ) ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਦੇਂਦਾ ਹੈ (ਉਹ ਮਨੁੱਖ) ਆਤਮਕ ਅਡੋਲਤਾ ਵਿਚ ਟਿਕਦਾ ਹੈ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਜੁੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
He Himself spontaneously bestows His gifts.
आपे देवै सहजि सुभाइ ॥
ਨਾਨਕਕੀਮਤਿਕਹਣੁਨਜਾਇ੪੨੪੧॥॥॥॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! (ਉਸ ਦੇ ਉੱਚੇ ਜੀਵਨ ਦਾ) ਮੁੱਲ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ॥੪॥੨॥੪੧॥
O Nanak, the value of the Lord cannot be described. ||4||2||41||
नानक कीमति कहणु न जाइ ॥४॥२॥४१॥
ਆਸਾਮਹਲਾ੩॥
Aasaa, Third Mahalaa:
आसा महला ३ ॥
ਸਤਿਗੁਰਵਿਚਿਵਡੀਵਡਿਆਈ॥
(ਹੇ ਭਾਈ!) ਸਤਿਗੁਰੂ ਵਿਚ ਇਹ ਵੱਡਾ ਭਾਰਾ ਗੁਣ ਹੈ,
Great is the greatness of the True Guru;
सतिगुर विचि वडी वडिआई ॥
ਚਿਰੀਵਿਛੁੰਨੇਮੇਲਿਮਿਲਾਈ॥
ਕਿ ਉਹ ਅਨੇਕਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਵਿਛੁੜੇ ਹੋਏ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਜੋੜ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
He merges in His Merger, those who have been separated for so long.
चिरी विछुंने मेलि मिलाई ॥
ਆਪੇਮੇਲੇਮੇਲਿਮਿਲਾਏ॥
ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ (ਗੁਰੂ) ਮਿਲਾਂਦਾ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਮਿਲਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਜੋੜਦਾ ਹੈ,
He Himself merges the merged in His Merger.
आपे मेले मेलि मिलाए ॥
ਆਪਣੀਕੀਮਤਿਆਪੇਪਾਏ੧॥॥
ਤੇ (ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ) ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਦੀ ਕਦਰ ਆਪ ਹੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ॥੧॥
He Himself knows His own worth. ||1||
आपणी कीमति आपे पाए ॥१॥
ਹਰਿਕੀਕੀਮਤਿਕਿਨਬਿਧਿਹੋਇ॥
(ਹੇ ਭਾਈ!) ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ (ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ) ਪਰਮਾਤਮਾ (ਦੇ ਨਾਮ) ਦੀ ਕਦਰ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇ?
How can anyone appraise the Lord's worth?
हरि की कीमति किन बिधि होइ ॥
ਹਰਿਅਪਰੰਪਰੁਅਗਮਅਗੋਚਰੁਗੁਰਕੈਸਬਦਿਮਿਲੈਜਨੁਕੋਇ੧॥॥ਰਹਾਉ॥
ਪਰਮਾਤਮਾ ਪਰੇ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਅਪਹੁੰਚ ਹੈ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਤਕ ਗਿਆਨ-ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। (ਬੱਸ!) ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ (ਹੀ) ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ (ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਕਦਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ) ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
Through the Word of the Guru's Shabad, one may merge with the Infinite, Unapproachable and Incomprehensible Lord. ||1||Pause||
हरि अपरंपरु अगम अगोचरु गुर कै सबदि मिलै जनु कोइ ॥१॥ रहाउ ॥
ਗੁਰਮੁਖਿਕੀਮਤਿਜਾਣੈਕੋਇ॥
ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਕਦਰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
Few are the Gurmukhs who know His worth.
गुरमुखि कीमति जाणै कोइ ॥
ਵਿਰਲੇਕਰਮਿਪਰਾਪਤਿਹੋਇ॥
ਕਿਸੇ ਵਿਰਲੇ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਮੇਹਰ ਨਾਲ (ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ) ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
How rare are those who receive the Lord's Grace.
विरले करमि परापति होइ ॥
ਊਚੀਬਾਣੀਊਚਾਹੋਇ॥
ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਬਾਣੀ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਉੱਚੇ ਜੀਵਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Through the Sublime Bani of His Word, one becomes sublime.
ऊची बाणी ऊचा होइ ॥
ਗੁਰਮੁਖਿਸਬਦਿਵਖਾਣੈਕੋਇ੨॥॥
ਕੋਈ (ਵਿਰਲਾ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ) ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈ ਕੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ ॥੨॥
The Gurmukh chants the Word of the Shabad. ||2||
गुरमुखि सबदि वखाणै कोइ ॥२॥
ਵਿਣੁਨਾਵੈਦੁਖੁਦਰਦੁਸਰੀਰਿ॥
ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ (ਵਿਕਾਰਾਂ ਦਾ) ਦੁੱਖ ਰੋਗ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
Without the Name, the body suffers in pain;
विणु नावै दुखु दरदु सरीरि ॥
ਸਤਿਗੁਰੁਭੇਟੇਤਾਉਤਰੈਪੀਰ॥
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਇਹ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
but when one meets the True Guru, then that pain is removed.
सतिगुरु भेटे ता उतरै पीर ॥
ਬਿਨੁਗੁਰਭੇਟੇਦੁਖੁਕਮਾਇ॥
ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮਨੁੱਖ ਉਹੀ ਕਰਮ ਕਮਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੁੱਖ ਪੈਦਾ ਕਰਨ,
Without meeting the Guru, the mortal earns only pain.
बिनु गुर भेटे दुखु कमाइ ॥
ਮਨਮੁਖਿਬਹੁਤੀਮਿਲੈਸਜਾਇ੩॥॥
(ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ) ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਪਿਛੇ ਤੁਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਦਾ ਬਹੁਤ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ॥੩॥
The self-willed manmukh receives only more punishment. ||3||
मनमुखि बहुती मिलै सजाइ ॥३॥
ਹਰਿਕਾਨਾਮੁਮੀਠਾਅਤਿਰਸੁਹੋਇ॥
(ਹੇ ਭਾਈ!) ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ (ਇਕ ਐਸਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੈ ਜੋ) ਮਿੱਠਾ ਹੈ, ਬੜੇ ਰਸ ਵਾਲਾ ਹੈ।
The essence of the Lord's Name is so very sweet;
हरि का नामु मीठा अति रसु होइ ॥
ਪੀਵਤਰਹੈਪੀਆਏਸੋਇ॥
ਪਰ ਉਹੀ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਨਾਮ-ਰਸ ਪੀਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਪ ਪਿਲਾਏ।
he alone drinks it, whom the Lord causes to drink it.
पीवत रहै पीआए सोइ ॥
ਗੁਰਕਿਰਪਾਤੇਹਰਿਰਸੁਪਾਏ॥
ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ-ਜਲ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
By Guru's Grace, the essence of the Lord is obtained.
गुर किरपा ते हरि रसु पाए ॥
ਨਾਨਕਨਾਮਿਰਤੇਗਤਿਪਾਏ੪੩੪੨॥॥॥॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਨਾਮ-ਰੰਗਿ ਵਿਚ ਰੰਗੀਜ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਉੱਚੀ ਆਤਮਕ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ॥੪॥੩॥੪੨॥
O Nanak, imbued with the Naam, the Name of the Lord, salvation is attained. ||4||3||42||
नानक नामि रते गति पाए ॥४॥३॥४२॥
ਆਸਾਮਹਲਾ੩॥
Aasaa, Third Mahalaa:
आसा महला ३ ॥
ਮੇਰਾਪ੍ਰਭੁਸਾਚਾਗਹਿਰਗੰਭੀਰ॥
(ਹੇ ਭਾਈ!) ਪਿਆਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਡੂੰਘਾ ਹੈ ਤੇ ਵੱਡੇ ਜਿਗਰੇ ਵਾਲਾ ਹੈ।
My God is True, deep and profound.
मेरा प्रभु साचा गहिर गंभीर ॥
ਸੇਵਤਹੀਸੁਖੁਸਾਂਤਿਸਰੀਰ॥
ਉਸ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕੀਤਿਆਂ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
Serving Him, the body acquires peace and tranquility.
सेवत ही सुखु सांति सरीर ॥
ਸਬਦਿਤਰੇਜਨਸਹਜਿਸੁਭਾਇ॥
(ਜੇਹੜੇ ਮਨੁੱਖ) ਗੁਰੂ ਦੀ ਰਾਹੀਂ (ਸਿਮਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ) ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਤਮਕ ਅਡੋਲਤਾ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ-ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
Through the Word of the Shabad, His humble servants easily swim across.
सबदि तरे जन सहजि सुभाइ ॥
ਤਿਨਕੈਹਮਸਦਲਾਗਹਪਾਇ੧॥॥
ਅਸੀਂ (ਮੈਂ) ਸਦਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਰਨੀਂ ਲੱਗਦੇ (ਲੱਗਦਾ) ਹਾਂ ॥੧॥
I fall at their feet forever and ever. ||1||
तिन कै हम सद लागह पाइ ॥१॥