ਮਨਿਨਿਰਮਲਿਵਸੈਸਚੁਸੋਇ॥
(ਮਨੁੱਖ ਦੇ) ਪਵਿਤ੍ਰ (ਹੋਏ) ਮਨ ਵਿਚ ਉਹ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
The mind becomes pure, when the True Lord dwells within.
मनि निरमलि वसै सचु सोइ ॥
ਸਾਚਿਵਸਿਐਸਾਚੀਸਭਕਾਰ॥
ਜੇ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ (ਜੀਵ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ) ਆ ਵਸੇ, ਤਾਂ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਉਸ ਦੀ ਨਿੱਤ ਦੀ ਕਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
When one dwells in Truth, all actions become true.
साचि वसिऐ साची सभ कार ॥
ਊਤਮਕਰਣੀਸਬਦਬੀਚਾਰ੩॥॥
ਉਸ ਦੀ ਕਰਨੀ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਿਚਾਰ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ॥੩॥
The ultimate action is to contemplate the Word of the Shabad. ||3||
ऊतम करणी सबद बीचार ॥३॥
ਗੁਰਤੇਸਾਚੀਸੇਵਾਹੋਇ॥
ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸੇਵਾ-ਭਗਤੀ ਗੁਰੂ ਪਾਸੋਂ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ,
Through the Guru, true service is performed.
गुर ते साची सेवा होइ ॥
ਗੁਰਮੁਖਿਨਾਮੁਪਛਾਣੈਕੋਇ॥
ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਰਹਿ ਕੇ ਹੀ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਡੂੰਘੀ ਸਾਂਝ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
How rare is that Gurmukh who recognizes the Naam, the Name of the Lord.
गुरमुखि नामु पछाणै कोइ ॥
ਜੀਵੈਦਾਤਾਦੇਵਣਹਾਰੁ॥
(ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਦਾਤਾਂ) ਦੇਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਦਾਤਾਰ-ਪ੍ਰਭੂ (ਸਦਾ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ) ਜੀਊਂਦਾ-ਜਾਗਦਾ ਕਾਇਮ ਹੈ,
The Giver, the Great Giver, lives forever.
जीवै दाता देवणहारु ॥
ਨਾਨਕਹਰਿਨਾਮੇਲਗੈਪਿਆਰੁ੪੧੨੧॥॥॥॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪਿਆਰ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੪॥੧॥੨੧॥
Nanak enshrines love for the Name of the Lord. ||4||1||21||
नानक हरि नामे लगै पिआरु ॥४॥१॥२१॥
ਗਉੜੀਗੁਆਰੇਰੀਮਹਲਾ੩॥
Gauree Gwaarayree, Third Mahalaa:
गउड़ी गुआरेरी महला ३ ॥
ਗੁਰਤੇਗਿਆਨੁਪਾਏਜਨੁਕੋਇ॥
ਕੋਈ (ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ) ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਪਾਸੋਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਡੂੰਘੀ ਸਾਂਝ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
Those who obtain spiritual wisdom from the Guru are very rare.
गुर ते गिआनु पाए जनु कोइ ॥
ਗੁਰਤੇਬੂਝੈਸੀਝੈਸੋਇ॥
ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਪਾਸੋਂ (ਇਹ ਰਾਜ਼) ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ (ਜੀਵਨ-ਖੇਡ ਵਿਚ) ਕਾਮਯਾਬ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Those who obtain this understanding from the Guru become acceptable.
गुर ते बूझै सीझै सोइ ॥
ਗੁਰਤੇਸਹਜੁਸਾਚੁਬੀਚਾਰੁ॥
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਪਾਸੋਂ ਟਿਕਵੀਂ ਆਤਮਕ ਅਡੋਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ (ਦੇ ਗੁਣਾਂ) ਦੀ ਵਿਚਾਰ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
Through the Guru, we intuitively contemplate the True One.
गुर ते सहजु साचु बीचारु ॥
ਗੁਰਤੇਪਾਏਮੁਕਤਿਦੁਆਰੁ੧॥॥
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਪਾਸੋਂ (ਵਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ) ਖ਼ਲਾਸੀ (ਹਾਸਲ ਕਰਨ) ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ॥੧॥
Through the Guru, the Gate of Liberation is found. ||1||
गुर ते पाए मुकति दुआरु ॥१॥
ਪੂਰੈਭਾਗਿਮਿਲੈਗੁਰੁਆਇ॥
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਗੁਰੂ ਆ ਕੇ ਮਿਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ,
Through perfect good destiny, we come to meet the Guru.
पूरै भागि मिलै गुरु आइ ॥
ਸਾਚੈਸਹਜਿਸਾਚਿਸਮਾਇ੧॥॥ਰਹਾਉ॥
ਉਹ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਆਤਮਕ ਅਡੋਲਤਾ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
The true ones are intuitively absorbed in the True Lord. ||1||Pause||
साचै सहजि साचि समाइ ॥१॥ रहाउ ॥
ਗੁਰਿਮਿਲਿਐਤ੍ਰਿਸਨਾਅਗਨਿਬੁਝਾਏ॥
ਜੇ ਗੁਰੂ ਮਿਲ ਪਏ ਤਾਂ (ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ) ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਅੱਗ ਬੁਝਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
Meeting the Guru, the fire of desire is quenched.
गुरि मिलिऐ त्रिसना अगनि बुझाए ॥
ਗੁਰਤੇਸਾਂਤਿਵਸੈਮਨਿਆਏ॥
ਗੁਰੂ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਹੀ (ਮਨੁੱਖ ਦੇ) ਮਨ ਵਿਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਆ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
Through the Guru, peace and tranquility come to dwell within the mind.
गुर ते सांति वसै मनि आए ॥
ਗੁਰਤੇਪਵਿਤਪਾਵਨਸੁਚਿਹੋਇ॥
ਗੁਰੂ ਪਾਸੋਂ ਹੀ ਆਤਮਕ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਆਤਮਕ ਸੁੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
Through the Guru, we become pure, holy and true.
गुर ते पवित पावन सुचि होइ ॥
ਗੁਰਤੇਸਬਦਿਮਿਲਾਵਾਹੋਇ੨॥॥
ਗੁਰੂ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਜੁੜ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ॥੨॥
Through the Guru, we are absorbed in the Word of the Shabad. ||2||
गुर ते सबदि मिलावा होइ ॥२॥
ਬਾਝੁਗੁਰੂਸਭਭਰਮਿਭੁਲਾਈ॥
ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸਾਰੀ ਲੁਕਾਈ ਭਟਕਣਾ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਕੁਰਾਹੇ ਪਈ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ (ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਤੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਖੁੰਝੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ),
Without the Guru, everyone wanders in doubt.
बाझु गुरू सभ भरमि भुलाई ॥
ਬਿਨੁਨਾਵੈਬਹੁਤਾਦੁਖੁਪਾਈ॥
ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾ (ਲੁਕਾਈ) ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਪਾਂਦੀ ਹੈ।
Without the Name, they suffer in terrible pain.
बिनु नावै बहुता दुखु पाई ॥
ਗੁਰਮੁਖਿਹੋਵੈਸੁਨਾਮੁਧਿਆਈ॥
ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ।
Those who meditate on the Naam become Gurmukh.
गुरमुखि होवै सु नामु धिआई ॥
ਦਰਸਨਿਸਚੈਸਚੀਪਤਿਹੋਈ੩॥॥
ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਦਰਸਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋਇਆਂ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਇੱਜ਼ਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ॥੩॥
True honor is obtained through the Darshan, the Blessed Vision of the True Lord. ||3||
दरसनि सचै सची पति होई ॥३॥
ਕਿਸਨੋਕਹੀਐਦਾਤਾਇਕੁਸੋਈ॥
(ਪਰ, ਹੇ ਭਾਈ! ਪ੍ਰਭੂ-ਨਾਮ ਦੀ ਇਸ ਦਾਤ ਵਾਸਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ) ਕਿਸ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਏ? ਸਿਰਫ਼ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੀ ਇਹ ਦਾਤ ਦੇਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹੈ।
Why speak of any other? He alone is the Giver.
किस नो कहीऐ दाता इकु सोई ॥
ਕਿਰਪਾਕਰੇਸਬਦਿਮਿਲਾਵਾਹੋਈ॥
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਉਤੇ ਉਹ ਮਿਹਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
When He grants His Grace, union with the Shabad is obtained.
किरपा करे सबदि मिलावा होई ॥
ਮਿਲਿਪ੍ਰੀਤਮਸਾਚੇਗੁਣਗਾਵਾ॥
ਪ੍ਰੀਤਮ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਮੈਂ (ਭੀ) ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਂਦਾ ਰਹਾਂ,
Meeting with my Beloved, I sing the Glorious Praises of the True Lord.
मिलि प्रीतम साचे गुण गावा ॥
ਨਾਨਕਸਾਚੇਸਾਚਿਸਮਾਵਾ੪੨੨੨॥॥॥॥
ਨਾਨਕ (ਦੀ ਭੀ ਇਹੀ ਅਰਦਾਸ ਹੈ ਕਿ) ਕਿ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਾਂ ॥੪॥੨॥੨੨॥
O Nanak, becoming true, I am absorbed in the True One. ||4||2||22||
नानक साचे साचि समावा ॥४॥२॥२२॥
ਗਉੜੀਗੁਆਰੇਰੀਮਹਲਾ੩॥
Gauree Gwaarayree, Third Mahalaa:
गउड़ी गुआरेरी महला ३ ॥
ਸੁਥਾਉਸਚੁਮਨੁਨਿਰਮਲੁਹੋਇ॥
ਉਹ (ਸਤਸੰਗ) ਥਾਂ ਸੱਚਾ ਥਾਂ ਹੈ, (ਉਥੇ ਬੈਠਿਆਂ ਮਨੁੱਖ ਦਾ) ਮਨ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
True is that place, where the mind becomes pure.
सुथाउ सचु मनु निरमलु होइ ॥
ਸਚਿਨਿਵਾਸੁਕਰੇਸਚੁਸੋਇ॥
ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ (ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ) ਨਿਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਸਤ ਸੰਗ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ) ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
True is the one who abides in Truth.
सचि निवासु करे सचु सोइ ॥
ਸਚੀਬਾਣੀਜੁਗਚਾਰੇਜਾਪੈ॥
(ਸਤਸੰਗ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ) ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਬਾਣੀ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਚੌਹਾਂ ਜੁਗਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
The True Bani of the Word is known throughout the four ages.
सची बाणी जुग चारे जापै ॥
ਸਭੁਕਿਛੁਸਾਚਾਆਪੇਆਪੈ੧॥॥
(ਉਸ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ) ਇਹ ਸਾਰਾ ਆਕਾਰ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਬਣਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ॥੧॥
The True One Himself is everything. ||1||
सभु किछु साचा आपे आपै ॥१॥
ਕਰਮੁਹੋਵੈਸਤਸੰਗਿਮਿਲਾਏ॥
(ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਉਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ) ਕਿਰਪਾ ਹੋਵੇ (ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ) ਸਤਸੰਗ ਵਿਚ ਮਿਲਾਂਦਾ ਹੈ।
Through the karma of good actions, one joins the Sat Sangat, the True Congregation.
करमु होवै सतसंगि मिलाए ॥
ਹਰਿਗੁਣਗਾਵੈਬੈਸਿਸੁਥਾਏ੧॥॥ਰਹਾਉ॥
ਉਸ ਥਾਂ ਵਿਚ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬੈਠ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਂਦਾ ਹੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
Sing the Glories of the Lord, sitting in that place. ||1||Pause||
हरि गुण गावै बैसि सुथाए ॥१॥ रहाउ ॥
ਜਲਉਇਹਜਿਹਵਾਦੂਜੈਭਾਇ॥
ਸੜ ਜਾਏ ਇਹ ਜੀਭ ਜੇ ਇਹ ਹੋਰ ਹੋਰ ਸੁਆਦਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
Burn this tongue, which loves duality,
जलउ इह जिहवा दूजै भाइ ॥
ਹਰਿਰਸੁਨਚਾਖੈਫੀਕਾਆਲਾਇ॥
ਜੇ ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਸੁਆਦ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਚੱਖਦੀ, ਪਰ (ਨਿੰਦਾ ਆਦਿਕ ਦੇ) ਫਿੱਕੇ ਬੋਲ ਹੀ ਬੋਲਦੀ ਹੈ।
which does not taste the sublime essence of the Lord, and which utters insipid words.
हरि रसु न चाखै फीका आलाइ ॥
ਬਿਨੁਬੂਝੇਤਨੁਮਨੁਫੀਕਾਹੋਇ॥
ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਸੁਆਦ ਸਮਝਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ ਫਿੱਕਾ (ਪ੍ਰੇਮ ਤੋਂ ਸੱਖਣਾ) ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਭੀ ਫਿੱਕਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਗਿਆਨ-ਇੰਦ੍ਰੇ ਭੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਹੋਛੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਵਲ ਦੌੜਨ ਦੇ ਆਦੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ)।
Without understanding, the body and mind become tasteless and insipid.
बिनु बूझे तनु मनु फीका होइ ॥
ਬਿਨੁਨਾਵੈਦੁਖੀਆਚਲਿਆਰੋਇ੨॥॥
ਨਾਮ ਤੋਂ ਵਾਂਜਿਆ ਰਹਿ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਦੁਖੀ ਜੀਵਨ ਬਿਤੀਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਹੀ ਇਥੋਂ ਆਖ਼ਰ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੨॥
Without the Name, the miserable ones depart crying out in pain. ||2||
बिनु नावै दुखीआ चलिआ रोइ ॥२॥
ਰਸਨਾਹਰਿਰਸੁਚਾਖਿਆਸਹਜਿਸੁਭਾਇ॥
(ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ) ਜੀਭ ਨੇ ਹਰਿ-ਨਾਮ ਦਾ ਸੁਆਦ ਚੱਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਆਤਮਕ ਅਡੋਲਤਾ ਵਿਚ ਪ੍ਰਭੂ-ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਮਗਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
One whose tongue naturally and intuitively tastes the Lord's sublime essence,
रसना हरि रसु चाखिआ सहजि सुभाइ ॥
ਗੁਰਕਿਰਪਾਤੇਸਚਿਸਮਾਇ॥
ਗੁਰੂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਉਹ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ (ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ) ਵਿਚ ਰੰਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
by Guru's Grace, is absorbed in the True Lord.
गुर किरपा ते सचि समाइ ॥
ਸਾਚੇਰਾਤੀਗੁਰਸਬਦੁਵੀਚਾਰ॥
ਗੁਰੂ ਦਾ ਸ਼ਬਦ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਵਿਚਾਰ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
Imbued with Truth, one contemplates the Word of the Guru's Shabad,
साचे राती गुर सबदु वीचार ॥
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁਪੀਵੈਨਿਰਮਲਧਾਰ੩॥॥
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਨਾਮ-ਰਸ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਨਾਮ-ਜਲ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਧਾਰ ਪੀਂਦਾ ਹੈ ॥੩॥
and drinks in the Ambrosial Nectar, from the immaculate stream within. ||3||
अंम्रितु पीवै निरमल धार ॥३॥
ਨਾਮਿਸਮਾਵੈਜੋਭਾਡਾਹੋਇ॥
(ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ) ਜੇਹੜਾ ਹਿਰਦਾ ਸੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
The Naam, the Name of the Lord, is collected in the vessel of the mind.
नामि समावै जो भाडा होइ ॥
ਊਂਧੈਭਾਂਡੈਟਿਕੈਨਕੋਇ॥
ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਲੋਂ ਉਲਟੇ ਹੋਏ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਗੁਣ ਨਹੀਂ ਟਿਕਦਾ।
Nothing is collected if the vessel is upside-down.
ऊंधै भांडै टिकै न कोइ ॥
ਗੁਰਸਬਦੀਮਨਿਨਾਮਿਨਿਵਾਸੁ॥
ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Through the Word of the Guru's Shabad, the Naam abides within the mind.
गुर सबदी मनि नामि निवासु ॥
ਨਾਨਕਸਚੁਭਾਂਡਾਜਿਸੁਸਬਦਪਿਆਸ੪੩੨੩॥॥॥॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਅਸਲ ਹਿਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਬਾਣੀ ਦੀ ਤਾਂਘ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ॥੪॥੩॥੨੩॥
O Nanak, True is that vessel of the mind, which thirsts for the Shabad. ||4||3||23||
नानक सचु भांडा जिसु सबद पिआस ॥४॥३॥२३॥
ਗਉੜੀਗੁਆਰੇਰੀਮਹਲਾ੩॥
Gauree Gwaarayree, Third Mahalaa:
गउड़ी गुआरेरी महला ३ ॥
ਇਕਿਗਾਵਤਰਹੇਮਨਿਸਾਦੁਨਪਾਇ॥
ਕਈ ਮਨੁੱਖ ਐਸੇ ਹਨ ਜੋ (ਭਗਤੀ ਦੇ ਗੀਤ) ਗਾਂਦੇ (ਤਾਂ) ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ (ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ) ਮਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਆਨੰਦ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ,
Some sing on and on, but their minds do not find happiness.
इकि गावत रहे मनि सादु न पाइ ॥
ਹਉਮੈਵਿਚਿਗਾਵਹਿਬਿਰਥਾਜਾਇ॥
(ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਹੋਣ ਦੀ) ਹਉਮੈ ਵਿਚ (ਭਗਤੀ ਦੇ ਗੀਤ) ਗਾਂਦੇ ਹਨ (ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਇਹ ਉੱਦਮ) ਵਿਅਰਥ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
In egotism, they sing, but it is wasted uselessly.
हउमै विचि गावहि बिरथा जाइ ॥
ਗਾਵਣਿਗਾਵਹਿਜਿਨਨਾਮਪਿਆਰੁ॥
(ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੇ ਗੀਤ) ਅਸਲ ਵਿਚ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਗਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਹੈ,
Those who love the Naam, sing the song.
गावणि गावहि जिन नाम पिआरु ॥
ਸਾਚੀਬਾਣੀਸਬਦਬੀਚਾਰੁ੧॥॥
ਜੇਹੜੇ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਬਾਣੀ ਦਾ, ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਵਿਚਾਰ (ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਟਿਕਾਂਦੇ ਹਨ) ॥੧॥
They contemplate the True Bani of the Word, and the Shabad. ||1||
साची बाणी सबद बीचारु ॥१॥
ਗਾਵਤਰਹੈਜੇਸਤਿਗੁਰਭਾਵੈ॥
ਜੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ (ਜੇ ਗੁਰੂ ਮਿਹਰ ਕਰੇ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਰ ਦਾ ਸਦਕਾ ਉਸ ਦੀ ਸਰਨ ਆਇਆ ਮਨੁੱਖ) ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
They sing on and on, if it pleases the True Guru.
गावत रहै जे सतिगुर भावै ॥
ਮਨੁਤਨੁਰਾਤਾਨਾਮਿਸੁਹਾਵੈ੧॥॥ਰਹਾਉ॥
ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਉਸ ਦਾ ਤਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਰੰਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਸੋਹਣਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
Their minds and bodies are embellished and adorned, attuned to the Naam, the Name of the Lord. ||1||Pause||
मनु तनु राता नामि सुहावै ॥१॥ रहाउ ॥
ਇਕਿਗਾਵਹਿਇਕਿਭਗਤਿਕਰੇਹਿ॥
ਕਈ ਮਨੁੱਖ ਐਸੇ ਹਨ ਜੋ (ਭਗਤੀ ਦੇ ਗੀਤ) ਗਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਰਾਸਾਂ ਪਾਂਦੇ ਹਨ,
Some sing, and some perform devotional worship.
इकि गावहि इकि भगति करेहि ॥
ਨਾਮੁਨਪਾਵਹਿਬਿਨੁਅਸਨੇਹ॥
ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ-ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
Without heart-felt love, the Naam is not obtained.
नामु न पावहि बिनु असनेह ॥
ਸਚੀਭਗਤਿਗੁਰਸਬਦਪਿਆਰਿ॥
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹੀ ਭਗਤੀ ਪਰਵਾਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੇਹੜੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
True devotional worship consists of love for the Word of the Guru's Shabad.
सची भगति गुर सबद पिआरि ॥
ਅਪਨਾਪਿਰੁਰਾਖਿਆਸਦਾਉਰਿਧਾਰਿ੨॥॥
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ-ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਟਿਕਾ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ॥੨॥
The devotee keeps his Beloved clasped tightly to his heart. ||2||
अपना पिरु राखिआ सदा उरि धारि ॥२॥