ਆਪੇਮੇਲੇਦੇਵਡਿਆਈ॥
ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ (ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਨਾਲ) ਮਿਲਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ।
Uniting with Himself, He bestows glorious greatness.
आपे मेले दे वडिआई ॥
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀਕੀਮਤਿਪਾਈ॥
ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ (ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਦੀ) ਕਦਰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
By Guru's Grace, one comes to know the Lord's worth.
गुर परसादी कीमति पाई ॥
ਮਨਮੁਖਿਬਹੁਤੁਫਿਰੈਬਿਲਲਾਦੀਦੂਜੈਭਾਇਖੁਆਈਹੇ੩॥॥
ਮਨ ਦੀ ਮੁਰੀਦ ਲੁਕਾਈ ਮਾਇਆ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਕਾਰਨ (ਸਹੀ ਜੀਵਨ-ਰਾਹ ਤੋਂ) ਖੁੰਝੀ ਹੋਈ ਬਹੁਤ ਵਿਲਕਦੀ ਫਿਰਦੀ ਹੈ ॥੩॥
The self-willed manmukh wanders everywhere, weeping and wailing; he is utterly ruined by the love of duality. ||3||
मनमुखि बहुतु फिरै बिललादी दूजै भाइ खुआई हे ॥३॥
ਹਉਮੈਮਾਇਆਵਿਚੇਪਾਈ॥
(ਇਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਪੈਦਾ ਕਰ ਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪ ਹੀ) ਇਸ ਦੇ ਵਿਚ ਹੀ ਹਉਮੈ ਤੇ ਮਾਇਆ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
Egotism was instilled into the illusion of Maya.
हउमै माइआ विचे पाई ॥
ਮਨਮੁਖਭੂਲੇਪਤਿਗਵਾਈ॥
ਮਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਨ ਵਾਲੀ ਲੁਕਾਈ ਨੇ (ਹਉਮੈ ਮਾਇਆ ਦੇ ਕਾਰਨ) ਕੁਰਾਹੇ ਪੈ ਕੇ ਆਪਣੀ ਇੱਜ਼ਤ ਗਵਾ ਲਈ ਹੈ।
The self-willed manmukh is deluded, and loses his honor.
मनमुख भूले पति गवाई ॥
ਗੁਰਮੁਖਿਹੋਵੈਸੋਨਾਇਰਾਚੈਸਾਚੈਰਹਿਆਸਮਾਈਹੇ੪॥॥
ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਮਸਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ (ਤੇ ਨਾਮ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ ਉਹ) ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ॥੪॥
But one who becomes Gurmukh is absorbed in the Name; he remains immersed in the True Lord. ||4||
गुरमुखि होवै सो नाइ राचै साचै रहिआ समाई हे ॥४॥
ਗੁਰਤੇਗਿਆਨੁਨਾਮਰਤਨੁਪਾਇਆ॥
ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਪਾਸੋਂ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸੂਝ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਕੀਮਤੀ ਨਾਮ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
Spiritual wisdom is obtained from the Guru, along with the jewel of the Naam, the Name of the Lord.
गुर ते गिआनु नाम रतनु पाइआ ॥
ਮਨਸਾਮਾਰਿਮਨਮਾਹਿਸਮਾਇਆ॥
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਫੁਰਨੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਅੰਤਰ-ਆਤਮੇ ਹੀ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
Desires are subdued, and one remains immersed in the mind.
मनसा मारि मन माहि समाइआ ॥
ਆਪੇਖੇਲਕਰੇਸਭਿਕਰਤਾਆਪੇਦੇਇਬੁਝਾਈਹੇ੫॥॥
ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਪ ਹੀ ਇਹ ਸਮਝ ਬਖ਼ਸ਼ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੇ ਖੇਲ ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਪ ਹੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ॥੫॥
The Creator Himself stages all His plays; He Himself bestows understanding. ||5||
आपे खेल करे सभि करता आपे देइ बुझाई हे ॥५॥
ਸਤਿਗੁਰੁਸੇਵੇਆਪੁਗਵਾਏ॥
ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਾ-ਭਾਵ ਦੂਰ ਕਰ ਕੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈਂਦਾ ਹੈ,
One who serves the True Guru eradicates self-conceit.
सतिगुरु सेवे आपु गवाए ॥
ਮਿਲਿਪ੍ਰੀਤਮਸਬਦਿਸੁਖੁਪਾਏ॥
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰੀਤਮ-ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
Meeting with his Beloved, he finds peace through the Word of the Shabad.
मिलि प्रीतम सबदि सुखु पाए ॥
ਅੰਤਰਿਪਿਆਰੁਭਗਤੀਰਾਤਾਸਹਜਿਮਤੇਬਣਿਆਈਹੇ੬॥॥
ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਪਿਆਰ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਰੰਗਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਆਤਮਕ ਅਡੋਲਤਾ ਵਾਲੀ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਤ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ॥੬॥
Deep within his inner being, he is imbued with loving devotion; intuitively, he becomes one with the Lord. ||6||
अंतरि पिआरु भगती राता सहजि मते बणि आई हे ॥६॥
ਦੂਖਨਿਵਾਰਣੁਗੁਰਤੇਜਾਤਾ॥
ਗੁਰੂ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਡੂੰਘੀ ਸਾਂਝ ਪਾ ਲਈ,
The Destroyer of pain is known through the Guru.
दूख निवारणु गुर ते जाता ॥
ਆਪਿਮਿਲਿਆਜਗਜੀਵਨੁਦਾਤਾ॥
ਸਭ ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਜਗਤ ਦਾ ਆਸਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਉਸ ਨੂੰ ਆ ਮਿਲਿਆ।
The Great Giver, the Life of the world, Himself has met me.
आपि मिलिआ जगजीवनु दाता ॥
ਜਿਸਨੋਲਾਏਸੋਈਬੂਝੈਭਉਭਰਮੁਸਰੀਰਹੁਜਾਈਹੇ੭॥॥
ਉਹੀ ਮਨੁੱਖ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸੂਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਹਰੇਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਡਰ ਹਰੇਕ ਭਰਮ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੭॥
He alone understands, whom the Lord joins with Himself. Fear and doubt are taken away from his body. ||7||
जिस नो लाए सोई बूझै भउ भरमु सरीरहु जाई हे ॥७॥
ਆਪੇਗੁਰਮੁਖਿਆਪੇਦੇਵੈ॥
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਭਗਤੀ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
He Himself is the Gurmukh, and He Himself bestows His blessings.
आपे गुरमुखि आपे देवै ॥
ਸਚੈਸਬਦਿਸਤਿਗੁਰੁਸੇਵੈ॥
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਜੁੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
Through the True Word of the Shabad, serve the True Guru.
सचै सबदि सतिगुरु सेवै ॥
ਜਰਾਜਮੁਤਿਸੁਜੋਹਿਨਸਾਕੈਸਾਚੇਸਿਉਬਣਿਆਈਹੇ੮॥॥
ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਪ੍ਰੀਤ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਨਾਹ ਬੁਢੇਪਾ ਤੇ ਨਾਹ ਹੀ ਆਤਮਕ ਮੌਤ ਤੱਕ ਸਕਦੇ ਹਨ (ਭਾਵ, ਨਾਹ ਉਹ ਪ੍ਰੀਤ ਕਦੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਨਾਹ ਹੀ ਉਥੇ ਵਿਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਉਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ) ॥੮॥
Old age and death cannot even touch one who is in harmony with the True Lord. ||8||
जरा जमु तिसु जोहि न साकै साचे सिउ बणि आई हे ॥८॥
ਤ੍ਰਿਸਨਾਅਗਨਿਜਲੈਸੰਸਾਰਾ॥
ਜਗਤ ਮਾਇਆ ਦੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸੜ ਰਿਹਾ ਹੈ,
The world is burning up in the fire of desire.
त्रिसना अगनि जलै संसारा ॥
ਜਲਿਜਲਿਖਪੈਬਹੁਤੁਵਿਕਾਰਾ॥
ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਿਚ ਸੜ ਸੜ ਕੇ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
It burns and burns, and is destroyed in all its corruption.
जलि जलि खपै बहुतु विकारा ॥
ਮਨਮੁਖੁਠਉਰਨਪਾਏਕਬਹੂਸਤਿਗੁਰਬੂਝਬੁਝਾਈਹੇ੯॥॥
ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ (ਇਸ ਅੱਗ ਤੋਂ ਬਚਾਉ ਦਾ) ਥਾਂ ਕਦੇ ਭੀ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਦਾ। (ਉਹੀ ਮਨੁੱਖ ਬਚਾਉ ਦਾ ਥਾਂ ਲੱਭਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ) ਗੁਰੂ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸੂਝ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ ॥੯॥
The self-willed manmukh finds no place of rest anywhere. The True Guru has imparted this understanding. ||9||
मनमुखु ठउर न पाए कबहू सतिगुर बूझ बुझाई हे ॥९॥
ਸਤਿਗੁਰੁਸੇਵਨਿਸੇਵਡਭਾਗੀ॥
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈਂਦੇ ਹਨ,
Those who serve the True Guru are very fortunate.
सतिगुरु सेवनि से वडभागी ॥
ਸਾਚੈਨਾਮਿਸਦਾਲਿਵਲਾਗੀ॥
ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੁਰਤ ਸਦਾ ਜੁੜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
They remain lovingly focused on the True Name forever.
साचै नामि सदा लिव लागी ॥
ਅੰਤਰਿਨਾਮੁਰਵਿਆਨਿਹਕੇਵਲੁਤ੍ਰਿਸਨਾਸਬਦਿਬੁਝਾਈਹੇ੧੦॥॥
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਾਮ ਸਦਾ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ (ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ) ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ (ਦੀ ਅੱਗ) ਬੁਝਾ ਲਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ॥੧੦॥
The Immaculate Naam, the Name of the Lord, permeates the nucleus of their inner being; through the Shabad, their desires are quenched. ||10||
अंतरि नामु रविआ निहकेवलु त्रिसना सबदि बुझाई हे ॥१०॥
ਸਚਾਸਬਦੁਸਚੀਹੈਬਾਣੀ॥
ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪਦਾਰਥ ਗੁਰ-ਸ਼ਬਦ ਹੀ ਹੈ, ਸਦਾ-ਥਿਰ ਵਸਤ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਬਾਣੀ ਹੀ ਹੈ।
True is the Word of the Shabad, and True is the Bani of His Word.
सचा सबदु सची है बाणी ॥
ਗੁਰਮੁਖਿਵਿਰਲੈਕਿਨੈਪਛਾਣੀ॥
ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਵਿਰਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸਮਝੀ ਹੈ।
How rare is that Gurmukh who realizes this.
गुरमुखि विरलै किनै पछाणी ॥
ਸਚੈਸਬਦਿਰਤੇਬੈਰਾਗੀਆਵਣੁਜਾਣੁਰਹਾਈਹੇ੧੧॥॥
ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਵਿਚ ਰੰਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਉਪਰਾਮ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜੰਮਣ ਮਰਨ (ਦਾ ਗੇੜ) ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੧੧॥
Those who are imbued with the True Shabad are detached. Their comings and goings in reincarnation are ended. ||11||
सचै सबदि रते बैरागी आवणु जाणु रहाई हे ॥११॥
ਸਬਦੁਬੁਝੈਸੋਮੈਲੁਚੁਕਾਏ॥
ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ) ਉਹ (ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ ਵਿਕਾਰਾਂ ਦੀ) ਮੈਲ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
One who realizes the Shabad is cleansed of impurities.
सबदु बुझै सो मैलु चुकाए ॥
ਨਿਰਮਲਨਾਮੁਵਸੈਮਨਿਆਏ॥
ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਆ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
The Immaculate Naam abides within his mind.
निरमल नामु वसै मनि आए ॥
ਸਤਿਗੁਰੁਅਪਣਾਸਦਹੀਸੇਵਹਿਹਉਮੈਵਿਚਹੁਜਾਈਹੇ੧੨॥॥
ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪਏ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਹਉਮੈ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ॥੧੨॥
He serves his True Guru forever, and egotism is eradicated from within. ||12||
सतिगुरु अपणा सद ही सेवहि हउमै विचहु जाई हे ॥१२॥
ਗੁਰਤੇਬੂਝੈਤਾਦਰੁਸੂਝੈ॥
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਪਾਸੋਂ (ਸਹੀ ਜੀਵਨ-ਰਾਹ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼) ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਦਰ ਦਿੱਸ ਪੈਂਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਦਿੱਸ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਰਿ-ਨਾਮ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ-ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਵਸੀਲਾ ਹੈ)।
If one comes to understand, through the Guru, then he comes to know the Lord's Door.
गुर ते बूझै ता दरु सूझै ॥
ਨਾਮਵਿਹੂਣਾਕਥਿਕਥਿਲੂਝੈ॥
ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਨਾਮ ਤੋਂ ਸੱਖਣਾ ਹੈ ਉਹ (ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ) ਵਖਿਆਨ ਕਰ ਕਰ ਕੇ (ਆਪ ਅੰਦਰੋਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ) ਸੜਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
But without the Naam, one babbles and argues in vain.
नाम विहूणा कथि कथि लूझै ॥
ਸਤਿਗੁਰਸੇਵੇਕੀਵਡਿਆਈਤ੍ਰਿਸਨਾਭੂਖਗਵਾਈਹੇ੧੩॥॥
ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈਣ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ (ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ ਮਾਇਆ ਦੀ) ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ (ਮਾਇਆ ਦੀ) ਭੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ॥੧੩॥
The glory of serving the True Guru is that it eradicates hunger and thirst. ||13||
सतिगुर सेवे की वडिआई त्रिसना भूख गवाई हे ॥१३॥
ਆਪੇਆਪਿਮਿਲੈਤਾਬੂਝੈ॥
ਪਰ, (ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਕੀਹ ਵੱਸ?) ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਪ ਹੀ ਜੀਵ ਨੂੰ ਮਿਲ ਪਏ, ਤਦੋਂ ਹੀ ਉਹ (ਸਹੀ ਜੀਵਨ-ਰਾਹ ਨੂੰ) ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
When the Lord unites them with Himself, then they come to understand.
आपे आपि मिलै ता बूझै ॥
ਗਿਆਨਵਿਹੂਣਾਕਿਛੂਨਸੂਝੈ॥
ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸੂਝ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ (ਮਾਇਆ ਦੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਭੁੱਖ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ) ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੁੱਝਦਾ।
Without spiritual wisdom, they understand nothing at all.
गिआन विहूणा किछू न सूझै ॥
ਗੁਰਕੀਦਾਤਿਸਦਾਮਨਅੰਤਰਿਬਾਣੀਸਬਦਿਵਜਾਈਹੇ੧੪॥॥
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਗੁਰੂ ਦੀ ਬਖ਼ਸ਼ੀ (ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸੂਝ ਦੀ) ਦਾਤ ਸਦਾ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਜੁੜ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਦਾ ਹੈ (ਜਿਵੇਂ ਵੱਜ ਰਹੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਿੱਕੀ-ਮੋਟੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ) ॥੧੪॥
One whose mind is filled with the Guru's gift forever - his inner being resounds with the Shabad, and the Word of the Guru's Bani. ||14||
गुर की दाति सदा मन अंतरि बाणी सबदि वजाई हे ॥१४॥
ਜੋਧੁਰਿਲਿਖਿਆਸੁਕਰਮਕਮਾਇਆ॥
(ਸਾਰੀ ਖੇਡ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਵਿਚ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ) ਧੁਰ ਦਰਗਾਹ ਤੋਂ (ਰਜ਼ਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉਤੇ ਜੋ ਲੇਖ) ਲਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਕਰਮ ਜੀਵ ਕਮਾਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
He acts according to his pre-ordained destiny.
जो धुरि लिखिआ सु करम कमाइआ ॥
ਕੋਇਨਮੇਟੈਧੁਰਿਫੁਰਮਾਇਆ॥
ਧੁਰੋਂ ਹੋਏ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਕੋਈ ਜੀਵ ਮਿਟਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
No one can erase the Command of the Primal Lord.
कोइ न मेटै धुरि फुरमाइआ ॥
ਸਤਿਸੰਗਤਿਮਹਿਤਿਨਹੀਵਾਸਾਜਿਨਕਉਧੁਰਿਲਿਖਿਪਾਈਹੇ੧੫॥॥
ਸਾਧ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਬਹਿਣ ਦਾ ਅਵਸਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਧੁਰੋਂ ਲਿਖ ਕੇ ਇਹ ਬਖ਼ਸ਼ਸ਼ ਸੌਂਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ॥੧੫॥
They alone dwell in the Sat Sangat, the True Congregation, who have such pre-ordained destiny. ||15||
सतिसंगति महि तिन ही वासा जिन कउ धुरि लिखि पाई हे ॥१५॥
ਅਪਣੀਨਦਰਿਕਰੇਸੋਪਾਏ॥
(ਸਾਧ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਟਿਕਣ ਦੀ ਦਾਤਿ) ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ।
He alone finds the Lord, unto whom He grants His Grace.
अपणी नदरि करे सो पाए ॥
ਸਚੈਸਬਦਿਤਾੜੀਚਿਤੁਲਾਏ॥
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਬਾਣੀ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਮਨ ਜੋੜਦਾ ਹੈ-ਇਹੀ ਹੈ (ਉਸ ਦੀ ਜੋਗੀਆਂ ਵਾਲੀ) ਸਮਾਧੀ।
He links his consciousness to the deep meditative state of the True Shabad.
सचै सबदि ताड़ी चितु लाए ॥
ਨਾਨਕਦਾਸੁਕਹੈਬੇਨੰਤੀਭੀਖਿਆਨਾਮੁਦਰਿਪਾਈਹੇ੧੬੧॥॥॥
(ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ) ਦਾਸ ਨਾਨਕ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਕਿ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ) ਦਰ ਤੇ (ਹਾਜ਼ਰ ਰਹਿ ਕੇ) ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ-ਭਿੱਛਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ॥੧੬॥੧॥
Nanak, Your slave, offers this humble prayer; I stand at Your Door, begging for Your Name. ||16||1||
नानक दासु कहै बेनंती भीखिआ नामु दरि पाई हे ॥१६॥१॥
ਮਾਰੂਮਹਲਾ੩॥
Maaroo, Third Mahalaa:
मारू महला ३ ॥
ਏਕੋਏਕੁਵਰਤੈਸਭੁਸੋਈ॥
ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੀ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
The One and only Lord is pervading and permeating everywhere.
एको एकु वरतै सभु सोई ॥
ਗੁਰਮੁਖਿਵਿਰਲਾਬੂਝੈਕੋਈ॥
ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਮਨੁੱਖ (ਇਸ ਭੇਤ ਨੂੰ) ਸਮਝਦਾ ਹੈ,
How rare is that person, who as Gurmukh, understands this.
गुरमुखि विरला बूझै कोई ॥
ਏਕੋਰਵਿਰਹਿਆਸਭਅੰਤਰਿਤਿਸੁਬਿਨੁਅਵਰੁਨਕੋਈਹੇ੧॥॥
ਕਿ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਕ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੀ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਉਸ (ਪਰਾਮਤਮਾ) ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਨਹੀਂ ॥੧॥
The One Lord is permeating and pervading, deep within the nucleus of all. Without Him, there is no other at all. ||1||
एको रवि रहिआ सभ अंतरि तिसु बिनु अवरु न कोई हे ॥१॥
ਲਖਚਉਰਾਸੀਹਜੀਅਉਪਾਏ॥
(ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਹੀ) ਚੌਰਾਸੀ ਲੱਖ ਜੂਨਾਂ ਦੇ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਹਨ।
He created the 8.4 million species of beings.
लख चउरासीह जीअ उपाए ॥