GURBANI.WORLD

ਸਰਬ ਰੋਗ ਕਾ ਅਉਖਦੁ ਨਾਮੁ

ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ
ਅੰਗ 937
Display Settings
Translations
ਆਪੁ​ਗਇਆ​ਦੁਖੁ​ਕਟਿਆ​ਹਰਿ​ਵਰੁ​ਪਾਇਆ​ਨਾਰਿ​॥੪੭॥​
(ਗੁਰ-ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਜਿਸ ਦਾ) ਆਪਾ-ਭਾਵ ਦੂਰ ਹੋਇਆ ਹੈ (ਹਉਮੈ ਦਾ) ਦੁੱਖ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਉਸ ਜੀਵ-ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ-ਖਸਮ ਲੱਭ ਲਿਆ ਹੈ ॥੪੭॥
Self-conceit is eliminated, and pain is eradicated; the soul bride obtains her Husband Lord. ||47||
आपु गइआ दुखु कटिआ हरि वरु पाइआ नारि ॥४७॥
ਸੁਇਨਾ​ਰੁਪਾ​ਸੰਚੀਐ​ਧਨੁ​ਕਾਚਾ​ਬਿਖੁ​ਛਾਰੁ​॥​
(ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਜਗਤ ਵਿਚ) ਸੋਨਾ ਚਾਂਦੀ ਹੀ ਇਕੱਠਾ ਕਰੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਧਨ ਹੋਛਾ ਹੈ, ਵਿਹੁ (-ਰੂਪ, ਭਾਵ, ਦੁਖਦਾਈ) ਹੈ, ਤੁੱਛ ਹੈ।
He hoards gold and silver, but this wealth is false and poisonous, nothing more than ashes.
सुइना रुपा संचीऐ धनु काचा बिखु छारु ॥
ਸਾਹੁ​ਸਦਾਏ​ਸੰਚਿ​ਧਨੁ​ਦੁਬਿਧਾ​ਹੋਇ​ਖੁਆਰੁ​॥​
ਜੋ ਮਨੁੱਖ (ਇਹ) ਧਨ ਜੋੜ ਕੇ (ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ) ਸ਼ਾਹ ਸਦਾਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਮੇਰ-ਤੇਰ ਵਿਚ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
He calls himself a banker, gathering wealth, but he is ruined by his dual-mindedness.
साहु सदाए संचि धनु दुबिधा होइ खुआरु ॥
ਸਚਿਆਰੀ​ਸਚੁ​ਸੰਚਿਆ​ਸਾਚਉ​ਨਾਮੁ​ਅਮੋਲੁ​॥​
ਸੱਚੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੇ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਨਾਮ-ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਸੱਚਾ ਅਮੋਲਕ ਨਾਮ ਵਿਹਾਝਿਆ ਹੈ,
The truthful ones gather Truth; the True Name is priceless.
सचिआरी सचु संचिआ साचउ नामु अमोलु ॥
ਹਰਿ​ਨਿਰਮਾਇਲੁ​ਊਜਲੋ​ਪਤਿ​ਸਾਚੀ​ਸਚੁ​ਬੋਲੁ​॥​
ਉੱਜਲ ਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਪ੍ਰਭੂ (ਦਾ ਨਾਮ ਖੱਟਿਆ ਹੈ), ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ (ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ) ਸੱਚਾ (ਮਿੱਠਾ ਆਦਰ ਵਾਲਾ) ਬੋਲ (ਮਿਲਦਾ ਹੈ)।
The Lord is immaculate and pure; through Him, their honor is true, and their speech is true.
हरि निरमाइलु ऊजलो पति साची सचु बोलु ॥
ਸਾਜਨੁ​ਮੀਤੁ​ਸੁਜਾਣੁ​ਤੂ​ਤੂ​ਸਰਵਰੁ​ਤੂ​ਹੰਸੁ​॥​
(ਹੇ ਪਾਂਡੇ! ਤੂੰ ਭੀ ਮਨ ਦੀ ਪੱਟੀ ਉਤੇ ਗੋਪਾਲ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਖ ਤੇ ਉਸ ਅੱਗੇ ਇਉਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰ-ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!) ਤੂੰ ਹੀ (ਸੱਚਾ) ਸਿਆਣਾ ਸੱਜਣ ਮਿੱਤਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ (ਜਗਤ-ਰੂਪ) ਸਰੋਵਰ ਹੈਂ ਤੇ ਤੂੰ ਹੀ (ਇਸ ਸਰੋਵਰ ਦਾ ਜੀਵ-ਰੂਪ ਹੰਸ ਹੈਂ;
You are my friend and companion, all-knowing Lord; You are the lake, and You are the swan.
साजनु मीतु सुजाणु तू तू सरवरु तू हंसु ॥
ਸਾਚਉ​ਠਾਕੁਰੁ​ਮਨਿ​ਵਸੈ​ਹਉ​ਬਲਿਹਾਰੀ​ਤਿਸੁ​॥​
ਮੈਂ ਸਦਕੇ ਹਾਂ ਉਸ (ਹੰਸ) ਤੋਂ ਜਿਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਤੂੰ ਸੱਚਾ ਠਾਕੁਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ।
I am a sacrifice to that being, whose mind is filled with the True Lord and Master.
साचउ ठाकुरु मनि वसै हउ बलिहारी तिसु ॥
ਮਾਇਆ​ਮਮਤਾ​ਮੋਹਣੀ​ਜਿਨਿ​ਕੀਤੀ​ਸੋ​ਜਾਣੁ​॥​
(ਹੇ ਪਾਂਡੇ!) ਉਸ ਗੋਪਾਲ ਨੂੰ ਚੇਤੇ ਰੱਖ ਜਿਸ ਨੇ ਮੋਹਣੀ ਮਾਇਆ ਦੀ ਮਮਤਾ (ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ) ਲਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ,
Know the One who created love and attachment to Maya, the Enticer.
माइआ ममता मोहणी जिनि कीती सो जाणु ॥
ਬਿਖਿਆ​ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ​ਏਕੁ​ਹੈ​ਬੂਝੈ​ਪੁਰਖੁ​ਸੁਜਾਣੁ​॥੪੮॥​
ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸ ਸੁਜਾਨ ਪੁਰਖ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ (ਨਾਮ-) ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੀ 'ਮਾਇਆ' ਹੈ ॥੪੮॥
One who realizes the all-knowing Primal Lord, looks alike upon poison and nectar. ||48||
बिखिआ अंम्रितु एकु है बूझै पुरखु सुजाणु ॥४८॥
ਖਿਮਾ​ਵਿਹੂਣੇ​ਖਪਿ​ਗਏ​ਖੂਹਣਿ​ਲਖ​ਅਸੰਖ​॥​
(ਮੋਹਣੀ ਮਾਇਆ ਦੀ ਮਮਤਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਵਿਤਕਰੇ ਦੇ ਕਾਰਨ) ਖਿਮਾ-ਹੀਣ ਹੋ ਕੇ ਬੇਅੰਤ, ਲੱਖਾਂ ਅਣਗਿਣਤ ਜੀਵ ਖਪ ਮੋਏ ਹਨ, ਗਿਣੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ,
Without patience and forgiveness, countless hundreds of thousands have perished.
खिमा विहूणे खपि गए खूहणि लख असंख ॥
ਗਣਤ​ਨ​ਆਵੈ​ਕਿਉ​ਗਣੀ​ਖਪਿ​ਖਪਿ​ਮੁਏ​ਬਿਸੰਖ​॥​
ਗਿਣਤੀ ਦਾ ਕੀਹ ਲਾਭ? ਅਣਗਿਣਤ ਹੀ ਜੀਵ (ਖਿਮਾ-ਵਿਹੂਣੇ ਹੋ ਕੇ) ਖ਼ੁਆਰ ਹੋਏ ਹਨ।
Their numbers cannot be counted; how could I count them? Bothered and bewildered, uncounted numbers have died.
गणत न आवै किउ गणी खपि खपि मुए बिसंख ॥
ਖਸਮੁ​ਪਛਾਣੈ​ਆਪਣਾ​ਖੂਲੈ​ਬੰਧੁ​ਨ​ਪਾਇ​॥​
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ-ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਖੁਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੰਗ-ਦਿਲੀ (ਉਸ ਵਿਚ) ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
One who realizes his Lord and Master is set free, and not bound by chains.
खसमु पछाणै आपणा खूलै बंधु न पाइ ॥
ਸਬਦਿ​ਮਹਲੀ​ਖਰਾ​ਤੂ​ਖਿਮਾ​ਸਚੁ​ਸੁਖ​ਭਾਇ​॥​
ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਜਿਗਰੇ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ); (ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!) ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੱਖ ਦਿੱਸ ਪੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਖਿਮਾ ਤੇ ਸੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਖੈਨ ਹੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
Through the Word of the Shabad, enter the Mansion of the Lord's Presence; you shall be blessed with patience, forgiveness, truth and peace.
सबदि महली खरा तू खिमा सचु सुख भाइ ॥
ਖਰਚੁ​ਖਰਾ​ਧਨੁ​ਧਿਆਨੁ​ਤੂ​ਆਪੇ​ਵਸਹਿ​ਸਰੀਰਿ​॥​
(ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!) ਤੂੰ ਹੀ ਉਸ ਦਾ (ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਸਫ਼ਰ ਦਾ) ਖ਼ਰਚ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਖਰਾ (ਸੱਚਾ) ਧਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ (ਭਾਵ, ਸੁਰਤ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾ) ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ (ਪ੍ਰਤੱਖ) ਵੱਸਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈਂ।
Partake of the true wealth of meditation, and the Lord Himself shall abide within your body.
खरचु खरा धनु धिआनु तू आपे वसहि सरीरि ॥
ਮਨਿ​ਤਨਿ​ਮੁਖਿ​ਜਾਪੈ​ਸਦਾ​ਗੁਣ​ਅੰਤਰਿ​ਮਨਿ​ਧੀਰ​॥​
ਉਹ ਮਨੋਂ ਤਨੋਂ ਮੂੰਹੋਂ ਸਦਾ (ਤੈਨੂੰ ਹੀ) ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ (ਤੇਰੇ) ਗੁਣ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਧੀਰਜ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
With mind, body and mouth, chant His Glorious Virtues forever; courage and composure shall enter deep within your mind.
मनि तनि मुखि जापै सदा गुण अंतरि मनि धीर ॥
ਹਉਮੈ​ਖਪੈ​ਖਪਾਇਸੀ​ਬੀਜਉ​ਵਥੁ​ਵਿਕਾਰੁ​॥​
(ਗੋਪਾਲ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾ) ਦੂਜਾ ਪਦਾਰਥ ਵਿਕਾਰ (-ਰੂਪ) ਹੈ, (ਇਸ ਦੇ ਕਾਰਨ) ਜੀਵ ਹਉਮੈ ਵਿਚ ਖਪਦਾ ਖਪਾਂਦਾ ਹੈ।
Through egotism, one is distracted and ruined; other than the Lord, all things are corrupt.
हउमै खपै खपाइसी बीजउ वथु विकारु ॥
ਜੰਤ​ਉਪਾਇ​ਵਿਚਿ​ਪਾਇਅਨੁ​ਕਰਤਾ​ਅਲਗੁ​ਅਪਾਰੁ​॥੪੯॥​
(ਅਚਰਜ ਹੀ ਖੇਡ ਹੈ!) ਕਰਤਾਰ ਨੇ ਜੰਤ ਪੈਦਾ ਕਰ ਕੇ (ਹਉਮੈ) ਵਿਚ ਪਾ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, (ਪਰ) ਉਹ ਆਪ ਬੇਅੰਤ ਕਰਤਾਰ ਵੱਖਰਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ॥੪੯॥
Forming His creatures, He placed Himself within them; the Creator is unattached and infinite. ||49||
जंत उपाइ विचि पाइअनु करता अलगु अपारु ॥४९॥
ਸ੍ਰਿਸਟੇ​ਭੇਉ​ਨ​ਜਾਣੈ​ਕੋਇ​॥​
ਕੋਈ ਜੀਵ ਸਿਰਜਣਹਾਰ-ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਭੇਤ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ (ਤੇ, ਕੋਈ ਉਸ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਵਿਚ ਦਖ਼ਲ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ)
No one knows the mystery of the Creator of the World.
स्रिसटे भेउ न जाणै कोइ ॥
ਸ੍ਰਿਸਟਾ​ਕਰੈ​ਸੁ​ਨਿਹਚਉ​ਹੋਇ​॥​
(ਕਿਉਂਕਿ ਜਗਤ ਵਿਚ) ਜ਼ਰੂਰ ਉਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਿਰਜਣਹਾਰ-ਕਰਤਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
Whatever the Creator of the World does, is certain to occur.
स्रिसटा करै सु निहचउ होइ ॥
ਸੰਪੈ​ਕਉ​ਈਸਰੁ​ਧਿਆਈਐ​॥​
(ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੀ ਇਹ ਇਕ ਅਜਬ ਖੇਡ ਹੈ ਕਿ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਮਨੁੱਖ) ਧਨ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਹੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਧਿਆਉਂਦਾ ਹੈ,
For wealth, some meditate on the Lord.
संपै कउ ईसरु धिआईऐ ॥
ਸੰਪੈ​ਪੁਰਬਿ​ਲਿਖੇ​ਕੀ​ਪਾਈਐ​॥​
ਤੇ ਹੁਣ ਤਕ ਦੀ ਕੀਤੀ ਮਿਹਨਤ ਦੇ ਲਿਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਧਨ ਮਿਲ (ਭੀ) ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
By pre-ordained destiny, wealth is obtained.
संपै पुरबि लिखे की पाईऐ ॥
ਸੰਪੈ​ਕਾਰਣਿ​ਚਾਕਰ​ਚੋਰ​॥​
ਧਨ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਮਨੁੱਖ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਨੌਕਰ (ਭੀ) ਬਣਦੇ ਹਨ, ਚੋਰ (ਭੀ) ਬਣਦੇ ਹਨ (ਭਾਵ, ਚੋਰੀ ਭੀ ਕਰਦੇ ਹਨ)।
For the sake of wealth, some become servants or thieves.
संपै कारणि चाकर चोर ॥
ਸੰਪੈ​ਸਾਥਿ​ਨ​ਚਾਲੈ​ਹੋਰ​॥​
ਪਰ ਧਨ ਕਿਸੇ ਦੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਨਿਭਦਾ, (ਮਰਨ ਤੇ) ਹੋਰਨਾਂ ਦਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Wealth does not go along with them when they die; it passes into the hands of others.
संपै साथि न चालै होर ॥
ਬਿਨੁ​ਸਾਚੇ​ਨਹੀ​ਦਰਗਹ​ਮਾਨੁ​॥​
ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਗੋਪਾਲ (ਦੇ ਨਾਮ) ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਉਸ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿਚ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
Without Truth, honor is not obtained in the Court of the Lord.
बिनु साचे नही दरगह मानु ॥
ਹਰਿ​ਰਸੁ​ਪੀਵੈ​ਛੁਟੈ​ਨਿਦਾਨਿ​॥੫੦॥​
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਰਸ ਪੀਂਦਾ ਹੈ ਉਹ (ਸੰਪੈ-ਧਨ ਦੇ ਮੋਹ ਤੋਂ) ਅੰਤ ਨੂੰ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੫੦॥
Drinking in the subtle essence of the Lord, one is emancipated in the end. ||50||
हरि रसु पीवै छुटै निदानि ॥५०॥
ਹੇਰਤ​ਹੇਰਤ​ਹੇ​ਸਖੀ​ਹੋਇ​ਰਹੀ​ਹੈਰਾਨੁ​॥​
ਹੇ ਸਖੀ! (ਇਹ ਗੱਲ) ਵੇਖ ਵੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਰਹੀ ਹਾਂ,
Seeing and perceiving, O my companions, I am wonder-struck and amazed.
हेरत हेरत हे सखी होइ रही हैरानु ॥
ਹਉ​ਹਉ​ਕਰਤੀ​ਮੈ​ਮੁਈ​ਸਬਦਿ​ਰਵੈ​ਮਨਿ​ਗਿਆਨੁ​॥​
ਕਿ (ਮੇਰੇ ਅੰਦਰੋਂ) 'ਹਉਂ ਹਉਂ' ਕਰਨ ਵਾਲੀ 'ਮੈਂ' ਮਰ ਗਈ ਹੈ (ਭਾਵ, 'ਹਉਮੈ' ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਆਦਤ ਮੁੱਕ ਗਈ ਹੈ)। (ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਸੁਰਤ) ਗੁਰ-ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਜੁੜ ਰਹੀ ਹੈ, ਤੇ (ਮੇਰੇ) ਮਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਬਣ ਗਈ ਹੈ।
My egotism, which proclaimed itself in possessiveness and self-conceit, is dead. My mind chants the Word of the Shabad, and attains spiritual wisdom.
हउ हउ करती मै मुई सबदि रवै मनि गिआनु ॥
ਹਾਰ​ਡੋਰ​ਕੰਕਨ​ਘਣੇ​ਕਰਿ​ਥਾਕੀ​ਸੀਗਾਰੁ​॥​
ਮੈਂ ਬਥੇਰੇ ਹਾਰ ਹਮੇਲਾਂ ਕੰਙਣ (ਪਾ ਪਾ ਕੇ) ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਕਰ ਕੇ ਥੱਕ ਚੁਕੀ ਸਾਂ (ਪਰ ਪ੍ਰੀਤਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਸੁਖ ਨਾਹ ਮਿਲਿਆ, ਭਾਵ, ਬਾਹਰਲੇ ਧਾਰਮਿਕ ਉੱਦਮਾਂ ਤੋਂ ਆਨੰਦ ਨਾਹ ਲੱਭਾ)
I am so tired of wearing all these necklaces, hair-ties and bracelets, and decorating myself.
हार डोर कंकन घणे करि थाकी सीगारु ॥
ਮਿਲਿ​ਪ੍ਰੀਤਮ​ਸੁਖੁ​ਪਾਇਆ​ਸਗਲ​ਗੁਣਾ​ਗਲਿ​ਹਾਰੁ​॥​
(ਹੁਣ ਜਦੋਂ 'ਹਉਮੈ' ਮੁਈ) ਪ੍ਰੀਤਮ-ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਖ ਲੱਭਾ ਹੈ (ਉਸ ਦੇ ਗੁਣ ਮੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਆ ਵੱਸੇ ਹਨ, ਇਹੀ ਉਸ ਦੇ) ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਮੇਰੇ ਗਲ ਵਿਚ ਹਾਰ ਹੈ (ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਹਾਰ ਸਿੰਗਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹੀ)।
Meeting with my Beloved, I have found peace; now, I wear the necklace of total virtue.
मिलि प्रीतम सुखु पाइआ सगल गुणा गलि हारु ॥
ਨਾਨਕ​ਗੁਰਮੁਖਿ​ਪਾਈਐ​ਹਰਿ​ਸਿਉ​ਪ੍ਰੀਤਿ​ਪਿਆਰੁ​॥​
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਪ੍ਰੀਤ, ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ, ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ;
O Nanak, the Gurmukh attains the Lord, with love and affection.
नानक गुरमुखि पाईऐ हरि सिउ प्रीति पिआरु ॥
ਹਰਿ​ਬਿਨੁ​ਕਿਨਿ​ਸੁਖੁ​ਪਾਇਆ​ਦੇਖਹੁ​ਮਨਿ​ਬੀਚਾਰਿ​॥​
ਤੇ, (ਬੇਸ਼ਕ) ਮਨ ਵਿਚ ਵਿਚਾਰ ਕੇ ਵੇਖ ਲਵੋ, (ਭਾਵ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹੱਡ-ਬੀਤੀ ਹੀ ਦੱਸ ਦੇਵੇਗੀ ਕਿ) ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੇਲ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਲੱਭਾ।
Without the Lord, who has found peace? Reflect upon this in your mind, and see.
हरि बिनु किनि सुखु पाइआ देखहु मनि बीचारि ॥
ਹਰਿ​ਪੜਣਾ​ਹਰਿ​ਬੁਝਣਾ​ਹਰਿ​ਸਿਉ​ਰਖਹੁ​ਪਿਆਰੁ​॥​
(ਸੋ, ਹੇ ਪਾਂਡੇ! ਜੇ ਸੁਖ ਲੱਭਦਾ ਹੈ ਤਾਂ) ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਪੜ੍ਹ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਹੀ ਵਿਚਾਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਹੀ ਪਿਆਰ ਪਾ;
Read about the Lord, understand the Lord, and enshrine love for the Lord.
हरि पड़णा हरि बुझणा हरि सिउ रखहु पिआरु ॥
ਹਰਿ​ਜਪੀਐ​ਹਰਿ​ਧਿਆਈਐ​ਹਰਿ​ਕਾ​ਨਾਮੁ​ਅਧਾਰੁ​॥੫੧॥​
(ਜੀਭ ਨਾਲ) ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪੀਏ, (ਮਨ ਵਿਚ) ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਹੀ ਸਿਮਰੀਏ, ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਹੀ (ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ) ਆਸਰਾ (ਬਣਾਈਏ) ॥੫੧॥
Chant the Lord's Name, and meditate on the Lord; hold tight to the Support of the Name of the Lord. ||51||
हरि जपीऐ हरि धिआईऐ हरि का नामु अधारु ॥५१॥
ਲੇਖੁ​ਨ​ਮਿਟਈ​ਹੇ​ਸਖੀ​ਜੋ​ਲਿਖਿਆ​ਕਰਤਾਰਿ​॥​
ਹੇ ਸਖੀ! (ਸਾਡੇ ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਉਮੈ ਦਾ) ਜੋ ਲੇਖ ਕਰਤਾਰ ਨੇ (ਸਾਡੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ) ਲਿਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਉਹ (ਸਾਡੀ ਆਪਣੀ ਚਤੁਰਾਈ ਜਾਂ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ) ਮਿਟ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
The inscription inscribed by the Creator Lord cannot be erased, O my companions.
लेखु न मिटई हे सखी जो लिखिआ करतारि ॥
ਆਪੇ​ਕਾਰਣੁ​ਜਿਨਿ​ਕੀਆ​ਕਰਿ​ਕਿਰਪਾ​ਪਗੁ​ਧਾਰਿ​॥​
(ਇਹ ਲੇਖ ਤਦੋਂ ਮਿਟਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ) ਜਿਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪ ਹੀ (ਇਸ ਹਉਮੈ ਦੇ ਲੇਖ ਦਾ) ਸਬੱਬ (ਭਾਵ, ਵਿਛੋੜਾ) ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਉਹ ਮਿਹਰ ਕਰ ਕੇ (ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ) ਆ ਵੱਸੇ।
He who created the universe, in His Mercy, installs His Feet within us.
आपे कारणु जिनि कीआ करि किरपा पगु धारि ॥
ਕਰਤੇ​ਹਥਿ​ਵਡਿਆਈਆ​ਬੂਝਹੁ​ਗੁਰ​ਬੀਚਾਰਿ​॥​
ਕਰਤਾਰ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਵਣ ਦੀ ਦਾਤ ਕਰਤਾਰ ਦੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਹੈ; ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਸਮਝਣ ਦਾ ਜਤਨ ਕਰੋ (ਤਾਂ ਸਮਝ ਆ ਜਾਇਗੀ)।
Glorious greatness rests in the Hands of the Creator; reflect upon the Guru, and understand this.
करते हथि वडिआईआ बूझहु गुर बीचारि ॥
ਲਿਖਿਆ​ਫੇਰਿ​ਨ​ਸਕੀਐ​ਜਿਉ​ਭਾਵੀ​ਤਿਉ​ਸਾਰਿ​॥​
(ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਹਉਮੈ ਦੇ) ਜੋ ਸੰਸਕਾਰ (ਸਾਡੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸਾਡੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ) ਉਕਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਉਹ (ਸਾਡੀ ਆਪਣੀ ਚਤੁਰਾਈ ਨਾਲ) ਬਦਲੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ; ਜਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ ਤੂੰ ਆਪ (ਸਾਡੀ) ਸੰਭਾਲ ਕਰ।
This inscription cannot be challenged. As it pleases You, You care for me.
लिखिआ फेरि न सकीऐ जिउ भावी तिउ सारि ॥
ਨਦਰਿ​ਤੇਰੀ​ਸੁਖੁ​ਪਾਇਆ​ਨਾਨਕ​ਸਬਦੁ​ਵੀਚਾਰਿ​॥​
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰ ਕੇ (ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!) ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਹੀ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
By Your Glance of Grace, I have found peace; O Nanak, reflect upon the Shabad.
नदरि तेरी सुखु पाइआ नानक सबदु वीचारि ॥
ਮਨਮੁਖ​ਭੂਲੇ​ਪਚਿ​ਮੁਏ​ਉਬਰੇ​ਗੁਰ​ਬੀਚਾਰਿ​॥​
ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰੇ ਉਹ (ਇਸ ਹਉਮੈ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ) ਦੁਖੀ ਹੋਏ। ਬਚੇ ਉਹ ਜੋ ਗੁਰ-ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਿਚਾਰ ਵਿਚ (ਜੁੜੇ)।
The self-willed manmukhs are confused; they rot away and die. Only by reflecting upon the Guru can they be saved.
मनमुख भूले पचि मुए उबरे गुर बीचारि ॥
ਜਿ​ਪੁਰਖੁ​ਨਦਰਿ​ਨ​ਆਵਈ​ਤਿਸ​ਕਾ​ਕਿਆ​ਕਰਿ​ਕਹਿਆ​ਜਾਇ​॥​
(ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਆਪਣੀ ਚਤੁਰਾਈ ਕਰੇ ਭੀ ਕੀਹ? ਕਿਉਂਕਿ) ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ (ਇਹਨਾਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ) ਦਿੱਸਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਏ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ।
What can anyone say, about that Primal Lord, who cannot be seen?
जि पुरखु नदरि न आवई तिस का किआ करि कहिआ जाइ ॥
ਬਲਿਹਾਰੀ​ਗੁਰ​ਆਪਣੇ​ਜਿਨਿ​ਹਿਰਦੈ​ਦਿਤਾ​ਦਿਖਾਇ​॥੫੨॥​
(ਤਾਹੀਏਂ) ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਸਦਕੇ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨੇ (ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ) ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਹੀ (ਪ੍ਰਭੂ) ਵਿਖਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ॥੫੨॥
I am a sacrifice to my Guru, who has revealed Him to me, within my own heart. ||52||
बलिहारी गुर आपणे जिनि हिरदै दिता दिखाइ ॥५२॥
ਪਾਧਾ​ਪੜਿਆ​ਆਖੀਐ​ਬਿਦਿਆ​ਬਿਚਰੈ​ਸਹਜਿ​ਸੁਭਾਇ​॥​
ਉਸ ਪਾਂਧੇ ਨੂੰ ਵਿਦਵਾਨ ਆਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਵਿੱਦਿਆ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲੇ ਸੁਭਾਵ ਵਿਚ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕਰਦਾ ਹੈ,
That Pandit, that religious scholar, is said to be well-educated, if he contemplates knowledge with intuitive ease.
पाधा पड़िआ आखीऐ बिदिआ बिचरै सहजि सुभाइ ॥