GURBANI.WORLD

ਸਰਬ ਰੋਗ ਕਾ ਅਉਖਦੁ ਨਾਮੁ

ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ
ਅੰਗ 1378
Display Settings
Translations
ਕਿਝੁ​ਨ​ਬੁਝੈ​ਕਿਝੁ​ਨ​ਸੁਝੈ​ਦੁਨੀਆ​ਗੁਝੀ​ਭਾਹਿ​॥​
ਦੁਨੀਆ (ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਤਾਂ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਦਾ ਮੋਹ ਅਸਲ ਵਿਚ) ਲੁਕਵੀਂ ਅੱਗ ਹੈ (ਜੋ ਅੰਦਰ ਹੀ ਅੰਦਰ ਮਨ ਵਿਚ ਧੁਖਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਵਿਚ ਪਏ ਹੋਏ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਦੀ) ਕੁਝ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ।
I know nothing; I understand nothing. The world is a smouldering fire.
किझु न बुझै किझु न सुझै दुनीआ गुझी भाहि ॥
ਸਾਂਈਂ​ਮੇਰੈ​ਚੰਗਾ​ਕੀਤਾ​ਨਾਹੀ​ਤ​ਹੰ​ਭੀ​ਦਝਾਂ​ਆਹਿ​॥੩॥​
ਮੇਰੇ ਸਾਂਈ ਨੇ (ਮੇਰੇ ਉਤੇ) ਮੇਹਰ ਕੀਤੀ ਹੈ (ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲਿਆ ਹੈ) ਨਹੀਂ ਤਾਂ (ਬਾਕੀ ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗ) ਮੈਂ ਭੀ (ਇਸ ਵਿਚ) ਸੜ ਜਾਂਦਾ (ਭਾਵ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਮੇਹਰ ਕਰ ਕੇ ਬਚਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹ 'ਪੋਟਲੀ' ਸਿਰੋਂ ਲਾਹ ਕੇ ਸੁੱਟ ਦੇਈਏ) ॥੩॥
My Lord did well to warn me about it; otherwise, I would have been burnt as well. ||3||
सांईं मेरै चंगा कीता नाही त हं भी दझां आहि ॥३॥
ਫਰੀਦਾ​ਜੇ​ਜਾਣਾ​ਤਿਲ​ਥੋੜੜੇ​ਸੰਮਲਿ​ਬੁਕੁ​ਭਰੀ​॥​
ਹੇ ਫਰੀਦ! ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਵੇ ਕਿ (ਇਸ ਸਰੀਰ-ਰੂਪ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚ) ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ (ਸੁਆਸ ਰੂਪ) ਤਿਲ ਹਨ ਤਾਂ ਮੈਂ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ (ਇਹਨਾਂ ਦਾ) ਬੁੱਕ ਭਰਾਂ (ਭਾਵ, ਬੇ-ਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸੁਆਸ ਨਾ ਗੁਜ਼ਾਰੀ ਜਾਵਾਂ)।
Fareed, if I had known that I had so few sesame seeds, I would have been more careful with them in my hands.
फरीदा जे जाणा तिल थोड़ड़े संमलि बुकु भरी ॥
ਜੇ​ਜਾਣਾ​ਸਹੁ​ਨੰਢੜਾ​ਤਾਂ​ਥੋੜਾ​ਮਾਣੁ​ਕਰੀ​॥੪॥​
ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝ ਆ ਜਾਏ ਕਿ (ਮੇਰਾ) ਪਤੀ (-ਪ੍ਰਭੂ) ਬਾਲ-ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਭੋਲੇ ਸੁਭਾਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ) ਤਾਂ ਮੈਂ ਭੀ (ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਾਲੀ 'ਪੋਟਲੀ' ਦਾ) ਮਾਣ ਛੱਡ ਦਿਆਂ ॥੪॥
If I had known that my Husband Lord was so young and innocent, I would not have been so arrogant. ||4||
जे जाणा सहु नंढड़ा तां थोड़ा माणु करी ॥४॥
ਜੇ​ਜਾਣਾ​ਲੜੁ​ਛਿਜਣਾ​ਪੀਡੀ​ਪਾਈਂ​ਗੰਢਿ​॥​
(ਹੇ ਪਤੀ-ਪ੍ਰਭੂ!) ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝ ਹੋਵੇ ਕਿ (ਇਸ 'ਪੋਟਲੀ' ਦੇ ਕਾਰਨ ਤੇਰਾ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ) ਪੱਲਾ ਛਿੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਤੇਰੇ ਨਾਲੋਂ ਵਿੱਥ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ) ਤਾਂ ਮੈਂ (ਤੇਰੇ ਪੱਲੇ ਨਾਲ ਹੀ) ਪੱਕੀ ਗੰਢ ਪਾਵਾਂ।
If I had known that my robe would come loose, I would have tied a tighter knot.
जे जाणा लड़ु छिजणा पीडी पाईं गंढि ॥
ਤੈ​ਜੇਵਡੁ​ਮੈ​ਨਾਹਿ​ਕੋ​ਸਭੁ​ਜਗੁ​ਡਿਠਾ​ਹੰਢਿ​॥੫॥​
(ਹੇ ਸਾਂਈਂ!) ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਫਿਰ ਕੇ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ (ਸਾਥੀ) ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਲੱਭਾ ॥੫॥
I have found none as great as You, Lord; I have looked and searched throughout the world. ||5||
तै जेवडु मै नाहि को सभु जगु डिठा हंढि ॥५॥
ਫਰੀਦਾ​ਜੇ​ਤੂ​ਅਕਲਿ​ਲਤੀਫੁ​ਕਾਲੇ​ਲਿਖੁ​ਨ​ਲੇਖ​॥​
ਹੇ ਫਰੀਦ! ਜੇ ਤੂੰ ਬਰੀਕ ਅਕਲ ਵਾਲਾ (ਸਮਝਦਾਰ) ਹੈਂ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਬੰਦਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਪਛਚੋਲ ਨਾ ਕਰ;
Fareed, if you have a keen understanding, then do not write black marks against anyone else.
फरीदा जे तू अकलि लतीफु काले लिखु न लेख ॥
ਆਪਨੜੇ​ਗਿਰੀਵਾਨ​ਮਹਿ​ਸਿਰੁ​ਨਂੀਵਾਂ​ਕਰਿ​ਦੇਖੁ​॥੬॥​
ਆਪਣੀ ਬੁੱਕਲ ਵਿਚ ਮੂੰਹ ਪਾ ਕੇ ਵੇਖ (ਕਿ ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਕੈਸੇ ਹਨ) ॥੬॥
Look underneath your own collar instead. ||6||
आपनड़े गिरीवान महि सिरु नींवां करि देखु ॥६॥
ਫਰੀਦਾ​ਜੋ​ਤੈ​ਮਾਰਨਿ​ਮੁਕੀਆਂ​ਤਿਨੑਾ​ਨ​ਮਾਰੇ​ਘੁੰਮਿ​॥​
ਹੇ ਫਰੀਦ! ਜੋ (ਮਨੁੱਖ) ਤੈਨੂੰ ਮੁੱਕੀਆਂ ਮਾਰਨ (ਭਾਵ, ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਦੇਣ) ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਪਰਤ ਕੇ ਨਾ ਮਾਰੀਂ (ਭਾਵ, ਬਦਲਾ ਨਾ ਲਈਂ, ਸਗੋਂ)
Fareed, do not turn around and strike those who strike you with their fists.
फरीदा जो तै मारनि मुकीआं तिना न मारे घुंमि ॥
ਆਪਨੜੈ​ਘਰਿ​ਜਾਈਐ​ਪੈਰ​ਤਿਨੑਾ​ਦੇ​ਚੁੰਮਿ​॥੭॥​
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਚੁੰਮ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ (ਸ਼ਾਂਤ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ) ਟਿਕੇ ਰਹੀਦਾ ਹੈ ॥੭॥
Kiss their feet, and return to your own home. ||7||
आपनड़ै घरि जाईऐ पैर तिना दे चुंमि ॥७॥
ਫਰੀਦਾ​ਜਾਂ​ਤਉ​ਖਟਣ​ਵੇਲ​ਤਾਂ​ਤੂ​ਰਤਾ​ਦੁਨੀ​ਸਿਉ​॥​
ਹੇ ਫਰੀਦ! ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ (ਅਸਲ ਖੱਟੀ) ਖੱਟਣ ਦਾ ਵੇਲਾ ਸੀ ਤਦੋਂ ਤੂੰ ਦੁਨੀਆ (ਦੀ 'ਪੋਟਲੀ') ਨਾਲ ਮਸਤ ਰਿਹਾ।
Fareed, when there was time for you to earn good karma, you were in love with the world instead.
फरीदा जां तउ खटण वेल तां तू रता दुनी सिउ ॥
ਮਰਗ​ਸਵਾਈ​ਨੀਹਿ​ਜਾਂ​ਭਰਿਆ​ਤਾਂ​ਲਦਿਆ​॥੮॥​
(ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ) ਮੌਤ ਦੀ ਨੀਂਹ ਪੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਗਈ, (ਭਾਵ, ਮੌਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਗਿਆ) ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਸੁਆਸ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਇਥੋਂ ਕੂਚ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ॥੮॥
Now, death has a strong foothold; when the load is full, it is taken away. ||8||
मरग सवाई नीहि जां भरिआ तां लदिआ ॥८॥
ਦੇਖੁ​ਫਰੀਦਾ​ਜੁ​ਥੀਆ​ਦਾੜੀ​ਹੋਈ​ਭੂਰ​॥​
ਹੇ ਫਰੀਦ! ਵੇਖ ਜੋ ਕੁਝ (ਹੁਣ ਤਕ) ਹੋ ਚੁਕਿਆ ਹੈ (ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ) ਦਾੜ੍ਹੀ ਚਿੱਟੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ,
See, Fareed, what has happened: your beard has become grey.
देखु फरीदा जु थीआ दाड़ी होई भूर ॥
ਅਗਹੁ​ਨੇੜਾ​ਆਇਆ​ਪਿਛਾ​ਰਹਿਆ​ਦੂਰਿ​॥੯॥​
ਮੌਤ ਵਾਲੇ ਪਾਸਿਓਂ ਸਮਾਂ ਨੇੜੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਿਛਲਾ ਪਾਸਾ (ਜਦੋਂ ਜੰਮਿਆਂ ਸੈਂ) ਦੂਰ (ਪਿਛਾਂਹ) ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ, (ਸੋ ਹੁਣ ਅੰਞਾਣਾਂ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਨਾਹ ਕਰ, ਤੇ ਅਗਾਂਹ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਲਈ ਕਮਾਈ ਕਰ) ॥੯॥
That which is coming is near, and the past is left far behind. ||9||
अगहु नेड़ा आइआ पिछा रहिआ दूरि ॥९॥
ਦੇਖੁ​ਫਰੀਦਾ​ਜਿ​ਥੀਆ​ਸਕਰ​ਹੋਈ​ਵਿਸੁ​॥​
ਹੇ ਫਰੀਦ! ਵੇਖ, (ਹੁਣ ਤਕ) ਜੋ ਹੋਇਆ ਹੈ (ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ 'ਦਾੜ੍ਹੀ ਭੂਰ' ਹੋ ਜਾਣ ਕਰਕੇ) ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਪਦਾਰਥ (ਭੀ) ਦੁਖਦਾਈ ਲੱਗਦੇ ਹਨ (ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਸਰੀਰਕ ਇੰਦ੍ਰੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਪੈ ਜਾਣ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਭੋਗਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੋਗ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ)।
See, Fareed, what has happened: sugar has become poison.
देखु फरीदा जि थीआ सकर होई विसु ॥
ਸਾਂਈ​ਬਾਝਹੁ​ਆਪਣੇ​ਵੇਦਣ​ਕਹੀਐ​ਕਿਸੁ​॥੧੦॥​
ਇਹ ਦੁੱਖੜਾ ਆਪਣੇ ਸਾਈਂ ਬਾਝੋਂ ਹੋਰ ਕਿਸ ਨੂੰ ਆਖੀਏ? (ਭਾਵ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋ ਰਹੀ ਇਸ ਤਬਦੀਲੀ ਵਿਚ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ) ॥੧੦॥
Without my Lord, who can I tell of my sorrow? ||10||
सांई बाझहु आपणे वेदण कहीऐ किसु ॥१०॥
ਫਰੀਦਾ​ਅਖੀ​ਦੇਖਿ​ਪਤੀਣੀਆਂ​ਸੁਣਿ​ਸੁਣਿ​ਰੀਣੇ​ਕੰਨ​॥​
ਹੇ ਫਰੀਦ! ('ਸੱਕਰ' ਦੇ 'ਵਿਸੁ' ਹੋ ਜਾਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ) ਅੱਖਾਂ (ਜਗਤ ਦੇ ਰੰਗ-ਤਮਾਸ਼ੇ) ਵੇਖ ਕੇ (ਹੁਣ) ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ (ਜਗਤ ਦੇ ਰੰਗ-ਤਮਾਸ਼ੇ ਤਾਂ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਪਰ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਹੁਣ ਵੇਖਣ ਦੀ ਸੱਤਿਆ ਨਹੀਂ ਰਹੀ), ਕੰਨ (ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਰਾਗ-ਰੰਗ) ਸੁਣ ਸੁਣ ਕੇ (ਹੁਣ) ਬੋਲੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
Fareed, my eyes have become weak, and my ears have become hard of hearing.
फरीदा अखी देखि पतीणीआं सुणि सुणि रीणे कंन ॥
ਸਾਖ​ਪਕੰਦੀ​ਆਈਆ​ਹੋਰ​ਕਰੇਂਦੀ​ਵੰਨ​॥੧੧॥​
(ਨਿਰਾ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਕੰਨ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਾਰਾ) ਸਰੀਰ ਹੀ ਬਿਰਧ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਨੇ ਹੋਰ ਹੀ ਰੰਗ ਵਟਾ ਲਿਆ ਹੈ (ਹੁਣ ਭੋਗ ਭੋਗਣ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ, ਤੇ ਇਸ ਹਹੁਕੇ ਦਾ ਕੋਈ ਇਲਾਜ ਨਹੀਂ ਹੈ) ॥੧੧॥
The body's crop has become ripe and turned color. ||11||
साख पकंदी आईआ होर करेंदी वंन ॥११॥
ਫਰੀਦਾ​ਕਾਲਂੀ​ਜਿਨੀ​ਨ​ਰਾਵਿਆ​ਧਉਲੀ​ਰਾਵੈ​ਕੋਇ​॥​
ਹੇ ਫਰੀਦ! ਕਾਲੇ ਕੇਸਾਂ ਦੇ ਹੁੰਦਿਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਤੀ-ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਹੀ ਧਉਲੇ ਆਇਆਂ (ਭਾਵ, ਬਿਰਧ ਉਮਰੇ) ਰੱਬ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
Fareed, those who did not enjoy their Spouse when their hair was black - hardly any of them enjoy Him when their hair turns grey.
फरीदा कालीं जिनी न राविआ धउली रावै कोइ ॥
ਕਰਿ​ਸਾਂਈ​ਸਿਉ​ਪਿਰਹੜੀ​ਰੰਗੁ​ਨਵੇਲਾ​ਹੋਇ​॥੧੨॥​
(ਹੇ ਫਰੀਦ!) ਤੂੰ ਸਾਂਈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰ, (ਇਹ) ਪਿਆਰ (ਨਿੱਤ) ਨਵਾਂ ਰਹੇਗਾ (ਦੁਨੀਆ ਦੀ 'ਪੋਟਲੀ' ਵਾਲਾ ਪਿਆਰ ਤਾਂ ਸਰੀਰ-'ਸਾਖ' ਪੱਕਣ ਤੇ ਟੁੱਟ ਜਾਇਗਾ) ॥੧੨॥
So be in love with the Lord, so that your color may ever be new. ||12||
करि सांई सिउ पिरहड़ी रंगु नवेला होइ ॥१२॥
ਮਃ​੩​॥​
Third Mahalaa:
मः ३ ॥
ਫਰੀਦਾ​ਕਾਲੀ​ਧਉਲੀ​ਸਾਹਿਬੁ​ਸਦਾ​ਹੈ​ਜੇ​ਕੋ​ਚਿਤਿ​ਕਰੇ​॥​
ਹੇ ਫਰੀਦ! ਜੇ ਕੋਈ ਬੰਦਾ ਬੰਦਗੀ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਜੁਆਨੀ ਵਿਚ ਭੀ ਤੇ ਬੁਢੇਪੇ ਵਿਚ ਭੀ ਮਾਲਿਕ (ਮਿਲ ਸਕਦਾ) ਹੈ।
Fareed, whether one's hair is black or grey, our Lord and Master is always here if one remembers Him.
फरीदा काली धउली साहिबु सदा है जे को चिति करे ॥
ਆਪਣਾ​ਲਾਇਆ​ਪਿਰਮੁ​ਨ​ਲਗਈ​ਜੇ​ਲੋਚੈ​ਸਭੁ​ਕੋਇ​॥​
ਪਰ ਬੇਸ਼ਕ ਕੋਈ ਤਾਂਘ ਕਰ ਕੇ ਵੇਖ ਲਏ, 'ਇਹ ਪਿਆਰ' ਆਪਣਾ ਲਾਇਆ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਸਕਦਾ।
This loving devotion to the Lord does not come by one's own efforts, even though all may long for it.
आपणा लाइआ पिरमु न लगई जे लोचै सभु कोइ ॥
ਏਹੁ​ਪਿਰਮੁ​ਪਿਆਲਾ​ਖਸਮ​ਕਾ​ਜੈ​ਭਾਵੈ​ਤੈ​ਦੇਇ​॥੧੩॥​
ਇਹ ਪਿਆਰ-ਰੂਪ ਪਿਆਲਾ ਤਾਂ ਮਾਲਿਕ ਦਾ (ਆਪਣਾ) ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ॥੧੩॥
This cup of loving devotion belongs to our Lord and Master; He gives it to whomever He likes. ||13||
एहु पिरमु पिआला खसम का जै भावै तै देइ ॥१३॥
ਫਰੀਦਾ​ਜਿਨੑ​ਲੋਇਣਿ​ਜਗੁ​ਮੋਹਿਆ​ਸੇ​ਲੋਇਣ​ਮੈ​ਡਿਠੁ​॥​
ਹੇ ਫਰੀਦ! (ਇਸ ਦਿੱਸਦੀ ਗੁਲਜ਼ਾਰ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿਚ, 'ਗੁਝੀ ਭਾਹਿ' ਵਿਚ ਮਸਤ ਜੀਵ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸੁੱਝਦਾ-ਬੁੱਝਦਾ ਨਹੀਂ। ਪਿਆ ਮਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਮਾਣ ਕਾਹਦਾ?) ਜਿਹੜੀਆਂ (ਸੋਹਣੀਆਂ) ਅੱਖਾਂ ਨੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਮੋਹ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਮੈਂ ਭੀ ਵੇਖੀਆਂ,
Fareed, those eyes which have enticed the world - I have seen those eyes.
फरीदा जिन लोइणि जगु मोहिआ से लोइण मै डिठु ॥
ਕਜਲ​ਰੇਖ​ਨ​ਸਹਦਿਆ​ਸੇ​ਪੰਖੀ​ਸੂਇ​ਬਹਿਠੁ​॥੧੪॥​
(ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਇਤਨੀਆਂ ਨਾਜ਼ਕ ਸਨ ਕਿ) ਕੱਜਲ ਦੀ ਧਾਰ ਨਹੀਂ ਸਹਾਰ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ, ਫਿਰ ਉਹ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਆਹਲਣਾ ਬਣੀਆਂ (ਭਾਵ, ਅਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਰੀਰਕ ਸੁੰਦਰਤਾ ਆਖ਼ਰ ਨਿੱਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਤੇ ਮਾਣ ਕੂੜਾ ਹੈ) ॥੧੪॥
Once, they could not endure even a bit of mascara; now, the birds hatch their young in them! ||14||
कजल रेख न सहदिआ से पंखी सूइ बहिठु ॥१४॥
ਫਰੀਦਾ​ਕੂਕੇਦਿਆ​ਚਾਂਗੇਦਿਆ​ਮਤੀ​ਦੇਦਿਆ​ਨਿਤ​॥​
ਹੇ ਫਰੀਦ! (ਭਾਵੇਂ ਕਿਤਨਾ ਹੀ) ਪੁਕਾਰ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਆਖੀਏ (ਕਿਤਨਾ ਹੀ) ਨਿੱਤ ਮੱਤਾਂ ਦੇਈਏ;
Fareed, they shouted and yelled, and constantly gave good advice.
फरीदा कूकेदिआ चांगेदिआ मती देदिआ नित ॥
ਜੋ​ਸੈਤਾਨਿ​ਵੰਞਾਇਆ​ਸੇ​ਕਿਤ​ਫੇਰਹਿ​ਚਿਤ​॥੧੫॥​
ਪਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬੰਦਿਆਂ ਨੂੰ (ਮਨ-) ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਵਿਗਾੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ('ਦੁਨੀ' ਵਲੋਂ) ਚਿੱਤ ਫੇਰ ਸਕਦੇ ਹਨ? ॥੧੫॥
But those whom the devil has spoiled - how can they turn their consciousness towards God? ||15||
जो सैतानि वंञाइआ से कित फेरहि चित ॥१५॥
ਫਰੀਦਾ​ਥੀਉ​ਪਵਾਹੀ​ਦਭੁ​॥​
ਹੇ ਫਰੀਦ! ਤੂੰ ਪਹੇ ਦੀ ਦੱਭ (ਵਰਗਾ) ਬਣ ਜਾ,
Fareed, become the grass on the path,
फरीदा थीउ पवाही दभु ॥
ਜੇ​ਸਾਂਈ​ਲੋੜਹਿ​ਸਭੁ​॥​
ਜੇ ਤੂੰ ਮਾਲਕ (-ਪ੍ਰਭੂ) ਨੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਭਾਲਦਾ ਹੈਂ (ਭਾਵ, ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ)।
if you long for the Lord of all.
जे सांई लोड़हि सभु ॥
ਇਕੁ​ਛਿਜਹਿ​ਬਿਆ​ਲਤਾੜੀਅਹਿ​॥​
(ਦੱਭ ਦੇ) ਇਕ ਬੂਟੇ ਨੂੰ (ਲੋਕ) ਤੋੜਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕਈ ਹੋਰ ਬੂਟੇ (ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ) ਲਤਾੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
One will cut you down, and another will trample you underfoot;
इकु छिजहि बिआ लताड़ीअहि ॥
ਤਾਂ​ਸਾਈ​ਦੈ​ਦਰਿ​ਵਾੜੀਅਹਿ​॥੧੬॥​
(ਜੇ ਤੂੰ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਸੁਭਾਉ ਬਣਾ ਲਏਂ) ਤਾਂ ਤੂੰ ਮਾਲਕ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਕਬੂਲ ਹੋਵੇਂਗਾ ॥੧੬॥
then, you shall enter the Court of the Lord. ||16||
तां साई दै दरि वाड़ीअहि ॥१६॥
ਫਰੀਦਾ​ਖਾਕੁ​ਨ​ਨਿੰਦੀਐ​ਖਾਕੂ​ਜੇਡੁ​ਨ​ਕੋਇ​॥​
ਹੇ ਫਰੀਦ! ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਮਾੜਾ ਨਹੀਂ ਆਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
Fareed, do not slander the dust; noting is as great as dust.
फरीदा खाकु न निंदीऐ खाकू जेडु न कोइ ॥
ਜੀਵਦਿਆ​ਪੈਰਾ​ਤਲੈ​ਮੁਇਆ​ਉਪਰਿ​ਹੋਇ​॥੧੭॥​
(ਮਨੁੱਖ ਦੇ) ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, (ਪਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇ) ਮਰਿਆਂ ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, (ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ 'ਗ਼ਰੀਬੀ-ਸੁਭਾਵ' ਦੀ ਰੀਸ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ, 'ਗ਼ਰੀਬੀ-ਸੁਭਾਵ' ਵਾਲਾ ਬੰਦਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਭਾਵੇਂ ਸਭ ਦੀ ਵਧੀਕੀ ਸਹਾਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮਨ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਕਰਕੇ ਆਤਮਕ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ) ॥੧੭॥
When we are alive, it is under our feet, and when we are dead, it is above us. ||17||
जीवदिआ पैरा तलै मुइआ उपरि होइ ॥१७॥
ਫਰੀਦਾ​ਜਾ​ਲਬੁ​ਤਾ​ਨੇਹੁ​ਕਿਆ​ਲਬੁ​ਤ​ਕੂੜਾ​ਨੇਹੁ​॥​
ਹੇ ਫਰੀਦ! ਜੇ (ਰੱਬ ਦੀ ਬੰਦਗੀ ਕਰਦਿਆਂ ਇਵਜ਼ਾਨੇ ਵਜੋਂ ਕੋਈ ਦੁਨੀਆ ਦਾ) ਲਾਲਚ ਹੈ, ਤਾਂ (ਰੱਬ ਨਾਲ) ਅਸਲ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। (ਜਦ ਤਕ) ਲਾਲਚ ਹੈ, ਤਦ ਤਕ ਪਿਆਰ ਝੂਠਾ ਹੈ।
Fareed, when there is greed, what love can there be? When there is greed, love is false.
फरीदा जा लबु ता नेहु किआ लबु त कूड़ा नेहु ॥
ਕਿਚਰੁ​ਝਤਿ​ਲਘਾਈਐ​ਛਪਰਿ​ਤੁਟੈ​ਮੇਹੁ​॥੧੮॥​
ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਛੱਪਰ ਉਤੇ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਿਆਂ ਕਦ ਤਾਂਈ ਸਮਾ ਨਿਕਲ ਸਕੇਗਾ? (ਭਾਵ, ਜਦੋਂ ਦੁਨੀਆ ਵਾਲੀ ਗ਼ਰਜ਼ ਪੂਰੀ ਨਾ ਹੋਈ, ਪਿਆਰ ਟੁੱਟ ਜਾਏਗਾ) ॥੧੮॥
How long can one remain in a thatched hut which leaks when it rains? ||18||
किचरु झति लघाईऐ छपरि तुटै मेहु ॥१८॥
ਫਰੀਦਾ​ਜੰਗਲੁ​ਜੰਗਲੁ​ਕਿਆ​ਭਵਹਿ​ਵਣਿ​ਕੰਡਾ​ਮੋੜੇਹਿ​॥​
ਹੇ ਫਰੀਦ! ਹਰੇਕ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਗਾਹਣ ਦਾ ਕੀਹ ਲਾਭ ਹੈ? ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਕੰਡੇ ਕਿਉਂ ਲਤਾੜਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹੈਂ?
Fareed, why do you wander from jungle to jungle, crashing through the thorny trees?
फरीदा जंगलु जंगलु किआ भवहि वणि कंडा मोड़ेहि ॥
ਵਸੀ​ਰਬੁ​ਹਿਆਲੀਐ​ਜੰਗਲੁ​ਕਿਆ​ਢੂਢੇਹਿ​॥੧੯॥​
ਰੱਬ (ਤਾਂ ਤੇਰੇ) ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਭਾਲਣ ਦਾ ਕੀ ਫ਼ਾਇਦਾ? ॥੧੯॥
The Lord abides in the heart; why are you looking for Him in the jungle? ||19||
वसी रबु हिआलीऐ जंगलु किआ ढूढेहि ॥१९॥
ਫਰੀਦਾ​ਇਨੀ​ਨਿਕੀ​ਜੰਘੀਐ​ਥਲ​ਡੂੰਗਰ​ਭਵਿਓਮਿੑ​॥​
ਹੇ ਫਰੀਦ! ਇਹਨਾਂ ਨਿੱਕੀਆਂ ਨਿੱਕੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਨਾਲ (ਜਵਾਨੀ ਵੇਲੇ) ਮੈਂ ਥਲ ਤੇ ਪਹਾੜ ਗਾਹ ਆਉਂਦਾ ਰਿਹਾ,
Fareed, with these small legs, I crossed deserts and mountains.
फरीदा इनी निकी जंघीऐ थल डूंगर भविओमि ॥
ਅਜੁ​ਫਰੀਦੈ​ਕੂਜੜਾ​ਸੈ​ਕੋਹਾਂ​ਥੀਓਮਿ​॥੨੦॥​
ਪਰ ਅੱਜ (ਬੁਢੇਪੇ ਵਿਚ) ਮੈਨੂੰ ਫਰੀਦ ਨੂੰ (ਇਹ ਰਤਾ ਪਰੇ ਪਿਆ) ਲੋਟਾ ਸੈ ਕੋਹਾਂ ਤੇ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ (ਸੋ, ਬੰਦਗੀ ਦਾ ਵੇਲਾ ਭੀ ਜੁਆਨੀ ਹੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸਰੀਰ ਕੰਮ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ) ॥੨੦॥
But today, Fareed, my water jug seems hundreds of miles away. ||20||
अजु फरीदै कूजड़ा सै कोहां थीओमि ॥२०॥
ਫਰੀਦਾ​ਰਾਤੀ​ਵਡੀਆਂ​ਧੁਖਿ​ਧੁਖਿ​ਉਠਨਿ​ਪਾਸ​॥​
ਹੇ ਫਰੀਦ! (ਸਿਆਲ ਦੀਆਂ) ਲੰਮੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਵਿਚ (ਸਉਂ ਸਉਂ ਕੇ) ਪਾਸੇ ਧੁਖ ਉੱਠਦੇ ਹਨ (ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਾਈ ਆਸ ਤੱਕਦਿਆਂ ਸਮਾ ਮੁੱਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਪਰਾਏ ਦਰ ਤੇ ਬੈਠਿਆਂ ਅੱਕ ਜਾਈਦਾ ਹੈ)।
Fareed, the nights are long, and my sides are aching in pain.
फरीदा राती वडीआं धुखि धुखि उठनि पास ॥