GURBANI.WORLD

ਸਰਬ ਰੋਗ ਕਾ ਅਉਖਦੁ ਨਾਮੁ

ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ
ਅੰਗ 114
Display Settings
Translations
ਅਨਦਿਨੁ​ਸਦਾ​ਰਹੈ​ਭੈ​ਅੰਦਰਿ​ਭੈ​ਮਾਰਿ​ਭਰਮੁ​ਚੁਕਾਵਣਿਆ​॥੫॥​
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹਰ ਵੇਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਡਰ-ਅਦਬ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਡਰ-ਅਦਬ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ (ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰ ਕੇ ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਲ ਦੀ) ਦੌੜ-ਭੱਜ ਦੂਰ ਕਰੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ॥੫॥
Night and day, they remain in the Fear of God; conquering their fears, their doubts are dispelled. ||5||
अनदिनु सदा रहै भै अंदरि भै मारि भरमु चुकावणिआ ॥५॥
ਭਰਮੁ​ਚੁਕਾਇਆ​ਸਦਾ​ਸੁਖੁ​ਪਾਇਆ​॥​
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ (ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਲ ਦੀ) ਦੌੜ-ਭੱਜ ਮੁਕਾ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਸਦਾ ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ।
Dispelling their doubts, they find a lasting peace.
भरमु चुकाइआ सदा सुखु पाइआ ॥
ਗੁਰ​ਪਰਸਾਦਿ​ਪਰਮ​ਪਦੁ​ਪਾਇਆ​॥​
ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਆਤਮਕ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ।
By Guru's Grace, the supreme status is attained.
गुर परसादि परम पदु पाइआ ॥
ਅੰਤਰੁ​ਨਿਰਮਲੁ​ਨਿਰਮਲ​ਬਾਣੀ​ਹਰਿ​ਗੁਣ​ਸਹਜੇ​ਗਾਵਣਿਆ​॥੬॥​
ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਆਤਮਕ ਅਡੋਲਤਾ ਵਿਚ ਟਿਕ ਕੇ ਸਦਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ॥੬॥
Deep within, they are pure, and their words are pure as well; intuitively, they sing the Glorious Praises of the Lord. ||6||
अंतरु निरमलु निरमल बाणी हरि गुण सहजे गावणिआ ॥६॥
ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ​ਸਾਸਤ​ਬੇਦ​ਵਖਾਣੈ​॥​
(ਪੰਡਿਤ) ਵੈਦ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਸਿਮ੍ਰਿਤੀਆਂ (ਆਦਿਕ ਧਰਮ-ਪੁਸਤਕ) ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸੁਣਾਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
They recite the Simritees, the Shaastras and the Vedas,
सिम्रिति सासत बेद वखाणै ॥
ਭਰਮੇ​ਭੂਲਾ​ਤਤੁ​ਨ​ਜਾਣੈ​॥​
ਪਰ ਆਪ ਮਾਇਆ ਦੀ ਭਟਕਣਾ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਕੁਰਾਹੇ ਪਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਸਲੀਅਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ।
but deluded by doubt, they do not understand the essence of reality.
भरमे भूला ततु न जाणै ॥
ਬਿਨੁ​ਸਤਿਗੁਰ​ਸੇਵੇ​ਸੁਖੁ​ਨ​ਪਾਏ​ਦੁਖੋ​ਦੁਖੁ​ਕਮਾਵਣਿਆ​॥੭॥​
ਗੁਰੂ ਦੀ ਦੱਸੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਉਹ ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਨਹੀਂ ਮਾਣ ਸਕਦਾ, ਦੁੱਖ ਹੀ ਦੁੱਖ (ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ) ਕਮਾਈ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ॥੭॥
Without serving the True Guru, they find no peace; they earn only pain and misery. ||7||
बिनु सतिगुर सेवे सुखु न पाए दुखो दुखु कमावणिआ ॥७॥
ਆਪਿ​ਕਰੇ​ਕਿਸੁ​ਆਖੈ​ਕੋਈ​॥​
(ਪਰ ਇਹ ਸਾਰੀ ਖੇਡ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਹੈ। ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ) ਆਪ ਹੀ (ਸਭ ਕੁਝ) ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਆਖ ਸਕਦਾ ਹੈ (ਕਿ ਤੂੰ ਕੁਰਾਹੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ)?
The Lord Himself acts; unto whom should we complain?
आपि करे किसु आखै कोई ॥
ਆਖਣਿ​ਜਾਈਐ​ਜੇ​ਭੂਲਾ​ਹੋਈ​॥​
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸਮਝਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਤਦੋਂ ਹੀ ਪੈ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ (ਆਪ) ਕੁਰਾਹੇ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
How can anyone complain that the Lord has made a mistake?
आखणि जाईऐ जे भूला होई ॥
ਨਾਨਕ​ਆਪੇ​ਕਰੇ​ਕਰਾਏ​ਨਾਮੇ​ਨਾਮਿ​ਸਮਾਵਣਿਆ​॥੮॥੭॥੮॥​
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਪ ਹੀ (ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਕੁਝ) ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ (ਜੀਵਾਂ ਪਾਸੋਂ) ਕਰਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ (ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ) ਨਾਮ ਵਿਚ ਹੀ ਲੀਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ॥੮॥੭॥੮॥
O Nanak, the Lord Himself does, and causes things to be done; chanting the Naam, we are absorbed in the Naam. ||8||7||8||
नानक आपे करे कराए नामे नामि समावणिआ ॥८॥७॥८॥
ਮਾਝ​ਮਹਲਾ​੩​॥​
Maajh, Third Mahalaa:
माझ महला ३ ॥
ਆਪੇ​ਰੰਗੇ​ਸਹਜਿ​ਸੁਭਾਏ​॥​
ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ (ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ) ਆਤਮਕ ਅਡੋਲਤਾ ਦੇ (ਰੰਗ) ਵਿਚ ਰੰਗਦਾ ਹੈ,
He Himself imbues us with His Love, with effortless ease.
आपे रंगे सहजि सुभाए ॥
ਗੁਰ​ਕੈ​ਸਬਦਿ​ਹਰਿ​ਰੰਗੁ​ਚੜਾਏ​॥​
ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਪਿਆਰ (ਦੇ ਰੰਗ) ਵਿਚ ਰੰਗਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ (ਜੋੜ ਕੇ ਇਹ) ਰੰਗ ਚਾੜ੍ਹਦਾ ਹੈ,
Through the Word of the Guru's Shabad, we are dyed in the color of the Lord's Love.
गुर कै सबदि हरि रंगु चड़ाए ॥
ਮਨੁ​ਤਨੁ​ਰਤਾ​ਰਸਨਾ​ਰੰਗਿ​ਚਲੂਲੀ​ਭੈ​ਭਾਇ​ਰੰਗੁ​ਚੜਾਵਣਿਆ​॥੧॥​
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਨ ਰੰਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰ ਰੰਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜੀਭ (ਨਾਮ-) ਰੰਗ ਵਿਚ ਗੂੜ੍ਹੀ ਲਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਡਰ-ਅਦਬ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਜੋੜ ਕੇ ਨਾਮ-ਰੰਗ ਚਾੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ॥੧॥
This mind and body are so imbued, and this tongue is dyed in the deep crimson color of the poppy. Through the Love and the Fear of God, we are dyed in this color. ||1||
मनु तनु रता रसना रंगि चलूली भै भाइ रंगु चड़ावणिआ ॥१॥
ਹਉ​ਵਾਰੀ​ਜੀਉ​ਵਾਰੀ​ਨਿਰਭਉ​ਮੰਨਿ​ਵਸਾਵਣਿਆ​॥​
ਮੈਂ ਸਦਾ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਸਦਕੇ ਕੁਰਬਾਨ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵਸਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦਾ ਡਰ ਖ਼ਤਰਾ ਨਹੀਂ।
I am a sacrifice, my soul is a sacrifice, to those who enshrine the Fearless Lord within their minds.
हउ वारी जीउ वारी निरभउ मंनि वसावणिआ ॥
ਗੁਰ​ਕਿਰਪਾ​ਤੇ​ਹਰਿ​ਨਿਰਭਉ​ਧਿਆਇਆ​ਬਿਖੁ​ਭਉਜਲੁ​ਸਬਦਿ​ਤਰਾਵਣਿਆ​॥੧॥​ਰਹਾਉ​॥​
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਨਿਰਭਉ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਧਰਿਆ ਹੈ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਜੋੜ ਕੇ ਜ਼ਹਰ-ਰੂਪ ਸੰਸਾਰ-ਸੰਮੁਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਉਸ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਮੋਹ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਵਾਸਤੇ ਜ਼ਹਰ ਵਰਗਾ ਹੈ) ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
By Guru's Grace, I meditate on the Fearless Lord; the Shabad has carried me across the poisonous world-ocean. ||1||Pause||
गुर किरपा ते हरि निरभउ धिआइआ बिखु भउजलु सबदि तरावणिआ ॥१॥ रहाउ ॥
ਮਨਮੁਖ​ਮੁਗਧ​ਕਰਹਿ​ਚਤੁਰਾਈ​॥​
ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਨ ਵਾਲੇ ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ ਚਤੁਰਾਈਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ (ਤੇ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਸੀਂ ਤੀਰਥ-ਇਸ਼ਨਾਨ ਆਦਿਕ ਪੁੰਨ-ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ[)
The idiotic self-willed manmukhs try to be clever,
मनमुख मुगध करहि चतुराई ॥
ਨਾਤਾ​ਧੋਤਾ​ਥਾਇ​ਨ​ਪਾਈ​॥​
(ਪਰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ) ਬਾਹਰੋਂ ਕਿਤਨਾ ਭੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ (ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿਚ) ਪਰਵਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
but in spite of their bathing and washing, they shall not be acceptable.
नाता धोता थाइ न पाई ॥
ਜੇਹਾ​ਆਇਆ​ਤੇਹਾ​ਜਾਸੀ​ਕਰਿ​ਅਵਗਣ​ਪਛੋਤਾਵਣਿਆ​॥੨॥​
(ਉਹ ਜਗਤ ਵਿਚ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਵਲੋਂ) ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ (ਖ਼ਾਲੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਉਹੋ ਜਿਹਾ (ਖ਼ਾਲੀ) ਹੀ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਜਗਤ ਵਿਚ) ਔਗੁਣ ਕਰ ਕਰ ਕੇ (ਆਖ਼ਰ) ਪਛਤਾਂਦਾ ਹੀ (ਜਾਂਦਾ) ਹੈ ॥੨॥
As they came, so shall they go, regretting the mistakes they made. ||2||
जेहा आइआ तेहा जासी करि अवगण पछोतावणिआ ॥२॥
ਮਨਮੁਖ​ਅੰਧੇ​ਕਿਛੂ​ਨ​ਸੂਝੈ​॥​
ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਅੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ (ਸਹੀ ਜੀਵਨ-ਜੁਗਤਿ ਬਾਰੇ) ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਅਹੁੜਦਾ[
The blind, self-willed manmukhs do not understand anything;
मनमुख अंधे किछू न सूझै ॥
ਮਰਣੁ​ਲਿਖਾਇ​ਆਏ​ਨਹੀ​ਬੂਝੈ​॥​
(ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਮਨਮੁਖਤਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ) ਆਤਮਕ ਮੌਤ (ਦੇ ਸੰਸਕਾਰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਪੱਟੀ ਉੱਤੇ) ਲਿਖਾ ਕੇ ਉਹ (ਜਗਤ ਵਿਚ) ਆਉਂਦਾ ਹੈ (ਇਥੇ ਭੀ ਉਸ ਨੂੰ) ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ[
death was pre-ordained for them when they came into the world, but they do not understand.
मरणु लिखाइ आए नही बूझै ॥
ਮਨਮੁਖ​ਕਰਮ​ਕਰੇ​ਨਹੀ​ਪਾਏ​ਬਿਨੁ​ਨਾਵੈ​ਜਨਮੁ​ਗਵਾਵਣਿਆ​॥੩॥​
ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰ ਕੇ ਹੀ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, (ਸਹੀ ਜੀਵਨ-ਜੁਗਤਿ ਦੀ ਸੂਝ) ਹਾਸਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਵਾਂਜਿਆਂ ਰਹਿ ਕੇ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਅਜਾਈਂ ਗਵਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੩॥
The self-willed manmukhs may practice religious rituals, but they do not obtain the Name; without the Name, they lose this life in vain. ||3||
मनमुख करम करे नही पाए बिनु नावै जनमु गवावणिआ ॥३॥
ਸਚੁ​ਕਰਣੀ​ਸਬਦੁ​ਹੈ​ਸਾਰੁ​॥​
(ਹੇ ਭਾਈ!) ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਹੀ ਕਰਨ-ਜੋਗ ਕੰਮ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਦਾ ਸ਼ਬਦ (ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਵਸਾਣਾ ਹੀ) ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ (ਉੱਦਮ) ਹੈ।
The practice of Truth is the essence of the Shabad.
सचु करणी सबदु है सारु ॥
ਪੂਰੈ​ਗੁਰਿ​ਪਾਈਐ​ਮੋਖ​ਦੁਆਰੁ​॥​
ਪੂਰੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਵਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਖ਼ਲਾਸੀ ਪਾਣ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਲੱਭਦਾ ਹੈ।
Through the Perfect Guru, the gate of salvation is found.
पूरै गुरि पाईऐ मोख दुआरु ॥
ਅਨਦਿਨੁ​ਬਾਣੀ​ਸਬਦਿ​ਸੁਣਾਏ​ਸਚਿ​ਰਾਤੇ​ਰੰਗਿ​ਰੰਗਾਵਣਿਆ​॥੪॥​
(ਗੁਰੂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ) ਹਰ ਵੇਲੇ ਆਪਣੀ ਬਾਣੀ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ (ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ) ਸੁਣਾਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਰੰਗੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ-ਰੰਗ ਵਿਚ ਰੰਗੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ॥੪॥
So, night and day, listen to the Word of the Guru's Bani, and the Shabad. Let yourself be colored by this love. ||4||
अनदिनु बाणी सबदि सुणाए सचि राते रंगि रंगावणिआ ॥४॥
ਰਸਨਾ​ਹਰਿ​ਰਸਿ​ਰਾਤੀ​ਰੰਗੁ​ਲਾਏ​॥​
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਜੀਭ ਪੂਰੀ ਲਗਨ ਲਾ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ-ਰਸ ਵਿਚ ਰੰਗੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
The tongue, imbued with the Lord's Essence, delights in His Love.
रसना हरि रसि राती रंगु लाए ॥
ਮਨੁ​ਤਨੁ​ਮੋਹਿਆ​ਸਹਜਿ​ਸੁਭਾਏ​॥​
ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਆਤਮਕ ਅਡੋਲਤਾ ਵਿਚ ਮਸਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪ੍ਰੇਮ-ਰੰਗ ਵਿਚ ਮਗਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
My mind and body are enticed by the Lord's Sublime Love.
मनु तनु मोहिआ सहजि सुभाए ॥
ਸਹਜੇ​ਪ੍ਰੀਤਮੁ​ਪਿਆਰਾ​ਪਾਇਆ​ਸਹਜੇ​ਸਹਜਿ​ਮਿਲਾਵਣਿਆ​॥੫॥​
ਆਤਮਕ ਅਡੋਲਤਾ ਵਿਚ ਟਿਕ ਕੇ ਉਹ ਪਿਆਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਆਤਮਕ ਅਡੋਲਤਾ ਵਿਚ ਹੀ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ॥੫॥
I have easily obtained my Darling Beloved; I am intuitively absorbed in celestial peace. ||5||
सहजे प्रीतमु पिआरा पाइआ सहजे सहजि मिलावणिआ ॥५॥
ਜਿਸੁ​ਅੰਦਰਿ​ਰੰਗੁ​ਸੋਈ​ਗੁਣ​ਗਾਵੈ​॥​
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਲਗਨ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਦਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾਂਦਾ ਹੈ।
Those who have the Lord's Love within, sing His Glorious Praises;
जिसु अंदरि रंगु सोई गुण गावै ॥
ਗੁਰ​ਕੈ​ਸਬਦਿ​ਸਹਜੇ​ਸੁਖਿ​ਸਮਾਵੈ​॥​
ਉਹ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਜੁਝ ਕੇ ਆਤਮਕ ਅਡੋਲਤਾ ਵਿਚ ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਵਿਚ ਮਗਨ ਹੋਇਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
through the Word of the Guru's Shabad, they are intuitively absorbed in celestial peace.
गुर कै सबदि सहजे सुखि समावै ॥
ਹਉ​ਬਲਿਹਾਰੀ​ਸਦਾ​ਤਿਨ​ਵਿਟਹੁ​ਗੁਰ​ਸੇਵਾ​ਚਿਤੁ​ਲਾਵਣਿਆ​॥੬॥​
ਮੈਂ ਸਦਾ ਉਹਨਾਂ ਬੰਦਿਆਂ ਤੋਂ ਸਦਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਦੱਸੀ ਕਾਰ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਚਿੱਤ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ॥੬॥
I am forever a sacrifice to those who dedicate their consciousness to the Guru's Service. ||6||
हउ बलिहारी सदा तिन विटहु गुर सेवा चितु लावणिआ ॥६॥
ਸਚਾ​ਸਚੋ​ਸਚਿ​ਪਤੀਜੈ​॥​
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰ ਕੇ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਗਿੱਝਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
The True Lord is pleased with Truth, and only Truth.
सचा सचो सचि पतीजै ॥
ਗੁਰ​ਪਰਸਾਦੀ​ਅੰਦਰੁ​ਭੀਜੈ​॥​
ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਹਿਰਦਾ (ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ) ਭਿੱਜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
By Guru's Grace, one's inner being is deeply imbued with His Love.
गुर परसादी अंदरु भीजै ॥
ਬੈਸਿ​ਸੁਥਾਨਿ​ਹਰਿ​ਗੁਣ​ਗਾਵਹਿ​ਆਪੇ​ਕਰਿ​ਸਤਿ​ਮਨਾਵਣਿਆ​॥੭॥​
ਉਹ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਅੰਤਰ ਆਤਮੇ ਵਿਚ ਟਿਕ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਰਧਾ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਕਾਰ ਹੀ ਸਹੀ ਜੀਵਨ-ਕਾਰ ਹੈ ॥੭॥
Sitting in that blessed place, sing the Glorious Praises of the Lord, who Himself inspires us to accept His Truth. ||7||
बैसि सुथानि हरि गुण गावहि आपे करि सति मनावणिआ ॥७॥
ਜਿਸ​ਨੋ​ਨਦਰਿ​ਕਰੇ​ਸੋ​ਪਾਏ​॥​
ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਸੂਝ ਉਹੀ ਮਨੁੱਖ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਮਿਹਰ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ।
That one, upon whom the Lord casts His Glance of Grace, obtains it.
जिस नो नदरि करे सो पाए ॥
ਗੁਰ​ਪਰਸਾਦੀ​ਹਉਮੈ​ਜਾਏ​॥​
ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ (ਨਾਮ ਸਿਮਰਿਆਂ) ਉਸ ਦੀ ਹਉਮੈ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
By Guru's Grace, egotism departs.
गुर परसादी हउमै जाए ॥
ਨਾਨਕ​ਨਾਮੁ​ਵਸੈ​ਮਨ​ਅੰਤਰਿ​ਦਰਿ​ਸਚੈ​ਸੋਭਾ​ਪਾਵਣਿਆ​॥੮॥੮॥੯॥​
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਵੱਸ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਭਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ॥੮॥੮॥੯॥
O Nanak, that one, within whose mind the Name dwells, is honored in the True Court. ||8||8||9||
नानक नामु वसै मन अंतरि दरि सचै सोभा पावणिआ ॥८॥८॥९॥
ਮਾਝ​ਮਹਲਾ​੩​॥​
Maajh Third Mahalaa:
माझ महला ३ ॥
ਸਤਿਗੁਰੁ​ਸੇਵਿਐ​ਵਡੀ​ਵਡਿਆਈ​॥​
ਜੇ (ਮਨੁੱਖ) ਗੁਰੂ ਨੂੰ (ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ) ਆਸਰਾ-ਪਰਨਾ ਬਣਾ ਲਏ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਭਾਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ,
Serving the True Guru is the greatest greatness.
सतिगुरु सेविऐ वडी वडिआई ॥
ਹਰਿ​ਜੀ​ਅਚਿੰਤੁ​ਵਸੈ​ਮਨਿ​ਆਈ​॥​
ਕਿ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਆ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਵਾਲੀ ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਪੋਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ।
The Dear Lord automatically comes to dwell in the mind.
हरि जी अचिंतु वसै मनि आई ॥
ਹਰਿ​ਜੀਉ​ਸਫਲਿਓ​ਬਿਰਖੁ​ਹੈ​ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ​ਜਿਨਿ​ਪੀਤਾ​ਤਿਸੁ​ਤਿਖਾ​ਲਹਾਵਣਿਆ​॥੧॥​
(ਹੇ ਭਾਈ!) ਪਰਮਾਤਮਾ (ਮਾਨੋ) ਇਕ ਫਲਦਾਰ ਰੁੱਖ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚੋਂ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਨਾਮ-ਰਸ ਚੋਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ (ਉਹ ਰਸ) ਪੀ ਲਿਆ, ਨਾਮ-ਰਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ (ਮਾਇਆ ਦੀ) ਤ੍ਰੇਹ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ॥੧॥
The Dear Lord is the fruit-bearing tree; drinking in the Ambrosial Nectar, thirst is quenched. ||1||
हरि जीउ सफलिओ बिरखु है अंम्रितु जिनि पीता तिसु तिखा लहावणिआ ॥१॥
ਹਉ​ਵਾਰੀ​ਜੀਉ​ਵਾਰੀ​ਸਚੁ​ਸੰਗਤਿ​ਮੇਲਿ​ਮਿਲਾਵਣਿਆ​॥​
ਮੈਂ ਸਦਕੇ ਹਾਂ ਕੁਰਬਾਨ ਹਾਂ (ਪਰਮਾਤਮਾ ਤੋਂ), ਉਹ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਸਾਧ-ਸੰਗਤਿ ਵਿਚ ਮਿਲਾ ਕੇ (ਆਪਣੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ) ਜੋੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
I am a sacrifice, my soul is a sacrifice, to the one who leads me to join the True Congregation.
हउ वारी जीउ वारी सचु संगति मेलि मिलावणिआ ॥
ਹਰਿ​ਸਤਿਸੰਗਤਿ​ਆਪੇ​ਮੇਲੈ​ਗੁਰ​ਸਬਦੀ​ਹਰਿ​ਗੁਣ​ਗਾਵਣਿਆ​॥੧॥​ਰਹਾਉ​॥​
ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਪ ਹੀ ਸਾਧ ਸੰਗਤਿ ਦਾ ਮੇਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। (ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਸਾਧ ਸੰਗਤਿ ਵਿਚ ਜੁੜਦਾ ਹੈ ਉਹ) ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਂਦਾ ਹੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
The Lord Himself unites me with the Sat Sangat, the True Congregation. Through the Word of the Guru's Shabad, I sing the Glorious Praises of the Lord. ||1||Pause||
हरि सतिसंगति आपे मेलै गुर सबदी हरि गुण गावणिआ ॥१॥ रहाउ ॥