GURBANI.WORLD

ਸਰਬ ਰੋਗ ਕਾ ਅਉਖਦੁ ਨਾਮੁ

ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ
ਅੰਗ 1033
Display Settings
Translations
ਸਭੁ​ਕੋ​ਬੋਲੈ​ਆਪਣ​ਭਾਣੈ​॥​
ਹਰੇਕ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਆਸਰੇ ਦੀ ਝਾਕ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਸੁਆਰਥ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਵਿਚ ਹੀ (ਸਭ ਬਚਨ) ਬੋਲਦਾ ਹੈ,
Everyone speaks as they please.
सभु को बोलै आपण भाणै ॥
ਮਨਮੁਖੁ​ਦੂਜੈ​ਬੋਲਿ​ਨ​ਜਾਣੈ​॥​
ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਨ ਵਾਲਾ (ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੇ ਬੋਲ) ਬੋਲਣਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
The self-willed manmukh, in duality, does not know how to speak.
मनमुखु दूजै बोलि न जाणै ॥
ਅੰਧੁਲੇ​ਕੀ​ਮਤਿ​ਅੰਧਲੀ​ਬੋਲੀ​ਆਇ​ਗਇਆ​ਦੁਖੁ​ਤਾਹਾ​ਹੇ​॥੧੧॥​
ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਅੰਨ੍ਹੇ ਹੋ ਚੁਕੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਅਕਲ ਅੰਨ੍ਹੀ ਤੇ ਬੋਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ (ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਹ ਕਿਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ, ਨਾਹ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਉਹ ਸੁਣਦਾ ਹੈ)। ਉਸ ਨੂੰ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜ ਦਾ ਦੁੱਖ ਵਾਪਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ॥੧੧॥
The blind person has a blind and deaf intellect; coming and going in reincarnation, he suffers in pain. ||11||
अंधुले की मति अंधली बोली आइ गइआ दुखु ताहा हे ॥११॥
ਦੁਖ​ਮਹਿ​ਜਨਮੈ​ਦੁਖ​ਮਹਿ​ਮਰਣਾ​॥​
ਮਨਮੁਖ ਮਨੁੱਖ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਗ੍ਰਸਿਆ ਜੰਮਦਾ ਹੈ (ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਦੁੱਖ ਸਹੇੜ ਸਹੇੜ ਕੇ) ਦੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਮਰਦਾ ਹੈ।
In pain he is born, and in pain he dies.
दुख महि जनमै दुख महि मरणा ॥
ਦੂਖੁ​ਨ​ਮਿਟੈ​ਬਿਨੁ​ਗੁਰ​ਕੀ​ਸਰਣਾ​॥​
ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ (ਇਹ ਜਨਮਾਂ ਜਨਮਾਂਤਰਾਂ ਦਾ ਲੰਮਾ) ਦੁੱਖ ਮਿਟ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
His pain is not relieved, without seeking the Sanctuary of the Guru.
दूखु न मिटै बिनु गुर की सरणा ॥
ਦੂਖੀ​ਉਪਜੈ​ਦੂਖੀ​ਬਿਨਸੈ​ਕਿਆ​ਲੈ​ਆਇਆ​ਕਿਆ​ਲੈ​ਜਾਹਾ​ਹੇ​॥੧੨॥​
ਦੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਜੰਮਦਾ ਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਸੁਚੱਜਾ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਨਾਹ ਹੀ ਲੈ ਕੇ ਇਥੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਨਾਹ ਹੀ ਇਥੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੧੨॥
In pain he is created, and in pain he perishes. What has he brought with himself? And what will he take away? ||12||
दूखी उपजै दूखी बिनसै किआ लै आइआ किआ लै जाहा हे ॥१२॥
ਸਚੀ​ਕਰਣੀ​ਗੁਰ​ਕੀ​ਸਿਰਕਾਰਾ​॥​
ਗੁਰੂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ ਤੁਰਨਾ ਹੀ ਸਹੀ ਜੀਵਨ-ਰਸਤਾ ਹੈ,
True are the actions of those who are under the Guru's influence.
सची करणी गुर की सिरकारा ॥
ਆਵਣੁ​ਜਾਣੁ​ਨਹੀ​ਜਮ​ਧਾਰਾ​॥​
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦਾ ਗੇੜ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਤਮਕ ਮੌਤ ਦਾ ਰਸਤਾ ਭੀ ਨਹੀਂ ਫੜੀਦਾ।
They do not come and go in reincarnation, and they are not subject to the laws of Death.
आवणु जाणु नही जम धारा ॥
ਡਾਲ​ਛੋਡਿ​ਤਤੁ​ਮੂਲੁ​ਪਰਾਤਾ​ਮਨਿ​ਸਾਚਾ​ਓਮਾਹਾ​ਹੇ​॥੧੩॥​
ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ (ਗੁਰੂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ) ਟਾਹਣੀਆਂ ਛੱਡ ਕੇ ਮੂਲ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ (ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਰਚੀ ਮਾਇਆ ਦਾ ਮੋਹ ਛੱਡ ਕੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਪਾਂਦਾ ਹੈ) ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ॥੧੩॥
Whoever abandons the branches, and clings to the true root, enjoys true ecstasy within his mind. ||13||
डाल छोडि ततु मूलु पराता मनि साचा ओमाहा हे ॥१३॥
ਹਰਿ​ਕੇ​ਲੋਗ​ਨਹੀ​ਜਮੁ​ਮਾਰੈ​॥​
ਜੇਹੜੇ ਬੰਦੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਸੇਵਕ ਬਣਦੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਮ ਨਹੀਂ ਮਾਰ ਸਕਦਾ (ਆਤਮਕ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਮਾਰ ਸਕਦੀ),
Death cannot strike down the people of the Lord.
हरि के लोग नही जमु मारै ॥
ਨਾ​ਦੁਖੁ​ਦੇਖਹਿ​ਪੰਥਿ​ਕਰਾਰੈ​॥​
ਉਹ (ਆਤਮਕ ਮੌਤ ਦੇ) ਕਰੜੇ ਰਸਤੇ ਤੇ (ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੇ ਤੇ) ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।
They do not see pain on the most difficult path.
ना दुखु देखहि पंथि करारै ॥
ਰਾਮ​ਨਾਮੁ​ਘਟ​ਅੰਤਰਿ​ਪੂਜਾ​ਅਵਰੁ​ਨ​ਦੂਜਾ​ਕਾਹਾ​ਹੇ​॥੧੪॥​
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਵੱਸਦਾ ਹੈ (ਉਹ ਅੰਤਰ ਆਤਮੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ) ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ (ਮਾਇਆ ਦਾ) ਕੋਈ ਹੋਰ ਬਖੇੜਾ ਨਹੀਂ ਵਾਪਰਦਾ ॥੧੪॥
Deep within the nucleus of their hearts, they worship and adore the Lord's Name; there is nothing else at all for them. ||14||
राम नामु घट अंतरि पूजा अवरु न दूजा काहा हे ॥१४॥
ਓੜੁ​ਨ​ਕਥਨੈ​ਸਿਫਤਿ​ਸਜਾਈ​॥​
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! (ਤੇਰੇ ਭਗਤ) ਤੇਰੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਇਸ ਉੱਦਮ ਦਾ ਖ਼ਾਤਮਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
There is no end to the Lord's sermon and Praise.
ओड़ु न कथनै सिफति सजाई ॥
ਜਿਉ​ਤੁਧੁ​ਭਾਵਹਿ​ਰਹਹਿ​ਰਜਾਈ​॥​
(ਉਹ) ਜਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਤੇਰੀ ਰਜ਼ਾ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
As it pleases You, I remain under Your Will.
जिउ तुधु भावहि रहहि रजाई ॥
ਦਰਗਹ​ਪੈਧੇ​ਜਾਨਿ​ਸੁਹੇਲੇ​ਹੁਕਮਿ​ਸਚੇ​ਪਾਤਿਸਾਹਾ​ਹੇ​॥੧੫॥​
ਹੇ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਾਤਿਸ਼ਾਹ! ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਤੇਰੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿਚ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਸੌਖੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ ॥੧੫॥
I am embellished with robes of honor in the Court of the Lord, by the Order of the True King. ||15||
दरगह पैधे जानि सुहेले हुकमि सचे पातिसाहा हे ॥१५॥
ਕਿਆ​ਕਹੀਐ​ਗੁਣ​ਕਥਹਿ​ਘਨੇਰੇ​॥​
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਅਨੇਕਾਂ ਹੀ ਜੀਵ ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਕਥਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ।
How can I chant Your uncounted glories?
किआ कहीऐ गुण कथहि घनेरे ॥
ਅੰਤੁ​ਨ​ਪਾਵਹਿ​ਵਡੇ​ਵਡੇਰੇ​॥​
(ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ) ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ (ਦੇਵਤੇ ਆਦਿਕ ਅਖਵਾਣ ਵਾਲੇ ਭੀ) ਤੇਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ।
Even the greatest of the great do not know Your limits.
अंतु न पावहि वडे वडेरे ॥
ਨਾਨਕ​ਸਾਚੁ​ਮਿਲੈ​ਪਤਿ​ਰਾਖਹੁ​ਤੂ​ਸਿਰਿ​ਸਾਹਾ​ਪਾਤਿਸਾਹਾ​ਹੇ​॥੧੬॥੬॥੧੨॥​
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੂੰ ਪਾਤਿਸ਼ਾਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਭੀ ਪਾਤਿਸ਼ਾਹ ਹੈਂ (ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਹੈ) ਮੈਨੂੰ ਨਾਨਕ ਨੂੰ ਤੇਰਾ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਨਾਮ ਮਿਲ ਜਾਏ, ਮੇਰੀ ਲਾਜ ਰੱਖ ॥੧੬॥੬॥੧੨॥
Please bless Nanak with the Truth, and preserve his honor; You are the supreme emperor above the heads of kings. ||16||6||12||
नानक साचु मिलै पति राखहु तू सिरि साहा पातिसाहा हे ॥१६॥६॥१२॥
ਮਾਰੂ​ਮਹਲਾ​੧​ਦਖਣੀ​॥​
Maaroo, First Mahalaa, Dakhanee:
मारू महला १ दखणी ॥
ਕਾਇਆ​ਨਗਰੁ​ਨਗਰ​ਗੜ​ਅੰਦਰਿ​॥​
(ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਵੱਸਣ ਵਾਸਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਸਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਰਾਖੀ ਵਾਸਤੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਬਣਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਹਨਾਂ) ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੇ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ (ਦੀ ਗਿਣਤੀ) ਵਿਚ (ਮਨੁੱਖਾ) ਸਰੀਰ ਭੀ ਇਕ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ।
Deep within the body-village is the fortress.
काइआ नगरु नगर गड़ अंदरि ॥
ਸਾਚਾ​ਵਾਸਾ​ਪੁਰਿ​ਗਗਨੰਦਰਿ​॥​
(ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਸਣ ਲਈ ਵਸਾਇਆ ਹੈ), ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਇਸ ਦੇ ਦਸਮ ਦੁਆਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਭੂ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਨਿਵਾਸ ਹੈ।
The dwelling of the True Lord is within the city of the Tenth Gate.
साचा वासा पुरि गगनंदरि ॥
ਅਸਥਿਰੁ​ਥਾਨੁ​ਸਦਾ​ਨਿਰਮਾਇਲੁ​ਆਪੇ​ਆਪੁ​ਉਪਾਇਦਾ​॥੧॥​
ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਪਵਿਤ੍ਰ-ਸਰੂਪ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ (ਸਰੀਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ) ਪਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ॥੧॥
This place is permanent and forever immaculate. He Himself created it. ||1||
असथिरु थानु सदा निरमाइलु आपे आपु उपाइदा ॥१॥
ਅੰਦਰਿ​ਕੋਟ​ਛਜੇ​ਹਟਨਾਲੇ​॥​
ਇਸ (ਸਰੀਰ-) ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ, ਮਾਨੋ, ਛੱਜੇ ਤੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਹਨ,
Within the fortress are balconies and bazaars.
अंदरि कोट छजे हटनाले ॥
ਆਪੇ​ਲੇਵੈ​ਵਸਤੁ​ਸਮਾਲੇ​॥​
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਸੌਦਾ ਖ਼ਰੀਦਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਂਭਦਾ ਹੈ।
He Himself takes care of His merchandise.
आपे लेवै वसतु समाले ॥
ਬਜਰ​ਕਪਾਟ​ਜੜੇ​ਜੜਿ​ਜਾਣੈ​ਗੁਰ​ਸਬਦੀ​ਖੋਲਾਇਦਾ​॥੨॥​
(ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਦੇ) ਕਰੜੇ ਕਵਾੜ ਭੀ ਅੰਦਰ ਜੜੇ ਪਏ ਹਨ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਪ ਹੀ ਇਹ ਕਵਾੜ ਬੰਦ ਕਰਨੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ (ਜੀਵ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਕਵਾੜ) ਖੁਲ੍ਹਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ॥੨॥
The hard and heavy doors of the Tenth Gate are closed and locked. Through the Word of the Guru's Shabad, they are thrown open. ||2||
बजर कपाट जड़े जड़ि जाणै गुर सबदी खोलाइदा ॥२॥
ਭੀਤਰਿ​ਕੋਟ​ਗੁਫਾ​ਘਰ​ਜਾਈ​॥​
ਇਸ (ਸਰੀਰ) ਕਿਲ੍ਹੇ ਗੁਫ਼ਾ ਵਿਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਰਿਹੈਸ਼ ਦਾ ਥਾਂ ਹੈ।
Within the fortress is the cave, the home of the self.
भीतरि कोट गुफा घर जाई ॥
ਨਉ​ਘਰ​ਥਾਪੇ​ਹੁਕਮਿ​ਰਜਾਈ​॥​
ਰਜ਼ਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਹੀ (ਇਸ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿਚ) ਨੌ ਘਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤੇ ਹਨ (ਜੋ ਪਰੱਤਖ ਦਿਸਦੇ ਹਨ)।
He established the nine gates of this house, by His Command and His Will.
नउ घर थापे हुकमि रजाई ॥
ਦਸਵੈ​ਪੁਰਖੁ​ਅਲੇਖੁ​ਅਪਾਰੀ​ਆਪੇ​ਅਲਖੁ​ਲਖਾਇਦਾ​॥੩॥​
ਦਸਵੇਂ ਘਰ ਵਿਚ (ਜੋ ਗੁਪਤ ਹੈ) ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ ਲੇਖੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਬੇਅੰਤ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਾਂਦਾ ਹੈ ॥੩॥
In the Tenth Gate, the Primal Lord, the unknowable and infinite dwells; the unseen Lord reveals Himself. ||3||
दसवै पुरखु अलेखु अपारी आपे अलखु लखाइदा ॥३॥
ਪਉਣ​ਪਾਣੀ​ਅਗਨੀ​ਇਕ​ਵਾਸਾ​॥​
(ਇਸ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਉਸ ਨੇ) ਹਵਾ, ਪਾਣੀ, ਅੱਗ (ਆਦਿਕ ਤੱਤਾਂ) ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਵਸਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
Within the body of air, water and fire, the One Lord dwells.
पउण पाणी अगनी इक वासा ॥
ਆਪੇ​ਕੀਤੋ​ਖੇਲੁ​ਤਮਾਸਾ​॥​
(ਜਗਤ-ਰਚਨਾ ਦਾ) ਖੇਲ ਤੇ ਤਮਾਸ਼ਾ ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਰਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
He Himself stages His wondrous dramas and plays.
आपे कीतो खेलु तमासा ॥
ਬਲਦੀ​ਜਲਿ​ਨਿਵਰੈ​ਕਿਰਪਾ​ਤੇ​ਆਪੇ​ਜਲ​ਨਿਧਿ​ਪਾਇਦਾ​॥੪॥​
ਜੇਹੜੀ ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਬੁੱਝ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਉਹ ਅੱਗ (ਬੜਵਾ ਅਗਨੀ) ਉਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਟਿਕਾ ਰੱਖੀ ਹੈ ॥੪॥
By His Grace, water puts out the burning fire; He Himself stores it up in the watery ocean. ||4||
बलदी जलि निवरै किरपा ते आपे जल निधि पाइदा ॥४॥
ਧਰਤਿ​ਉਪਾਇ​ਧਰੀ​ਧਰਮਸਾਲਾ​॥​
ਧਰਤੀ ਪੈਦਾ ਕਰ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਕਮਾਣ ਲਈ ਥਾਂ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
Creating the earth, He established it as the home of Dharma.
धरति उपाइ धरी धरमसाला ॥
ਉਤਪਤਿ​ਪਰਲਉ​ਆਪਿ​ਨਿਰਾਲਾ​॥​
ਜਗਤ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਤੇ ਪਰਲੋ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਪ ਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਆਪ ਇਸ ਉਤਪੱਤੀ ਪਰਲੋ ਤੋਂ ਨਿਰਲੇਪ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
Creating and destroying, He remains unattached.
उतपति परलउ आपि निराला ॥
ਪਵਣੈ​ਖੇਲੁ​ਕੀਆ​ਸਭ​ਥਾਈ​ਕਲਾ​ਖਿੰਚਿ​ਢਾਹਾਇਦਾ​॥੫॥​
ਹਰ ਥਾਂ (ਭਾਵ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ) ਉਸ ਨੇ ਸੁਆਸਾਂ ਦੀ ਖੇਡ ਰਚੀ ਹੋਈ ਹੈ (ਭਾਵ, ਸੁਆਸਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ ਜੀਵ ਜਿਊਂਦੇ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਹਨ), ਆਪ ਹੀ (ਇਹ ਸੁਆਸਾਂ ਦੀ) ਤਾਕਤ ਖਿੱਚ ਕੇ (ਕੱਢ ਕੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦੀ ਖੇਡ ਨੂੰ) ਢਾਹ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ॥੫॥
He stages the play of the breath everywhere. Withdrawing His power, He lets the beings crumble. ||5||
पवणै खेलु कीआ सभ थाई कला खिंचि ढाहाइदा ॥५॥
ਭਾਰ​ਅਠਾਰਹ​ਮਾਲਣਿ​ਤੇਰੀ​॥​
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਬਨਸਪਤੀ (ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਫੁੱਲ ਭੇਟਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ) ਤੇਰੀ ਮਾਲਣ ਹੈ,
Your gardener is the vast vegetation of nature.
भार अठारह मालणि तेरी ॥
ਚਉਰੁ​ਢੁਲੈ​ਪਵਣੈ​ਲੈ​ਫੇਰੀ​॥​
(ਜੇਹੜੀ ਹਵਾ) ਫੇਰੀਆਂ ਲੈਂਦੀ ਹੈ (ਭਾਵ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਚੱਲਦੀ ਹੈ, ਉਸ) ਹਵਾ ਦਾ (ਮਾਨੋ) ਚਉਰ (ਤੇਰੇ ਉਤੇ) ਝੁਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
The wind blowing around is the chauree, the fly-brush, waving over You.
चउरु ढुलै पवणै लै फेरी ॥
ਚੰਦੁ​ਸੂਰਜੁ​ਦੁਇ​ਦੀਪਕ​ਰਾਖੇ​ਸਸਿ​ਘਰਿ​ਸੂਰੁ​ਸਮਾਇਦਾ​॥੬॥​
(ਆਪਣੇ ਜਗਤ-ਮਹੱਲ ਵਿਚ) ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ (ਮਾਨੋ) ਦੋ ਦੀਵੇ (ਜਗਾ) ਰੱਖੇ ਹਨ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਸਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ (ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਰਹੀਆਂ ਹਨ) ॥੬॥
The Lord placed the two lamps, the sun and the moon; the sun merges in the house of the moon. ||6||
चंदु सूरजु दुइ दीपक राखे ससि घरि सूरु समाइदा ॥६॥
ਪੰਖੀ​ਪੰਚ​ਉਡਰਿ​ਨਹੀ​ਧਾਵਹਿ​॥​
ਉਹਨਾਂ ਦੇ (ਗਿਆਨ-ਇੰਦ੍ਰੇ) ਪੰਛੀ ਉੱਡ ਕੇ ਬਾਹਰ (ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਲ) ਦੌੜਦੇ ਨਹੀਂ ਫਿਰਦੇ,
The five birds do not fly wild.
पंखी पंच उडरि नही धावहि ॥
ਸਫਲਿਓ​ਬਿਰਖੁ​ਅੰਮ੍ਰਿਤ​ਫਲੁ​ਪਾਵਹਿ​॥​
(ਜੇਹੜੇ) ਗੁਰਮੁਖ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਨਾਮ-ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਗੁਰੂ (ਮਾਨੋ ਅਜਿਹਾ) ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਰੁੱਖ ਹੈ।
The tree of life is fruitful, bearing the fruit of Ambrosial Nectar.
सफलिओ बिरखु अंम्रित फलु पावहि ॥
ਗੁਰਮੁਖਿ​ਸਹਜਿ​ਰਵੈ​ਗੁਣ​ਗਾਵੈ​ਹਰਿ​ਰਸੁ​ਚੋਗ​ਚੁਗਾਇਦਾ​॥੭॥​
ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਜੀਵ-ਪੰਛੀ ਆਤਮਕ ਅਡੋਲਤਾ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਨਾਮ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਾਮ-ਰਸ (ਰੂਪ) ਚੋਗ ਚੁਗਾਂਦਾ ਹੈ ॥੭॥
The Gurmukh intuitively sings the Glorious Praises of the Lord; he eats the food of the Lord's sublime essence. ||7||
गुरमुखि सहजि रवै गुण गावै हरि रसु चोग चुगाइदा ॥७॥
ਝਿਲਮਿਲਿ​ਝਿਲਕੈ​ਚੰਦੁ​ਨ​ਤਾਰਾ​॥​
('ਸਫਲ ਬਿਰਖ' ਗੁਰੂ ਪਾਸੋਂ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਨਾਮ-ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਗੁਰਮੁਖ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਤਮ-ਪਰਕਾਸ਼ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ) ਐਸਾ ਝਿਲਮਿਲ ਝਿਲਮਿਲ ਕਰ ਕੇ ਚਮਕਾਰੇ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਤਕ ਨਾਹ ਚੰਦ, ਨਾਹ ਕੋਈ ਤਾਰਾ,
The dazzling light glitters, although neither the moon nor the stars are shining;
झिलमिलि झिलकै चंदु न तारा ॥
ਸੂਰਜ​ਕਿਰਣਿ​ਨ​ਬਿਜੁਲਿ​ਗੈਣਾਰਾ​॥​
ਨਾਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣ, ਅਤੇ ਨਾਹ ਹੀ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੀ ਹੈ (ਬਰਾਬਰੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ)।
neither the sun's rays nor the lightning flashes across the sky.
सूरज किरणि न बिजुलि गैणारा ॥
ਅਕਥੀ​ਕਥਉ​ਚਿਹਨੁ​ਨਹੀ​ਕੋਈ​ਪੂਰਿ​ਰਹਿਆ​ਮਨਿ​ਭਾਇਦਾ​॥੮॥​
(ਮੈਂ ਉਸ ਪਰਕਾਸ਼ ਦਾ) ਬਿਆਨ ਤਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ (ਪਰ ਉਹ ਪਰਕਾਸ਼) ਬਿਆਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। (ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰ ਉਹ ਪਰਕਾਸ਼ ਆਪਣਾ) ਜ਼ਹੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਉਹ ਬੜਾ ਪਿਆਰਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ॥੮॥
I describe the indescribable state, which has no sign, where the all-pervading Lord is still pleasing to the mind. ||8||
अकथी कथउ चिहनु नही कोई पूरि रहिआ मनि भाइदा ॥८॥
ਪਸਰੀ​ਕਿਰਣਿ​ਜੋਤਿ​ਉਜਿਆਲਾ​॥​
(ਜਿਸ ਗੁਰਮੁਖ ਦੇ ਅੰਦਰ 'ਸਫਲ ਬਿਰਖ' ਗੁਰੂ ਦੀ ਮੇਹਰ ਨਾਲ) ਰੱਬੀ ਜੋਤਿ ਦੀ ਕਿਰਣ ਪਰਕਾਸ਼ਦੀ ਹੈ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ (ਆਤਮਕ) ਚਾਨਣ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
The rays of Divine Light have spread out their brilliant radiance.
पसरी किरणि जोति उजिआला ॥
ਕਰਿ​ਕਰਿ​ਦੇਖੈ​ਆਪਿ​ਦਇਆਲਾ​॥​
ਦਇਆ ਦਾ ਸੋਮਾ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਇਹ ਕੌਤਕ ਕਰ ਕਰ ਕੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
Having created the creation, the Merciful Lord Himself gazes upon it.
करि करि देखै आपि दइआला ॥
ਅਨਹਦ​ਰੁਣ​ਝੁਣਕਾਰੁ​ਸਦਾ​ਧੁਨਿ​ਨਿਰਭਉ​ਕੈ​ਘਰਿ​ਵਾਇਦਾ​॥੯॥​
(ਉਸ ਗੁਰਮੁਖ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਮਾਨੋ) ਇਕ-ਰਸ ਮਿੱਠੀ ਮਿੱਠੀ ਸੁਰ ਵਾਲਾ ਗੀਤ ਚੱਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਧੁਨਿ ਸਦਾ (ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ)। (ਉਹ ਗੁਰਮੁਖ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ, ਮਾਨੋ, ਐਸਾ ਸਾਜ਼) ਵਜਾਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ (ਜਿਸ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ) ਉਹ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇ ਆਤਮਕ ਟਿਕਾਣੇ ਵਿਚ (ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ॥੯॥
The sweet, melodious, unstruck sound current vibrates continuously in the home of the fearless Lord. ||9||
अनहद रुण झुणकारु सदा धुनि निरभउ कै घरि वाइदा ॥९॥