ਆਂਧਰੇ ਕਉ ਸਬਦ ਸੁਰਤਿ ਕਰ ਚਰ ਟੇਕ ਬਹਰੈ ਚਰਨ ਕਰ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਸਬਦ ਹੈ ।
ਅੰਨ੍ਹੇ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਤਾਂ ਸਬਦ = ਬਾਣੀ ਬੋਲਨ ਦੀ ਸਾਧਨ ਰਸਨਾ ਸੁਰਤਿ, ਕੰਨਾਂ, ਕਰ ਹੱਥਾਂ ਤਥਾ ਚਰ ਚਰਣਾਂ ਦੀ ਟੇਕ ਸਹਾਰਾ ਥੂਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹਰੇ ਬੋਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੱਥਾਂ, ਅੱਖੀਆਂ ਤਥਾ ਰਸਨਾ ਦੀ।
A blind person has support of the words, ability to hear, hands and feet. A deaf has much reliance on his hands feet, vision of the eyes and the words that he speaks.
आंधरे कउ सबद सुरति कर चर टेक बहरै चरन कर द्रिसटि सबद है ।
ਗੂੰਗੈ ਟੇਕ ਚਰ ਕਰ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਸਬਦ ਸੁਰਤਿ ਲਿਵ ਲੂਲੇ ਟੇਕ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਸਬਦ ਸ੍ਰੁਤਿ ਪਦ ਹੈ ।
ਗੁੰਗੇ ਦੀ ਪੈਰਾਂ, ਹੱਥਾਂ, ਅੱਖੀਆਂ, ਰਸਨਾ ਤਥਾ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਵਿਖੇ ਲਿਵ = ਤਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਭਾਵ ਉਸ ਨੂੰ ਇਨਾਂ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਮਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਲੂਲੇ ਲੁੰਜੇ = ਹੱਥ ਵੰਜਾਏ ਆਦਮੀ ਦੀ ਥੂਨੀ ਅੱਖਾਂ ਰਸਨਾ, ਕੰਨ ਤਥਾ ਪੈਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
A dumb has support of ears for listening, feet, hands vision of the eyes. A handless person relies much on eyes speech, hearing and feet.
गूंगै टेक चर कर द्रिसटि सबद सुरति लिव लूले टेक द्रिसटि सबद स्रुति पद है ।
ਪਾਗੁਰੇ ਕਉ ਟੇਕ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਸਬਦ ਸੁਰਤਿ ਕਰ ਟੇਕ ਏਕ ਏਕ ਅੰਗ ਹੀਨ ਦੀਨਤਾ ਅਛਦ ਹੈ ।
ਪਿੰਗਲੇ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਨੇਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਰਸਨਾ ਦਾ ਤਥਾ ਕੰਨਾਂ ਅਰੁ ਹੱਥਾਂ ਦਾ ਤੇ ਇਸੇ ਕਰ ਕੇ ਹੀ ਇਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਜਣਿਆਂ ਦੀ ਇਕੋ ਇੱਕ ਅੰਗ ਤੋਂ ਹੀਣਿਆਂ ਹੋਣ ਕਾਰਣ ਦੀਨਤਾ ਮੁਥੰਜਗੀ ਅਛਦ ਅਛਾਦੀ ਹੋਈ ਢੱਕੀ ਢਕਾਈ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਭਾਵ ਇਨਾਂ ਦੀ ਮੁਥਾਜੀ ਉਪਰ ਪੜਦਾ ਪਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
One who is lame or without legs rely on sight of his eyes speech, ability to hear, and use of his hands. Despite capacitated of one limb or faculty, the dependence on others remain hidden.
पागुरे कउ टेक द्रिसटि सबद सुरति कर टेक एक एक अंग हीन दीनता अछद है ।
ਅੰਧ ਗੁੰਗ ਸੁੰਨ ਪੰਗ ਲੁੰਜ ਦੁਖ ਪੁੰਜ ਮਮ ਅੰਤਰ ਕੇ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਪਰਬੀਨ ਸਦ ਹੈ ।੩੧੪।
ਪਰ ਅਖੀਆਂ ਤੋਂ ਅੰਨ੍ਹਾ, ਬੋਲਣੋਂ ਗੁੰਗਾ, ਕੰਨਾਂ ਤੋਂ ਸੁੰਨ ਬੋਲਾ, ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਲੂਲਾ ਅਤੇ ਹੱਥਾਂ ਦਾ ਲੁੰਞਾ ਭਾਵ ਸਭ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਹੀਣਾ ਮੈਂ ਦੁੱਖ ਪੁੰਜ ਸਮੂਲਚਾ ਦੁੱਖ ਰੂਪ ਹੀ ਹਾਂ। ਹਾਂ! ਹੈਗਾ ਹਾਂ ਆਪ ਦਾ ਤੇ ਆਪ ਅੰਦਰ ਦਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਬੁਝਨਹਾਰੇ ਅੰਤਰਯਾਮੀ ਸਰਬਦਾ ਕਾਲ ਹੀ ਪਰਬੀਨ = ਪੂਰਣ ਚੱਤੁਰ ਸ੍ਯਾਣੇ ਸ਼ਕਤੀ ਸੰਪੰਨ ਹੋ ॥੩੧੪॥
But I am blind, dumb, deaf, maimed of hand and feet a mass of suffering. O my True Lord! You are the wisest and completely informed of all my innate pains. O My Lord, please be merciful and remove all my pains. (314)
अंध गुंग सुंन पंग लुंज दुख पुंज मम अंतर के अंतरजामी परबीन सद है ।३१४।