ਹਾਰਿ ਮਾਨੀ ਝਗਰੋ ਮਿਟਤ ਰੋਸ ਮਾਰੇ ਸੈ ਰਸਾਇਨ ਹੁਇ ਪੋਟ ਡਾਰੇ ਲਾਗਤ ਨ ਡੰਡੁ ਜਗ ਜਾਨੀਐ ।
ਰੋਸ ਮਾਰੇ ਆਦਮੀ ਪਾਸੋਂ ਹਾਰ ਮੰਨ ਲਿਆਂ ਝਗੜਾ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੀਕੂੰ ਸਿਰ ਤੋਂ ਪੰਡ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਿਆਂ ਮਸੂਲ ਨਹੀਂ ਭਰਣਾ ਪਿਆ ਕਰਦਾ, ਤੀਕੂੰ ਹੀ ਹਉਮੈਂ ਦੀ ਅਣਖ ਵਾ ਆਕੜ ਛਡ ਦਿੱਤਿਆਂ ਰਸਾਂ ਦੇ ਅਸਥਾਨ ਬਣ ਜਾਈਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜਮ ਦਾ ਡੰਡ ਵਾ ਬਿਧੀ ਨਿਖੇਧ ਦਾ ਕਰ ਹਾਲਾ ਨਹੀਂ ਭਰਣਾ ਪਿਆ ਕਰਦਾ ਜਿਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਹੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
Accepting defeat ends all discords. Shedding anger gives much peace. If we discard the results/income of all our deeds/business, we are never taxed. This fact is known to the whole world.
हारि मानी झगरो मिटत रोस मारे सै रसाइन हुइ पोट डारे लागत न डंडु जग जानीऐ ।
ਹਉਮੇ ਅਭਿਮਾਨ ਅਸਥਾਨ ਊਚੇ ਨਾਹਿ ਜਲੁ ਨਿਮਤ ਨਵਨ ਥਲ ਜਲੁ ਪਹਿਚਾਨੀਐ ।
ਹਉਮੈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੰਕਾਰ ਸਥੂਲ ਹੰਕਾਰ ਅਰੁ ਅਭਿਮਾਨ ਸੂਖਮ ਹੰਕਾਰ ਰਿਦੇ ਅੰਦਰ ਦਾ ਇਸ ਸਥੂਲ ਸੂਖਮ ਹੰਕਾਰ ਦਾ ਅਸਥਾਨ = ਟਿਕਿਆ ਹੋਵੇ ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ, ਉਸ ਉੱਚੇ ਟਿਕਾਣੇ ਟਿੱਬੇ ਉਪਰ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਅੰਤਰਯਾਮੀ ਦੀਆਂ ਬਰਕਤਾਂ ਦਾ ਜਲ ਨਹੀਂ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿ ਸਦਾ, ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਇਹ ਗੱਲ ਮੰਨੀ ਪ੍ਰਮੰਨੀ ਹੈ ਕਿ ਨਿਮਤ ਨੀਊਂਦਾ ਵਗਦਾ ਹੈ ਜਲ 'ਨਵਨ ਥਲਿ' ਨਿਵਾਨ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਹੀ ਪਛਾਣ ਰਖੋ, ਐਸੇ।
The heart where ego and pride dwells is like a high ground where no water can accumulate. Lord cannot stay either.
हउमे अभिमान असथान ऊचे नाहि जलु निमत नवन थल जलु पहिचानीऐ ।
ਅੰਗ ਸਰਬੰਗ ਤਰਹਰ ਹੋਤ ਹੈ ਚਰਨ ਤਾ ਤੇ ਚਰਨਾਮ੍ਰਤ ਚਰਨ ਰੇਨ ਮਾਨੀਐ ।
ਦੇਖੋ! ਸਾਰਿਆਂ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਅਤ੍ਯੰਤ ਥੱਲੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਅੰਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਇਸੇ ਕਰ ਕੇ ਹੀ ਇਨਾਂ ਚਰਣਾਂ ਦਾ ਧੋਣ ਚਰਣ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰੂਪ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਏਨਾਂ ਨੂੰ ਸਪਰਸ਼ੀ ਛੋਹੀ ਹੋਈ ਧੂਲੀ ਆਦਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
Feet are located at the lowest end of the body. That is why the dust of the feet and the foot wash are regarded sacred and thus respected.
अंग सरबंग तरहर होत है चरन ता ते चरनाम्रत चरन रेन मानीऐ ।
ਤੈਸੇ ਹਰਿ ਭਗਤ ਜਗਤ ਮੈ ਨਿੰਮਰੀਭੂਤ ਜਗ ਪਗ ਲਗਿ ਮਸਤਕਿ ਪਰਵਾਨੀਐ ।੨੮੮।
ਤਿਸੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹੀ ਜਗਤ ਅੰਦਰ ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਨਿੰਮ੍ਰਤਾ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੋਏ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਏਸੇ ਕਰ ਕੇ ਹੀ ਜਗਤ ਅਪਣਾ ਮੱਥਾ ਸਿਰ ਓਨਾਂ ਦੇ ਚਰਣਾਂ ਨੂੰ ਲਗੌਨਾ ਪ੍ਰਵਾਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ॥੨੮੮॥
So is the devotee and worshipper of God who is sans pride and full of humility. The whole world falls at his feet and consider their forehead blessed. (288)
तैसे हरि भगत जगत मै निंमरीभूत जग पग लगि मसतकि परवानीऐ ।२८८।