ਲੋਚਨ ਸ੍ਰਵਨ ਮੁਖ ਨਾਸਕਾ ਹਸਤ ਪਗ ਚਿਹਨ ਅਨੇਕ ਮਨ ਮੇਕ ਜੈਸੇ ਜਾਨੀਐ ।
ਨੇਤ੍ਰ, ਕੰਨ, ਮੂੰਹ ਰਸਨਾ, ਨਾਸਾਂ, ਹੱਥ ਤਥਾ ਪੈਰ ਆਦਿਕ ਚਿਹਨ ਅੰਗ ਅਨੇਕਾਂ ਹੀ ਹਨ ਪ੍ਰੰਤੂ ਮਨ ਏਨਾਂ ਅਨੇਕਾਂ ਵਿਚ ਜੀਕੂੰ ਇਕੋ ਹੀ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਣੀਦਾ ਹੈ।
As the mind is associated with eyes, ears, mouth, nose, hand, feet etc., and other limbs of the body; it is the driving force behind them:
लोचन स्रवन मुख नासका हसत पग चिहन अनेक मन मेक जैसे जानीऐ ।
ਅੰਗ ਅੰਗ ਪੁਸਟ ਤੁਸਟਮਾਨ ਹੋਤ ਜੈਸੇ ਏਕ ਮੁਖ ਸ੍ਵਾਦ ਰਸ ਅਰਪਤ ਮਾਨੀਐ ।
ਅੰਗ ਅੰਗ ਹਰ ਇਕ ਅੰਗ ਹੀ ਸਰੀਰ ਦਾ ਪੁਸ਼ਟ ਪੀਡਾ ਪੱਕਾ ਗੰਢਿਆ ਹੋਇਆ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਤੁਸ਼ਟਮਾਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਪ੍ਰਫੁਲਤ ਫੁਲਾਰਦਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਇਕੋ ਹੀ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਸ੍ਵਾਦੀਕ ਰਸਾਂ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ ਆਣ ਅਰਪਿਆਂ। ਇਕ ਦੇ ਅਧੀਨ ਐਕੂੰ ਠਾਠ ਨਿਭਦਾ ਹੈ।
As tasty and wholesome food is eaten by the mouth that makes every limb of the body strong, and blooming;
अंग अंग पुसट तुसटमान होत जैसे एक मुख स्वाद रस अरपत मानीऐ ।
ਮੂਲ ਏਕ ਸਾਖਾ ਪਰਮਾਖਾ ਜਲ ਜਿਉ ਅਨੇਕ ਬ੍ਰਹਮ ਬਿਬੇਕ ਜਾਵਦੇਕਿ ਉਰ ਆਨੀਐ ।
ਜਿਉ ਜਿਸ ਭਾਂਤ ਇਕ ਮੁੱਢ ਨੂੰ ਜਲ ਦਿੱਤਿਆਂ ਅਨੇਕਾਂ ਹੀ ਸ਼ਾਖ਼ਾਂ ਟਾਹਣਾਂ ਤੇ ਪਰਸ਼ਾਖ਼ਾਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਤੇ ਹੀ ਪੁਜ ਜਾਇਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਐਸਾ ਹੀ ਜਾਵਦੇਕ ਜਿਥੋਂ ਪ੍ਰਯੰਤ ਭੀ ਕੁਛ ਪਸਾਰਾ ਪ੍ਰਪੰਚ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਕ ਬ੍ਰਹਮ ਹੀ ਬਿਬੇਕ ਬਿਬ ਦ੍ਵੈਤ ਅਨੇਕਤਾ ਵਿਚ ਇਕ ਮਾਤ੍ਰ ਪ੍ਰੀਪੂਰਣ ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਸਮਝੋ।
As watering the trunk of a tree conveys water to its many big or small branches. So far as the question of the universe arises, one should bring to mind the thought of one Lord who is all-pervading.
मूल एक साखा परमाखा जल जिउ अनेक ब्रहम बिबेक जावदेकि उर आनीऐ ।
ਗੁਰਮੁਖਿ ਦਰਪਨ ਦੇਖੀਆਤ ਆਪਾ ਆਪੁ ਆਤਮ ਅਵੇਸ ਪਰਮਾਤਮ ਗਿਆਨੀਐ ।੨੪੫।
ਗੁਰਮੁਖ ਪੁਰਖ ਆਤਮੇ ਆਪੇ ਵਿਚ ਅਵੇਸ ਪਾ ਕੇ ਲਿਵ ਲੀਨ ਹੈ ਆਪੇ ਮਾਤ੍ਰ ਦਾ ਪਰਤੋ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਅੰਦਰ ਦੇਖਦਾ ਹੋਯਾ ਜ੍ਯੋਂ ਕਾ ਤ੍ਯੋਂ ਇਕ ਮਾਤ੍ਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਹੀ ਗਿਆਨੀਐ ਜਾਣਿਆ ਤੱਕਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ॥੨੪੫॥
As one sees self in the mirror, so does an obedient disciple of the Guru focuses his mind in his self (a miniscule part of the Lord-soul) and recognises the all-pervading Lord. (245)
गुरमुखि दरपन देखीआत आपा आपु आतम अवेस परमातम गिआनीऐ ।२४५।