ਪ੍ਰੇਮ ਰਸ ਕੋ ਪ੍ਰਤਾਪੁ ਸੋਈ ਜਾਨੈ ਜਾ ਮੈ ਬੀਤੇ ਮਦਨ ਮਦੋਨ ਮਤਿਵਾਰੋ ਜਗ ਜਾਨੀਐ ।
ਪ੍ਰੇਮ ਰਸ ਦੇ ਮਹੱਤ ਨੂੰ ਓਹੋ ਹੀ ਕੇਵਲ ਜਾਣ੍ਯਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਸ ਦਾ ਵਰਤਾਰਾ ਵਰਤ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਜੀਕੂੰ ਮਦਨ ਕਾਮ ਦੇ ਮਦ ਕਰ ਕੇ ਉਨਮੱਤਤਾ ਵਾਲੇ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਓਸ ਦੀ ਉਨਮੱਤ ਦਸ਼ਾ ਤੋਂ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਜਾਣਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
He alone can appreciate the greatness of Lord's love-elixir who experiences it. It is just like a drunkard who is considered crazy by the world.
प्रेम रस को प्रतापु सोई जानै जा मै बीते मदन मदोन मतिवारो जग जानीऐ ।
ਘੂਰਮ ਹੋਇ ਘਾਇਲ ਸੋ ਘੂਮਤ ਅਰੁਨ ਦ੍ਰਿਗ ਮਿਤ੍ਰ ਸਤ੍ਰਤਾ ਨਿਲਜ ਲਜਾ ਹੂ ਲਜਾਨੀਐ ।
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਦੇ ਘਾਵ ਦਾ ਘਾਇਲ ਕੀਤਾ ਹੋਯਾ ਫਟੱੜ ਬੰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਘਾਇਲ ਵਾਕੂੰ ਘੂਰਮ ਹੋਯਾ ਹੋਯਾ ਬੌਰਾਯਾ ਹੋਯਾ ਡੌਰਾ ਬੌਰਾ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਅਪਨੀ ਧੁਨ ਵਿਚ ਗੁੱਟ ਹੋਇਆ ਘੁੰਮਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨੇਤ੍ਰ ਉਸ ਦੇ ਲਾਲ ਹੋਏ ਹੋਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿਤ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਮਿਤਰਤਾ ਅਰੁ ਸ਼ਤਰੂ ਦੀ ਸ਼ਤੁਰਤਾ ਦੀ ਕੋਈ ਲਾਜ ਸ਼ਰਮ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਮਾਨੋ ਉਹ ਫੱਟੜ ਐਡਾ ਨਿਲੱਜ ਹੋਯਾ ਹੋਯਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਓਸ ਪਾਸੋਂ ਲੱਜਾ ਲਜ੍ਯਾ ਸ਼ਰਮ ਹ੍ਯਾ ਭੀ ਲਜਿੱਤ ਹੋਈ ਚਲੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
Just as a warrior wounded in the battlefield wanders around with his eyes blazing red, he shams the feeling of friendship and animosity,
घूरम होइ घाइल सो घूमत अरुन द्रिग मित्र सत्रता निलज लजा हू लजानीऐ ।
ਰਸਨਾ ਰਸੀਲੀ ਕਥਾ ਅਕਥ ਕੈ ਮੋਨ ਬ੍ਰਤ ਅਨ ਰਸ ਰਹਿਤ ਨ ਉਤਰ ਬਖਾਨੀਐ ।
ਪਰ ਹਾਂ! ਜਦ ਕਦੀ ਬੋਲਦਾ ਬਚਨ ਬਿਲਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਮਿੱਠਾ ਹੀ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਕ੍ਯੋਂਜੁ ਇਸ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸ ਕਾਰਣ ਸੁਭਾਵਕ ਹੀ ਓਸ ਦੀ ਰਸਨਾ ਰਸੀਲੀ ਰਸ ਭਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਚਾਹੇ ਉਹ ਅਕਥ ਕਥਾ ਦੇ ਕਾਰਣ ਮੋਨ ਵਰਤੀਆ ਚੁਪ ਹੀ ਸਾਧੀ ਰੱਖ ਕੇ ਹੋਰਨਾਂ ਰਸਾਂ ਸ੍ਵਾਦਾਂ ਚਾਟਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਯਾ ਹੋਯਾ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬੁਲਾਇਆਂ ਤੇ ਭੀ ਅਗੋਂ ਉੱਤਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਦਿਆ ਕਰਦਾ।
One enamoured by the love of God has his speech nectar-like due to perpetual recitation of Lord's indescribable traits. He adopts silence and is free from all other desires. He talks to no one and remains relishing the sweetness of Lord's naam.
रसना रसीली कथा अकथ कै मोन ब्रत अन रस रहित न उतर बखानीऐ ।
ਸੁਰਤਿ ਸੰਕੋਚ ਸਮਸਰਿ ਅਸਤੁਤਿ ਨਿੰਦਾ ਪਗ ਡਗਮਗ ਜਤ ਕਤ ਬਿਸਮਾਨੀਐ ।੧੭੩।
ਬਾਹਰ ਭਟਕਨੋਂ ਅਪਨੀ ਸੁਰਤੀ ਸੁਨਣ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸਮੇਟੀ ਰਖਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰ ਕੇ ਭਲੇ ਬੁਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕਹੇ ਦੀ ਲੱਥੀ ਚੜ੍ਹੀ ਓਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵਾਪਰ ਸਕਦੀ। ਪੈਰ ਡਗਮਗ ਰਾਹੇ ਵਾਟੇ ਜਿਧਰ ਕਿਧਰ ਡੌਰ ਬੌਰ ਹੀ ਪਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ ॥੧੭੩॥
He keeps all his desires under wrap. Praise and insult is all alike to him. In the stupor of Naam he is seen living a life of wonders and marvels. (173)
सुरति संकोच समसरि असतुति निंदा पग डगमग जत कत बिसमानीऐ ।१७३।