ਐ ਜ਼ੁਲਫ਼ਿ ਅੰਬਰੀਨਿ ਤੂ ਗੋਯਾ ਨਕਾਬਿ ਸੁਬਹਾ ।
ਤੇਰੀ ਇਹ ਅੰਬਰ ਵਰਗੀ ਕਾਲੀ ਜ਼ੁਲਫ ਮਾਨੋ ਸਵੇਰ ਦਾ ਬੁਰਕਾ ਹੈ,
How fortunate is the person with a radiant heart and soul that is thoroughly and fully enlightened,
ऐ ज़ुलफ़ि अंबरीनि तू गोया नकाबि सुबहा ।
ਪਿਨਹਾਣ ਚੂ ਜ਼ੇਰ ਅਬਰਿ ਸਿਆਹ ਆਫਤਾਬਿ ਸੁਬਹਾ ।੧੭।੧।
ਜਿਵੇਣ ਕਿਧਰੇ ਸਵੇਰ ਦਾ ਸੂਰਜ ਕਾਲੇ ਬਦਲ ਹੇਠ ਲੁਕ ਗਿਆ ਹੈ ।
And whose forehead constantly bows in the court of Waaheguru. (26) (4)
पिनहाण चू ज़ेर अबरि सिआह आफताबि सुबहा ।१७।१।
ਬੀਰੂੰ ਬਰ-ਆਮਦ ਆਣ ਮਹਿ ਮਨ ਚੂੰ ਜ਼ ਖ਼ਾਬਿ ਸੁਬਹਾ ।
ਜਦ ਮੇਰਾ ਚੰਨ ਸਵੇਰ ਦੀ ਨੀਣਦਰ ਤੋਣ ਉਠ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆਇਆ,
O Goyaa! Keep circling around his territory expecting to offer a sacrifice without bragging about it,
बीरूं बर-आमद आण महि मन चूं ज़ क़ाबि सुबहा ।
ਸਦ ਤਾਅਨਾ ਮੀ-ਜ਼ਨਦ ਬ ਰੁਖ਼ਿ ਆਫਤਾਬਿ ਸੁਬਹਾ ।੧੭।੨।
ਤਾਣ ਮਾਨੋ ਸਵੇਰ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੁਖੜੇ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਲਾਅਨਤਾਣ ਪਾਈਆਣ ।
I am just waiting for a simple signal and pointer of his eyes. (26) (5)
सद ताअना मी-ज़नद ब रुक़ि आफताबि सुबहा ।१७।२।
ਬਾ-ਚਸ਼ਮਿ ਖ਼ਾਬਨਾਕ ਚੂੰ ਬੀਰੂੰ ਬਰ ਆਮਦੀ ।
ਜਦ ਤੂੰ ਉਨੀਣਦੀਆਣ ਅੱਖਾਣ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਆਇਆ,
There are thousands of studded peacock thrones littered in your way,
बा-चशमि क़ाबनाक चूं बीरूं बर आमदी ।
ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਗਸ਼ਤ ਅਜ਼ ਰੁਖ਼ਿ ਤੂ ਆਫਤਾਬਿ ਸੁਬਹਾ ।੧੭।੩।
ਤਾਣ ਤੇਰੇ ਮੁਖੜੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸਵੇਰ ਦਾ ਸੂਰਜ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ।
But your devout followers stupefied by your grace have absolutely no desire for any crowns or gems. (27) (1)
शरमिंदा गशत अज़ रुक़ि तू आफताबि सुबहा ।१७।३।
ਅਜ਼ ਮਕਦਮਿ ਸ਼ਰੀਫ਼ ਜਹਾਣ ਰਾ ਦਿਹਦ ਫ਼ਰੋਗ਼ ।
ਜਦ ਸਵੇਰ ਦਾ ਸੂਰਜ ਆਪਣੇ ਮੁਖੜੇ ਤੋਣ ਬੁਰਕਾ ਲਾਹੁੰਦਾ ਹੈ,
Everything in this world is destructible and ceases to exist (ultimately),
अज़ मकदमि शरीफ़ जहाण रा दिहद फ़रोग़ ।
ਚੂੰ ਬਰ-ਕਸ਼ਦ ਨਕਾਬ ਜ਼ਿ ਰੁਖ਼ਿ ਆਫ਼ਤਾਬਿ ਸੁਬਹਾ ।੧੭।੪।
ਆਪਣੀ ਸੁਭਾਗੀ ਆਮਦ ਨਾਲ ਜਹਾਨ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ।
But the lovers never get destroyed because they know the secrets of love. (27) (2)
चूं बर-कशद नकाब ज़ि रुक़ि आफ़ताबि सुबहा ।१७।४।
ਬੇਦਾਰੀ ਅਸਤ ਜ਼ਿੰਦਗੀਇ ਸਾਹਿਬਾਨ ਸ਼ੌਕ ।
ਜਗਿਆਸੁਆਣ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਿਤ ਦਾ ਜਗਰਾਤਾ ਹੈ,
All eyes were anxiously intent for a glimpse of the Guru,
बेदारी असत ज़िंदगीइ साहिबान शौक ।
ਗੋਯਾ ਹਰਾਮ ਕਰਦਮ ਅਜ਼ ਆਇੰਦਾ ਖ਼ਾਬਿ ਸੁਬਹਾ ।੧੭।੫।
ਗੋਯਾ # ਮੇਰੇ ਲਈ ਅੱਗੋਣ ਤੋਣ ਸਵੇਰ ਦੀ ਨੀਣਦ ਹਰਾਮ ਹੈ ।
And thousands of minds are getting submerged (like in quick sand) in their anxiety of separation (from the Guru). (27) (3)
गोया हराम करदम अज़ आइंदा क़ाबि सुबहा ।१७।५।