ਲੋਚਨ ਧਿਆਨ ਸਮ ਲੋਸਟ ਕਨਿਕ ਤਾ ਕੈ ਸ੍ਰਵਨ ਉਸਤਤਿ ਨਿੰਦਾ ਸਮਸਰਿ ਜਾਨੀਐ ।
ਤਾ ਕੈ ਤਿਨਾਂ ਦੇ, ਲੋਚਨ ਨੇਤ੍ਰ ਲੋਸ਼ਟ ਲੋਹੇ ਵਾ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਢੇਲੇ ਤਥਾ ਕਨਿਕ ਸੋਨੇ ਨੂੰ ਸਮ ਧਿਆਨ ਇਕ ਸਮਾਨ ਹੀ ਧਿਆਨ ਨਿਗ੍ਹਾ ਵਿਚ ਲਿਆਯਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਰੁ ਸ੍ਰਵਨ ਕੰਨ ਉਸਤਤਿ ਤੇ ਨਿੰਦਾ ਨੂੰ ਸਮਸਰ ਇਕ ਬਰਾਬਰ ਜਾਣਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਾਵ ਮਿੱਟੀ ਯਾ ਲੋਹੇ ਨੂੰ ਤੱਕਕੇ ਜੀਕੂੰ ਸਾਧਾਰਣ ਤੌਰ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਖਿੱਚੀਂਦੇ, ਪਰ ਸੋਨੇ ਨੂੰ ਤੱਕਕੇ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਅੱਖ ਕਦਾਚਿੱਤ ਲਲਚੌਨੋਂ ਨਹੀਂ ਬਚ ਸਕ੍ਯਾ ਕਰਦੀ ਓਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੋਨੇ, ਵਰਗੇ ਵਡਮੁੱਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਭੀ ਤੱਕਕੇ ਅੱਖ ਵਿਚ ਲਾਲਚ ਨਹੀਂ ਆਯਾ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਜੀਕੂੰ ਉਸਤਤੀ ਸੁਣ ਕੇ ਸਭ ਕੋਈ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਨਿੰਦਾ ਸੁਨ ਕੇ ਭੀ ਪ੍ਰਫੁਲਿਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
For a devoted Sikh of the Guru, a lump of earth and gold are equal in value. Thus, praise and slander for him are the same.
लोचन धिआन सम लोसट कनिक ता कै स्रवन उसतति निंदा समसरि जानीऐ ।
ਨਾਸਕਾ ਸੁਗੰਧ ਬਿਰਗੰਧ ਸਮ ਤੁਲਿ ਤਾ ਕੈ ਰਿਦੈ ਮਿਤ੍ਰ ਸਤ੍ਰ ਸਮਸਰਿ ਉਨਮਾਨੀਐ ।
ਨਾਸਾਂ ਓਨਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਖੇ ਸੁਗੰਧ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀ ਵਸਤੂ ਅਰੁ ਬਿਰਗੰਧ ਦੁਰਗੰਧੀ ਵਾਨ ਪਦਾਰਥ ਸਮ, ਤੁਲ ਇਕੋ ਜੇਹੇ ਹੀ ਤੁਲ੍ਯਾ ਕਰਦੇ ਭਾਸਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਡਿਠਿਆਂ ਜੀਕੂੰ ਹਰਖ ਉਪਜਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੀਕੂੰ ਹੀ ਸ਼ੱਤ੍ਰੂ ਭੀ ਸਮਸਰ ਓਸੇ ਸਮਾਨ ਹੀ ਉਨਮਾਨੀਐ ਫੁਰਿਆ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੋਯਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
For that devoted Sikh, both fragrance and foul smell means nothing. So he treats both friend and foe alike.
नासका सुगंध बिरगंध सम तुलि ता कै रिदै मित्र सत्र समसरि उनमानीऐ ।
ਰਸਨ ਸੁਆਦ ਬਿਖ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਮਾਨਿ ਤਾ ਕੈ ਕਰ ਸਪਰਸ ਜਲ ਅਗਨਿ ਸਮਾਨੀਐ ।
ਤਾ ਕੈ ਤਿਨਾਂ ਦੀ ਰਸਨਾ ਉਪਰ ਬਿਖ ਕੌੜੇ ਅਰੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮਿੱਠੇ ਦਾ ਸ੍ਵਾਦ ਇਕ ਸਮਾਨ ਹੀ ਉਪਜਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਭਾਵ ਜੀਕੂੰ ਮਿੱਠੇ ਨੂੰ ਚੱਖਦੀ ਹੋਈ ਰਸਨਾ ਸਭ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉਪਰ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਖੇੜਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੀਕੂੰ ਹੀ ਓਨਾਂ ਦੀ ਰਸਨਾ ਦੇ ਕੌੜੇ ਸ੍ਵਾਦ ਵਿਚ ਵਰਤਦਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਥੇ ਯਾ ਨੱਕ ਉਪਰ ਮਰੋੜ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਹੋਯਾ ਕਰਦੀ।
For him the taste of poison is not different from that of nectar. He feels the touch of water and fire alike.
रसन सुआद बिख अंम्रितु समानि ता कै कर सपरस जल अगनि समानीऐ ।
ਦੁਖ ਸੁਖ ਸਮਸਰਿ ਬਿਆਪੈ ਨ ਹਰਖ ਸੋਗੁ ਜੀਵਨ ਮੁਕਤਿ ਗਤਿ ਸਤਿਗੁਰ ਗਿਆਨੀਐ ।੧੦੪।
ਇਸੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੁੱਖ ਔਰ ਸੁਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਭੀ ਉਹ ਸਮਸਰ ਇੱਕੋ ਜੇਹੇ ਹੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਬਦਨ ਮੁਖ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਹਰਖ ਸੋਗ ਓਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਿਆਪ ਪੋਹ ਸਕਦਾ। ਬਸ ਆਹ ਕੁਝ ਹੈ ਜੀਵਨ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਪੁਰਖਾਂ ਦੀ ਦਸ਼ਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਗੁਰਾਂ ਨੇ ਅਪਣਾ ਗਿਆਨ ਬਖਸ਼ਕੇ ਐਸਾ ਗਿਆਨ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ ॥੧੦੪॥
He treats comforts and distresses alike. These two emotions do not influence him. By the benign and magnificence of a True Guru, who has blessed him with Naam, he achieves emancipation while living a house-holder's life. (104)
दुख सुख समसरि बिआपै न हरख सोगु जीवन मुकति गति सतिगुर गिआनीऐ ।१०४।