ਦਰਮਿਆਨਿ ਬਜ਼ਮਿ ਮਾ ਜੁਜ਼ ਕਿੱਸਾਇ ਜਾਨਾਨਾ ਨੀਸਤ ।
ਸਾਡੀ ਮਹਫਲ ਵਿਚ ਤਾਣ ਬਿਨਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਦੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਕਥਾ ਕਹਾਣੀ ਨਹੀਣ ਹੁੰਦੀ ।
My heart is charred because of my separation from my beloved,
दरमिआनि बज़मि मा जुज़ किसाइ जानाना नीसत ।
ਬੇ ਹਜਾਬ ਆ ਅੰਦਰੀਣ ਮਜਲਿਸ ਕਿ ਕਸ ਬੇਗਾਨਾ ਨੀਸਤ ।੧੦।੧।
ਬਿਨਾਣ ਸ਼ੱਕ ਦੇੇ ਪਰਦੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਲੰਘ ਆ, ਇਸ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਕੋਈ ਓਪਰਾ ਨਹੀਣ ।
And my life and spirit are ablaze and reduced to ashes (in memory of) for my handsome master. (14) (1)
बे हजाब आ अंदरीण मजलिस कि कस बेगाना नीसत ।१०।१।
ਬਿਗੁਜ਼ਰ ਅਜ਼ ਬੇਗਾਨਗੀਹਾ ਓ ਬਖ਼ੁਦ ਆਸ਼ਨਾ ਸੌ ।
ਤਾਤ ਪਰਾਈ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣ,
I was burnt in that fire so much,
बिगुज़र अज़ बेगानगीहा ओ बक़ुद आशना सौ ।
ਹਰ ਕਿ ਬਾ ਖੁਦ ਆਸ਼ਨਾ ਸ਼ੁਦ ਅਜ਼ ਖ਼ੁਦਾ ਬੇਗਾਨਾ ਨੀਸਤ ।੧੦।੨।
ਜੋ ਭੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲੈਣਦਾ ਹੈ, ੳਹੁ ਰੱਬ ਤੋਣ ਓਪਰਾ ਨਹੀਣ ਹੈ ।
That anyone who heard about this got burnt too like a pine tree." (14) (2)
I am not the only one who was putrefied in the fire of love,
Rather, the entire world was burnt down with this spark." (14) (3)
हर कि बा खुद आशना शुद अज़ क़ुदा बेगाना नीसत ।१०।२।
ਸ਼ੌਕਿ ਮੌਲਾ ਹਰ ਕਿ ਰਾ ਬਾਸ਼ਦ ਹਮਾਣ ਸਾਹਿਬ-ਦਿਲ ਅਸਤ ।
ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਰੱਬ ਦੀ ਚਾਹ ਹੈ, ਉਹੀ ਦਿਲ ਦਾ ਸਾਹਿਬ ਹੈ,
To get burnt in the 'flames of separation' of one's beloved,
शौकि मौला हर कि रा बाशद हमाण साहिब-दिल असत ।
ਕਾਰਿ ਹਰ ਦਾਨਾ ਨਾ ਬਾਸ਼ਦ ਕਾਰਿ ਹਰ ਦੀਵਾਨਾ ਨੀਸਤ ।੧੦।੩।
ਇਹ ਕੰੰਮ ਨਾ ਹਰ ਕਿਸੇ ਚਾਤਰ ਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਦੀਵਾਨੇ ਦਾ ਹੈ ।
Is like alchemy, substance that turns any metal into gold, getting minced (burnt) in fire into ashes. (14) (4)
कारि हर दाना ना बाशद कारि हर दीवाना नीसत ।१०।३।
ਨਾਸਹਾ ਤਾ ਚੰਦ ਗੋਈ ਕਿੱਸਾਹਾਇ ਵਾਅਜ਼ੋ ਪੰਦ ।
ਹੇ ਨਸੀਹਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ# ਤੂੰ ਕਦ ਤਕ ਨਸੀਹਤਾਣ ਦੇ ਕਿੱਸੇ ਸੁਣਾਣਦਾ ਰਹੇਣਗਾ #
Blessed is the heart of Goyaa
नासहा ता चंद गोई किसाहाइ वाअज़ो पंद ।
ਬਜ਼ਮਿ ਮਸਤਾਨ ਅਸਤ ਜਾਇ ਕਿੱਸਾ ਓ ਅਫ਼ਸਾਨਾ ਨੀਸਤ ।੧੦।੪।
ਇਹ ਤਾਣ ਮਸਤ ਰਿੰਦਾਣ ਦੀ ਮਜਲਿਸ ਹੈ, ਕੋਈ ਕਿੱਸੇ ਕਹਾਣੀਆਣ ਦੀ ਥਾਣ ਨਹੀਣ ।
That it got reduced to ashes only in the expectation of a glimpse of the face of his beloved. (14) (5)
बज़मि मसतान असत जाइ किसा ओ अफ़साना नीसत ।१०।४।
ਈਣ ਮਤਾਇ ਹੱਕ ਬ-ਪੇਸ਼ਿ ਸਾਹਿਬਾਨਿ-ਦਿਲ ਬਵਦ ।
ਇਹ ਰੱਬੀ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਦਿਲਾਣ ਦਿਆਣ ਮਾਲਕਾਂ ਕੋਲ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ।
Would some one please shield me from (the glare) of his imbued ravishing eyes,
ईण मताइ हक ब-पेशि साहिबानि-दिल बवद ।
ਚੂੰ ਬ-ਸਹਿਰਾ ਮੀਰਵੀ ਦਰ ਗੋਸ਼ਾਇ ਵੀਰਾਨਾ ਨੀਸਤ ।੧੦।੫।
ਤੂੰ ਬੀਆਬਾਨਾਣ ਵਿਚ ਕਿਉਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈੈਣ # ਉਹ ਉਜਾੜ ਦੇ ਖੂੰਜਿਆਣ ਵਿਚ ਨਹੀਣ ।
And, protect me from his sugar cubes-chewing mouth and lips. (15) (1)
चूं ब-सहिरा मीरवी दर गोशाइ वीराना नीसत ।१०।५।
ਈਂ ਮਤਾਇ ਸ਼ੌਕ ਰਾ ਅਜ਼ ਆਸ਼ਕਾਨਿ ਹੱਕ ਬਖ਼ਾਹ ।
ਇਸ ਸ਼ੌਕ ਦੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਰੱਬ ਦੇ ਪਿਆਰਿਆਣ ਪਾਸੋਣ ਮੰਗ ।
I regret that moment that passed purposelessly,
ईं मताइ शौक रा अज़ आशकानि हक बक़ाह ।
ਜਾਣ ਕਿ ਦਰ ਜ਼ਾਨਸ਼ ਬ-ਜੁਜ਼ ਨਕਸ਼ਿ ਰੁਖ਼ਿ ਜਾਨਾ ਨੀਸਤ ।੧੦।੬।
ਕਿਉਣਜੋ ਉਨ੍ਹਾਣ ਦੀ ਜਾਨ ਵਿਚ ਸਿਵਾਇ (ਵਾਹਿਗੁਰੂ)ਦੇ ਮੁਖੜੇ ਦੇ ਨਕਸ਼ਾਣ ਦੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਣ ।
I also regret my carelessness, and my negligence to let the opportunity to slip by." (15) (2)
My heart and soul are frustrated and grieved at the spat on account of blasphemy and religion
I would look for anyone who would save me at the door of the abode of Akaalpurakh.(Would someone save me when I have brought a plea at the door of the Creator.)' (15) (3)
Playful, sportive and arrogant so called lovers have looted and conned the world.
I am crying for mercy that I, too, have been exploited by them and are begging so that someone would please save me." (15) (4)
जाण कि दर ज़ानश ब-जुज़ नकशि रुक़ि जाना नीसत ।१०।६।
ਚੰਦ ਮੀ-ਗੋਈ ਤੂ ਐ ਗੋਯਾ ਖ਼ਮੁਸ਼ ਸ਼ੋ ਜ਼ੀਣ ਸਖ਼ੁਨ ।
ਕਦ ਤਕ ਤੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਣ ਕਹਿੰਦਾ ਰਹੇਣਗਾ, ਐ ਗੋਯਾ# ਆਜਿਹੀਆਣ ਗੱਲਾਣ ਤੋਣ ਚੁਪ ਧਾਰ ।
How can Goyaa keep quiet from the dagger-like eyelids of the Master Guru;
चंद मी-गोई तू ऐ गोया क़मुश शो ज़ीण सक़ुन ।
ਸ਼ੌਕਿ ਮੌਲਾ ਮੁਨਹਸਿਰ ਬਰ ਕਾਅਬਾ ਓ ਬੁਤਖ਼ਾਨਾ ਨੀਸਤ ।੧੦।੭।
ਰੱਬ ਦੇ ਸ਼ੌਕ ਦਾ ਆਧਾਰ ਕਾਅਬੇ ਜਾਣ ਮੰਦਰ ਤੇ ਨਹੀਣ ਹੈ ।
I am still yelling for help. Someone would kindly save me." (15) (5)
Just as a drunk is only looking for and is concerned with a wine glass with ruby-colored drink (wine or alcohol),
Similarly, a thirsty person needs a glass of cold sweet water to quench his thirst, a glass of wine is not relevant. (16) (1)
The company of the devotees of Akaalpurakh is saturated with radiance;
This is all the association that the seekers of Waaheguru really need. (16) (2)
One can make this world a beautiful garden with one's smile,
Why would one need a gardener, after he had a glimpse of heavenly Him?(16) (3)
One of your loving and affectionate glances is enough to take away my breath,
But, still, I plead before Him for mercy and this is what I need the most. (16) (4)
Goyaa is addressing the Guru: "I have no one else but you in both the worlds.
शौकि मौला मुनहसिर बर काअबा ओ बुतक़ाना नीसत ।१०।७।